2258 resultaten.
Jouw magische bron
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
454 jij hebt nooit
het lijden in je
gezicht laten wonen
altijd waren er wel
opklarende zachte
dromen in een
steeds dichterbij
komende horizon
waarvan de kleur
het deprimerende
oplost in perspectief
met het licht van
een stralende zon
toch laat ook jij
hoofd en schouders
weleens even hangen
klem gezet en gevangen
in een schijnbaar…
Domweg Gelukkig
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
446 Geef mij maar liever dit gejaagde nu,
Een gevelwand die spiegelt in 't gezicht,
De flarden lucht erboven: déjà vu,
Gevangen in dat vlak van glas en licht.
De stad vibreert, een stroom van data traag
En snel verkeer dat langs de gevels glijdt.
Mijn oortjes dempen de constante plaag
Van meldingen die strijden om de tijd.…
De hamer van onrecht
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
415 En ik, gevangen in die ene zin,
kon niets doen
dan luisteren
naar het wegebben van je stem.
Je ogen sloten langzaam,
verdriet ontwaakte.
De stilte brak niet —
zij groeide, zij woog,
tot alles in mij wist:
de hamer van onrecht
had ons beide geraakt.…
Omniversaria
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
436 slaat kleumend
als lafbekkende
voor haaienkaken
sperrende
en bloc in bubbels
op de vlucht
een voor allen
elk voor een
heb ik nog nooit
op beeld gezien
elk zit in een
zoutwaterbubbel
fruits Marínus
min Marína
in Omnivers
Survivalstruggle
ikke en de rest
kan stikken
grote slangen
lange dikke
stuk voor stuk
gevangen…
artistieke zinzoeker II (Danaë-studie)
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
345 Gevangen in een toren van angst,
tegen ‘t schijnbaar onvermijdelijke
onder de onverbiddelijkste zon/god;
of ’t lot, waar ‘t om begon, ongedaan
gemaakt worden kon door Akrisios
(eigenlijk Cassiopeia’s tragedie).…
Het Licht der Sterren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
699 Toch dooft elk licht,
gevangen in vergankelijkheid.
Schijn — met de kracht van Lucifer —
voor je bezwijkt aan deze tijd.
Wanneer wij leren zien
dat ook licht sterven moet,
worden nieuwe sterren geboren,
gedragen door kosmische gloed.
Na lange reizen
bereikt ons hun gezicht:
een stille terugkeer
van verhelderend, statig licht.…
In cubiculo di casa blanca
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
455 onvindbare
onzichtbare primadonna
Een vervaarlijke Medea
liet haar tanden zien
zwellende tentakels
in een nietsverhullend
solstitium
maakte zo een eind
aan illusies en
grilligheden
met een weerbarstig
niet te determineren beest
het driekoppig monster
dat zijn vertwijfelde
alter eega in aardse
gewesten bewaken moet
gevangen…
Het Afscheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
202 verstomt
en in de schemer wenkt een stil begeren
Ik zie de dag zijn felle glans verliezen
terwijl de nacht met donkere sluiers komt
Mijn hand zacht door jouw herinnering
wil nog één streling in de tijd bevriezen
voordat de uren streng een grens gaan kiezen
en de verstilling het gemoed bekommert
de nacht weet niet hoe jij mijn blik gevangen…
Maanloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
28 Buitenkomend zie ik de maan
in het kobaltblauwe, windstille zijn
ik voel een soort
zwoelte
om mij heen
zo'n vochtigheid die ervoor
zorgt dat een gedweilde vloer
je gevangen houdt op een stoel
om geen voetstappen te veroorzaken want
dan is al het werk voor niets geweest
de maan observeert mij
en niet andersom
vanavond kan ik er niet naar…
Liefde is
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
15 Ik hoor de nieuwe muziek: de hartslag van je liefde,
gevangen in een droom vol kleurrijke taal.
En zo vliegen we gewichtloos door de tijd,
waar elke schaduw verandert in een warme gloed.
Zelfs in de stilte tussen twee ademhalingen in,
klinkt het geheim dat alleen jij en ik verstaan.
