2838 resultaten.
nationale gedachtendag
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
548 de sfeer die edelmoedig
ritmisch, misschien ook apathisch
over de muren strijkt welke
als verloren in mijn stadsdeel huist
dacht in het dichten van verzen
en het smijten met volle glazen
poëzie dat de sneeuw zich baadt
in een lente die nooit zal komen
ergens staat een grote winnaar op
het vers ornamenteert zoals
de zoekenden blijven…
Veel meer
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
509 ze staan me glashelder voor ogen
de fluwelen nachten
vorst, hagel, sneeuw of storm
ze kunnen ons niet deren
we vinden bij elkaar meer bescherming
dan in ons huis van beton
onze jeugd ligt al achter ons
maar ons bloed verhit nog steeds
's nachts komen dromen
op raspaarden binnen
laten schatten achter op ons bed
die we innig minnekozen…
Zij wenst de wereld licht
hartenkreet
4.9 met 69 stemmen
3.193 balancerend tussen wit en zwart
wenst zij de wereld licht
in het hart van haar gedachten
bloeien witte rozen
de mooiste is gekozen
gedragen over de drempel
van een grijs verleden
waar meeuwen krijsen
in het stille sneeuwen
van pijn..…
Sacherijn
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
923 ik heb de kerstboom buiten gezet
opdat hij wortel kan schieten
er wordt sneeuw verwacht, wat 'n pret
voor de kinderen om van te genieten
ik kan jouw adem duidelijk lezen
nu je hier zo voor mij staat
de klok geeft aan dat jij moet racen
een gat geslapen in de dageraad
ik hoor het geklaag over de kou
over hoe je niets meer kunt doen
we…
Prelude van de lente
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
546 hij zag
de winter bloeien
in de eerste sneeuw
zij hoorde
schotsen breken in de
donkere schuif van kruiend ijs
de nacht gaf
amper nog zijn
korte sombere dagen prijs
hij wist
de sterrenhemel
bewonderde de klare maan
maar zachtjes kwam
het fluiten van de vogels
aan een prelude van de lente toe
hij zomert al in
licht en warmte…
Afscheid van Japan
poëzie
4.0 met 3 stemmen
3.484 De dag overweldigt de wijd-open ramen
met het morgenlichten der zee;
berglanden, vloten, eilanden zonder namen,
de kersentuinen van Jokohama
stromen en sneeuwen voorbij ...
ik voel mij gesterkt en tot reizen gereed;
vermoeidheid en slaap zijn verwaaid als mist in de wind ...
— waar gaat gij heen ?…
Landslakken
gedicht
2.3 met 35 stemmen
8.129 .
-----------------------------
uit: 'Vroege Sneeuw', 2003.…
Een èchte kerst
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.799 Een echte kerst
Betekent voor mij
Krentenbrood met spijs
Het drinken van een glühwein
Napret op sneeuw en ijs
Lichtjes in de dennenboom
Op het bord een kalkoen
Het komt jaarlijks om de hoek
Dat vertrouwde beeld van toen
Dit geschetste sfeerbeeld
Is maar een klein deel
Waar het om draait
Het is veeleer de vriendschap
Die de…
Een vlaag herinnering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
590 de zomerklanken
zijn verstomd
soms geurt
een open deur
een vlaag herinnering
aan hoe het leven ging
een lach die
alles overstijgt
nooit wijkt voor
wolken en wat regen
de hele lange dag
een zegen blijft
de losheid
van het buiten
schemeringen
zonder muren
die in schoonheid
vele uren duren
nu pakt
sneeuw en kou
de mensen…
Mijn bestaan
gedicht
3.0 met 5 stemmen
8.250 Ik doe het licht aan,
trek mijn onrust aan
en loop alleen
op de sneeuw die mijn hart bedekt.
Alles buiten
is nog steeds zoals het ooit gestapeld is.
Maar de wereld die mij koesterde,
tot ik ze geworden ben,
is verdwenen.
