1861 resultaten.
Akis II; in de wind geslagen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
401 ‘ik ben slechts de stuurman
van eenvoudige komaf
en toch raad ik jullie af
matrozen, om deze jongen
aan boord te nemen
na de avonturen aan wal
in de chaos zonder zeden
de reden is heel simpel
ik wimpel jullie niet af
met ’n laf en onaf betoog
maar door mijn oogharen
zie ik in de versufte jongen
duidelijk ’n god gedrongen
wachten om…
tegen heug en meug (Ladon)
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
509 al die goden stijgen soms
naar alle honderd koppen
tegelijk
en dat alleen
om ’n stel nimfen te helpen
bij ’t kwijten van hun taak
de delicieuze onsterfelijkheid
onbereikbaar te houden
voor gewone stervelingen
en andere sneue godelingen
die zo nu en dan rondjagen
in mytherse verhalen of sagen
Herakles moest helemaal uit Almelo komen…
Akis
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
439 nooit wenste ik deze lucht te verlaten
een zilte zucht
jouw zoute haren
weer en wind zullen niet bedaren
maar voor ik wereldwaarts ga
laat ons nog één keer de beloftes
waardevolle betuigingen
en verklaringen herhalen
want ogenschijnlijk onaangedaan
besef ik toch
de kracht van aantrekking
en de macht
ik
om wie hij lacht
zacht waren…
Stream of consciousness
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
567 Zou ik je hier ter plekke
deelgenoot
gaan maken van mijn stream
of consciousness
dan zou eenieder denken -
more or less
dat is toch William James,
niet Sophokles
bewustzijnsstroom als panta rhei
der geest
die was er voor de Grieken al geweest
maar die zijn drie millennia
al dood...
tenzij je iets inhoudelijks wilt melden
van bacchus…
summarium Rerum Naturae
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
431 atomen zijn als letters
waarmee alles is gezegd
in codes geschreven
geen onsterfelijkheid
geen ziel
de dood is nihil
onze waarneming is feilbaar
liefde overgewaardeerd
er is geen godheid
maar atoomleer
‘Athena,
plaga venit,
de plaag komt!’…
Flitsberg
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
396 Ik zag de kleuren van het leven in de tijd veranderen, al was
niets ooit zwart-wit;
wat zich voor mijn ogen volbracht kan niet slechts gebracht,
als men zich aan geschiedvervalsing niet wil branden,
als weldoordachte esthetiek worden; het bewijs voor
wat zich afspeelde [hier wordt gehint op de waarheid] in
ieder afzonderlijk, of in elkaar…
’n aubade voor de onvermijdbaarheid van ’t goddelijk lijden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
439 (de bedelstafloner Rubus skriet: ‘de goden zouden wel ’n onsje minder mogen
ze maken te vaak paardensprongen als vallen voor ontzagwekkendheid’)
Rubus
’n god verbruikt z’n zet, hij zinspeelt op jouw fout
en ’t is nog steeds zo dat zijn zet de status quo behoudt
Kultus
’n god is voor ’n potje schaakmatten te laf en afwachtend te noemen
wit…
TERE HUID
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.246 Een klein sierlijk huis
omsluit de gastenslaapkamer
van een koninklijk paleis
biedt onderdak aan
een zwerversmeisje
dat te ruste wordt gelegd
op een meer dan manshoge
stapel dikke matrassen
de jonge vrouw woelt klaarwakker
kreunt heel de nacht door
haar kwellende slaapplaats
schommelt heen en weer
luid kermend klaagt ze
bij…
Eos pt.II (Orpheus’ Liefdesliedje)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 nog verzengender dan de Bron van Acheron en Styx
is ’t Licht dat in elk Heden door de Bodems van Slik
zag waarheen de bezeten Hades Persephone bracht
in die spiegelende Onderwereld ontstond ’n Tragedie’tje
Persephone veranderde ter Plekke in Eurydice
dat Orpheus aanspoorde tot ’n tragisch Liefdesliedje
‘de mooiste Nimf van Al
heb ik niet…
Aan Guido Gezelle (Bij leven 1 mei 1830 - Overleden 27 november 1899)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
697 De treinroute Kortrijk-Roeselare-Brugge
steden uit een ver verleden
Gezelle heeft er verbleven.
Vlaams van inborst
onuitwisbaar geschreven
't Is oh God zolang geleden.
