Alle inzendingen over sloot

2313 resultaten.

Sorteren op:

toen ik lag te slapen

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 762
ze gooide met grote precisie het tuinhekje in het slot ik bleef even naar haar kijken.…
fairouz15 oktober 2013Lees meer >

Eilandspolder.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 612
Ik denk aan de sloten, de vaarten, het kanaal, het water waarin de polder drijft. Ik denk aan de schapen, de koeien, de paarden, het land dat altijd groen blijft. Ik denk aan de vogels, de bloemen, het wuivende riet, rechte rijen van populieren. Ik denk aan de tuinen, de bootjes, de vrijheid, het uitzicht tot aan De Rijp.…

Beroemde laatste woorden

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 11.056
Je vader zegt vaak 'hé, hé' op een manier die jij goed na kunt doen, met een vraag erin, die me passend lijkt als je een sloot in rijdt. Of 'ho'. De auto was tenslotte maar geleend. Je lijkt me ook wel iemand die al jaren had gefantaseerd hoe het moment suprême zou zijn. Die uitspraken had voorbereid.…

De schoolprijs.

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.233
Nu sloot vader ook zijn zoontje Aan 't vernoegde hart, en dan: ‘Bravo! sprak hij onder 't kussen; Jongen, daar hebt ge ere van.’ Willem zag om vaders lippen Een volzoete lach ontstaan, En in de ogen zijner moeder Zag het kind een vreugdetraan.…

Levensloon

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.829
Ik keer, als groot de zonne poost En dag en werk zich sloot, Waar Gij mij geeft zo wond’re troost, Lijk van de vrome dood. Ik keer, waar ik U immer vond Ten wijde avondtijd, Ik geef mijn mond aan uwe mond, Waar Gij mij immer beidt.…

De flierefluiter

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 635
hoe en wat of wie dan ook strooit in zijn eten roet Hij leeft zijn dagen opgewekt met zwier en licht van voet Aan arbeid heeft hij niet slechts één, maar menig broertje dood Hij rotzooit hier en daar wat aan en komt zo aan zijn brood En heeft hij af en toe geen klus, niets aan de hand, geen nood Een vis is zo gevangen in een beek of in de sloot…

Naamloos

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 569
zonder horizon is het de herkenning die projectie veroorzaakt van oermensen in ingewikkelde verhalen of de projectie die raakt soms naakt en onbeholpen in het bewegen in de herfst op straat onder de regen is het de herkenning die je aanraakt over woeste golven merkwaardige helden avonturen in de nacht vrouwen met zalmneusjes bij de sloot…
mobar11 oktober 2016Lees meer >

Dood en leven!

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 708
Dus dood laat me niet lachen, wij worden geen vrienden, ik wil jou niet ontkennen maar vooral bekennen, dat ook ik jou, de dood, zal overwinnen en weet je dood, dat is zo'n troostbare gedachte en tot slot dood ter afsluiting: wil je me nu laten... leven!…

Vertrek

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 6.339
De dood heeft hem al bijna gedoofd, zijn sleutel is op slot. Ik klim als een Mohammed 3 x daags over het balkon naar mijn berg. De zevende dag zei hij verbaasd: "Eindelijk dat je d'r bent!…

Een eend vliegt uit de bocht...

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 481
Een eend vliegt uit de bocht de koekoek springt uit de klok het station staat op de tocht en de brievenbus zit op slot De postbode is een verklikker de ijsman speelt met vuur 't is lente en de rozen klappen open en huppelen vrolijk in de natuur De zonaanbidders bakken het bruin de regenman rent naakt in de tuin de dekselse dames zwaaien…

poetsen in de kou

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 564
ook niet, ze zijn toch om te zoenen mevrouw, weet dat ik ondanks de kou ontzettend veel van u hou maar ik sta hier druk de trap te poetsen en heb effe geen tijd om naar u toe te roetsjen mevrouw, het komt me voor zoals ik dat wel vaker hoor uw schoonheid kan een ieder echt bekoren maar ik, ik heb mij nog niet geschoren mevrouw, tot slot…

Tot bloedens toe

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 531
deez morgen getrokken en na wederzijds overleg vertrokken ik heb ze nog even aanschouwd en een kort moment om ze gerouwd het was geen schoon beeld dat van een leek de aandacht steelt zo wel de trekker, hij was verrukt het ging om de daad, die was gelukt zie daar de wortels, thans openbaar, en de ringen van het bot worden gewaar ten slotte…

Wat zaait het leven

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
De dag voelt als grote rimpeling in de sloot een die ons alvast laat ruiken aan de dood. De wintermaanden hebben gedragen en gebaard hebben ons als voorjaarsboden aangestaard, wensen nu eveneens met het daglicht te spelen, al wilden krokussen deze zonnestralen al stelen.…

Een armvol applaus

netgedicht
5.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 435
mijn leven de wending zou nemen met jou als middelpunt van mijn bestaan je lach had al jouw talenten op ingenieuze wijze verpakt jij was de begroeting in ontmoeten met ogen die spraken om zo liefde in woorden nog intenser te maken jij regisseerde terwijl ik in onbevangenheid jongleerde met kracht en vitaliteit open en sloot…

schijn van geluk

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 360
wandelend in gedachten of was het misschien in gedachten wandelend wat het ook zijn mocht vandaag lijkt zo gewoon een dag zoals normaal in de schaduw van de zon op zijn vertrouwde plek speurt de reiger kikkers voor het ontbijt of diner als op weg naar ergens de mensen hem passeren in het glinsterende licht van het water in de sloot…

