6604 resultaten.
mijn eigen stilte
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
908 je leeft in mij
en sust mijn kreten
duizend malen stiller
dan 't verlopen tij, neergeveld
door 't verleden
het water en later
de wind en het zee-licht kind
wanneer zijn ze omsloten
door het zilte schuim verstoten
en wanneer is alles zo gebleven
de wonde die 'k voel kloppen en
het levenslange vrezen
ze leeft in mij
bij eb en…
't verre zilver
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
707 ik stapel
ze op
er zijn er nog genoeg
zo vroeg in de ochtend
deze schelpen, wat men
ook beweert, zijn geruisloos
het zand echter
spreekt over het liefste
en het strand lijkt leeg
alles is voorbijgaand, zeg ik
en wachten is verloren tijd
een meeuw kijkt mijn kant op
de zon droogt haar vleugelpunten
de noordenwind zal haar…
gesloten tuin
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
743 is dit het beeld
waarnaar ik zoek
een verzameling van bloemen
-uitvergroot-
om makkelijker thuis
te komen
regendruppels die me vertellen
over vorige liefdes, warm in mijn hals
en later, opdat ik niet zou vergeten,
naar een stil woord verhuizen
beneden
in de kamer
te groot om niet eenzaam te zijn
te klein om de nacht en de koude…
verregende lucht
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
718 we voelden
dat koele briesje
over ons heen
zeiden dat dit alles was
wat we nodig hadden
deuren en ramen werden opengezet
onze zomerziel zong wrevel weg
we beantwoordden elkaars vragen
stil soms verleidelijk
tussen de nergens eindigende lakens
van de nacht
maar ach, wat wisten wij
van elke schakeling, spanning
samen
en nooit meer…
Wat zaait het leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 De buitentemperatuur is nog niet laag genoeg
slootwater in plaats van ijs omringt de boeg.
De dag voelt als grote rimpeling in de sloot
een die ons alvast laat ruiken aan de dood.
De wintermaanden hebben gedragen en gebaard
hebben ons als voorjaarsboden aangestaard,
wensen nu eveneens met het daglicht te spelen,
al wilden krokussen deze zonnestralen…
V -de stem van bloem - (1890 / 1959)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 burgemeester bloem
leest zijn kinderen voor -
de bloem der natie
old shatterhand
van karl may leest mijn vader
iedere avond
net vier lees ik mee
van onder de dekens
met een lantaren
ook dit gedicht
moet voorgedragen zingend
van zijn gewicht
de oude dichter
hij ziet het wolkendek
verlicht worden…
als stenen vallen
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
798 ik kan je in deze vervallen kamer
tegen het licht houden
in het zwijgen fluisteren
dat je de terugkeer kan omhelzen
je kan ook blijven schuilen
in de donkerte van november, treuren
omdat je alleen maar
de stilte hoort
die jou berooft van vlinders
zoals een weeskind, op zoek naar verbinding
kan je niet een beetje bewegen
naar leven…
VI - van de jeugd - 1890
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
535 een donkere trap
en daar draven huzaren
door het panorama
in een rijtuigje
met grenadiers en jagers
muziek door het bos
ik - zei de mus :
schoot hem een pijl uit mijn boog -
hij weigerde mij
onthoofde graven
van egmont en horne
zijn onuitwisbaar
hollandse graven
van over de zuiderzee
teruggedreven…
Blakend bloed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Dag lieve mens in de spiegel
ik houd van jou, heel de dag
zal ik voor je zorgen en zo sterk
mijn wensgedachten denken
dat ze uit mijn handen groeien
tot mijn leven, geworteld
in lachende gezondheid
zo’n honger heb ik
naar zorgeloosheid
mijn angsten verankerd
in blakend bloed
mijn lichaam verankerd…
Mantel?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
662 Ik ween niet over wat
verloren is, nu haar
transparante adem op
de golven van de winden rust,
oprijst naast de leeuwerik
in een eindeloze klim naar
dat ene streepje licht,
stipje op de horizon
onttrokken aan de duisternis,
waarop ik ben gefixeerd
een tijdloze lampion
een aubade op de toekomst
zoals die zou moeten zijn, een…
ELFJES
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
673 elfjes
vleugeltjes klein
vlinderen naar boven
elke nacht geven ze
sterrenlicht…
mien
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
723 waar de ochtendzon
ons wakker roept
waait een lentebries
het frisse weten
van de nieuwe jaardag
die wij vieren mogen
met vogels in de bomen
die deze dag bezingen
zoals langs de oever
van de sloten rondom
ook de sneeuwklokjes
door violen begeleidt
wit en vrolijk klingelen
er is er een jarig hoera
slaat de radio aan
juist op het moment…
Rouwend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 Raak me niet aan, ik sla
vuur uit mijn onvergoten tranen
om de tentakels in mijn buik
ik verschroei elke hand
(ook de mijne)
Raak me niet aan, mijn huid
staat strak om de oude wonden
gehard tot een schurend harnas
tegen wat niemand mag doen
(en toch is gebeurd)
Raak me niet aan, mijn buik
verdraagt geen enkele druk
op het weivlies om…
Waardevol
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
452 Een waardevol afscheid
verdien
ik als mens zeker.
In mijn hele leven heb ik
zoveel
mogelijk gegeven.
Natuurlijk had ik ook
mijn fouten,
maar dat heeft ieder mens.
Nu ben ik zover om
straks te kunnen gaan.
Het is moeilijk
om dat te moeten
doen.
Eén ding is zeker:
ik heb alles
gegeven,
wat in mijn vermogen
lag.
Met…
Verhaal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 Een spannend verhaal
kregen we te horen.
In tranen vertelde hij dat
hij dicht bij de hemel
was.
