2620 resultaten.
Sonetten II
poëzie
2.8 met 6 stemmen
2.279 die nu zo weent,
Om weinig leed en kleine droefenis,
Zeg, weet gij niet, dat het zo heerlijk is,
Als ge alle lijden in u zelf vereent,
En lijdend and'ren troost in hun verdriet?…
Mager paardje
poëzie
2.5 met 11 stemmen
3.130 Arm hartje, klaag maar:
De liefde is eindeloos wreed,
Je krijgt haar niet en haat ze
Of je krijgt haar wel en dan gaat ze
Toch later weer weg en verlaat ze
Het hartje dat haar beminde;
Nooit komt er een eind aan het leed.…
P.S.A
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
665 Jaren van onzekerheid waarin men stilaan hoopt
Overgegeven in blind vertrouwen waartoe men noopt
Dan vanuit krochten van het orgaan wreekt het ongerief
En is men terug bij af en rest slechts het dodelijke het hormonale alternatief
Gelijk een plant te leven
Aanschouwelijk aanwezig in al zijn vormen
Verlangend naar liefde vol van passie zonder leed…
De brug van de rede
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
664 De doden zijn niet dood,
de levenden niet levend
de tijd van het verleden,
verkeerde lang in een
ongeschreven verlangen,
uit nood vermeden, verleert
wat door een kind is geraakt,
het leed als carrousel in
een eentonig spel, de afgrond
als ondiepe kwel,waar kraaien
zich spiegelen aan hun verstand.…
DE MEEUW
poëzie
3.8 met 6 stemmen
2.919 Dat duiken in het zilte leed,
Dat klimmen in een feest van glans,
De blanke veedren van mijn kleed,
Waarin ik tijg ten levensdans,
En volgt mijn vleugelslag beneê
De steilte van zijn veilge troon,
Tussen de hemel en de zee,
Terwijl hij mompelt: zie, hoe schoon!…
Mijn negerin
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
728 Ik keek haar na terwijl ik zag
hoe een verdriet haar vergezelde,
een leed haar aangedaan vertelde
van blanken met hun fraai gedrag.
Zo ik haar morgen mag ontmoeten,
dan sla ik beide ogen neer
en mompel iets dat lijkt op groeten,
maar een excuus is voor 't weleer.…
Glazen dak,
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
811 verwildering,
betreuren van herinneringen, schrijf in
dromen die nog zullen komen, schrijf
in zwart en wit, beschrijf het zingen
in het roepen van de nacht, de stilte van
een euforie als ik ringen van planeten zie
in het prisma van het glazen dak, waardoor
het onomlijnde blijft lokken, zichtbaar in
een vast contour, onomlijnbaar in lief en
leed…
Maxime's regime
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
637 De strakgebonden monden, zonden, in formatie
genade kent hij niet de potentaat Maxime
hij formatteert de leden streng naar zijn regime
betrokken als hij schijnt bij onze natie
Als lichaamstaal zijn innerlijk zou schrijven
zijn denkrimpels, emotieloos gezicht
zijn stem, op enkel frasen afgericht
de bril waaronder felle ogen drijven
Hoe zou…
Een brandend kaarsje
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
767 Een brandend kaarsje om hen te gedenken
Met wie wij lief en leed hebben gedeeld
En al zo lang aan elkaar waren toebedeeld
Moge God ons allen Zijn troost schenken.…
Verloren...
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
624 Hoe ik mijn best nog deed
ondanks mijn eigen leed
liet ik mijn opgeheven handen uiteindelijk verslapt landen
en liet daarbij de hoop op wederzijdse liefde, stranden.
Beseffend, je zal er nooit voor mij kunnen zijn.
Heb deze liefde begraven ondanks het gemis en pijn.
Maar vanuit iedere schaduw zal ik je blijven omringen..…
Moeilijk!
hartenkreet
2.2 met 10 stemmen
826 Het is zo moeilijk om standvastig te blijven
Als ik zie hoe veel leed er in de wereld is
Dat maakt mij vaak verdrietig en ongewis
Ook als ik de krant lees over veel misdrijven.…
Bladwijzer,
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
644 Woordenzon in mij, poëzie
waarin de kleur veranderd,
verankerd lief en leed
tot een homogeen verhaal,
verslaat vergetelheid tot
over de grenzen van moraal
of een ander woord gebruikt
als de toekomst zich ontsluit,
geweven melodie, compositie
van de stilte, boreling van het
zwijgen waarin ik zoveel meer
te zeggen had.…
Bottle of Blues
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
750 …
en het zal ook niet zolang gaan duren
Maar ik word vanbinnen verteerd,
nadat je vanmorgen woest ’t bed uitgleed
me schrijnend van weemoed achterliet
je mooie kontje definitief de deur dichtsmeet
greep ik naar een fles vol bluesverdriet
de bodem is al een tijdje wazig in zicht
wazig door de tranen, of door de drank
maar of het nou mijn leed…
De beminden
poëzie
4.3 met 6 stemmen
1.692 Daar strekten zij zich zoet-vermoeid beneden
De fijne schaduws van een ijle boom
En streelden traag elkanders warme leden
En zuchtten diep: — hun ziel was droef en loom.…
Pijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
444 gebonden in een traan
Het stromen van gevoel
langs mijn wang
De getergde ziel klinkt door in mijn gezang
De harde val kwam nadat ik er heb gestaan
De zwarte pagina is gewoonweg om te slaan
Woede lost op in het gepeupel en gedrang
Wijn voelt zo zoet, maar de nasmaak wrang
Elk stukje van mijn bestaan vergaat
met het wiegen van het graan
Het leed…
Buiten of binnen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
566 niet vervreemden
vogels wil ik door het luchtruim zien zweven
sierlijk rank en slank door het azuren blauw
vanaf velden nog glanzend van ochtenddauw
dan ziet men weer een wereld vol van leven
ginds tussen geur van uitlaatgas en chemie
wonen mensen in benauwde steden
zuchtend onder verkeer en industrie
waar ze qua gezondheid veel van leden…
De kluizenaar
poëzie
2.0 met 4 stemmen
1.663 vale muis, -
Het dal ligt in de gloed der zon te gloren,
Maar in de grauwe pij, voor 't houten kruis,
Ligt de eenzame, in geprevel als verloren:
De grijze zoekt de vrede in eigen-kwellen,
En wil zich martlen tot een heilig man,
En schijnt geen traan van 't zinkend oog te tellen, -
Doch zon en bloem en vogel gruwt er van:
Hij zoekt het leed…
De zwerver spreekt
poëzie
2.7 met 6 stemmen
1.138 Toch, soms, - als wolkenveren in heldre luchten, -
Waart door mijn klaar gemoed een teder duchten,
Dat mijn zó stil beminden leed geschiedt...
