1749 resultaten.
‘n Donderdag met raadselachtige honger.
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
622 Stofdeeltjes landen, waaien met duivennesten weer op
dwarrelen tot ver over groengele pruiken van struiken
van hier tot zelfs aan de verdere verre verre overkant
verwaait dan vandaag ’t aardse, ‘t stof van ’t starre land.…
Het dal
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.808 Dan klaart de duisternis, waarin ik machtloos strijde,
'k schud van mijn voet het stof der vreemde wegen af,
en wat mij verder lokke, en wat ik verder lijde,
rein is dat lijden dan....
------------------------- - en Rust daalt over 't graf.…
Hoge Hakken
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.979 Nu mijn zitbank was versleten
moest ik wel een nieuwe kopen
trok de winkeldeuren open
van de meubelboulevard
hoorde achter mij een hijgen
hoge hakken sneller lopen
almaar sneller en maar sneller
tot ze kwamen bij elkaar
Kan ik U helpen hier misschien
klonk er haar stem wat uitgeschoten
zoekt U stof of iets van leer
iets voor een bad of…
HET KRUIS VAN JEZUS CHRISTUS.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.325 Wat zien wij, stof, van u op onze donkre baan? -
Slechts wat het hart behoeft, om tot zijn God te gaan.
Al 't vorig' blijft ons nacht, een heilig, godlijk duister.
Maar Englen, Serafs knielen neer,
Aanbidden starend eeuwig meer!
En schittren schoner in den weerglans van uw luister.
0, Kruis!…
Redding
poëzie
4.0 met 1 stemmen
833 Ja, de gruwlen zijn gewroken;
de aard, niet meer in 't stof gedoken,
ziet verrukt de hemel aan;
hoort de jubeltonen schallen;
naast hun honderdduizendtallen
moest geweld en heerszucht vallen;
‘Wat God doet, is welgedaan!’
Plekje gronds ons allen heilig!
Plekje gronds waar eenmaal veilig
wieg en bakermat mocht staan!…
moeder ben ik en kind
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
708 in de wind boven de stortrots
krijt de kalk zich stemloos uit de lijnen der beloften
en in de ogen der blinden strooien engelen
de pijn van de stof en geloof.…
Hades en Perséphone
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
620 ovale muren
impermeabele
schoot van de Hades
Diep weggescholen
dorgedroogd deeg
van eroderende
roestbruine bladeren
Axons dendrieten
tal loze pezen
tussen de tenen
en spattende aderen
onder de voet
van de woudgewelfreus
Stamvader wakend,
gekruind en doordesemd,
over 't vergane
en half verweerde
Doch nog niet weder
tot stof…
Geheugenspoor
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
583 Halsoverkop stoof hij Den Haag-C binnen
...Daar stond Klaas Vaak, hij deed z'n oogjes dicht...…
Een heertje vol licht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
584 Want ergens vlak achter dit toneel
staat een vader, stil en vol van liefde,
een heer met stof en stropdas in zijn hand,
die voor zijn zoon een maatpak van vertrouwen plant.…
Gevoel
poëzie
3.2 met 18 stemmen
4.918 Doordring het stof, dat mij omkleedt!
Dooradem en beziel het!
Of, is uw ademgloed te heet,
Ontzie niet, en verniel het!
Te sterven op het veld van eer
Is echte krijgsmansglorie!
De dood heeft niets verschriklijks meer
In de armen der victorie!…
IN DE BRUIDSDAGEN
poëzie
3.2 met 19 stemmen
4.758 Tranen met tuiten;
Stof tot gelach.
Vuurwerk en verzen
Saai en gerekt;
Knollen-citroenen,
Bombast effect,
Nitri* en Hoffman*;
Spraakwatersbron;
Tal van suprises,
’t Opgaan der zon.