De muze en de onmacht onder het licht van volle maan.…
Amalia: majesteit of anonimiteit
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
547 Dinsdag, 7 december 2021
Zo vanuit de moederschoot
zo in haar schoot geworpen
het Koningschap der Nederlanden
zo buitengewoon verwoord
door wijlen H.M. Koningin Juliana
bij haar aanvaarding van de troon
“Wie ben ik dat ik dit doen mag!”
Of haar achterkleindochter Amalia
daar ook zo over denkt blijft afwachten
want, wat hebben wij gehoord…
Water en vuur
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.089 Verlicht door haar gedreven motivatie,
word je ook gevangen in haar gloed.
In het licht van onuitput'lijke inspiratie
worden onbelichte gevoelens aangesproken.
Rivieren klateren krachtig omlaag,
produceren een
niet te stoppen woordenvloed
Het water vordert gestaag
tot het op haar pad,
onvermijd'lijk
de vlammen ontmoet.…
Je suis la danse ! (ik ben de dans !),
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.078 Vanaf nu
is deze liefde dan,
haar macht tot dood
vrij gevangen,
het onbeminde land.
Ze slaat geen acht meer
op wat de wereld van haar wil,
geeft alles wat ze heeft
geheel bloot.
Er trekt een traan
aan haar voorbij,
slikt dan even
en zegt dan
met resolute stem;
jij bent van mij.…
Zeevruchten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.364 Hoe eenzaam is de mossel die gevangen zit,
met soortgenoten in een zwarte pot?
De zeelucht, dat is enkel nog herinnering,
want ui en selder kruiden hier het lot.
Het is zo stil, geen lichtjes klotsend water meer.
Wel hoor je ergens in de buurt een zacht gesis.…
stemming
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
640 zwarte lome vogels
in hete nevel
boven felgroene weilanden
met daarop zwart-witte koeien
als standbeelden
de einder verdwijnt in
trillende wazigheid
lauwe wind voert
trage warmte aan
de wereld is gevangen
in een vochtig warm web
er zullen kolkende luchten
met grijze wervelingen komen
bomen zullen buigen
onder het geweld
van de…
mam
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.713 in gedachten zie ik je zo
als je daar in je keuken zit
gebogen over vluchtig nieuws
je handen om de tafelrand
als is t je enige houvast bij
dat wat om je heen gebeurt
eenentachtig ben je nu
je liefde veertig jaar gestorven
voortgeplant in nageslacht, in
kinderen met kinderen met kinderen
jij, gevangene van onwillig lijf
ik zou met je willen…
als woorden niets meer zeggen
netgedicht
4.3 met 43 stemmen
3.049 is behaald
zal zij stil haar adem sparen
voor dat ene hoge woord
dat als zand haar hart zal schuren
totdat jij het hebt gehoord
als woorden niets meer zeggen
en zielen zijn bekrast
zal zij niet meer naast je liggen
als jij naar haar lichaam tast
zul je steeds weer terug verlangen
naar de luwte voor de storm
blijft je geest voorgoed gevangen…
Betovering
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
3.697 hoe mooi je bent
Je beeld vervaagde met de tijd
Geen foto als herinnering, niet om te bewaren
Blij dat ik je gezocht heb, geen spijt
Nu heb je me weer betoverd
Ik ben weer compleet in de ban
Iedere dag denk ik aan je
Noem 't maar houden van
Ik luister naar de radio, elk lied gaat over mij
Ze verwoorden precies hoe ik me voel
Een gevangene…
Verlangen van mijn hart
hartenkreet
4.2 met 30 stemmen
1.489 Met beide handen greep ik
naar dat, wat 'k haast niet pakken kon
en net toen ik het gevangen had,
sprong het stuk als een luchtballon.
Daar stond ik dan, met lege handen,
want al het andere viel kapot,
teneergeslagen en beschaamd
keer ik terug naar U, o God.…
geen warmte die je omarmt
hartenkreet
3.3 met 13 stemmen
1.335 Gevangen in een nis
van grote bezorgdheid
niet meer weten wat geluk is
de laatste zonnestralen ben je al zo lang kwijt.
