Alle inzendingen over stof

1749 resultaten.

Sorteren op:

‘n Donderdag met raadselachtige honger.

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 622
Stofdeeltjes landen, waaien met duivennesten weer op dwarrelen tot ver over groengele pruiken van struiken van hier tot zelfs aan de verdere verre verre overkant verwaait dan vandaag ’t aardse, ‘t stof van ’t starre land.…

Het dal

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.808
Dan klaart de duisternis, waarin ik machtloos strijde, 'k schud van mijn voet het stof der vreemde wegen af, en wat mij verder lokke, en wat ik verder lijde, rein is dat lijden dan.... ------------------------- - en Rust daalt over 't graf.…

Hoge Hakken

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.979
Nu mijn zitbank was versleten moest ik wel een nieuwe kopen trok de winkeldeuren open van de meubelboulevard hoorde achter mij een hijgen hoge hakken sneller lopen almaar sneller en maar sneller tot ze kwamen bij elkaar Kan ik U helpen hier misschien klonk er haar stem wat uitgeschoten zoekt U stof of iets van leer iets voor een bad of…

HET KRUIS VAN JEZUS CHRISTUS.

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.325
Wat zien wij, stof, van u op onze donkre baan? - Slechts wat het hart behoeft, om tot zijn God te gaan. Al 't vorig' blijft ons nacht, een heilig, godlijk duister. Maar Englen, Serafs knielen neer, Aanbidden starend eeuwig meer! En schittren schoner in den weerglans van uw luister. 0, Kruis!…

Redding

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 833
Ja, de gruwlen zijn gewroken; de aard, niet meer in 't stof gedoken, ziet verrukt de hemel aan; hoort de jubeltonen schallen; naast hun honderdduizendtallen moest geweld en heerszucht vallen; ‘Wat God doet, is welgedaan!’ Plekje gronds ons allen heilig! Plekje gronds waar eenmaal veilig wieg en bakermat mocht staan!…

moeder ben ik en kind

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 708
in de wind boven de stortrots krijt de kalk zich stemloos uit de lijnen der beloften en in de ogen der blinden strooien engelen de pijn van de stof en geloof.…

Hades en Perséphone

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 620
ovale muren impermeabele schoot van de Hades Diep weggescholen dorgedroogd deeg van eroderende roestbruine bladeren Axons dendrieten tal loze pezen tussen de tenen en spattende aderen onder de voet van de woudgewelfreus Stamvader wakend, gekruind en doordesemd, over 't vergane en half verweerde Doch nog niet weder tot stof…

Geheugenspoor

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 583
Halsoverkop stoof hij Den Haag-C binnen ...Daar stond Klaas Vaak, hij deed z'n oogjes dicht...…

Een heertje vol licht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 584
Want ergens vlak achter dit toneel staat een vader, stil en vol van liefde, een heer met stof en stropdas in zijn hand, die voor zijn zoon een maatpak van vertrouwen plant.…

Gevoel

poëzie
3.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 4.918
Doordring het stof, dat mij omkleedt! Dooradem en beziel het! Of, is uw ademgloed te heet, Ontzie niet, en verniel het! Te sterven op het veld van eer Is echte krijgsmansglorie! De dood heeft niets verschriklijks meer In de armen der victorie!…

IN DE BRUIDSDAGEN

poëzie
3.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 4.758
Tranen met tuiten; Stof tot gelach. Vuurwerk en verzen Saai en gerekt; Knollen-citroenen, Bombast effect, Nitri* en Hoffman*; Spraakwatersbron; Tal van suprises, ’t Opgaan der zon. Kappers en snijders Vrij wat bestiers; Halen en brengen: Heil voor koetsiers.…

Het naaimeisje

poëzie
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 7.143
Kom, ik ga ook, zonder dralen, Van mijn huis mijn kussen halen, 'k Bracht al reeds mijn stoof en stoel. Moeder zei: (wat is zij goed!): ‘'k Zal, opdat ze uw eer niet krenken, Ook de blijde welkomst schenken, Die gij maandag geven moet.…

EMILY DICKINSON 824

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 578
De wind begon ruw gras te wiegen Op dreigende en lage toon Wierp hij een angstbeeld naar de aarde Een waanvoorstelling in de lucht Blad haakte zich van bomen los En ijlde richting verderop Het stof schepte zichzelf op Strooide zich uit over de wegen De karren snelden door de straten De donder rolde en zwol aan Bliksem toonde een gele muil…

Onbegrepen oorlog...

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 727
stem laten zwijgen… Een oorlog, een meningsverschil, andere huidskleur, koran of bijbel dat boeit toch niet… Werk aan jezelf, verbeter dingen zonder geweld en je zult zoveel meer krijgen… Het moet maar eens gedaan zijn met ‘ik krijg mijn zin niet, daarom dat ik schiet’… Vrede om ons heen is het kostbaarste bezit… Genoeg geschreven, genoeg stof…
J Jeurissen22 januari 2015Lees meer >

HET ONWEDER.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.642
Paleizen stuiven, voor haar wielen, Als nietig stof, daar heen! Daar storten trots gebouwde torens, Als smeltend ijs ter neer!   Zo zinkt uw grootheid , wufte vorsten, Als God, door donders, spreekt! Als hij, gewapend, met zijn bliksem, Zijn forse orkanen ment! Dan werpen de verschrikte golven Haar lillend schuim omhoog!…

LENTEWEELDE.

