4470 resultaten.
kathedraal in Italië
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
592 geroezemoes
en ingehouden stemmen
de rij is lang
zeker een uur
wat zoeken wij
wij afgedwaalde mensen
ik kijk omhoog
gouden gewelven
verhalen van profeten
en een spiedend oog
pas waar de kaarsen branden
daar wordt het stil
twee mannen naast me, jongens nog
sluiten hun ogen
leggen hun zorgen neer…
Bestemming onbekend
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
487 zou ik zeggen: Weet het niet
het regende vanochtend vroeg
uitgebloeide gouden regen
nu sneeuwt het resten bloesems
uit de rijen iepen langs het pad
en dwaal ik zomaar half verdwaald
in de richting van de zon
op zoek naar een begin
van iets wat ik nog niet weet
vager kan het niet
maar ik loop en ik loop
blijf lopen tot het einde
van…
AFSCHEID VAN GUIELMO
poëzie
4.0 met 1 stemmen
3.121 Mei en juni ging verloren
En het witte oogsttij zwond,
Toen de maaier ’t volle koren
Tot de gouden schoven bond.
Vrind, m’n leven is verstreken
En ik vind geen blijheid meer
Om de akker straks te kweken
Voor de nieuwe lentekeer.…
Pijnbomen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
703 Gouden warrige haarlokken
losjes als tamboerijnbellen
tikkende tijdloze klokken
tenen die naar voren hellen
draven langs zwarte grachten
in warme zakken tissueproppen
zijn frases zullen verzachten
benen die niet zullen stoppen
Twijfelachtig wil ze negeren
en ontbering voorkomen
haar tranen stromend dresseren
wuivend pampasgras, pijnbomen…
Wijn uit oude gaarden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
487 ik zie heuvels
goudgeel rijpen
onder de zomerzon
idyllisch vlijen
dorpjes hun huizen
in siësta rust rondom
zuidelijker kleuren druiven
tussen donkergroen
in het patroon van toen
hier kaalt de rots
zoeken wortels een bestaan
in eeuwenoude trots
er wordt naam gemaakt
met wijn uit oude gaarden
vloeibaar goud uit de zo schrale aarde…
Verjaring
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
594 Overal is het bomvol
nu slechts keukenmeiden praten
en het vurig feest gevierd
alles knalt hier; zelfs de kurken
sissend grommen gouden jurken
verder hoor je slechts gejank
van het dier onder de bank
het is weer oorlog in de lucht
het oude jaar is op de vlucht
Maar als de lucht geklaard zal zijn
drinkt Nieuw Jaar zijn klare wijn.…
De onzekerheid over een passende toespraak bij een jubileum
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
871 Ik zat nog even te overdenken
wat ik zeggen zou
op het gouden feest.
De augustuszon stond laag
maar gaf nog hitte af
toen plots een koele schaduw me overdekte.
Niet over de zonzijde zou ik spreken
niet over de schaduwkant.…
Poort naar winter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
726 Er verschijnen
poorten
poorten
in het landschap
De bomen
op rij
aan zoom en kant
van landelijke wegen
De wachters
mogen het goud
van hun straatje vegen
wind snelle trawant
De kruinen
verliezen -spilziek- hun kleur
blijven ontsierd
achter op hun post
Sneeuw zal
hun kreunen smoren
ijzig roepen ze
wat herfst
hen heeft…
Eeuwige Liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 als vogels niet meer durven
zweven op de wind
als bladeren naar hun
bomen terug gaan vallen
als een ster niets meer om
naar te twinkelen vindt
als sneeuwvlokken naar
de lucht toe dwarrelen
als er echt niets meer is om
mee te spelen voor een kind
als je aan het eind van de regenboog
geen pot met goud maar slechts
een hoopje schroot vindt…
Dierindustrie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
610 Biggen in dichte schuren worden tot de dood gekweld
door gehersenspoelde beulen die hun botte koppen
in gouden Rabo-stroppen stoppen
Biggen martelen kent geen taboe
Politiek correcte zwijnen staan het toe
Bedrogen beulen zet uw kap af, wendt het roer
gooi uw deuren open, wordt weer boer…
Mijn vage zelf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 ik ben
in gezelschap laat ik mijn lichaam deinen
mijn ogen verwachtingsvol verscholen
achter een goudgordijn van lange haren
lonkend als een ster, met getuite lippen
om te voelen hoe het is
om wereldberoemd te zijn
en dan des te meer mijn vaagheid te ervaren
verscholen achter grote ogen, als een kind
in engelenvleugels van zand
met gouden…
Blues van alledag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 Het kind is groot geworden
het komt als koning
met pracht en praal
en een bende aan land
in de haven van weemoed
en de blues van alledag
Omringd door soldaten
streelt hij het bont
van zijn mantel
hij is geen held
hij brengt geen gouden tijden
geen loon naar werken
geen bescherming tegen onrecht
hij geeft alleen een show
van zijn…
Mijn lief...