Je eerst zo gulle lach
wordt nu schijnbaar gevormd door je mond
niemand die in je ogen zag
niemand die het stille verdriet daarin vond.…
Eeuwige tranen van geluk.
hartenkreet
4.9 met 8 stemmen
1.452 Ongekend intens, de emoties die losbranden,
niet in woorden te vangen,
mijn hart midscheeps geraakt,
in een net van geluk gevangen.
Geluk, te hemels om aards te zijn,
niet te vertalen in zinnen,
zo buitenaards bijzonder,
wat is dat toch daarbinnen?…
Adembenemend panorama
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.026 Voetstappen stempelen
beelden in de
vormende aarde
tussen buigende takken
wentelt zilver sterrenlicht
in fonkelende ogen
Melodieuze echo’s
wervelen in nachtelijk leven
als een rivier
en tijd stroomt
rustig kabbelend voorbij
Overspoeld door gevangen genot
licht als een veertje
door het tijdloze
gegeven moment
uitkijkend, verlangend…
herfstgevoel
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.045 zij mij in
beroert mij bijna teder fijn
slechts als een zweem te merken
ik tast blind stap na stap
bemerk al snel - na iedere trap
omhoog - de ketens die mij houden:
eenzaam verlangen en een doffe pijn
de zijde weeft zich nauw en vast
tot zij mij duwend dwingt en past
een keurslijf van haar engte
en ik mij nauwelijks nog herken
gevangen…
OP WEG
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
887 wat je vergeten was
wilde vergeten
wederkomt
telkens
opnieuw
zou je kunnen huilen
zou je weg willen kruipen
diep weg
daar waar niemand je kwetsen kan
onder de dekens van jouw verdriet
aangedaan
door hem
de pijn
de angst
de nachten zonder slaap
de teleurstelling
de onzekerheid
waar je zolang mee worstelde
in gevangen…
gevoel
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.639 lopend langs het strand
de wind in de haren
de golven die gebaren
komt niet te dichtbij
de zon is al jaren verdwenen
de nevel komt op en zegt ga naar huis
de wind houdt mijn oren gevangen
ik hoor niks en loop door
richting kustlijn, mijn voeten in 't water
de zee is niet kouder dan mijn voeten al waren
weer voel ik niks en ga niet naar…
Spleen pour rire
poëzie
3.8 met 4 stemmen
3.125 Sophie-Fritz Stuckenberg zu eigen
Het meisje dat te Pampelune geboren tans te Honoloeloe woont
en in een rode lakkooi gevangen houdt
een kobaltblauwe papegaai
- zij schilderde hem met Ripolinkoeleuren
zoals gezeid de veren blauw
de snavel en de poten geel -
het meisje van Pampelune te Honoloeloe
dat om haar hoge hals heeft een krans van purperen…
Tevredenheid
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.980 Daar valt er éne, en dobbert op de stroom:
Zij drijft, en komt, waar, weelderig en loom,
Een water-roos haar houdt in 't blad gevangen.
"Wees welkom!" (zegt die) "kunt gij meer verlangen?
Hier is 't een leven uit een tover-droom."…
Indië
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.431 De onnaspeurlijke lucht van
kruiden en verre melancholie
vormden het latere verlangen
naar dat, wat in woorden nooit
goed kon worden gevangen.
De eeuwenoude rust van dat
tropenland, 't klonk als een
havanaise die nimmer werd
versneld; de koele bergen
waar de thee reeds toen met
zoveel geduld werd gesneld.…
PAARS
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.800 Diepe klanken verkennen haar vormen,
Gevangen in geel, gedempt door zwart.
Haar buik, strak, een naakt membraan,
Wordt alleen openlijk betast.
Haar hals ontstijgt de warme gloed
Van haar borsten, vormt de koele trekken
Van haar gezicht; zwarte lijntjes accentueren
Het zwoele bruin van haar ogen,
Met scherp in haar vel gegrift.…
Liefdes première
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
789 Chemie der lust verwekt heftige gevoelens
exotische drugs jagen door het bloed
drijvende drift achter de evolutie die
de mens uit natte lauwe aarde verhief
Willoos gesnoerd in hun (zin)tuigen
gemend door de grote natuurlijke menner
gevangen in 'n roes ouder dan de mens
schreeuwen lichamen om bevrediging
Erogene zones zoeken maximaal contact…