-----------------------------------------
uit: 'De maat van de eenzaamheid', 2012.…
wacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
472 open je scherm
en wacht af
er komt iets
een paar woorden
zeker nu het herfst is en
je elk moment dood kunt gaan
althans dat zou kunnen
zie de meisjes in de regen
en praat over eskimo's
zoveel woorden sneeuw
wij zoveel regen en water
blijf wachten
de rook die van je sigaret
omhoog kringelt
lost op in miezer nevel…
Plassen vol regen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 kil waait de wind
schrijft onleesbare tekens
in plassen vol regen
mistroostig hangt nat
na het langdurige bad
aan de boom te versterven
hol klinkt de ziel
van de gloedvolle herfst
in het zompig bederf
zo lang dagen nog korten
zal overvloed rotten
naar een vruchtbaar begin
dat zal groeien
als winters vorstige tekens
in ijs en sneeuw…
Sta te blazen in de wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Ben vergroeid
Met de natuur
En alle schoonheid
Die zij meebrengt
In het dik pak
Sneeuw ben ik
Die ene vlok
Die onzichtbaar
Met de andere
Vervlochten is
In de felle
Regenbui ben ik
Die ene druppel
Die naamloos met
De andere mengen
Zal - in de ijsvloer
Waarmee het kanaal
Voor mijn huis
Is toegedekt ben
Ik die ene ijskristal…
Goudkoorts?
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
488 paden
omhoog,omlaag
Het is de vraag
of je
de goede weg
...inslaat
De goede afslag
hebt genomen
want alleen zon
je kompas
Niet te laat
val van avond
voor te zijn
want alleen
zon vervult
in herfst
je dromen
waarin het goud
voor het plukken
hangt aan bomen
voor het rapen
ligt
aan je voeten
verdwijnt straks
als sneeuw…
Mijn madelief
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
534 ik pluk je niet
mijn madelief omdat
jij de kou trotseert en zo
het bloeiend leven eert
omring je
met mijn stevig gras
in samen peinzen hoe
lang en mooi de zomer was
als dadelijk
de eerste sneeuw gaat vallen
zullen vlokjes jou versieren
met hun schitterende kristallen
zullen wij onder
de witte deken duiken
schuilen voor de vorst en…
warm
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
499 in mijn wintertuin slechts
een roodborst, oude vorst
en ik sta bevroren op mijn plek
de vogel zoekt tussen de sneeuw
zijn snavel witter, als hij kruimels eet
en vet, hij
danst op randen van versteende potten
de vleugels vluchtig en zijn borst
geeft licht
ik sta bevroren
warm mijn tepels met mijn linkerhand
de ander houdt het vast…
De kerstboom
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.064 de boom hij staat verlicht
een boom te zijn
alle takken zijn behangen
met zilver rood en groen
en boven op zijn kruin
een piek tot aan het plafond
ze hebben hem bespoten
met chemische witte sneeuw
het verstikt zijn ademhaling
en naalden zitten los
je ziet hem bijna denken
was ik maar terug weer in het bos
tussen al mijn groene…
Mijn bestaan
gedicht
3.0 met 5 stemmen
4.676 Ik doe het licht aan,
trek mijn onrust aan
en loop alleen
op de sneeuw die mijn hart bedekt.
Alles buiten
is nog steeds zoals het ooit gestapeld is.
Maar de wereld die mij koesterde,
tot ik ze geworden ben,
is verdwenen.
-------------------------------------------
uit: 'De maat van eenzaamheid', 2013.…
korte schittering
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
498 haar bed de verre
planeet waarin ze met
heldere ogen de randen
van het leven registreert
in haar voltrekt zich
de trage kleine tijd
haar ogen reizen naar de
dwaze wegen die ze ging
van alle winters ter wereld
is deze dieper dan de stilte
hij vindt zijn hart
in de dood
een ijle toon van weemoed
fluistert hoe het gras
de sneeuw…
Verwachting
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
571 Laten we er zijn
als er sneeuw ligt
Laten we er zijn
bij de eerste lentedag
de eerste bloem
het vroege ochtendlicht
Laten we onder de bomen gaan liggen
Laten we er zijn
op een zomeravond
aan zee
Laten we gekleurde bladeren zien vallen
Laten we in de wind gaan staan
en in de regen
Alles stroomt
Alles uit de tijd gelicht
en vol betekenis…
Verliefd
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
526 Met jou wil ik tussen de sterren zweven,
over sneeuw witte stranden gaan.
