Alle inzendingen over dragen

4357 resultaten.

Sorteren op:

Ademhalen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 617
vleugels doen het prima moet nog wel wennen aan de wind de temperatuur in de hogere lagen Hoef alleen het gemis maar los te laten kleurenfoto met pluisjes van de pisseblom de smaak van gele bloemblaadjes zoetbitter het eten van salade op een wit balkon Adem me maar weg als je kunt het zaad is welgevormd en licht mijn gewicht makkelijk te dragen…

Het bloeiend land

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 547
laat maar zien ogen die geen hoop meer kennen neergeslagen zonder licht schouders die te krom zijn om de lasten van de dag te kunnen dragen toon het schrale van je handen die met eelt vervormd nog steeds om arbeid vragen maar in je lach ben jij nog steeds het bloeiend land dat de hand van de schepper heeft gekend tussen…
wil melker12 oktober 2017Lees meer >

Afloop

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 589
het gevoel zelf dan te moeten zwijgen tussen de laurierstruiken vind je de natuur op z’n best gebroken schalen van eitjes in een oud vertrouwd nest bollebozenveertjes zien op een krasse berkentak een pak van je hart immers het leven zelf… - luister, luister in je laatste dagen hoe elk vogeltje jou over de leegte kan dragen…
Hilly Nicolay24 november 2017Lees meer >

storm aan zee

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 567
opvliegend zand verontrusten mensen op de dijk wolken zweven snel voorbij de wind zingt een droevig lied “waarom geen respect” versta ik in haar woorden de middag kleurt van blauw naar zwart water klotst nu op het strand maar het komt niet allemaal van zee… de wind start volop met huilen haar weeën ze kan ze niet meer dragen…

over de aarde

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 497
als thuis mijn vingers over stukjes landkaart schuiven hangt de wereld voor zolang het duren kan van reislust aan elkaar geef mij een atlas ik draag hem op mijn rug over de aarde ik loop de barre sneeuwnacht in zoek verglaasde kiezels in woestijnen in mijn geest verborgen de reiskracht zoveel groter dan ik mijn vingers…
J.Bakx24 april 2018Lees meer >

De stilte gedragen?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 478
mijn vlinders van gedachten geven oproep aan mijn gehoor het is de rust, het is de enige balans wat ik zoek en behoeft geen antwoord niet met een ongewenste mening die mij stoort die mij verlamd, mijn bedoelde stilte geeft voldoende weerwoord op alle gestelde en de onmogelijkste vragen, de wijsheid laat zich in stilte dragen…
Pama29 maart 2019Lees meer >

Verborgen

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 798
laat me weer eens vallen De pijn kruipt onder mijn huid Soms ben ik zo kwaad op dat immuunsysteem, dat mij keer op keer verraadt Het is soms moeilijk want je ziet het niet Het richt hier schade aan Mijn lichaam zit in een soort van oorlogsgebied Ik wil niet klagen Ik krabbel weer overeind Ik ga in stilte voort Ik probeer het te dragen…

Bomen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 482
Bomen dragen vruchten ze zuiveren de lucht, een boom zorgt voor de luwte waarin ik zo graag vlucht.…

post-its

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 525
ze bekeek de catalogus het was winter er was niet veel tijd niet buigen nu voor de striemende kou hoeveel appels kan een boom dragen? welke smaken en hoeveel kleuren kan de boomgaard aan?…
J.Bakx2 december 2019Lees meer >

Mijn hart

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 562
Voor altijd zal ik je dragen tijdens mijn verdere levensreis. Lieverd van mij, rust zacht. Liefs je vrouw…
Dick Voogd25 februari 2020Lees meer >

Verblinding

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 406
ik heb je nooit zien vliegen toch heb jij altijd vleugels gehad je danste en liep zonder de grond zichtbaar te raken liet elegantie je dragen ook de bewonderende blik van de mensen gaf jou de spirit om zwaartekracht te temmen daar waar zonlicht jou schaduw gaf koos jij de zwevende pas op de rand van contrast wist jij verblinding…
wil melker12 augustus 2020Lees meer >

Dronken vlammen

netgedicht
5.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 508
zacht knetterde het vuur de verhalen van dronken vlammen in de kleine uurtjes van de nacht als het slapen wacht nog speelt wind met warme en koude vlagen die de gekruide geuren van de maaltijd dragen in het laatste kwartier van de maan hier zacht neuriet de groep hun dank aan de gastheer zingen vrouwen lachend van een goede…

Vlokje

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 516
Zo rond het nul begint het de hoop op hemelse plaatjes Dan die speelsheid van de eerste worp, of duik een engel vormt zich op de vloer van het dorp Hongerig loop ik met open mond door de straten happend naar het eerste vlokje van mijn jeugd Een volwassen masker draag ik door de dagen die afvalt wanneer ik hier floreer van vreugde Want…
Guus Dekker23 oktober 2023Lees meer >

Lijden, genade en vergeven

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 446
Hij droeg het kruis dat ik had moeten dragen. Hij droeg de spot die voor mij was bestemd. Hij werd vernederd in mijn plaats. Hij overwon de strijd die ik niet kon strijden. Hij schonk gena aan hen die Hem verraden. Zelfs vergaf Hij hen die Hem sloegen aan het kruis. Nu hoef ik die strijd niet meer te strijden.…

Zee van herinneringen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 263
Eindeloos is de zee Van mijn herinnerende gedachten, Die ik draag met mij mee, Keurig in gelid liggen wachten, Tot ik ze ophaal Uit die eindeloze brij herinneringen. Hoe ouder de herinneringen zijn, Des te vager de detaillering, Maar de essentie komt steeds aan.…

