4357 resultaten.
Ademhalen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
617 vleugels doen het prima
moet nog wel wennen aan de wind
de temperatuur in de hogere lagen
Hoef alleen het gemis maar los te laten
kleurenfoto met pluisjes van de pisseblom
de smaak van gele bloemblaadjes zoetbitter
het eten van salade op een wit balkon
Adem me maar weg als je kunt
het zaad is welgevormd en licht
mijn gewicht makkelijk te dragen…
Het bloeiend land
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
547 laat maar zien
ogen die geen hoop
meer kennen
neergeslagen
zonder licht
schouders die
te krom zijn
om de lasten
van de dag
te kunnen dragen
toon het schrale
van je handen die
met eelt vervormd
nog steeds om
arbeid vragen
maar in je lach
ben jij nog steeds
het bloeiend land
dat de hand van de
schepper heeft gekend
tussen…
Afloop
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
589 het gevoel
zelf dan te moeten zwijgen
tussen de laurierstruiken
vind je de natuur op z’n best
gebroken schalen van eitjes
in een oud vertrouwd nest
bollebozenveertjes zien
op een krasse berkentak
een pak van je hart
immers het leven zelf…
-
luister, luister
in je laatste dagen
hoe elk vogeltje jou
over de leegte kan dragen…
storm aan zee
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
567 opvliegend zand
verontrusten
mensen op de dijk
wolken zweven snel voorbij
de wind zingt een droevig lied
“waarom geen respect”
versta ik in haar woorden
de middag kleurt
van blauw naar zwart
water klotst nu op het strand
maar het komt niet allemaal
van zee…
de wind start volop met huilen
haar weeën
ze kan ze niet meer dragen…
over de aarde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
497 als thuis mijn
vingers over stukjes
landkaart schuiven
hangt de wereld voor
zolang het duren
kan van reislust
aan elkaar
geef mij een atlas
ik draag hem op mijn
rug over de aarde
ik loop de barre
sneeuwnacht in
zoek verglaasde kiezels
in woestijnen
in mijn geest verborgen
de reiskracht
zoveel groter dan ik
mijn vingers…
De stilte gedragen?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
478 mijn vlinders van gedachten
geven oproep aan
mijn gehoor
het is de rust,
het is de enige balans
wat ik zoek en behoeft
geen antwoord
niet met een ongewenste
mening die mij stoort
die mij verlamd, mijn
bedoelde stilte
geeft voldoende
weerwoord op
alle gestelde en de
onmogelijkste vragen,
de wijsheid laat zich
in stilte dragen…
Verborgen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
798 laat me weer eens vallen
De pijn kruipt onder mijn huid
Soms ben ik zo kwaad
op dat immuunsysteem,
dat mij keer op keer
verraadt
Het is soms moeilijk
want je ziet het niet
Het richt hier schade aan
Mijn lichaam zit
in een soort van oorlogsgebied
Ik wil niet klagen
Ik krabbel weer overeind
Ik ga in stilte voort
Ik probeer het te dragen…
Bomen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
482 Bomen dragen vruchten
ze zuiveren de lucht,
een boom zorgt voor de luwte
waarin ik zo graag vlucht.…
post-its
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 ze bekeek de catalogus
het was winter
er was niet veel tijd
niet buigen nu voor
de striemende kou
hoeveel appels kan
een boom dragen?
welke smaken en
hoeveel kleuren kan
de boomgaard aan?…
Mijn hart
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
562 Voor altijd zal ik je
dragen tijdens mijn
verdere levensreis.
Lieverd van mij,
rust zacht.
Liefs je vrouw…
Verblinding
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
406 ik heb je
nooit zien vliegen
toch heb jij altijd
vleugels gehad
je danste en liep
zonder de grond
zichtbaar te raken
liet elegantie je dragen
ook de bewonderende
blik van de mensen
gaf jou de spirit om
zwaartekracht te temmen
daar waar
zonlicht jou
schaduw gaf koos
jij de zwevende pas
op de rand van
contrast wist jij
verblinding…
Dronken vlammen
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
508 zacht knetterde
het vuur de
verhalen van dronken
vlammen in de
kleine uurtjes
van de nacht als
het slapen wacht
nog speelt wind
met warme en
koude vlagen die
de gekruide geuren
van de maaltijd dragen
in het laatste kwartier
van de maan hier
zacht neuriet de groep
hun dank aan de gastheer
zingen vrouwen lachend
van een goede…
Vlokje
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
516 Zo rond het nul begint het
de hoop op hemelse plaatjes
Dan die speelsheid van de eerste worp, of duik
een engel vormt zich op de vloer van het dorp
Hongerig loop ik met open mond door de straten
happend naar het eerste vlokje van mijn jeugd
Een volwassen masker draag ik door de dagen
die afvalt wanneer ik hier floreer van vreugde
Want…
Lijden, genade en vergeven
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
446 Hij droeg het kruis
dat ik had moeten dragen.
Hij droeg de spot
die voor mij was bestemd.
Hij werd vernederd
in mijn plaats.
Hij overwon de strijd
die ik niet kon strijden.
Hij schonk gena
aan hen die Hem verraden.
Zelfs vergaf Hij hen
die Hem sloegen aan het kruis.
Nu hoef ik die strijd
niet meer te strijden.…
Zee van herinneringen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
263 Eindeloos is de zee
Van mijn herinnerende gedachten,
Die ik draag met mij mee,
Keurig in gelid liggen wachten,
Tot ik ze ophaal
Uit die eindeloze brij herinneringen.
