2935 resultaten.
hagelschors
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
652 kansen
die ik zou wegen, uitvergroot
en wetend dat waarheid
het hoofd zal buigen
jouw geloof in mij, als stenen
vuisten die woorden
bewaren
jonge veldbloemen achterlaten
onder de bast van een volle zee
en uit trage bomen zou het zout
de boodschapper brengen
met in zijn hoofd
het afscheid
want leven is denken en hardop
sterven…
wie niet weg is, is gezien
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
1.300 wolken vallen op daken
en langs de kant van de weg,
in plassen regen, kijk ik terug
naar dode bloemen en gezichten
achter ramen, die ik nog steeds
tel, van één tot tien
ze herkennen me niet
noch de droefheid die ik draag
achterwaarts
naar het zwarte huis
en de appelboom, mank
door het sterven van seizoenen
bij elf zoek ik mezelf…
Het kerend tij
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
862 herken de klank
van de klokken die voor
mij luiden niet meer
maar wel de nagalm
van de bruinrode dood
die de folklore is van herfst
herken ik weer
De nissen gevuld met geuren
die het laatste graf van het leven
weer zwart doet kleuren
spelen mee met de dans
die voltrokken wordt
door een kind van de wind
Oktober herleeft het bonte
sterven…
schizofrenie, ik en mij
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
813 Mijn naam wordt nooit genoemd
wanneer de wortels worden gesnoeid
en ik ontdaan mij verschans achter de
bladeren van mijn schizofrenie
Twee gezichten hand in hand
het sterven als een mokerslag
dichtbij, noem mij de snelheid
van het uur als ik voorbijraas
en me verkijk op de dichtheid van de muur
Dwaas maar onafhankelijk
behang ik huiden…
De Dood
gedicht
3.3 met 95 stemmen
48.626 En voor hij ging, gaf hij me nog een klein portretje…
‘Ik weet niet, of je ’t al vergeten was,
het komt misschien nog wel te pas
voor als je eens niet meer zou willen
sterven,
maar wat let je?’
zei de Dood…
afgestoten
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
608 ik gaf haar de naam zilveren bloem
gewond lag haar koude huid
op de te warme stenen, zelfs de zon
spaarde zijn stralen, schoonheid lag
te sterven, een sculptuur vormend
waar was haar bloeiakker gebleven
dat massief met de witte weiden, de
uitzichten over gebroken landerijen
schip met steven en grote diepgang
donkeren bergen omhelzen het…
Stille week
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
608 Stil staan wil ik
bij het lijden
het sterven.
Dan mag ik weten
wie je bent,
wat je deed
omdat het antwoord
dan gegeven is.
Het mysterie openbaar is geworden
de stilte wordt opgeheven
straks als het zondag wordt.…
De jaargetijden
poëzie
3.4 met 16 stemmen
2.665 Aan welke wonde
Zullen zij sterven,
Dorren, verderven?
Wie zal verkonden
't Einde der ronde?
Ik zal verzwonden
Zijn en verloren;
Wordt van mijn sporen
Geen meer gevonden,
Danst nog hun ronde.…
Vergeten
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
1.036 Je bent op sterven na dood.
Niet eens terminaal
maar wel het leven verloren.
De oorzaak niet meer in je hoofd;
Verweest, ver weg, verlaten...