Eenzame wegen

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 210
Ik draag mijn trots als een wond, open, zorgvuldig verzorgd. Er is niets heroïsch aan het lijden, behalve dat het blijft. Stilte is de taal die ik overhield.…
Nathan30 april 2026Lees meer >

Woorden raken jouw hart niet

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 136
Rachel — ik noem je naam, niet om te vullen, maar om te dragen. En als de avond valt, hou ik ruimte open, warm en zacht, waar jouw lach kan binnenkomen zonder haast, zonder vraag.…

Vals gestemd

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 18
Ik draag haar door de wereld die mij herdenkt. Vind ze mij lief, nu ik wilskrachtig ben?…
Wijnand Raben18 november 2026Lees meer >

Kaalslag

snelsonnet
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 717
Of jij je meldt als Mustapha of Fredje Voor een pretje, een verzetje, een gebedje Een kroketje of een fijn patatje metje Dat doe je hier voortaan dus zonder petje Je warmt je maar aan al je klatergoud Maar nondeju – dat is wel erg koud!…

De jas aan de kapstok

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 114
Mijn jas hangt nog steeds op dezelfde plek. Alsof hij elk moment weer meegenomen wordt. De rits zit dicht, de zakken leeg, de mouwen wachten. Soms loop ik erlangs zonder erbij stil te staan. Tot ik mij ineens afvraag: Hoeveel dingen blijven wij bewaren, niet omdat ze nog nodig zijn, maar omdat loslaten betekent dat het echt…

Vergeten zielen

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 836
Daar waar alles eindigt in troosteloos geheel waar zengend zonlicht leven doet sterven wachten zij gelaten opeen en eenzaam Verkrampt strekkend verdroogde benen niets verdragen moet gevoel is niet meer dood waard selectief wachtend op verteer Daar eindelijk verlossing verschroeide benen dragen elke schrede gegeven straf resten…

Zeewind en strand

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.166
Eilandbergen in het blauw dragen groenig grijze kleuren. Op een surfplank staat een vrouw stralend in de zilte geuren. Liggend op de korrelstrook langs het windbeschreven water denk ik aan een duik en later Voel ik schuimendzacht de zee die me opneemt en tevree terugbrengt naar het strand tot later.…

Zon en Zee

hartenkreet
3.6 met 35 stemmen aantal keer bekeken 3.647
Laat het zand je voeten dragen geloof in ons als fundament. Laat de zon je hart verwarmen heb geen twijfel, je zorgen weg. Laat het water je ogen stralen en de Liefde daar waar ze vloeit. Laat mij jou omhelzen sluit je ogen, kus me zacht de wereld om ons heen is nu: jij en ik, héél onverwacht.…
Chris27 mei 2003Lees meer >

Zomaar wat liefs,

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.100
in de wijn van je ogen, Draag ik je als zevenganzedonzen. Gewichtsloos in mijn hoofd. Soms zweef je op de adem van m'n lied. De wind voert je mee. Maar een kind, Een rieten fluit en een zonnestraal, Of wat bladgefluister. Brengt jou weer terug, Pasklaar in mijn glimlach. Maar vaker nog verblindend zacht, Als een wimper op mijn wang.…

Naast elkaar

netgedicht
3.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.323
haar uitgeraasde golven baren nog nauwelijks keien uit het zand het witte schuim dat kraagt al jaren de bleke schelpen op het strand toch proeft zij keer op keer zijn diepe sporen van weleer aan de zoute waterkant zijn uitgeraasde stormen waren teveel voor een rechterhand zijn witte haren dragen jaren van noest werken op haar land wel…
Verdano19 juli 2003Lees meer >

MOED

poëzie
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 5.219
Doch zo ik spreek, het zij geen laf opstandig klagen, En waar ik zwijg, 't zij nooit, verwonnen door de tijd, Indien ik licht mijn leed en dat van andren drage, 't Zij wijl mijn liefde weet, dat Gij de Liefde zijt.…

stille baby

netgedicht
3.6 met 39 stemmen aantal keer bekeken 8.774
… ademloos hoor ik fluisteren wist ik niet van haar gemis naamloos wil ik luisteren tot verdriet te dragen is…

Lijdensweg!!

hartenkreet
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.843
Jouw trieste blik naar binnen gericht Jouw huilende ogen door zo'n naar bericht Ik wil je graag helpen een vriend voor je zijn Jou zo te zien lijden dat doet mij veel pijn Ik leen je mijn schouder pak jou stevig vast Ik zal voor je zorgen en draag ook jouw last We gaan tot het einde breng jou naar het licht Dan neem ik triest afscheid…

nieuw

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.096
De druppel die de eenzaamheid deed overlopen Zal de regen van zonneschijn zijn die mijn hart vult Met liefde die je in overvloed aan me geeft De wind blaast me van mijn voetstuk Waar ik dacht vast te staan met veel overtuiging Je zachte golven dragen mijn gevoelens ten top Waar ze diep vallen in een gemis, als je er niet bent Je nieuwe…
luppe27 maart 2003Lees meer >

Verlegen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.358
ridderzwaard met wolfgezang en fleaderaar angsten houden me in heur macht als zij spokend door mijn gissen waart waar ik al mijn moedigheid vergaar ik draai mij om en trotseer het duister waarin damp plots scherpe klauwen mist het wolvenkoor vergaat tot fluister lucht vol muizenissen vragen waarom ik mijn bewondering niet voor kon dragen…
WOLF14 november 2002Lees meer >