1813 resultaten.
Dodende liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
644 Twijfel en ongeloof dat een relatie zo kan gaan,
in een afgrond, mijlen diep ben ik gevallen,
duisternis is het oord waar ik verblijf,
immense leegte rest in mijn hart.
Langzaam ontgaan mij de vier jaargetijden,
slechts één weet van mijn bestaan,
“winter” heeft zich in mij genesteld,
want de anderen keerden hun rug naar mij.…
Wie We Werkelijk Zijn
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
298 Onbezoedeld, strevend naar perfectie,
maar duisternis omhult mij als een mantel van schaamte.
Ik verlaat daarom mijn angst dit keer,
opdat ik weer kan leren om te staan,
aan de vooravond van een nieuw begin.
Authentiek door zelfbeschikking—
soeverein zijn in de puurste vorm
doet zelfs de sterren beven in mijn licht.…
Il barbiere di Siviglia
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
431 hunner splitternackte geliefde engelen
met wie zij in dolce far niente
hun quasimodo avonturen beleven
dan dat zij zich vertonen
in hun maliënkolder,
er is geen ridder meer
die zijn nacht doorwaakt te velde,
onder het toeziend oog der maan,
overgeleverd aan de ongenadigheid
des hemels en het onverwacht
ruisend gespuis in de duisternis…
De bleke jongeling
poëzie
3.9 met 14 stemmen
8.415 Duisternis als van het graf
Daalde op meer en velden af.
Slechts het suizen van de blaren
Hoort men en 't geruis der baren. -
Immer blijft de jongeling vóór zich staren.
't Morgent. En een maagdlijk blond
Verft in 't oost de horizont.
't Blond verzilvert. 't Zilver smelt
Tot een goudzee.…
De wagen
poëzie
3.6 met 10 stemmen
2.533 Donker, in hun kring gesloten,
staan zij op en houden wacht
houden veilig zij de grote
koelte in zich van de nacht,
staan zij in de lucht gestoten,
met hun duisternis bevracht.
Waren wij de vlakte onvloden
om de toppen, hard en naakt,
in de zware donkerrode
avondgloed te zien geblaakt?…
winterwereld van toen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
578 gleed bezorgde hem noch jou enig leed;
en ook al voelde je nattigheid, je nam de tijd
en werd het toch onaangenaam daar trok je je
liever niets van aan want stel dat je, eenmaal
binnen daar moest blijven, daar paste je wel voor
want je moest de krap bemeten uren wel uitbuiten
hoor; het was de sport dat je het volhield tot
lang nadat de duisternis…
De bibliothecaresse
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
792 Hypatia was het licht in duisternis;
haar geest beheerst de sterren en getallen,
Plato’s wijsheid en geschiedenis.
Zij is een lichtend voorbeeld voor ons allen.
IV.
De trireem vaarde voor Egypte’s kust.
Het torenvuur scheen in de vallende nacht.…
ISRAËLITISCHE LOVERHUT.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.554 WIJ - tasten rond, in 't ongewiss';
Op ONZE wieg ligt duisternis;
De stond, dat ons Gods wil hier bracht,
Bleef ongevierd; werd niet gedacht!…
Rouw is als de wind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
824 Trillende handen
tastend in de duisternis
suizen van de wind.
Breekbaar en angstig
stap voor stap, deur op een kier
wind raast door je haar.
Onzeker en traag
verlaat je de veiligheid
bereik je de storm.