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
755 Mijn lief kan zo mooi zingen
en heeft geen noten op haar zang
ze streelt en kust de dag wakker
ze is het beste dat me overkwam
Ik heb haar liever dan een villa met 10 kamers
of een zak vol met goud
mijn lief is werkelijk onbetaalbaar
ze is gesneden uit het fijnste hout
Mijn lief is vinding- en kleurrijk
als de vleugel van een vlinder
ze…
Momenten van wisselend geluk
hartenkreet
5.0 met 62 stemmen
1.826 Momenten van wisselend geluk
verschijnen in ons leven
van eisprong tot zwanenzang
zozeer dat aantrekking over afstand
tussen hemel en aarde
een dauwdrop kan laten vallen
op het gras en langs de wang
dat een regenboog onverwachts
veranderingen kan overbruggen
in tijden van verlies en verdriet
dat wolken van goud
zorgen kunnen doen…
Joy Beune
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
509 Een snelle meid in Heerenveen
Reed sneller dan ze deed voorheen
Haar schaatsen klapten driftig door
En het publiek riep toen in koor
Kom op ze zitten op je hielen
Straks rijden ze je in de wielen
Ze kwam toen bij de finish aan
En wist ik ben voor goud gegaan
Haar enkel zonder het textiel
Bleek echter haar achilleshiel
Dus de moraal van dit…
Droomrijk
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
523 Wie zal het droomrijk betreden
met een gouden glans op het gelaat?…
Moeder
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
320 Zijn moeder is bij de engelen
het aardse verdriet ontstegen
ze draagt niet langer het zware juk
van een wreed mislukt huwelijk
kinderen die telkens ondeugend zijn
rampspoed en onverdraagzaamheid
maar een helderblauwe jurk
en een luxe gouden collier
aan een lange zilveren ketting
een ieder die haar mist
weet dat ze nu gelukkig is
tussen…
Blijvend zoeken
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
171 water
langs de ruiten
gezichten
achter stromend glas
wroetend
in de aarde
naar goud
naarstig,
als een dier
dat de geur volgt
van wat verloren ging
zich onthoudend
van wat zich
opdringt
Lekkende gieters
vol van bewaren
steeds minder
om te bevatten
blijvend zoeken
waar de tijd
zich heeft begraven
waar het verlorene…
Zonsondergang
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
60 De stad wordt stil, de hemel gloeit,
alsof er goud door alle uren vloeit.
Wat zwaar was, mag nu lichter zijn,
de avond draagt de laatste zonneschijn.
En in de warmte van dit stille uur
blijft liefde branden als een zacht vuur.…
Houten wonden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.634 Welles, Es, zes kikkervisjes
vonden een schuilplaats in
jouw ooghoeken, je snikte:
De visjes plakken zeer snel
een slijmlaag op mijn ogen
Zo wordt elke wimperhaar
een geharde lansier. Ik wil
geen getuige zijn, hoe een
brandhouten ridder, net
als jij, vlam vat door
het smeulen van
houten wonden
Eh...…
Wapengekletter
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
576 Je kunt overal wel het label Allah/God op plakken,
maar dat dekt de inhumane lading niet.
