2623 resultaten.
Met een half oog?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
529 van niets te leven dan
van de synthese uit de
winterwarmte van de grond
om in de gerijpte nevels
over te gaan, waaruit de
verborgen zon hem baarde
een schuilplaats onder het
onbeschreven blad, energie geladen
uit eigen kringloop, voorloper
van gedroomde wensen met
een half oog geopend in hun
winterslaap nu nog naakt
en in…
Zichtkaart
gedicht
2.5 met 12 stemmen
2.885 weken weer voorbij
ritselen in hun morsbruine jassen
en bomen oude briefjes sturen
naar de zakken zaad van distels,
mosterdplanten en de rest
en steeds op hoop
van minstens dertigvoudig vrucht,
nu mijn haren witter dan de mist
en alles anders sinds ik me
het eerste licht herinnerde,
schrijf ik een mondvol
ogenblikken op een blad…
Vluchtende ontroering
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.122 Een dood blad nam het
Op zijn stille vaart
En droeg het neder
In 't stof der aard.
Als vogels en blâren
Gaat alle lieflijks heen -
Zij laten ons peinzend
Leeg en alleen.…
Tijdcyclus(3)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
667 Tijd, tijd
talmend groter
Cyclische spijt
met cynische boter
Oh vuur
onblusbaar in lengte en breedte
menig uur in duur
meer eeuwig dan alle vrede
Gebroken in geile geeuwen
Tedere tirannie van trots
Kwijning van koldervreemden
Irreële ijzersteen maakt interkots
Bladen zorgen
beroemen zich op een dag
Doch parabels zijn er voor morgen…
Wat is leven?
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
736 Toch maakt een nieuw blad van een plant
me blij en doet begrijpen dat ze leeft.
Soms menen mensen dat de dieren hun
eigen taal verstaan en dingen dromen,
maar kunnen dit nu ook de bomen
of is daar eigenlijk maar niets van aan?…
ketting
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
551 verbonden door een las
onmogelijk meer los
zelfs niet in de war
met tussenschakel
oneindige reeks
ovaal rond
overal omarmend
veel vrienden
het midden
eind en begin
zandloper
D – sluiting
schroef en oog
blad en steen
gespannen kracht
sprekende letter
niet strak staand
schots en scheef
losjes liggend
stevig staal
roestig…
najaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 het najaar treedt vol lawaai in het heden
opent haar deuren, de regen druilt
bladeren verschrompelen, verkleuren
het is uit met de zomer, de hemel huilt
de zomer dwarrelt, is verleden
vervalt in verlangen naar stilte, naar rust
ten afscheid in een laatste schrede
is zij het die de einder in goudgeel kust
zompig blad, luid kreunende takken…
najaar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
569 het najaar treedt vol lawaai in het heden
opent haar deuren, de regen druilt
bladeren verschrompelen, verkleuren
het is uit met de zomer, de hemel huilt
de zomer dwarrelt, is verleden
vervalt in verlangen naar stilte, naar rust
ten afscheid in een laatste schrede
is zij het die de einder in goudgeel kust
zompig blad, luid kreunende takken…
Witte steen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
721 Onlangs vond ik op een wandeling
een mooie witte steen
ruw nog met aardgelaagde strepen
hem thuis gewassen en geslepen
eindeloos gepolijst tot hij schitterde in de zon
een naam er in gekerfd, een edele naam
die in eeuwigheid niet sterft
wel duizend keer gezegd
over het aangeharkte pad
ontdaan van afgevallen blad
naar de rustplaats gebracht…
bloem sonnet
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
667 Droeve bloemen zingen hun geurende alt
tot het laatste blad verdort en neuriënd valt.…
Natuur architectuur
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
841 ik zag hoe jij het
landschap verstrooide
holle paden vervlakte
wegen ontplooide
je bracht rust in de
natuur architectuur
waar het evolutionaire
hart nog driftig klopte
juist een teveel aan
blad maakte brokken die
door de snelheid van leven
vergaten schoonheid te geven
waar rust de balans
had afgesteld trof
hart de mooiste jaren…
Ruimterariteit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Ik neem een bad in zout water
waar zwaartekracht niet bestaat
Op het blad ligt een nieuw stel
van dezelfde kleren klaar
Er is hier geen concertzaal
en geen buiten om te wandelen
alleen een plantenkas
waar ik graag geuren snuif
vrij van mensensporen
de huidcrèmes en de zeep
waarmee wij, getelde bekenden
ons onderscheiden
En als ik moeite…
Hibiscus Syriacus
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
606 Ceratostigma is een halfheester
Een soort centaur, half mens en half paard
Helderblauw gebloemd en in de herfst
Het blad roodkoper minstens tot half maart
De caryopteris kameleon
Komt voor in blauwtinten die variëren
En Vincent soms deed hyperventileren
De clandonensis is darkviolet
En de incana is violetblauw
Maar in praktijk zie je…
Hemelvrouw
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
688 weet je nog hoe we
alles samen schreven
met hagelwitte woorden
op het nachtzwarte blad
en je vroeg me of je ooit
een plekje krijgen zou
in deze dundruk zodat je
me kunt vergezellen
in alle nieuwe tijden
op weg naar nergens heen
mijn ongekroonde koning
der witregels, zei je, en je zoende
me troostend om het grapje
en stilaan moest…
Herfstleven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
459 Je hoort het knisperen van het dorre blad,
hoe vette regenwormen diepe gangen graven,
pissebedden onder vochtige stenen gevlucht,
op zoek naar een veilige haven.