O kwinkel de winkel, waterjuf
de blomme
het brood dat gebakken wilt
bloemen welke niet verwelken.
medeklinkers die weer klinken
de inkt, het blad,
bladeren zich laten…
belaagd
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
541 we waren vele fonkelnieuwe
lentes en zoete vuren verder
het licht bereikte zijn hoogtepunt
vermoeid begon het aan zijn lange weg omlaag
winterse uren wrede heersers
van de tijd hebben ons belaagd
door het grijzend venster lieten zij
ons kijken naar de dood…
Het produceren van onzin
netgedicht
1.7 met 11 stemmen
478 Hoe komt dat zo?
Is mevrouw verveeld?
Moet meneer zich laten gelden?
Roept men eindeloos om aandacht?
Elk mens die zich dichter voelt,
kent die gekke verlokkingen.
Je wilt iets te zeggen hebben
maar je weet maar niet hoe.
De ijdelheid kruipt door je poriën:
'Wat heb JIJ dat raak gezegd!'
Ach, je volgt je liefste routine -
zolang er…
Tibeerts opdracht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
387 Toen sprak de koning: 'Heer Tibeert
gaat heen voordat u wederkeert
en zorg dat Reynaert met u komt
Er wordt geklaagd, niet zonder grond
dat hij vaak anderen heeft belaagd
maar ú gelooft hij ongevraagd
hij doet vast wat u hem aanraadt
Zo niet, ziet het slecht voor hem uit
lacht zijn familie hem straks uit
allez, Tibeert, en zeg dit hem…
‘Ghazelen I’ (0-44)
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
549 laat mij de dagen opnieuw schudden
en de wijn welke uit de kroezen drupt
verdunnen als haar verleidelijkste
ogenblik door de vertrouwde sluier // 4
aan ’t eind van weer ‘n gewonnen dag
samen met ’t hoopvol sluimerend zicht
op haar verschijnen in ’t verdwijnen
naar ’n volgende morgen van ijver // 8
kwijnen met…
Geknield bij Argos’ graf
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
456 ‘O!,
soms voel ik mij verwant aan jou,
soms voel ik mij, zoals jij je vaak
alleen gevoeld moet hebben.
Zo ik,
al heb jij dat nimmer kunnen bevroeden.
Net zomin jij ooit de bedoeling begreep
of hebt geweten waar ik ben geweest,
welk ‘n hondenleven ik heb geleden,
van binnen; al die kwellingen
die mijn ziel ontelbare keren door-
sneden…
aantekeningen bij de brief aan Omar K.
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
458 ‘We worden vóór ons komen niet gemist,
na ons vertrek zal het beslist niet anders zijn.’
‘t lijkt erover te gaan dat we niet moeten denken
dat ‘t goed is zoveel tijd aan ons ego te schenken
dat we gerust kunnen zondigen als we maar bidden
gewoon god op onze blote knieën blijven bedanken
de aarde blijft wel draaien zolang ik en jij bestaan…
‘Ghazelen II’ (45-71)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
406 ik zweer vrij naar ‘t brein van Hawking
en dank de kracht waardoor wij draaien
onder ’t genot van ‘t lot der stille nachten
hang ik al lang niet meer aan heur haren // 48
nu Google de kleur van haar ogen kent
zal hen ze mogelijk beter omschrijven
en daar ook geen gevoelens bij hebben
waarin we waarheid zullen bespeuren // 52
de grond waarop…
Trip door Noviomagus
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
419 Hoe wij elkaar gevonden hebben,
Door de stofwolken der vergane’ ;
De glorie voltrekt in vertraagde
Stappen in beladen voetstappen
Die de voorgetreden grootverleden
Zompig in druilerig landschappelijk
Verdwaalland geschonken hebben.
Ons aller mens’lijk leven, deez’
Griekse tragediën; wie den Persona
Fitte, lijven als Woninglooze leeuwen,…
Restreis en verder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
352 Gefakkeld en getooid in de funeraire boot;
De wind plooit de zeilen, verwijlend zijn
Wij, onverschrokkenen der tranenliefde,
Onder de verspringende zonnegloedlijn.
