3230 resultaten.
Homo ludens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
524 roept het
kind verrukt
ja, sneeuw!
roept papa
samen toveren
ze sniej uit
alle bomen
in de straat
een ongekend
feest van
kersenbloesem
on cloud nine
op een sneeuwerige
dag in mei…
Sneeuwuilen
gedicht
4.5 met 6 stemmen
3.811 Ze dromen zich een pool-
woestijn, de meren zijn nog
dicht, de sneeuw al morsig
van het bloed. De dieren-
verzorger kan zo langskomen.…
Niet zo erg..alcohol
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
810 "
De rimpels en de plooien in 't gezicht
de verkleuring van ooit het rode haar
verraden een gegroefd grijs verleden
met kruiwagens vol ellende en ergernis
welke als sneeuw voor de zon verdwijnt
als de inhoud van een wijnglas zich
een weg baant door het aangetaste lichaam
maar wel de geest weet te bereiken
en verrijkt met een verdoofd…
Haiku's (freestyle)*
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
535 Uit onverwachte hoek
blaast de wind glanzende sneeuw
door stille straten.
Lange vingers glippen
door het zand en draaien
de zandloper om.
Boa's nemen de wijk
en laten hun tanden zien
niet te handhaven.
We willen allemaal
een betere wereld maar
het lukt voor geen meter.…
In amper 1 week
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
633 Van vorst, ijs, sneeuw en kou
is het buiten bijna lente
zie ik de narcissen staan
en de sneeuwklokjes parmantig.
In amper een week tijd, van
ijs en vrieskou
naar zomerse temperaturen
tulpen in vazen en zon op de muren.…
Paarse Zee
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
489 Een week na sneeuw en ijs, tien graden vorst
Drong door het bodemrijk uit alle macht,
Ontworsteld aan de diepe winternacht
Een krokuskoor dat zong uit volle borst
Het Lied der aarde, rijm- en woordeloos
Heel even maar, toen kreeg ik het te kwaad
Door kou bevangen zong het uit de maat
Hun paars tapijt zonk terug, voor vorst te broos...…
Mijn eerste woorden
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
499 ik heb jou altijd
mijn eerste
woorden gestuurd
uit de zomer
van mijn hart
verpakt in de
mooiste lentekleuren
zongen zij al
voorjaar toen de
laatste sneeuw nog
niet gesmolten was
wij die altijd
samen spelden
in diepgang ons
gedicht opstelden
om zo de warme
empathie te leren
van samen leven in
proberen onze
liefde op wit papier…
Kerst 2ooo
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
3.386 wat lang geleden is, is nu gebeurd
daags na Kerstmis ging het sneeuwen
de vroege lente lijkt weer besmeurd
in het krijsen van de spreeuwen.
Mijn witte hortensia's, mijn rozen
een laatste zomergezicht
die nu schromelijk staan te blozen
in een bijna wit-kerstgezicht.…
- Ijssculptuur als jeugdherinnering -
netgedicht
4.1 met 44 stemmen
656 Herinneringen aan en uit de kindertijd,
het grote herenhuis met mooi zicht,
kinderpuin zo diep begraven in de tuin,
dat deze winter zeker onder sneeuw ligt,
als ijssculpturen uit de grote stad.
Het ijskind wordt eigenzinnig en het smelt
als het begrijpt wat is op deze wereld.…
Lente
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
697 Een lange winter in het land;
ijs, sneeuw en regen.
Water opgestuwd door wind!
Vandaag schijnt de zon.
En met haar warme stralen
is er een poging gaande
om de aarde te bevrijden
van veel te koude waarden.
Ach, ik mijmer maar wat rond.
Maar zie in mijn eigen leven
soms alleen maar ijs, sneeuw en regen.…
Zomer.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
584 In oktober mag het sneeuwen.…
Onbekend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
763 Steeds verder, door nieuwe lagen,
vers gevallen sneeuw.