Kappers en snijders
Vrij wat bestiers;
Halen en brengen:
Heil voor koetsiers.…
Het naaimeisje
poëzie
2.8 met 13 stemmen
7.143 Kom, ik ga ook, zonder dralen,
Van mijn huis mijn kussen halen,
'k Bracht al reeds mijn stoof en stoel.
Moeder zei: (wat is zij goed!):
‘'k Zal, opdat ze uw eer niet krenken,
Ook de blijde welkomst schenken,
Die gij maandag geven moet.…
EMILY DICKINSON 824
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
578 De wind begon ruw gras te wiegen
Op dreigende en lage toon
Wierp hij een angstbeeld naar de aarde
Een waanvoorstelling in de lucht
Blad haakte zich van bomen los
En ijlde richting verderop
Het stof schepte zichzelf op
Strooide zich uit over de wegen
De karren snelden door de straten
De donder rolde en zwol aan
Bliksem toonde een gele muil…
Onbegrepen oorlog...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
727 stem laten zwijgen…
Een oorlog, een meningsverschil, andere huidskleur, koran of bijbel dat boeit toch niet…
Werk aan jezelf, verbeter dingen zonder geweld en je zult zoveel meer krijgen…
Het moet maar eens gedaan zijn met ‘ik krijg mijn zin niet, daarom dat ik schiet’…
Vrede om ons heen is het kostbaarste bezit…
Genoeg geschreven, genoeg stof…
HET ONWEDER.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
3.642 Paleizen stuiven, voor haar wielen,
Als nietig stof, daar heen!
Daar storten trots gebouwde torens,
Als smeltend ijs ter neer!
Zo zinkt uw grootheid , wufte vorsten,
Als God, door donders, spreekt!
Als hij, gewapend, met zijn bliksem,
Zijn forse orkanen ment!
Dan werpen de verschrikte golven
Haar lillend schuim omhoog!…
LENTEWEELDE.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
7.664 De kloeke roskastanje
Heft hoog in 't hemelruim
Uit donkre bladerfranje,
Zijn blanke bloesempluim:
De goudenregens pronken
Zo hel in 't lager loof,
Alsof een stroom van vonken
Uit tak en twijgen stoof.…
Lamot, bevlekt met regen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
298 die hun eigen navelstreng doorsneden
om vrij te zijn
ze drijven nu in mij
met natte haren, open monden
ze fluisteren door mijn longen:
ren
ren
ren
zelfs als de bergen je naam al hebben ingeslikt
zelfs als de wind je gezicht heeft gestolen
zelfs als de maan alleen nog maar een natte doek is
ik rijs op
als stof…
Tegen en mee
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
1.130 Door al deze ophef dwarrelde
een hoop stof voor zijn ogen,
ergens in een vreemde diepte.
Voorzichtig volgde hij de ruwe touwen,
met zijn handen, vingers, zenuwtoppen
en hij keek naar boven.
Ergens daar boven glinsterde
een zonnestraal door een
spiegelend wateroppervlak.
Eén voor een begon hij
knopen te ontwarren.…
Negatieve wensen
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.045 Geen kinders die razen,
Geen stof in je glazen,
Geen vuil op je stoep!
Geen stenen voor krenten,
Geen Brabrantse centen,
Geen nachtlijk geroep!
Geen vochtige muren,
Geen twist met je buren,
Geen snoepzieke kat!
Geen ontrouw van knechten,
Geen schrale gerechten,
Geen slijk op je pad!…
ZUCHT TOT DE POËZIE *
poëzie
3.3 met 11 stemmen
2.334 Zou gij de naam voor 't sterven niet bewaren,
Als 't lichaam slaapt in 't stof!
