Alle inzendingen over gevangen

2258 resultaten.

Sorteren op:

Jouw magische bron

netgedicht
5.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 454
jij hebt nooit het lijden in je gezicht laten wonen altijd waren er wel opklarende zachte dromen in een steeds dichterbij komende horizon waarvan de kleur het deprimerende oplost in perspectief met het licht van een stralende zon toch laat ook jij hoofd en schouders weleens even hangen klem gezet en gevangen in een schijnbaar…

Domweg Gelukkig

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 446
Geef mij maar liever dit gejaagde nu, Een gevelwand die spiegelt in 't gezicht, De flarden lucht erboven: déjà vu, Gevangen in dat vlak van glas en licht. De stad vibreert, een stroom van data traag En snel verkeer dat langs de gevels glijdt. Mijn oortjes dempen de constante plaag Van meldingen die strijden om de tijd.…

De hamer van onrecht

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 415
En ik, gevangen in die ene zin, kon niets doen dan luisteren naar het wegebben van je stem. Je ogen sloten langzaam, verdriet ontwaakte. De stilte brak niet — zij groeide, zij woog, tot alles in mij wist: de hamer van onrecht had ons beide geraakt.…

Omniversaria

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 436
slaat kleumend als lafbekkende voor haaienkaken sperrende en bloc in bubbels op de vlucht een voor allen elk voor een heb ik nog nooit op beeld gezien elk zit in een zoutwaterbubbel fruits Marínus min Marína in Omnivers Survivalstruggle ikke en de rest kan stikken grote slangen lange dikke stuk voor stuk gevangen…
Xander1 december 2025Lees meer >

artistieke zinzoeker II (Danaë-studie)

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 345
Gevangen in een toren van angst, tegen ‘t schijnbaar onvermijdelijke onder de onverbiddelijkste zon/god; of ’t lot, waar ‘t om begon, ongedaan gemaakt worden kon door Akrisios (eigenlijk Cassiopeia’s tragedie).…
R.E.N.S.5 januari 2026Lees meer >

Het Licht der Sterren

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 699
Toch dooft elk licht, gevangen in vergankelijkheid. Schijn — met de kracht van Lucifer — voor je bezwijkt aan deze tijd. Wanneer wij leren zien dat ook licht sterven moet, worden nieuwe sterren geboren, gedragen door kosmische gloed. Na lange reizen bereikt ons hun gezicht: een stille terugkeer van verhelderend, statig licht.…

In cubiculo di casa blanca

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 455
onvindbare onzichtbare primadonna Een vervaarlijke Medea liet haar tanden zien zwellende tentakels in een nietsverhullend solstitium maakte zo een eind aan illusies en grilligheden met een weerbarstig niet te determineren beest het driekoppig monster dat zijn vertwijfelde alter eega in aardse gewesten bewaken moet gevangen…
Quisque7 februari 2026Lees meer >

Het Afscheid

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 202
verstomt en in de schemer wenkt een stil begeren Ik zie de dag zijn felle glans verliezen terwijl de nacht met donkere sluiers komt Mijn hand zacht door jouw herinnering wil nog één streling in de tijd bevriezen voordat de uren streng een grens gaan kiezen en de verstilling het gemoed bekommert de nacht weet niet hoe jij mijn blik gevangen…

Maanloos

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 28
Buitenkomend zie ik de maan in het kobaltblauwe, windstille zijn ik voel een soort zwoelte om mij heen zo'n vochtigheid die ervoor zorgt dat een gedweilde vloer je gevangen houdt op een stoel om geen voetstappen te veroorzaken want dan is al het werk voor niets geweest de maan observeert mij en niet andersom vanavond kan ik er niet naar…
Eva Knebel22 oktober 2026Lees meer >

Liefde is

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 15
Ik hoor de nieuwe muziek: de hartslag van je liefde, gevangen in een droom vol kleurrijke taal. En zo vliegen we gewichtloos door de tijd, waar elke schaduw verandert in een warme gloed. Zelfs in de stilte tussen twee ademhalingen in, klinkt het geheim dat alleen jij en ik verstaan. De muze en de onmacht onder het licht van volle maan.…
mobar20 november 2026Lees meer >