Zoveel paden, zoveel wegen.
Zoveel stukjes onbekendheid nog te gaan.
Maar wie, o wie,
kent mij nu echt..
-…
Onder het Noorderlicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
349 toeslaat in pulserende dromen
Een bevroren stem galmt uit in een diep respect,
richting de bergtoppen van het rijk der goden
De koude nacht wiegt mij geruisloos in slaap,
en maakt gewag van ondoorgrondelijke onverschilligheid
Voor immer gedrukt aan haar weelderige boezem,
als een veilig en geruststellend onderkomen
De speelse mist van sneeuw…
Hoogverrraad
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.566 hij honend langs de frontlijn liep
Is nu een aswolk, wervelend verstoven
Nu staat hij daar te stamelen
In de vuurlijn van versteende blikken
Bedelend om wat boter
Voor zijn milde galg
In een waas van verzachtende omstandigheden
Medeplichtig aan doodslag
Of hoe hij een neger door de sintels rolde
Enkele linkse rebellen briezen
Om dit glad…
De Cirkel
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
941 Aanstormend door mij nimmer gehoord
komen doden gedachten wreed vermoordt
klinken hol en leeg mijn klanken van heden
gekende terreinen op de tast betreden
Glijden zinnen gespiegeld glad in alle vormen
om warrig zoekende haar rode draad los te tornen
Verwachtingen laat in tijd steeds voorbij te staren
misgrijpend zoekende ondergane levens…
Graan en druiven (sonnet)
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.003 Als ik je niet met voeten stamp en plet
tot in de perskuip barst je gladde huid
en 't sappig vlees uit buiken opentuit
dan word je nooit in wijnsap omgezet.
Als ik je korrels in de molentred
niet ongenadig maal tot meel waaruit
de bakker brood en koeken bakt dan sluit
je leven uit en sterf je onverlet.…
DE BRON
netgedicht
3.5 met 37 stemmen
9.614 wild en krachtig
stormde ’t machtig
woeste water naar omlaag
kolkend, klotsend
beukend, botsend
schuimend op de keienlaag
stuwend, sleurend
zwart verkleurend
in een helse razernij
oorverdovend
niets belovend
lokte ’t woeste water mij
tergend glad
’t zwoegend pad
naar de oorsprong van de bron
zwetend, vloekend
doelloos zoekend…
natuurlijk
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.276 , verweekte niet in bad
natuurlijk ging hij wonen in die stad
waar strijd met kapitalen werd geschreven
er werd in open wonden zout gewreven
hij was te slim voor galg, te snel voor rad
natuurlijk kwam hij op het rechte pad
vergeten was het woeste tegenstreven
een pak, een das, de wekker op half zeven
z’n vrouw streek alle valse vouwen glad…
Dorpsgek
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.513 De nieuwe buurman staat gekleed tot
z'n middel in de vijver, orakelt
maakt 'n vuist tegen de westenwind
die het wateroppervlak kreukelt
Hij strijkt met 'n lat 't water glad
zegt dat z'n vissen door de deining
niet naar buiten kunnen kijken
Wanen vrezend deel ik z'n mening
Wat doet U voor werk, vraag ik
Ik ben gepensioneerde dorpsgek
ik…
De Grote Parade
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
956 recht vooruit
geheven je pet je neus
je meet je pas af
aan die
van je kameraad
bij de generale staf
het hoofd van staat
sta je stok stijf stil
je draait je hele lijf
in enen een kwart slag
je trilt
de staf kijkt of je broek
glad zit je pik gesteven
binnen vlak houdt
de president van zambia
glimlacht
strijk zet
je draait terug…
Carpe Diem
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
1.667 Laat voor je gaat mij nog eenmaal beminnen
het lijf dat ik zolang heb liefgehad;
ik koester met mijn tederzachte zinnen
je zwakke lichaam en je huid zo glad.