Hoe ouder de herinneringen zijn,
Des te vager de detaillering,
Maar de essentie komt steeds aan.…
Eenzame wegen
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
210 Ik draag mijn trots als een wond,
open, zorgvuldig verzorgd.
Er is niets heroïsch aan het lijden,
behalve dat het blijft.
Stilte is de taal
die ik overhield.…
Woorden raken jouw hart niet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
136 Rachel — ik noem je naam,
niet om te vullen, maar om te dragen.
En als de avond valt,
hou ik ruimte open, warm en zacht,
waar jouw lach kan binnenkomen
zonder haast, zonder vraag.…
Vals gestemd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
18 Ik draag haar door de wereld die mij herdenkt.
Vind ze mij lief, nu ik wilskrachtig ben?…
Kaalslag
snelsonnet
2.9 met 9 stemmen
717 Of jij je meldt als Mustapha of Fredje
Voor een pretje, een verzetje, een gebedje
Een kroketje of een fijn patatje metje
Dat doe je hier voortaan dus zonder petje
Je warmt je maar aan al je klatergoud
Maar nondeju – dat is wel erg koud!…
De jas aan de kapstok
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
114 Mijn jas hangt nog steeds
op dezelfde plek.
Alsof hij elk moment
weer meegenomen wordt.
De rits zit dicht,
de zakken leeg,
de mouwen wachten.
Soms loop ik erlangs
zonder erbij stil te staan.
Tot ik mij ineens afvraag:
Hoeveel dingen
blijven wij bewaren,
niet omdat ze nog nodig zijn,
maar omdat loslaten
betekent dat het echt…
Vergeten zielen
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
836 Daar waar alles eindigt
in troosteloos geheel
waar zengend zonlicht
leven doet sterven
wachten zij gelaten
opeen en eenzaam
Verkrampt strekkend
verdroogde benen
niets verdragen moet
gevoel is niet meer
dood waard selectief
wachtend op verteer
Daar eindelijk verlossing
verschroeide benen dragen
elke schrede gegeven straf
resten…
Zeewind en strand
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.166 Eilandbergen in het blauw
dragen groenig grijze kleuren.
Op een surfplank staat een vrouw
stralend in de zilte geuren.
Liggend op de korrelstrook
langs het windbeschreven water
denk ik aan een duik en later
Voel ik schuimendzacht de zee
die me opneemt en tevree
terugbrengt naar het strand tot later.…
Zon en Zee
hartenkreet
3.6 met 35 stemmen
3.647 Laat het zand
je voeten dragen
geloof in ons
als fundament.
Laat de zon
je hart verwarmen
heb geen twijfel,
je zorgen weg.
Laat het water
je ogen stralen
en de Liefde daar
waar ze vloeit.
Laat mij jou omhelzen
sluit je ogen, kus me zacht
de wereld om ons heen is nu:
jij en ik, héél onverwacht.…
Zomaar wat liefs,
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.100 in de wijn van je ogen,
Draag ik je als zevenganzedonzen.
Gewichtsloos in mijn hoofd.
Soms zweef je op de adem van m'n lied.
De wind voert je mee.
Maar een kind,
Een rieten fluit en een zonnestraal,
Of wat bladgefluister.
Brengt jou weer terug,
Pasklaar in mijn glimlach.
Maar vaker nog verblindend zacht,
Als een wimper op mijn wang.…
Naast elkaar
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
2.323 haar uitgeraasde golven baren
nog nauwelijks keien uit het zand
het witte schuim dat kraagt al jaren
de bleke schelpen op het strand
toch proeft zij keer op keer
zijn diepe sporen van weleer
aan de zoute waterkant
zijn uitgeraasde stormen waren
teveel voor een rechterhand
zijn witte haren dragen jaren
van noest werken op haar land
wel…
MOED
poëzie
3.6 met 14 stemmen
5.219 Doch zo ik spreek, het zij geen laf opstandig klagen,
En waar ik zwijg, 't zij nooit, verwonnen door de tijd,
Indien ik licht mijn leed en dat van andren drage,
't Zij wijl mijn liefde weet, dat Gij de Liefde zijt.…
stille baby
netgedicht
3.6 met 39 stemmen
8.774 … ademloos
hoor ik fluisteren
wist ik niet
van haar gemis
naamloos
wil ik luisteren
tot verdriet
te dragen is…
Lijdensweg!!
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
2.843 Jouw trieste blik
naar binnen gericht
Jouw huilende ogen
door zo'n naar bericht
Ik wil je graag helpen
een vriend voor je zijn
Jou zo te zien lijden
dat doet mij veel pijn
Ik leen je mijn schouder
pak jou stevig vast
Ik zal voor je zorgen
en draag ook jouw last
We gaan tot het einde
breng jou naar het licht
Dan neem ik triest afscheid…
nieuw
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.096 De druppel die de eenzaamheid deed overlopen
Zal de regen van zonneschijn zijn die mijn hart vult
Met liefde die je in overvloed aan me geeft
De wind blaast me van mijn voetstuk
Waar ik dacht vast te staan met veel overtuiging
Je zachte golven dragen mijn gevoelens ten top
Waar ze diep vallen in een gemis, als je er niet bent
Je nieuwe…
Verlegen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.358 ridderzwaard
met wolfgezang en fleaderaar
angsten houden me in heur macht
als zij spokend door mijn gissen waart
waar ik al mijn moedigheid vergaar
ik draai mij om en trotseer het duister
waarin damp plots scherpe klauwen mist
het wolvenkoor vergaat tot fluister
lucht
vol muizenissen vragen
waarom ik mijn bewondering niet voor kon dragen…