Met jou wil ik opnieuw weer leven,
op de hoogste bergtoppen staan.
Ik wil met jou huilen,
ik wil met jou lachen.
Maar ik ben helaas niet bij machten,
je te vertellen hoeveel ik van je hou.…
Sprietige stelen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
510 op rustige
korte dagen
trippelen gekleurde
kousenvoeten somber
door miezer en
stuivende sneeuw
onder een
beklemmend koud
wolkendek
dat ons niets
meer zegt in
saaie eentonigheid
nog heeft de herfst
zijn kaalheid kunnen
compenseren door wat
sprietige stelen die zich
dood staan te vervelen
in het schrale schilderij
waar zelfs…
Op zoek naar thuis Aan J. Hermsen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
512 Ik kan door heimwee overmand Memories eren, observeren
Ook weemoed naar een andere tijd
Dan die waarin ik werd geboren
Veroorzaakt lotsverbondenheid
Kan hoog op herbeleven scoren
Een kijkje in De Gouden Eeuw
Met aan de Vecht de buitenplaatsen
Een winterlandschap, ijs en sneeuw
Met arreslee, vriesletsel, schaatsen
De stoommachien, fabriek…
in het voorbijgaan
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
910 wie in het voorbijgaan
het lot omarmt gaat aan boord
van het Narrenschip
door stilte en sneeuw
de maat van onrust kent
krast de tijd in steen
wie door geschilderd glas
naar wolken kijkt
beschouwt de betovering van het licht
het tedere ontvouwt
geeft het sprakeloze een stem
laat de sterren helder laat zingen
wie in het voorbijgaan…
zon en kou
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
416 Geen droom, geen list,
sneeuw bijt, en is.
Soms sjokt een gek
tegen de stroom,
zijn lach: een streep
in ’t witte doom.…
Winternachtbloem
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
480 leven nam haar mee
naar een ander bed in een ander land
en in de nacht wanneer de zombies
tot leven komen in de geurige wind
ziet ze jouw sombere zielgezicht
alsof je nog altijd verliefd op haar bent
onafhankelijk van verstand of wijsheid
simpel in jouw gevoelige emoties
winternachtbloem jij blijft altijd
in de winternachten onder sneeuw…
Vitaal
netgedicht
4.7 met 18 stemmen
810 ik droom van je naar behoren
in streel je zonder woorden
niets kan mij verder nog bekoren
dan jouw verborgen slotaccoorden
jij bent de droom van vele mensen
die zich rondom schoonheid wensen
maar voor de effecten zijn bedacht
je weet het nooit wie nu weer lacht
maar ik alleen raak je van binnen
ik hoef mij daar niet op te bezinnen
je bent…
BeLEEFdheid
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
811 Dit leven is een vorig zijn
waarin gestalte krijgt
herhaling van het reeds beleefde
een uitgediepte vorm van zijn
bezigheid met dieptepeiling
bezinning, regelmaat in woorden
uitgebalanceerd een antwoord geven
ervaring van het eeuwig leven
een aangeboren ideaal
een onbegrepen deel zal blijven
waarvan de schokken zwakker, lichter
zullen…
Nederige herfst,
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.085 (De herfst, periode van bezinning
tijd om dingen los te laten,
ware nostalgie van de herfstsfeer.)
illustratie : Bert Waber…
Er was aarde om ons heen.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
522 Het moest zo zijn, wij zijn de reizigers die
de glans deden verbleken in een oceaan
van de voorspelbaarheid, in het wakend oog
welt een traan als een liefdevolle bezinning,
in de wederkerigheid ligt de kiem tot inzicht,
een dialoog die wij tot heilsgebied hebben verklaard
er was alleen de huid van aarde om ons heen.…