Vergeten.…
Verborgen angsten
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
740 Mijn hart slaat als een schip in nood
en ankerloos op drift geraakt
schuwt mijn dood die ter lande
werd geplecht toen ’t zwijgen
me verried en boze tongen
het lichaam wilden vierendelen
doch slechts in daad want
het gericht die mij van ’t leven
wou onthechten sprak geen vonnis
over mij als parvenu die het sterven
aanbad met orgieën en iconen…
Rebel tegen de natuur
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
820 Wrede natuurlijke selectie
aan de poort van het leven
in geschikt en ongeschikt
voor gezonde voortplanting -
afkeur achterlaat in de berm
van de evolutie om te sterven
lijkt het werk van de duivel
niet van ‘n god van de liefde.…
Aan de haal met de dood
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.333 Jij aan de haal met de dood
die jij herkende in een leven
vol levens en waar het sterven
neigde naar verrukking in ogen
die de angst tot aan de hemel droegen
je rode haren die met de jaren
verkleurden tot aan het oktobergrijs
waar jij je fiets voor eeuwig in etaleerde
evenals jouw rode pull-over
met de smaak van paardenworst
strijdmakker…
De zoete wens
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
953 toendertijd was mijn sterven ver
ongekend het eeuwige schaduwrijk
verlangen zocht enkel de mooiste ster
ik was onderweg naar gelukzaligheid
kom dan toch
x
ik rekke mijne tonge
tot vele ellen lang
met zoet
zal ik haar bestuiven
wees niet bang,
kus mij toch immer;
mateloos en
ongedwongen
x
het is ook zo spoedig binnenkort…
de man in de vroegte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
624 vele ochtenden
verspoelt hij het gruis
van de vorige dag
er zijn momenten
dat hij zichzelf betrapt,
hardop lacht
‘koffiekop sijpelt’
de stemmen, dromen
‘gebruik hen,
luister naar hun razen’
vele ochtenden
is niets hem dierbaarder
dan de randen van het bad
hij stapelt er boeken
en klokhuizen sterven
er is een asbak, een viltstift…
dans en genees me
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
875 schrijven
bovenop de seizoenen
en de vergane hartslag
van de tijd
er is hier en er is nu
maar maak me wakker als de stilte
me ten dans vraagt
daarginds aan de waterkant
ik zal in zee lopen
steeds verder en verder tot ik haar spreken
kan dragen op mijn borst
moedig
over rotsen en diepte heen
misschien eindigt daar het zijn
het sterven…
een godganse nacht
netgedicht
3.5 met 22 stemmen
654 zeg niet
dat ik me mijn dromen verbeeld
ze zijn er, levensecht
zeg niet dat ze uitzichtloos zijn
als antwoord op een eigen teken
maar beschrijf
het onophoudelijke, het ongerepte stromen van de maan
zelfs als ik hier zou sterven
in zwarte kleren van de nacht
of in de scherpte van mijn waan
ik zie de vele harten
het vuur er dwars…
Jezus zegt........
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
659 Jezus zegt: ”Wie in mij gelooft
Zal niet sterven maar eeuwig leven
Ik zal je rust en vrede geven
Zoals ik het ooit heb beloofd.”
Jezus zegt: ”Ik ben met jou
Alle dagen van je leven
Ik heb jouw zonden vergeven
Je kunt rekenen op mijn trouw.”…
Met zijn geboorte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
991 zon maan en sterren
in harmonieuze balans
het rondje in uurwerk
is van chaos zijn hand
uitdijend in groei
schitteren nova’s in bloei
imploderen tot dwergen
die zwarte gaten verbergen
het spel der limieten
tussen leven en dood
geboorte en sterven
maakt kerst goddelijk groot
een mensenleven in tijd
was de schepper bereid
de cirkel…
de schaduw van een mens
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
767 het voelt vreemd aan, de vreemde die hij is
ondanks het delen van de waanzin
in het verleden, het slaan op ziel
en huid, onherstelbaar
zoals de pop die ik jarenlang in armen droeg
wanneer ik het licht uitdeed
om woorden met dezelfde adem
te laten sterven
nog droom ik, de ogen op mij gericht
midden in het huis
dat het water op de ramen…
vergaan
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
833 de eindeloze melancholie van een maand