Wel moet gij dan met al uw luister varen
En aangebeden lof.…
spiegel van de nacht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
525 vanavond wil ik lopen in de schaduw van de maan
de nacht om me heen slaan als een deken
de schemering zijn in het donker
het stof onder mijn voeten
tussen mijn tenen laten ontsnappen
en verspreidden zoals de sterren aan de hemel
de nacht heeft altijd al meer van me gehouden dan de dag
net zoals dit lege glas
klaar om gevuld te worden met de…
Twaalf uur
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
625 Adam, stuk stof, het is niet te laat om je te bekeren,
As zijt gij en tot as zult gij weerkeren.
Het is twee voor twaalf.
Is dan eindelijk het besef te gekomen?
Zie je nu, jij kunt de dood niet dwarsbomen?
De fles zoog meer leven uit jou dan omgekeerd,
Maar Adam, had het je eerder gerealiseerd!
Het is één voor twaalf.…
Tussen gangen van licht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
362 Jim fronst, luistert, ademt
alsof hij stof wegblaast
van iets wat ik nog niet durf aan te raken.
Hij vraagt door, voorzichtig,
alsof woorden kunnen breken
als ze verkeerd neerkomen.…
IN TE SPERAVI
poëzie
4.0 met 6 stemmen
3.301 De wind de bomen henenvaagt,
die de armen steken uit, alsof
zij, schielijk uit het land gejaagd,
hunne erven ontliepen: bijzend stof,
en loof, dat los is, vaart gezwind,
ze volgend, in de wervelwind.
Waarheen, o bomen, vaart gij, die,
te vroeg eilaas, onterfd, onteerd,
ik een en al verhuizen zie?
Wie weet wanneer ge ook wederkeert?…
Flitsberg
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
396 noemen, zwoele lenzen
op geboezemd roze, of galgeel, het knalde als carnaval
op grijze bakstenen; het traineren van haar onder druk,
wat zich uitbetaalde in weer een tegenbeweging, het herhaalde
recept dat terugkwam in de scheuren, de viezigheid
van het nabije verleden en de gelikte zweetplekken,
alles werd bedekt onder sentimenteel stof…
Waar nabijheid begint
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
354 Maar buiten zijn het lijfelijke gebeden,
stukken stof tussen huid en ondergang.
Een droge onderbroek is waardigheid.
Warme sokken zijn niet minder dan een ja tegen morgen.
Soms buigt iemand zich naar je toe.
Een vrijwilliger met een tas,
een voorbijganger die blijft staan,
een hand die geeft zonder haast.…
Psalm 103
poëzie
4.1 met 24 stemmen
11.253 Want hij weet waarvan wij gemaakt zijn,
hij vergeet niet dat wij uit stof zijn gevormd.
15.
De mens – zijn dagen zijn als het gras,
hij is als een bloem die bloeit op het veld.
16.
en verdwijnt zodra de wind hem verzengt;
de plek waar hij stond, kent hem niet meer.
17.…
OP MIJN HUWLIJK met Neeltje 't Hart
poëzie
3.8 met 17 stemmen
5.133 Zou onze erkentenis verzwinden,
Als stof, waar d'oostenwind in waait?
Zo waren wij het schuim der snoden;
Ja monsters, dik van gift en stank.
Dies zal ik, ten bewijs van dank,
De Hoogste op mijn bruiloft noden.…
Onweder
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.389 Spoedig bemerken ze nu, hoe het stof op het veld en de landweg
Door de dwarlende wind, in lichtgrauwe wolken omhoogsteeg;
Hoe zich de bladrijke kruinen der linden als golvend bewogen;
Hoe, als vlokkige sneeuw, de bloesem der kersen daarheen vloog;
En hoe de onweersbui eensklaps op bruisende vlerken,
Met onstuimige vaart, al loeiend en donderend…
Alles Rijmt Wanneer Je Achteruit Het Boek Gaat Lezen
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
1.313 de aarde
de koeien
de wind, de regen de vorst
en de klei, altijd de klei:
's zomers licht als stof,
waartoe wij wederkeren
in het najaar zwaar als schuld,
ploegen wieden oogsten, repeat—
de eentonige dreun van het platteland.…