De goden gezocht hebbende, dit verzengende,
Wie zijn wij? Geworden in dit heikele staan:
Om de sterren te verdopen, beelden troosten,
Armen en benen zoeken voor het gezichtloze;…
Homerun
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
407 Een koning die meevaert
met tienduizend schepen
van Ithaca rond
de Peloponnesos
tot de kust van Paris
en Hector en Priamos
een sluwe reynaert
uit miriaden woorden
in hexameters
zesvoetige regels
als aartsleugenaer
tot leven gewekt -
waar Achilles de wrokkige
schier onoverwinnelijke
nochtans edelmoedige held,
de Thetiszoon en…
metaichmion (met Goliath én Ereuthalion)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
352 het monster bestaat
bij de gratie van de strijd
en de ruimte
tussen vriend en vijand
de uitvergrote reuzen staan te stampen
op het slagveld van twee kampen
tegenover jongelingen
die te voet gekomen zijn
een ijzeren strijdknots
een massief bronzen speer
zijn geen verweer
tegen de slimmigheidjes
de kleintjes gaan ervandoor
met de…
kundigheid.
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
425 er kwam een echte poëet voorbij
en vertelde over mijn gedichten
hij vrolijkte mij op door te stellen;
jij behoort tot de lichtgewichten
ik was verrukt door zijn schrijven
en respecteerde deze bemoeienis
hoe meer ik zijn woorden liet beklijven
des te verrukter ik ontsteeg
uit mijn poëtische droefenis
soms heeft men humor nodig van dien…
U
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
434 U die erudiet is en belezen
met Uw goedgevulde boekenkast
alles alfabetisch opgetast
op last van critici bijeengezocht
zonder enig zoeken
of een boekenparadijs bezoeken
bij de firma bol punt com gekocht:
Heeft U die van a tot z gelezen
of staan ze daar in stomme waan
maar muf en mooi te wezen?…
Bezinningsbloemen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
412 Het toeval stuit op zijn ongeduld;
als wat niet te verwachten viel,
rende hij met de paarden mee
in de roze en blauwe slierten
van een traumatiserend strevende zon.
'De spinsels van het zó gewende;
een onverzoenlijk tegenstreven',
waar het allemaal begon.
"Mijn zoon, zoek voor jezelf
een wereldzee van jouw formaat,
want deze beken zijn…
Penelope Wacht
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
437 Penelope wacht
weeft lussen van verdriet
ontrafelt ze 's nachts
als niemand het ziet
om minnaars te weren
van het olijfbomen bed
dat haar koning voor
hen beiden had klaargezet
Penelope weeft
om eer en troon te behouden
hetgeen ook de goden
als wenselijk beschouwden
voor hem die volbrengt
wat van Fortuna moet
een slopende Odyssee…
De kalenderman
gedicht
4.0 met 1 stemmen
791 Toen hij zichzelf bezag met ogen
die niet konden liegen en de kunst
van het bedriegen ook niet verstonden
bedacht hij dat hij op sterren voer en niet
op bevoegd gezag. Hij landde ergens maar
vraag hem niet waar of waarom.
Er woei een wind die hij niet kende er waren
steigers die hem ontstemden en water dat
vrat aan zijn enkels. Dit…
Hiërarchie in Eindige Schoonheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
377 Hoe het goud van de dakrand
afstak tegen het groen
van het omringende bos;
glimmende kozijnen,
als ogen van oude magiërs,
die het bergmeer aanschouwden;
handgesneden zuilen
die de tergende hemel steunden
door voorbijglijdende eeuwen.
Hoe het brandende hout klonk
tegen een achtergrond van leugens
over het verborgen bedrog;
vergeten bloedlijnen…
R.E.U.Z.E.N.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
345 Laten we Abrahams mosterd
maken van Goliath en Atlas,
Orion en Grutte Pier;
schouders ongevraagd beklimmen
van Polyphemus, Kumbhakarna,
Gogmagog én Hrungnir;
niet vergeten hoe te leven
als Balor, Jentil, GVR,
Gargantua, Pantagruel;
In gedachten door de tijden
van Gulliver, Ellert,
Brammert, de Hecatonchiren.
Laat ons niet vergeten…
Ze mogen me Franz noemen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
585 Altijd is het een stijl pad dat kronkelend langs
een stromend beekje leidt tot een grotesk slot;
het bladerdak verzwakt wat de wolken overlaten
aan het weinige zonlicht op zijn bezweet gezicht.
Het laatste, het zwaarste, met de poort als gewricht
van de tijd na alle goden, in de protagonist z’n zicht,
deel van de raarste tocht -de aankomst volgt…
Kavafis' ballonvaart
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
330 Daar ergens in de bergen
van het verre midden oosten,
in het midden der ballonvaart
over de himalaya naar 't midden
van het verre oosten
sprak konstantinos kavafis
zijn ode aan hafez,
in bewondering staande
op zijn schouders
erudiet doch van nature
evenwel beschroomd en bescheiden
sprak hij zich zelden
direct uit en ontwapenend…