die sterven gaat, verloren in de vage glorie
van wat losgelaten blad
een dorre bloem buigt mee met oostenwind
ze wiegt haar tranen naar de zee
ze wiegt de dagen naar de overgang van meer
dan schelpen strooien op een oeverpad
met gras en lege ogen
waar de winter duizend vlokken weeft
besef ik, dat…
Monogram
netgedicht
2.1 met 16 stemmen
822 Mist en regen
verspellen ons een begin in
een geluidloos sterven tussen
verwachting en de wanhoop, van
een tijdloze monogram in
scherven waarin we staan.…
Stilte
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
781 De stilte weegt, maar moet uiteindelijk de
humus zijn van waaruit leven komt en liefde,
al moeten we ook sterven, nu en hier,
al volgt een zwijgen, als het zaad in wintertijd.…
Zoals een man zijn weg zoekt
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
1.309 onderweg naar liefde
ervaart hij zicht
op hemel en aarde;
het verlangen naar morgen
onderwijl hij het sterven baarde
uitersten
van binnenuit
grenzeloos gebonden
aan geest en eeuwige bruid
ogen puilend
als sprekende monden
onder een donker gerande einder
het gezicht
is als een doorzichtbaar vlies
over schreeuwende voorbije
korte…
Pa
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
793 sterven
was voor jou geen pretje
geen sniper joeg jou juichend
een kogel door het hoofd
je ging niet in een laatste natte droom
leven
was voor jou het einde
je vingers had men één voor één eraf gezaagd
in ruil werd jou de eeuwigheid beloofd
je knielde nog toen ook je geest in waanzin werd gesmoord
dood zijn
behoeft ook geen betoog
dat…
Het laatste gesprek
gedicht
2.6 met 14 stemmen
11.996 .'
'Sterven Daders niet.'
'Neen. Zij kunnen niet. Zij verwoorden.'
'Heeft u ginds gesproken, Heer?'
'De dagen zijn beschreven.'
'Heeft de Tijd nog kwaad gewild?'
'Ja, het slagveld is begroeid.'
'Geen spoor van oorlog meer?'
'Geen. Maar ik doorzie de stilte. Oog en oor vergaan.'
'Nadert weer de Dood, o heer?'
'Neen.…
paasfeest voor de wereldleiders
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
509 het klassiek van bladwijzers
nestelt pasen op een bed van
schroom, het leven kan niet sterven
achter steen van rollend gruis
orthodox geween, klaaggezang en
religies zijn het houvast van angst
en verloren momenten, eigengereide
machthebbers die het zwaard laten
spreken zijn de wereldleiders in
alle kleuren
gebeden herinneren slechts fantasieën…
UW WIL GESCHIEDE, JOUW WILSVERKLARING
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.296 Gedenk te leven
dat met grote mate
maar
denk ook na
met mindere mate
maar wel af en toe
over je dood
na je sterven
na je heengaan
En dan met name
aan je nabestaanden
aan de achterblijvers
voor wie 'het dag' blijft
"Zij zetten je niet bij het grof vuil"
Geef hen handvatten
regel dus de uitvoering,
vervoering van je uitvaart…
INTREKKEN BIJ GOD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
719 Dit was haar laatste nacht, wist zij
ze voelde haar smart tot op het bot
Morgen, meende zij, is het voorbij
ik vlucht immers voor het noodlot
Morgen is er geen toekomst meer
misschien treuren zij zelfs om mij
Maar ik wil weg, ik kan niet meer
ik wil sterven, dan is alles voorbij
Vannacht wordt mijn laatste nacht
wellicht volgt er een afscheidsbrief…
Volbracht
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.061 Ik ben doodlijk moe;
Of ik sterven wil.
Steek nu lichten aan
Want de nacht is blind...
En kom bij me staan
Al die ’k heb bemind.
Lui dan lang en luid
In de lentenacht:
Luï mijn leven uit!...
Het is àl volbracht
Laat mijn ogen dicht
En mijn handen saam...
Straks het morgenlicht
Door mijn open raam...…
Sterke wil
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
988 Nu je moeder op sterven
Ligt bel ik je met de
Moed der wanhoop op
Jij sterke man die
Zo stoer ooit je moeder
Verlaten had om nooit meer
Bij haar weer te keren
Als ik vertel dat 't einde
Nadert van haar die jou
Het leven gegeven heeft
En dat ze in haar doodsstrijd
Jouw naam noemde en naar
Jou gevraagd heeft zeg jij
Rustig in…