Dan: om hun haardsteên heimlijk te beveilgen,
Waak ik 's nachts aan de poorten mijner heilgen,
En 'k bid voor hen, maar zij, zij weten 't niet.…
Gebed in 't Duister
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.617 En geen stervling zal bezinnen
op het eeuwig Aanvangsbeeld
lijk uw knecht, die hare leden
in het schemerlicht onthult,
die zich, stamelend gebeden,
aan háár wil alleen vervult.…
AAN DE MAAN
poëzie
2.0 met 3 stemmen
1.422 o Troosteresse in leed! o vriendelijke maan!
Hoe kalm drijft gij daar ginds in 't blauwe diep der heemlen!…
Theater van het hart.
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
588 Het hart is moedig, maar stervensgroot
beklemt door de wol geverfde kamers
twee ruimten, gegoochel met het meubilair
publiek verdwijnt in de plooien van het jacket
lief en leed gelijk gedeeld als bouwpakket.…
Op een eiland
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
525 Op een eiland, zes uur 's ochtends in de zomer,
de stille weg af, waar geen wandelaar gaat,
in de herinnering van wat je ooit is overkomen,
daar waar 't bewustzijn het gebaande pad verlaat,
terwijl de stilte wordt gevuld met vogelzangen
loop je geleidelijk aan hun vogelwereld in,
vliegt daar je oude geest, met lief en leed behangen
vanouds,…
Het Lichte Beeld
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.151 Als wij, na nachten loom van liefde, ontwaken
En onze droom verkwijnt in 't morgenlicht
Zal, lief, mijn hand uw naaktheid strelend raken,
Uw zachte leden en uw aangezicht.…
brokken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
623 Geplaagd door ochtendlijke flarden van de kater
met een gebroken hart en leden
en een verbazend stijf gevoelen
lag ik gepleisterd en geplaasterd
tussen de witte lakens
in het hospitaal der Virga Olorosa
waar de Zusters der Liefde
mijn meervoudige lichaamsbreuken
liefdevol verpleegden
maar overigens
de liefde slechts mystiek beleden:
mijn…
De eenzame
poëzie
4.0 met 3 stemmen
926 Ach neen, dit bitter leed kan niets verzoeten,
Alles wakkert de brand der angsten aan:
Het is een hel waarin mijn ziel moet boeten.
En toch: de dood durf ik niet binnengaan
Want ook daar zal 'k dat bleek gelaat ontmoeten
Dat eindloos schreit om pijnen droef doorstaan.…
Laat woorden wenen
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
703 Wanneer verdriet je diep van binnen raakt,
zodat gevoelens golvend binnenstromen,
en strijd vergeefs die vloed probeert te tomen
tot leed je innerlijk heeft leeg gemaakt,
dan helpt verzet niet. Laat de pijn maar komen.…
Kerstmis 2014
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
854 Een Kind kwam om ons leed te dragen
al is het klein en weerloos nog,
het doet een nieuwe toekomst dagen
en doet ons zingen in de nacht.
De herders kwamen naar de kribbe
want zij hebben het lied gehoord
en weten van de grote vreugde
die iedereen is toegezegd.
De vrede wil geboren worden,
al duurt het ook nog eeuwen lang.…
Ring van trouw.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.172 O plechtig plukte ik, schier van weelde aan 't wenen,
Als uit een roos in Toverland, uw ring
En uit die ring, door zomergloed beschenen,
Straalt nu 't geluk, dat zoveel leed verving,
Een atmosfeer van goudlicht rond mij henen:
Uw liefde omringt mij als een toverkring.…
Joz
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
601 Bij onstuimig weer
schuift Joz aan zee
spreidt zijn bolle ogen
uit zijn gerimpelde leden
Achter het wolkengebergte
loert de vlammende zon
trekt de mensen in het zand
berooft Joz van zijn
vredige jacht
Doch
langs het zilverstrand
sjokt hij verwoed
met berekende pas
en kronkelige stok
omarmt wat hij vindt
linnen lakens besmeurd
met…
Dierenvriendschap
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
650 Een dierenleven is zoveel
korter,gaat snel en deelt
met alle generaties in hun
leed. Het zijn die momenten
die wij nimmer vergeten,waarop
iets spreekt dat vriendschap heet.…