Amalia: majesteit of anonimiteit

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 547
Dinsdag, 7 december 2021 Zo vanuit de moederschoot zo in haar schoot geworpen het Koningschap der Nederlanden zo buitengewoon verwoord door wijlen H.M. Koningin Juliana bij haar aanvaarding van de troon “Wie ben ik dat ik dit doen mag!” Of haar achterkleindochter Amalia daar ook zo over denkt blijft afwachten want, wat hebben wij gehoord…

Water en vuur

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.089
Verlicht door haar gedreven motivatie, word je ook gevangen in haar gloed. In het licht van onuitput'lijke inspiratie worden onbelichte gevoelens aangesproken. Rivieren klateren krachtig omlaag, produceren een niet te stoppen woordenvloed Het water vordert gestaag tot het op haar pad, onvermijd'lijk de vlammen ontmoet.…

Je suis la danse ! (ik ben de dans !),

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.078
Vanaf nu is deze liefde dan, haar macht tot dood vrij gevangen, het onbeminde land. Ze slaat geen acht meer op wat de wereld van haar wil, geeft alles wat ze heeft geheel bloot. Er trekt een traan aan haar voorbij, slikt dan even en zegt dan met resolute stem; jij bent van mij.…

Zeevruchten

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.364
Hoe eenzaam is de mossel die gevangen zit, met soortgenoten in een zwarte pot? De zeelucht, dat is enkel nog herinnering, want ui en selder kruiden hier het lot. Het is zo stil, geen lichtjes klotsend water meer. Wel hoor je ergens in de buurt een zacht gesis.…

stemming

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 640
zwarte lome vogels in hete nevel boven felgroene weilanden met daarop zwart-witte koeien als standbeelden de einder verdwijnt in trillende wazigheid lauwe wind voert trage warmte aan de wereld is gevangen in een vochtig warm web er zullen kolkende luchten met grijze wervelingen komen bomen zullen buigen onder het geweld van de…

mam

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.713
in gedachten zie ik je zo als je daar in je keuken zit gebogen over vluchtig nieuws je handen om de tafelrand als is t je enige houvast bij dat wat om je heen gebeurt eenentachtig ben je nu je liefde veertig jaar gestorven voortgeplant in nageslacht, in kinderen met kinderen met kinderen jij, gevangene van onwillig lijf ik zou met je willen…
Tim16 september 2003Lees meer >

als woorden niets meer zeggen

netgedicht
4.3 met 43 stemmen aantal keer bekeken 3.049
is behaald zal zij stil haar adem sparen voor dat ene hoge woord dat als zand haar hart zal schuren totdat jij het hebt gehoord als woorden niets meer zeggen en zielen zijn bekrast zal zij niet meer naast je liggen als jij naar haar lichaam tast zul je steeds weer terug verlangen naar de luwte voor de storm blijft je geest voorgoed gevangen…

Betovering

hartenkreet
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.697
hoe mooi je bent Je beeld vervaagde met de tijd Geen foto als herinnering, niet om te bewaren Blij dat ik je gezocht heb, geen spijt Nu heb je me weer betoverd Ik ben weer compleet in de ban Iedere dag denk ik aan je Noem 't maar houden van Ik luister naar de radio, elk lied gaat over mij Ze verwoorden precies hoe ik me voel Een gevangene…

Verlangen van mijn hart

hartenkreet
4.2 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.489
Met beide handen greep ik naar dat, wat 'k haast niet pakken kon en net toen ik het gevangen had, sprong het stuk als een luchtballon. Daar stond ik dan, met lege handen, want al het andere viel kapot, teneergeslagen en beschaamd keer ik terug naar U, o God.…

geen warmte die je omarmt

hartenkreet
3.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.335
Gevangen in een nis van grote bezorgdheid niet meer weten wat geluk is de laatste zonnestralen ben je al zo lang kwijt. Je eerst zo gulle lach wordt nu schijnbaar gevormd door je mond niemand die in je ogen zag niemand die het stille verdriet daarin vond.…
Marleen26 november 2002Lees meer >