Boekweitveen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 553
landsverdediging een pad van betonnen platen door de akkers heen heet nu Boekweitveen Over de Dijk bij Jipsinghuizen je ziet er geen mens, alleen twee reigers een paar honderd meter van de grens windmolens, bomenrij Duitsland is zo dichtbij maar je komt niet dichterbij vanaf Boekweitveen naar de grens toe loopt het dood in akkerland op een sloot…

DE WEG OP

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 517
Het hek van Slot Bommelstein staat wijd open, waar twee vertrouwde vrienden doorheen gaan, de vroeg roepende schitterzon verstaan om zich aan hun lezers te verkopen. Zie heer Ollie kaarsrecht luchtig lopen, met wandelstok zwaaien, op de grond slaan. Een licht handtasje trekt blij denken aan, doet op een verlichte reis hopen.…
Han Messie22 februari 2023Lees meer >

IN DE STILTE VAN DE DOOD

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 724
overleefde de snelle crematie o en ik zweef naar t’ eeuwige der dood Van ‘t pikzwarte zweven naar het licht wordt de wereld alsmaar minder groot Ik zweef nu naar levend zonder gezicht op weg naar de diepste stilte der dood Rondom mij heerst deze stilte van God woorden zijn te overbodig God is groot Achter mij glijdt zacht de deur in ‘t slot…
Ton Rijkers21 september 2023Lees meer >

Heaven can wait

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 485
Edoch, ik raad u evenwel ervoor te waken dat uw hooggestemd gemoed niet een loopje neemt met uw hart het slot van uw poëem slaat op hol in 't zenit... knoop er toch een touw aan vast, mijn beste, dan kan er niks misgaan in de schade van overdaad...…
Maxim1 december 2023Lees meer >

Interstellaire verkeersinformatie

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 563
Hevige sterrenval, tot slot, bij Pluto zorgt voor harmonicaverkeer. Wens zodra de sterren vallen daar dus voor wat beter weer. Ook al lijkt het gas veel groener op rode dwergen ver van huis, als u niet per se naar een planeet hoeft is ons advies: werk lekker thuis!…

Gids

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 604
vinden en tussen ‘t lawaai van snelweg, treinen, tussen bomen en bossen hulst, dennentakken, kardinaalsmutsjes op pad, bedolven met eikenblad over hondesporen, geen wolven vertelde j’ over je kinderen, hoe je roeit met de riemen, je gevlochte manden, waar die te koop hoe je lappen lakens verweeft, langs weilanden, greppels en sloten…
Ralameimaar30 november 2024Lees meer >

Gesprek in het parkrestaurant

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 231
Zijn fiets op slot, zijn ogen open. Ik sprak in flarden, vulde de stilte met broze herinnering, met woorden die struikelden voor ze geboren waren. Hij stond op, nonchalant, te snel— “Het is mijn beurt om boodschappen te doen.” Ik kneep in mijn glas, mijn adem brak: ik was nog niet eens begonnen.…

We noemen hem Kees VI

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 328
adressen en nog vreemdere dingen maar binnen de grenzen van het acceptabele terugkeren naar het thema over ontkenningsverbreding waar hij in was verdiept inclusief zendingsdriften welke hij niet meed dagenlang losgezongen steeds meer verlicht door breingolven door schuld gedreven innemend ineengezegen in dat schrale licht slot-improvisatie…
Sjors Boesch22 november 2025Lees meer >

Getij dat blijft roepen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 379
Met het schuim van je golf sloot ik mijn woorden, alsof ze breekbaar waren, alsof elke klank kon vallen en verdwijnen nog vóór hij bestond. Wat is de rekening die nog altijd wacht, onbereikbaar, onder de breker van onvoorspelbaarheid?…

Eigen Erf

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 437
en ik leerde langzaam dat mijn lichaam een huis is, zonder sloten, en dat de toekomst binnenwandelt zoals regen dat doet— ongevraagd, maar noodzakelijk. =================== ============…
Simon K.5 december 2025Lees meer >

De zoekgeraakte sleutel

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 494
verzadigd van jaren die zich niet lieten ordenen brieven die ooit dringend waren foto's waarvan de gezichten nog net ademen tussen het papier een sleutelbos zonder naam een horloge dat allang niet meer weet welk uur het was alsof alles wacht rust in het hout daarachter dat wat nooit aan de oppervlakte mocht komen de klep met het slot…

De rijzende zon

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 285
om daarna te komen tot het helderste blauw een merel keurt ze als zijn zang omhoog krinkelt en zijn verlangen zich ontbloot ontwakend uit diens diepe dromen het zonnig palet schijnt voor elk gelijk maar maakt hier of daar wel warmer het straalt bovendien zo kleurenrijk helaas voor enkelen toch ook armer met de zon reis ik ten slotte…

Vleugellam

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 363
In kielwindeweer kwaakt de morgen schuin rechtop staand in vermiljoen en scharlaken karmozijnkleurig ochtendrood moe van hun nachtelijke escapades in verzande labyrinten sloot joris goedbloed de lamme kwaakhals de blinde mol de ogen toe hooggeboren finefleurders in doofstomme verbijstering overwogen zienderogen het tranendal der zuchten…