Alle inzendingen over traag

2249 resultaten.

Sorteren op:

Inspiratie

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 844
als ochtendmens floreer ik al als dagmensen nog half slapen; staat de zon hoog aan de hemel dwalen mijn gedachten al traag en inefficiënt over vage paden creatief denken is 't combineren oude kennis tot ‘n nieuwe creatie; onbedwingbare zin creatief te zijn is met mystiek omgeven inspiratie informatie wordt gearchiveerd achter coulissen…

Held en dom

hartenkreet
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 707
van “kom maar op” grimmig was je blik… woestig je scheve kop je ene blad vooruit… als een gebalde hand Naderend de witte onstuitbare troepenmacht scheurend het land en grond kapot het nakend einde kwam nu toch heel vlot een ruk, felle pijn en je lichaam brak onzacht zo verdween je… hup naar binnen toe vermalen werd je langzaam en heel traag…

Ik zag zo vaak wat is en was

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 639
Ik zag zo vaak wat is en was de bij, de bloem, ’t hout, ’t glas, de roemer tot de rand gevuld de trage tred zo zacht verhuld. De rivier, het bed, de overkant, de warme zon, het natte strand ik zag zo vaak de vormen staan de dienstmeid ramen open slaan.…

voor vandaag

netgedicht
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.037
misschien wil ik niet meer luisteren naar het getik van de klok ze nadert het herdenken door een ritmische onverschilligheid het gebeurt zonder woorden zoals wolken onder de maan of het traag vallen van septembernevels die de laatste bloemen doen verdwijnen achter leeggeroofde bomen vreemd is dit niet ieder uur belandt in het…

Identificatie

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 807
Vanuit een trage schoep van lentewinden staan de bomen slapend, gras groeit in bewogen vlagen, passie gloeit in kippenvel wat over water rent tot aan een grens waarin de oever zich herkent, tekening van passie op de huid met scherpe naalden van weleer in duizend sterren, gekleurde lampioenen waarin liefde hoort, waarover helden…
pama15 april 2010Lees meer >

Aambeeld van de poëzie

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 790
Aarde is hij, gestampte vreugde en verdriet, teelt van verleden en een toekomst op de akkers van nog te vormen taal, waarop hij alleen het onkruid wiedt, gewassen woorden ontstaan in trage groei, breekt inspiratie open, gezaaid in onwelriekende geuren van bemeste grond in een bestaan dan komen literaire knoppen geleidelijk tot bloei…
pama3 juni 2010Lees meer >

oogappels reiken

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 632
dringen helder als een melodie geëtst uit ebbenhout klinkt de dwarsfluit door het dal van beloftevolle dromen in stille maneschijn wachten lotusbloemen fluisteren sprookjes in ’t oor wijl minnekozend de rozen knus en klein aan de einder verpozen de gouden kam streelt door het haar het avondrood daalt neer betoverd zinkt de trage…
windwhisper1 november 2010Lees meer >

Coen Moulijn

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 728
wiens bloed zo stolt dat hij slechts één ding moeiteloos kan doen: Hij buigt ’t arme hoofd, de kleffe handen klappen Zijn ogen zijn verzwikt door elke schijnbeweging Het lichaam krom, omdat hij steeds maar meeging Het legioen ontbeert die visuele voetbalgrappen en d’effectieve voorzet die men al eeuwen mist én binnendoor én buitenom ging traag…
Aar Noordam14 januari 2011Lees meer >

ZWAAN

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 576
Daarin varend als een zwaan trek ik achter me een baan waarin rustige gedachten met een trage golfslag wiegelen. Zo stil zal ik altijd drijven over gladde, effen grachten. Het onwezenlijke gaan door die spiegel doet me aan als een droom, die vele nachten me bezocht, maar nooit wou blijven.…
Katja Bruning18 februari 2011Lees meer >

Jouw stille heengaan...