Eeuwige tranen van geluk.

hartenkreet
4.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.452
Ongekend intens, de emoties die losbranden, niet in woorden te vangen, mijn hart midscheeps geraakt, in een net van geluk gevangen. Geluk, te hemels om aards te zijn, niet te vertalen in zinnen, zo buitenaards bijzonder, wat is dat toch daarbinnen?…
Frans19 september 2002Lees meer >

Adembenemend panorama

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.026
Voetstappen stempelen beelden in de vormende aarde tussen buigende takken wentelt zilver sterrenlicht in fonkelende ogen Melodieuze echo’s wervelen in nachtelijk leven als een rivier en tijd stroomt rustig kabbelend voorbij Overspoeld door gevangen genot licht als een veertje door het tijdloze gegeven moment uitkijkend, verlangend…

herfstgevoel

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.045
zij mij in beroert mij bijna teder fijn slechts als een zweem te merken ik tast blind stap na stap bemerk al snel - na iedere trap omhoog - de ketens die mij houden: eenzaam verlangen en een doffe pijn de zijde weeft zich nauw en vast tot zij mij duwend dwingt en past een keurslijf van haar engte en ik mij nauwelijks nog herken gevangen…
sunset2 september 2007Lees meer >

OP WEG

hartenkreet
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 887
wat je vergeten was wilde vergeten wederkomt telkens opnieuw zou je kunnen huilen zou je weg willen kruipen diep weg daar waar niemand je kwetsen kan onder de dekens van jouw verdriet aangedaan door hem de pijn de angst de nachten zonder slaap de teleurstelling de onzekerheid waar je zolang mee worstelde in gevangen…
M.A Romers23 oktober 2005Lees meer >

gevoel

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.639
lopend langs het strand de wind in de haren de golven die gebaren komt niet te dichtbij de zon is al jaren verdwenen de nevel komt op en zegt ga naar huis de wind houdt mijn oren gevangen ik hoor niks en loop door richting kustlijn, mijn voeten in 't water de zee is niet kouder dan mijn voeten al waren weer voel ik niks en ga niet naar…

Spleen pour rire

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.125
Sophie-Fritz Stuckenberg zu eigen Het meisje dat te Pampelune geboren tans te Honoloeloe woont en in een rode lakkooi gevangen houdt een kobaltblauwe papegaai - zij schilderde hem met Ripolinkoeleuren zoals gezeid de veren blauw de snavel en de poten geel - het meisje van Pampelune te Honoloeloe dat om haar hoge hals heeft een krans van purperen…

Tevredenheid

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.980
Daar valt er éne, en dobbert op de stroom: Zij drijft, en komt, waar, weelderig en loom, Een water-roos haar houdt in 't blad gevangen. "Wees welkom!" (zegt die) "kunt gij meer verlangen? Hier is 't een leven uit een tover-droom."…

Indië

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.431
De onnaspeurlijke lucht van kruiden en verre melancholie vormden het latere verlangen naar dat, wat in woorden nooit goed kon worden gevangen. De eeuwenoude rust van dat tropenland, 't klonk als een havanaise die nimmer werd versneld; de koele bergen waar de thee reeds toen met zoveel geduld werd gesneld.…

PAARS

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.800
Diepe klanken verkennen haar vormen, Gevangen in geel, gedempt door zwart. Haar buik, strak, een naakt membraan, Wordt alleen openlijk betast. Haar hals ontstijgt de warme gloed Van haar borsten, vormt de koele trekken Van haar gezicht; zwarte lijntjes accentueren Het zwoele bruin van haar ogen, Met scherp in haar vel gegrift.…
Jan Thomas23 augustus 2008Lees meer >

Liefdes première

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 789
Chemie der lust verwekt heftige gevoelens exotische drugs jagen door het bloed drijvende drift achter de evolutie die de mens uit natte lauwe aarde verhief Willoos gesnoerd in hun (zin)tuigen gemend door de grote natuurlijke menner gevangen in 'n roes ouder dan de mens schreeuwen lichamen om bevrediging Erogene zones zoeken maximaal contact…
Custor25 november 2007Lees meer >