De Turken denken dat ze ondertussen even
alle Koerden kunnen vermoorden.
Die drie miljard is weggegooid geld,
die gebruikt wordt voor wapens en munitie.
De Koerden zijn de nieuwe Armeniërs.
Erdohan is net zo gevaarlijk als Assad
en IS.…
tergdicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
619 De epseklepsen snijden de epsen,
zwaaien met plakken
kletsen de monden dicht
dragen het broden te berde
alles ten brode
om d' espe
De dieren der democratie
de laagst gemene deler
De beklozen zijn filosofen
stemrecht zonder woorduiteinde
Kloefkappers kappen bekentenis
van de woorden
Isolex solex olex
brommer van dogma
Recht rechts…
de zee heeft de meisjes gered
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 een krabbetje of een zoetwater
salamander is op haar dij blijven
plakken terwijl ze afrekent in de
strandtent voor een cola.
vijf duizend zandkorrels op
de planken vloer als teken
van de almachtige zomer
en de zoute huig van de zee.…
Sterven In Termijnen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
704 nagels, haren, gedachten
je bent al half vergaan en verspreid
terwijl je nog op aarde loopt
veel rekeningen staan nog open,
zullen nooit worden betaald, maar
ook niet afgesloten
je leeft slechts voort in digitale
dossierkasten schadeclaims,
en langs kadekanten
waar patatzakjes zich plakken
onder losse hakken
in het zand
en zelfs…
Ontmoeting (voor mijn trouwste fan)
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.268 Een gouden eeuw begon,
waarin wij met god
zouden spreken
en tevens weten
van een hof van eden
en van een vlammend zwaard.
Eens zal dat overgaan.
Het verhaal zelf is vergeten
de tuin waaruit wij zijn
verdreven.
Aansluitend wordt het leven
nog alleen maar kleuren
en die ene avond daar
en jij.…
Claus-rouw
hartenkreet
3.7 met 39 stemmen
2.810 Rouw
Het land bezong de prins in koor
als heilige, die goud gekooid was
Maar wat een schrik in ‘t crematoor
toen bleek dat Claus, die koud ontdooid was
tijdens zijn leven al verstrooid was
Postuum
Dat wij ons daarin zo vergisten!…
Denken.
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.262 De zon vlijt zich neer in de armen van de zee
De nacht jaagt de dag op de vlucht en de vogels zwijgen als het licht verdwijnt
Je kunt alleen nog krekels horen
Je kunt denken aan geld, je kunt denken aan goud
De jaren die vervliegen en aan de dromen die vallen en opstaan
En zoeken in gedachten naar het grote waarom
Maar ik denk aan niets, ik denk…
JIJ EN IK.
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
2.177 jij bent van goud,
en hebt alles mee,
maak jij een fout,
maak ik er twee,
loop ik op mijn tenen,
door verkeerde taal,
is boosheid snel verdwenen,
want jij bent het voor mij helemaal,
in mijn ogen is er niemand zo mooi als jij,
in mijn hart is geen plaats voor een ander,
alles wat ik zocht heb ik naast mij,
jij en ik bestemd voor elkander…
Krinloop.
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
923 Met een mond vol leven
en een hart vol dood,
komt telkens weer de avond,
het gouden morgenrood.
Verdorren ieder jaar weer
de bloemen in de tuin.
Legt men zijn klaaggezangen
op stenen van arduin.
Komt alles weer tezamen,
waaruit een mond ontstond.
Kruipt traag, als het blad der bomen,
het hart weer in de grond.…
Kringloop.
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
694 Met een mond vol leven
en een hart vol dood,
komt telkens weer de avond,
het gouden morgenrood.
Verdorren ieder jaar weer
de bloemen in de tuin.
Legt men zijn klaaggezangen
op stenen van arduin.
Komt alles weer tezamen,
waaruit een mond ontstond.
Kruipt traag, als het blad der bomen,
het hart weer in de grond.…