hartenkreet
4.3 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.910
Traag gaat jouw ademhaling soms reutelend op en neer en prevel je onverstaanbare woorden misschien dat je ons toch nog hoorde. Ik fluister in je oor hoeveel ik van je houd en hopelijk dringt het tot je door. Je hand voelt zo levenloos koud, een traan op het witte laken.…
Katty16 april 2011Lees meer >

Ik zie de morgen

poëzie
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.510
Ik zie de morgen als een gouden mist van eigen rijkdom trage wade een afgehangen web van draden, en nu in twist vingertjes vechten, vingertjes vagen door de ragen, rafelen, halen de draden aan, varen er in het losgegaan weefsel, maken de fijne gazen een plundering en de gevlochten mazen wijden zij uit, werken er een begin van scheuren…

ELFENCONCERT

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 595
Hun gloed siddert licht, wentelt traag, zingt zacht. Kleine luchtwezens scheppen ijle pracht, die zich voor grootse praal schijnt te schamen: nietig leven trekt met hemelse macht.…
Han Messie4 januari 2012Lees meer >

Naastenliefde

gedicht
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 8.118
Het pad is smal, en de pad traag. Hij is een pelgrim, onderweg (misschien mist hij een kenteken?). Hij sleept zich naar de plas, de poel waarin herboren wordt zijn groene paradijs. Hij wil dwars door het stenen huis, hij volhardt in zijn heimwee, zwijgend, laat zich met geen klem van drempels overreden.…

het voer van september

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 554
het septembert, de kroeg in mijn hart sluit de zomer en serveert slechts nog brak water – het sterven nadert en de zon sluit langzaam haar poort, het vlees dat de vrucht droeg is nu rijp aan bederf en geurt naar ontboezemingen uit een herfstig verleden trage kruinen dragen de wind en spreken regens en stormen uit over deze haatdragende vlakte…
elze1 september 2012Lees meer >

bewogen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 526
leg je neer, liefste op het marmeren bed laten we de bewogen tijd bezweren laten we reizen reizen op papier we verlaten de aarde planten bomen in tuinen van traag tikkende stilte het tijdperk van het woord is voorbij leg je neer, liefste we bedekken je bed met geurige bloemen we sluiten de gordijnen als de grijze regen de aarde…

Laudato Si

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 578
U prijs ik om de mensen, de kinderen en hun spel, de zieken en gezonden, wat traag is of heel snel. U prijs ik om de schepping: in alles straalt uw licht, mocht er toch vrede komen een eind’lijk goed bericht. U prijs ik om vergeving, voor wie opnieuw begint, mocht eens de liefde winnen in ’t hart van ieder kind.…
Adeleyd29 september 2015Lees meer >

Broer

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 619
Ben je dood of ben je een vluchteling in de spinsels van mijn brein, de boter is zacht als het warm is, maar smeert in ongenade het brood in stukken als de koelte met brokken wordt gesneden je loslaten is als een trage vlinder in de herfst ik wil je gedenken, je gedenken op jouw manier, zoals je was gewoon met simpele woorden iemand…
elze22 oktober 2017Lees meer >

leven zonder jou.

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 721
de tijd gaat vandaag heel traag, langzaam gaan de minuten voorbij, mijn hoofd zit vol met die ene vraag, wanneer kom je nu bij mij, auto's komen fietsers gaan, mensen lopen gehaast op straat, de tijd lijkt hier echt stil te staan, maar mij is het allemaal waard, daar ben jij dan, de liefde van mijn leven, eindelijk sluit ik mijn armen…
j.m.hofman8 december 2017Lees meer >

Vergiftigd.