We kunnen deze strijd niet overwinnen;
het einde komt te snel, hoe wreed is dat
jij aanstonds rust onder het kille linnen,
mij slechts de warmte rest van tranennat.…
zwart wit getoetst
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.834 Bekijk mijn handen
Strijk glad die kreukels
Voel de ruwe huid
Betast de blauwe aders
Dat afgestompte duimpje
Die korte vingers
De afgekloven nagels
Het knokige geheel
Niks rank en slank
Wel kort en krom
Nooit glanzend gelakt
Altijd mat antiek gevlekt
Ben je teleurgesteld?
Zijn dat pianohanden?
Wees eerlijk.. ongeloof?…
Zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
905 Laat mij opgaan in wolken
jouw veelzijdigheid vertolken
rimpelloos glad zijn door de zon uitgedaagd
en ontstuimig kokend door de wind opgejaagd.
Breng mij ten slotte voor een langdurige rust
en ontspanning terug naar de kust.
Zoek voor een zekere en veilige landing
'n steunpunt; een rots in de branding.…
Versteende golven
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
569 Beweend,als ze neemt,
onbemind na razernij, om
wat de mens haar sleet,
verstenen golven in aangezicht
van kunstmatige stranden,
getij haar wijsheid weet
gesticht in onbegrepen handen
kalme berusting breekt geduld
ritmisch in eigen zilte bad
om de zondaars te verbergen
strijkt zij haar plooien glad.…
Zandloper
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
646 Langs vale wintergrenzen,
het loodgrauw in de lucht,
vermoedens gevat in wensen,
sjouw ik het levenspad,
omzoomd met distels af,
langs gladde keien, tussen
wieg en soms het graf,
maalt de molen haar tijd,
ruist het alom aanwezig leven
in stof door de vingers glijdt,
haar blik mijn toekomst kuist,
bedekt met open hand, de
opening van…
Socialisme
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
693 Aanstormend door mij nimmer gehoord
komen doden gedachten wreed vermoord
klinken hol en leeg mijn klanken van heden
bekende terreinen op de tast betreden
Glijden zinnen gespiegeld glad in alle vormen
om warrig zoekende hun rode draad los te tornen
Verwachtingen laat in tijd steeds voorbij te staren
misgrijpend zoekende ondergane levens jaren…
Oh Grote Godheid
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.077 Oh Grote Godheid
niet om te stoken
gij moet zo lopen
dwars door de Leidse Hout
Sta op en kom dat bed uit
voor dat machtige circuit
van de Zorg en Zekerheid
want al is het nog zo koud
en vriest het dat het kraakt
met de bloemen op de ruiten
Voorzichtig het is glad buiten
zorg dat je niet van de weg raakt
de auto rijdt meteen voor
wacht…
Dromenmaker?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
473 Waan ik mij in de groeve van mijmeringen,
uiteindelijk op glad ijs en in een labyrint van
goede bedoelingen – die hieraan voorafgingen
om alle moed te plaveien, verstild het zwijgen
in een wereld van gezapigheid, ben ik het doel
en beloofde paradijs alweer voorbijgeschoten.
Illustratie:
Marion Ferno…
Bespiegeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Uit de gescheurde rotsen druppelt het water
Dat sprookjesachtige cirkels vormt
In het meertje dat ons spiegelend glad
Uitnodigt om die aanlokkelijke glasplaat
Aan te raken en de voeten er op te zetten
Met de belofte dat een nog geheimzinnigere wereld
Op ons wacht
Wagen we ons op die betoverende spiegel
Of raken we het ijs niet aan
Omdat onze…
's Morgens vroeg
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.290 Het duifje strijkt zijn veertjes glad,
En trippelt vrolijk over 't pad.
De haan kraait voor de tweede keer,
't Is alles buiten in de weer.
Word wakker, word wakker, word wakker;
Word wakker, word wakker, word wakker.…