Het kwam ons hart
binnen
gelukkig kon en mocht
hij zijn verhaal vertellen
het ging over zijn hart.
In tranen vertelde hij het
zo'n lieve man
en zorgzaam
voor zijn nieuwe partner.
Elke dag is hij dankbaar
en wil nog zo genieten,
van…
[ De bomen vol blad ]
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 De bomen vol blad,
schaduw vol zwart, licht vol kleur:
alles vol zomer!…
[ Het is best veel werk ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
368 Het is best veel werk
te worden wie je wilt zijn –
het moet vaak over.…
Weergod Hiemstra
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
612 Het is een slimme secretarisvogel
Die weet hoe hij het Weerlicht heeft doorgrond:
Doorploegd mijn associatierijk jargon
De free jazz van het meer-weergodendom
De Ster en Maan - SM van Gerrit Hiemstra -
Laat ik voorlopig voor zijn rekening
In lederhosen doet-ie ook zijn ding
Als Meteoroloog maar zonder Swing
Het was de opperweergod Jupiter…
In het licht van de maan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
398 Ik heb genoeg emmers
gedragen vandaag
Soms zijn ze zwaar
Niets aan te doen
Ooit zal ik wel iets
ietsje te weten komen
van wat de inhoud was
en dan blijft het de vraag of
ik het eerder had willen weten
In bed stijg ik op
mijn paard, mijn banier
in de houder, wapperend
in de vaart van mijn wensen
oplichtend in de nacht
van onmogelijkheden…
Halfnaakt ren je weg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 Ik blijf niet aan de kant staan
ik wil graag samen, leren
kennen, vertrouwen, delen
mijn leven delen, ik zoek
contact en ik paai
wie mij helpen kan
Jou lok ik dichterbij, jou leid ik
naar kieren die ik glad maak
met boterhoning, langzaam
trek ik jou erdoorheen
jouw hemd tegen mij aan
om te voelen dat je er bent
Je wilt wel, maar ook…
Mantel aan Jas
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
524 Voor M. L. R
Wat hebben wij ontzettend veel gemeen
De zware, onderdrukkende gebeden
Wat wij met onze knuffelberen deden
De kleine dorpen, God die niet verscheen
Een dierbare die op een dag verdween
De plannen om te vluchten die wij smeedden
Wat hebben wij ontzettend veel gemeen
Een keel tot aan de rand gevuld meteen
Toen bleek dat Sint…
Liefik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 Ik schrik wakker van de warmte
alsof je zwaar op mij lag
Ik geef geen kik en sla slaperig
het dekbed weg. Je bent er niet
De deur is op slot
het is stil in huis
Ik denk aan Missy in de andere kamer
zie haar ogen oplichten in de mand
gespitst op het geringste geluid
dat ik maak, een zucht
het omdraaien van mijn kussen
de gedachte…
Koester, koester mij
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
489 Van binnenuit onthaard
geopend en gesloten rondom
mijn navel, de kern
van de schoonheid van het lichaam
en de parel in mijn litteken
Koester mij, koester mij
laat mij voelen en voelen
dat jij er bent, jij er bent
Het is niet mijn huid die ik week
in bad, het zijn mijn spieren
en mijn ziel, warm en soepel
moeten ze zijn om mijzelf
mijzelf…
de eenvoud in onze jeugd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
521 in de winter van mijn jeugd
stonden de bloemen op het raam
als kunstwerken van de natuur
maar, het moet gezegd
voor dat inzicht kende ik nog geen naam
het was wennen deze week met vorst
en het schrappen van de voorruit niet meer gewend
dan ook nog de verwarmingstand laag in huis
even had de oude zwarte kolenkachel zich tussen
mijn gedachten…
Blauwe deken
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
461 man die de woorden zoekt
verlaat het huis door het raam
hij voelt de pijn terwijl hij boven
de bomen -verder en hoger-
door het luchtruim zweeft
zijn tijd is niet opgeheven
hij valt niet voor eeuwig uiteen
het moment is nog niet gekomen
laat hem dan opnieuw nog even
pijnloos zweven boven de stad
-verder en hoger-
laat dan…
Thuis
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
431 Ook werelden die we niet hebben
en niet eens hebben meegemaakt
kunnen we koesteren, schaatsers
op de sloten van de elf steden en
op de grachten van Amsterdam
We kennen het van foto's en
schilderijen, mode uit oma's tijd
farao's, indianen en dinosaurussen
de pracht van micro-organismen
en het blauwe ijs van gletsjers
waar nu koeien grazen…
Pentru ea,
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
531 vier vetgedrukte regels in het ochtendblad
kruipen gelijk onder de huid
‘Drama in de Vogezen’
vijf jarige levenloos aangetroffen
de aangeboden kat, die hij meisjes
uit de buurt beloofde, een list
deed het verhaal de ronde
in het dorp
fietsend op zoek, naar goed gelovigen
een gemakkelijke prooi
het kleine meisje
honderd meter van huis…
Zelfreflectie
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
688 Wie nooit zijn tong uit-
steekt naar zijn Dichterstatus,
retourneert kritiek:
die betreft altijd
de ander. Die heeft kritiek
op zijn Ziel geuit.…
Wekker
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
507 Tast met mij de zee af naar een vast punt aan land
Proef de smaken van zee en zout
Er zijn nog miljoenen zonnen te geef
Luier met mij in het gras weg van de koele stenen
Vertrouw op de gevleugelde liefde
Laat los in de maalstroom van de wind
Vlieg met mij de zomerhemel tegemoet
Tril mee met de toonladder-loze spotvogel
Word niet wakker…
Naar de overkant
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
561 Ze hebben
het roer van
de stuurman
in handen
genomen
troebel
golft het
water terwijl
zij varen
naar de overkant…