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7.664
De kloeke roskastanje Heft hoog in 't hemelruim Uit donkre bladerfranje, Zijn blanke bloesempluim: De goudenregens pronken Zo hel in 't lager loof, Alsof een stroom van vonken Uit tak en twijgen stoof.…

Lamot, bevlekt met regen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 298
die hun eigen navelstreng doorsneden om vrij te zijn ze drijven nu in mij met natte haren, open monden ze fluisteren door mijn longen: ren ren ren zelfs als de bergen je naam al hebben ingeslikt zelfs als de wind je gezicht heeft gestolen zelfs als de maan alleen nog maar een natte doek is ik rijs op als stof…
Sylvia10 maart 2026Lees meer >

Tegen en mee

netgedicht
2.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.130
Door al deze ophef dwarrelde een hoop stof voor zijn ogen, ergens in een vreemde diepte. Voorzichtig volgde hij de ruwe touwen, met zijn handen, vingers, zenuwtoppen en hij keek naar boven. Ergens daar boven glinsterde een zonnestraal door een spiegelend wateroppervlak. Eén voor een begon hij knopen te ontwarren.…

Negatieve wensen

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.045
Geen kinders die razen, Geen stof in je glazen, Geen vuil op je stoep! Geen stenen voor krenten, Geen Brabrantse centen, Geen nachtlijk geroep! Geen vochtige muren, Geen twist met je buren, Geen snoepzieke kat! Geen ontrouw van knechten, Geen schrale gerechten, Geen slijk op je pad!…

ZUCHT TOT DE POËZIE *

poëzie
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.334
Zou gij de naam voor 't sterven niet bewaren, Als 't lichaam slaapt in 't stof! Wel moet gij dan met al uw luister varen En aangebeden lof.…

spiegel van de nacht

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 525
vanavond wil ik lopen in de schaduw van de maan de nacht om me heen slaan als een deken de schemering zijn in het donker het stof onder mijn voeten tussen mijn tenen laten ontsnappen en verspreidden zoals de sterren aan de hemel de nacht heeft altijd al meer van me gehouden dan de dag net zoals dit lege glas klaar om gevuld te worden met de…

Twaalf uur

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 625
Adam, stuk stof, het is niet te laat om je te bekeren, As zijt gij en tot as zult gij weerkeren. Het is twee voor twaalf. Is dan eindelijk het besef te gekomen? Zie je nu, jij kunt de dood niet dwarsbomen? De fles zoog meer leven uit jou dan omgekeerd, Maar Adam, had het je eerder gerealiseerd! Het is één voor twaalf.…

Tussen gangen van licht

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 362
Jim fronst, luistert, ademt alsof hij stof wegblaast van iets wat ik nog niet durf aan te raken. Hij vraagt door, voorzichtig, alsof woorden kunnen breken als ze verkeerd neerkomen.…

IN TE SPERAVI

poëzie
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.301
De wind de bomen henenvaagt, die de armen steken uit, alsof zij, schielijk uit het land gejaagd, hunne erven ontliepen: bijzend stof, en loof, dat los is, vaart gezwind, ze volgend, in de wervelwind. Waarheen, o bomen, vaart gij, die, te vroeg eilaas, onterfd, onteerd, ik een en al verhuizen zie? Wie weet wanneer ge ook wederkeert?…

Flitsberg

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 396
noemen, zwoele lenzen op geboezemd roze, of galgeel, het knalde als carnaval op grijze bakstenen; het traineren van haar onder druk, wat zich uitbetaalde in weer een tegenbeweging, het herhaalde recept dat terugkwam in de scheuren, de viezigheid van het nabije verleden en de gelikte zweetplekken, alles werd bedekt onder sentimenteel stof…

Waar nabijheid begint

netgedicht
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 354
Maar buiten zijn het lijfelijke gebeden, stukken stof tussen huid en ondergang. Een droge onderbroek is waardigheid. Warme sokken zijn niet minder dan een ja tegen morgen. Soms buigt iemand zich naar je toe. Een vrijwilliger met een tas, een voorbijganger die blijft staan, een hand die geeft zonder haast.…

Psalm 103

poëzie
4.1 met 24 stemmen aantal keer bekeken 11.253
Want hij weet waarvan wij gemaakt zijn, hij vergeet niet dat wij uit stof zijn gevormd. 15. De mens – zijn dagen zijn als het gras, hij is als een bloem die bloeit op het veld. 16. en verdwijnt zodra de wind hem verzengt; de plek waar hij stond, kent hem niet meer. 17.…

OP MIJN HUWLIJK met Neeltje 't Hart

poëzie
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 5.133
Zou onze erkentenis verzwinden, Als stof, waar d'oostenwind in waait? Zo waren wij het schuim der snoden; Ja monsters, dik van gift en stank. Dies zal ik, ten bewijs van dank, De Hoogste op mijn bruiloft noden.…

Onweder

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.389
Spoedig bemerken ze nu, hoe het stof op het veld en de landweg Door de dwarlende wind, in lichtgrauwe wolken omhoogsteeg; Hoe zich de bladrijke kruinen der linden als golvend bewogen; Hoe, als vlokkige sneeuw, de bloesem der kersen daarheen vloog; En hoe de onweersbui eensklaps op bruisende vlerken, Met onstuimige vaart, al loeiend en donderend…

Alles Rijmt Wanneer Je Achteruit Het Boek Gaat Lezen

netgedicht
3.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.313
de aarde de koeien de wind, de regen de vorst en de klei, altijd de klei: 's zomers licht als stof, waartoe wij wederkeren in het najaar zwaar als schuld, ploegen wieden oogsten, repeat— de eentonige dreun van het platteland.…
Simon K.7 december 2025Lees meer >