De storm neemt je mee
geheel omhuld door de wind
de controle kwijt.…
Hades en Perséphone
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
620 aan 't einde
der winterse nachten
ontworsteld aan klei
en bodem met pezen
rottende motten
karkassen van kevers
en uilebaltenen van
der mollenfeeste
Voltrekt zich diep
onder de grond
strijd van leven
vitaliserend
groots en meeslepend
Dan, op zijn teken
ontspant zich de Hades
en opent de poort
voor zijn Perséphone
uit duisternis…
LELIJKE MENSEN WILLEN OOK WEL EENS GEWOON MET IEMAND PRATEN
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
872 geweest
kleding uit het jaar nul,
asynchrone lippen, bacteriële onbalans in droge sloten
myopische oogopslag, blauwe aders die over bleke kuiten stromen
vingers als knoestige radioactieve stronken
diabetische voeten, dissonante dunne darmen
uitgezakte baarmoeders,
doodlopende vleesbomen in oren en spleten
onstichtelijke spelonken in de duisternis…
Emblemata Amatoria 2.0
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
546 Dan dreigt de zon met duisternis
maar zijn stralen zijn niet nodig,
want zolang Zij bij mij is,
is hij volstrekt overbodig.
Dat de zon zijn plichten schendt
zal dan niemand problematisch noemen
want waar Zij haar ogen wendt
daar groeien de mooiste bloemen.…
HET WINTERSPOOK
poëzie
3.8 met 5 stemmen
3.519 ‘k En zie bijna geen wegen meer:
de koude voert mij henen,
de velden uit, de steê weer in;
nog donkerder is ‘t daar:
de zware dompen varen mij,
als of het water waar',
dat duisternisse en vuilnis voert,
onhoorbaar vóór de schenen.
Ze ontsteken licht.…
Susquehanna
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
650 Een flits een supersonische beweging door de duisternis.
Opspattend water, het meisje dat aan het spartelen is.
Ze dacht de oplossing te hebben gevonden en sprong
het woeste water was datgene wat haar geest nu toch bedwong.
Ze klautert naar de wallekant en vleit zich proestend neer.
Nu weet ze hoe het zit, geen dwaze acties meer.…
Liefdes Hof
poëzie
3.1 met 7 stemmen
1.716 Met duisternis geslagen
ligt al wat u ontbeert.
Uw rankheid gaat mij voor,
de schemerige lanen,
de koele schaduwbanen,
de ganse stilte door.
Om die gedaante kwijnt
het zonlicht, en omlijnt
uw nauw bewust gebaar,
dat mij geleidt tot waar
geen twijfelen, geen vrezen
of geen miskenning is:
tot liefdes onvolprezen
onthuld geheimenis.…
Avondstilte
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.557 O smert, geen zoetheid kan aan ’t rustend zoet genieten,
Het zoet genieten van uw ijdele eindloosheid,
Uwe ijdele eindloosheid die ’t dromen vol kan gieten,
Het stille dromen van des avonds enigheid.
’t Is eens en avond, en de duisternissen dalen
In halve duisternis doorschijnend in de nacht,
Waar schijnend heldre sterren aan de hemel pralen,…
Arcanum XV De Duivel
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
626 naar de ijzige hoogvlakte
waar tussen hemel en aarde
de knoestige boom
verboden vruchten draagt
en tussen zijn wortels
de vreselijke Baphomet
verbergt, de lichtdrager,
die de kennis van de macht
en de macht van de kennis
onthult
aan de vermetele
die aan de blinddoek en ketens verzaakt
om het licht te zoeken
dat schijnt in de duisternis…
Een inspecteur belt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
904 De woonkamer ligt begraven in duisternis,
op de eettafel staat de ontbijtboel al klaar.
Wanneer men dan belt, is er iets mis.
Ik luister terwijl ik leeg in de verte staar.
We moeten op zoek naar H.N. Balken;
‘Is hij een vriend?’, ik weet het niet.
Hij kon mij op vreemde uren stalken,
geen idee waarom hij huis en haard verliet.…
Lieve Maan
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
753 Lieve Maan daar hoog in de lucht
Jij brengt bij mij soms een zucht
Jij brengt mij licht in de duisternis
Samen met de sterren in die grote nis
Dan denk ik aan al die lieve mensen
Die ik moest laten gaan en te wensen
Nog een keer naast ze te staan
Maar in de stilte van mijn hart hebben zij hun bestaan.…
DE ISRAËLITISCHE LOVERHOUT.
poëzie
2.5 met 2 stemmen
848 W i j - tasten rond, in 't ongewiss';
Op o n z e wieg ligt duisternis;
De stond, dat ons Gods wil hier bracht,
Bleef ongevierd; werd niet gedacht!…
Nodig hebben
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
630 Duisternis hebben we nodig…
Om het licht te kunnen zien.