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.042
Gelijk een vrouw, die weerkeerde over zee Naar 't vaderland, en zich verkwijnen voelt, Wijl slopend gif haar traag door de aadren woelt - Ga waar zij wil, haar smarten neemt zij mee! - Draag ik de pijn, waar vaak mijn zang op doelt, Diep in mijn borst en 't rooft mij vreugde en vrêe.…

Vrij toegankelijk?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
Mobiliteit als overleving opgesloten als universele droom die traag zal rijpen en al een doel is op zichzelf ze staren naar mij met lege ogen, van ver gekomen, plat gewalst in een papieren maalstroom vanzelfsprekendheid te mogen overleven aan rafels van een Fata Morgana die wazig wordt aan de horizon contouren zijn onduidelijk…
Pama30 januari 2019Lees meer >

Storm

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 556
21 storm Fietsend in de schaduw van de het jonge daglicht Waar alleen de wind vandaag de weg lijkt te weten Van Vught naar Tilburg maakt het asfalt traag vaart, bespiegelt de hemel de ruimte die ik was vergeten.…
Frank14 februari 2020Lees meer >

Gekrompen laagland

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 590
Denkend aan Eemland zie ik een trage Eem, anders dan voorheen, door gekrompen laagland gaan.…

Zoals jij gaat

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 565
Het is toch altijd weer als nieuw als rekenschap zich laat gelden en de werkelijkheid hortend en stotend zich blijvend wil melden Zo is mijn gang, lang en traag ploegend door harde klei en vochtig zand, de weg blijft, nog lange tijd, zwoegend…

aanwijzingen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 447
slaak drie ademtochten voor de slaap, roep met trage wenteling bestendigheid op. breng iets onder woorden wat niet anders te zeggen valt, in een taal die misschien het lezen waard is. denk aan rozen in de winter. laat je droom jou aankijken, heb de moed om haar te zien, haar te zijn.…
J.Bakx15 januari 2023Lees meer >

Hendrik Marsman

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 494
Als nieuw geboren leven in het ochtendlicht Begint met stralend glanzen aan d’ horizon Terwijl in bomen vogelzang gedempt begon Ontwaakt in mij een ware drang tot nieuw gedicht De wereld opent traag de ogen na de nacht En kleed in vele kleuren bloemen, bos en veld Verblind door schoonheid staat ieder mens versteld Bewondert heel de aarde om…

HET

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 494
het houdt van verval, het trage ontbinden, de graduele neergang van orde tot aarde, water en slijm, het kleven van woorden aan handen ontdaan van hun grip, vuur dat vreet aan molm, gebinte van kerken, donker gewemel diep in een crypte, barsten, glasbreuk, stofwalmen, krakende vloeren, steenslag, roest, gelig vet in de kromme hoek van het blad…
Dirk Vekemans5 september 2023Lees meer >

Metoposaurus

netgedicht
1.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 542
De voorhoofdhagedis zo genoemd om de contouren van zijn brede schedeldak als casco van zijn trage brein plat als dwarsgeslagen haring met een smal corpus callosum gestolde relikwie temidden van twee hemisferen stamt rechtstreeks van amfibieën uit het late Trias van de oerbossen van Polska tot het eiland Portugal van droge…

Masterplan

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 528
Toen zij de ongeschreven wet tot hun masterplan verhieven en zij op een troebel vlot de onschuld uit hun ogen wreven op de trage deining van de tijd Toen zwarte harde lijnen mens en wereld begrensden en zij van knevelen en kleineren een wet van achter-de-rug schreven Toen onder de flinterdunne hemel de verschillen werden overvaren…
J.Bakx27 juni 2024Lees meer >

Zandloper

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 424
dan genoteerd we laten het maar in het midden maar we mogen toch hopen en bidden dat je 'm niet voor die tijd bent gepeerd O, en mag ik bij dezen nog even een stuk van je kostbare tijd dat je er niet te zeer onder lijdt 'geen zandloper is als het leven' de berg die door 't oog van de naald langzaam leeg loopt heel rustig en traag…
Maxim14 juli 2025Lees meer >

Tussen het fietspad en het verleden

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 208
Een ommetje, voor een teckel die traag de tijd meet in plassen en geuren van gisteren. Een vrouw, laverend tussen dozen en herinneringen, ademt de avondlucht alsof het hoop is. En dan— een glimp, een gezicht dat niet meer in haar heden hoort. De psychiater. Zijn naam, een sleutel naar een deur die nooit dichtviel.…