Wonden hebben we nodig…
Om te kunnen helen en te verzorgen.
Littekens hebben we nodig…
Om de wonden te kunnen helen!
En om ons er aan te herinneren dat we het niet nog eens moeten een doen.…
WAARHEID
poëzie
3.5 met 6 stemmen
3.611 Zo leef dan, Jongeling, en onweerstaanbaar
vervoere u Drift tot levenswerkzaamheid,
door lenteweder, zomergloed en winterstorm,
door zonnewonne, maneschijn en duisternisse,
ter rusteloze werkzaamheid. Maar steeds
beheerse Waarheid, in het vroedend voorhoofd
gerust en kalm gedregen, Drift en Daad.…
1 mei
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
772 In die volstrekte duisternis?
Hoe graag zou ik je maar één dag weer terug willen,
samen genieten van gebak, ijs, patat en rode wijn!
Hoe graag, alleen al om mijn verdrietige moeder!
Of samen weer naar Rolde fietsen, zoals we gedaan
hebben en wij genoten als vanouds.
Ik mis je. Ik kan het verdomme niet beter uitdrukken.
1 mei. Eenheid.…
A-B-C POGINGEN TOT POËZIE
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
571 zekere Marie Antoinette
als Straf kronkelen slangen
rondom Medusa’s hoofd:
don’t look now don’t turn into a Stone
Tien tandeloze tijgers talen hijgend
en vergeefs naar de kicks van de jacht
ooit waren zij de toptalenten van de nacht
tot slot de schaars Uitzonderlijken
ultieme unieke uitvoerders
van de schrijvende kunsten
in de duisternis…
Vechtend tegen (mijn) demonen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
239 Vechtend tegen mijn demonen
Langzaam van al mijn licht ontdaan
Is mijn identiteit afgebrokkeld heengegaan
Dat is wat gaslighting met mij heeft gedaan
Pure duisternis, waartegen niet te vechten
Blijk jij mijn grootste demon te zijn
Waarvan ik me zal ontvlechten
Jij bent voor mij...…
Ondoofbaar schijn
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
10 Hoe eenzaam is de stille nacht waarin het diep verlangen
nog naar een nieuwe morgen en een nieuw ontwaken smacht,
terwijl de duisternis de stilte houdt gevangen
en zachtjes, in zichzelf gekeerd, om elke glimlach lacht.…
De helling van de Sint Pietersberg
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
742 Bij het ontwaken een der schragen met mijn lot bewogen
Nog steeds een vormsel een duur levensmiddel in mijn ogen
Zag ik in deze duisternis vonken een ogenblik maken
Zonder meer een herinnering een ach en zus en zo slaken.…
een wandeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 wordt de metronoom sjamaan
en plaatst gouden treden
die hem leiden langs sterren
ten oosten van de zon
en ten westen van de maan
maken elfen rituele danspassen met wolven
in een maanverlichte nacht
terwijl de monnik bluesy frasen laat klinken
langs duizelingwekkende diepten
waar de vederlichte tonen
van een vogel
die vanuit diepe duisternis…
Lied van goud
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.636 Laat de maan en sterren uw zonlicht zijn
Laat mij u begroeten licht uit de duisternis zijn
Laat mij u verzoeken u die redactie zijt
woorden van leven verzoeken
bepaald wat geschreven blijft
Over deze songtekst:
Het is een vertaling van het bekende lied Yerushalayim Shel Zahav.…
Cahaya baru
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
485 lichtmatroos
op weg naar terra semper nova nieuwland nimmer reikend
aan de einder noch aan stuur-
noch bakboord
II
Zij waren allen samen
een voor allen allen voor een
en route, een weg die nog geen holbewoner had bevaren
alleen een anonieme parelvisser
als passant
een held wellicht, maar enkel
naar de ongekende diepten
van de duisternis…