Wanneer je maar stil blijft staan en luistert,
hoor je dat alles beweegt en beeft,
hoor je hoe het kraakt, zucht en fluistert,
hoe alles om je heen agressief en angstig leeft.…
Kanttekening
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
443 ik zag
de contrasten
valer worden
waar het groen
en donker
gestippeld
werd door
lichtgele tinten
stengels zonder
blad domineerden
het struikgewas
gaf ruimte aan
tal van soorten
extensies waar
de wind nog leven
bracht in 3d
met kanttekening
van magie dromen
en mystiek in
sprookjes die in
het bosdecor
levendig floreren
al dan…
VRIJE AFSPRAAK
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
505 Bij Kinderboerderij
Parkhoeve gelegen
aan de noordelijke polders
naast de stad Breda
veeg ik het dorre loof bijeen
een roodborstje volgt me
hupt voort vliegt steeds even op
kijkt onder een schuivend blad
pikt en hoopt op kleine hapjes
die tevoorschijn zullen komen
voelt zich vrij van medezoekers
naar het begeerde voedsel
verliest…
Sporensneeuw
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
527 huist men al dagenlang
waar geveegd werd op het vergane tapijt
dat mossen, en menig paddenstoelen slijt
en dichte mist had als enige behang
mistroostig oogt mijn bewonderde prent
die niet meer de franje en schoonheid had
van toen ze nog in voorjaar en zomer lag
de sporen in het land waren verkend
en zag je af en toe tussen hout en blad…
DE WEERSLAG VAN NEERSLAG
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
595 De bloesemboom zal roze strooien
Eerst zet een fee Galanthus in
De herfst dropt blad en ik bemin
De vrieskou vast, verban het dooien
Maaien van gras, oogsten en hooien
Naar een Spitsbergse ijsberin
De bloesemboom zal roze strooien
Eerst zet een fee Galanthus in
Tijd nu om sneeuwballen te gooien
Skadi, de Noordse skigodin
Raadt slee aan, schaatsen…
Doorlichters
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
315 Ik onttrek donderwolken aan bladen
handgeschreven en onverwacht voor
door weeromstuit gedreven woorden
van de chagrijnige ivorentorenheren
die de geschiedenis vertekend weten.…
zolang wij hier zijn
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
302 wij weten
dat onze dagen niet eindeloos zijn
en toch
elke morgen
een zachte belofte
in het licht
geen boom die zijn blad betreurt
geen vogel die de stilte vreest
maar wij
wij kennen het einde
daarom liefhebben wij
met open handen
de dood loopt zwijgend
langs het pad
zij herinnert ons
aan een stem
aan nabijheid
zolang wij…
Het vooruitziend geweten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
210 De dag is nog een onbeschreven blad,
vol haast en drift en impulsen van het nu.
Maar kijk eens door de nevel naar het pad
dat voor je ligt, ver weg van het kabaal en u.
Stel dat de avond valt en alles zwijgt,
en jij de balans opmaakt van de strijd.
Welk handelen is het dat dan de zegen krijgt,
gezuiverd door de zeef van tijd?…
Mijmeringen over leven
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
134 Toch maakt een nieuw blad van een plant
me blij en doet begrijpen dat ze leeft.
Soms menen mensen dat de dieren hun
eigen taal verstaan en dingen dromen,
maar kunnen dit nu ook de bomen
of is daar eigenlijk maar niets van aan?…
op pad
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
4 moeten doen
vandaag geen wonderen
niemand die jonger wordt
geen doden die ontsterven
geen oorlog die stopt
nergens gouden bergen
hier langs dit pad
met begroeiing van honderden
van duizenden voorgangers
vertrokken naar een ouder verleden
dat steeds wijkt van windrichting
geen beren op de weg
hier is lucht en licht, gevallen blad…
sprookjesboek
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.241 , geen lief en teer gestamel,
alleen de hoop dat 't allemaal in orde komt
het sprookjesboek is uit, het laatste blad gelezen,
jouw ring heb 'k afgedaan en 't geeft een leeg gevoel
ook dat zal wel een deel van volwassen-worden wezen
van leven en beleven met geluk als doel…
Een dolende gids
poëzie
4.5 met 6 stemmen
3.039 Eerst waagden zij het in de bladen
De dichtkunst en Gods naam te smaden!
Geen dichter was zó groot, zó hoog,
Dien niet hun zwadder stout bespoog.
Men riep tot hen: 'Doe zelf eens wat!'
Toen maakten zij een waard'loos blad.
Doch zie! als 't in de wereld kwam,
Ontbrak hun richting en 'program'.…
Bertje.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
640 En als 't avond wordt,
vouwen ze de vleugels
als de bladen van een boek
en leggen zich te slapen
aan het einde van de dag.
De schelpen zijn zijn sommen.
Hij telt ze een voor een
en altijd is 't goed.
Nooit mist hij er een,
want hoeveel hij ook telt,
hij komt altijd uit op drie.
Dus klopt de rekensom.…
Uit liefdesnat geboren...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.097 Uit liefdesnat geboren in pure reinheid,
zuiver als een regendruppel
net niet meer vasthoudend aan het blad,
gleed jouw klein leventje uit mijn schoot.
In perfectie van langzaam ontwakende schoonheid
werd jouw prachtige creatie
eindelijk aan mijn moederhart ontbloot.…
smelt kristallen ijs
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.423 het pad geurt
duizendschonen
uit mijn dromen
jouw passen lijken
bloemen te verrassen
in groen blad
een vogelparadijs
de beek is helder
en het water klatert
smelt kristallen ijs
we dansen op het
mos, de zon breekt
door en maakt de
sluiers even los met
warme zachte handen
we wervelen
roze-rood, geen bloot
maar zie het blozen…
de goedemorgenboom is kaal
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
979 de goedemorgenboom is kaal
een enkel blad is blijven hangen
ritselt in de vroegemiddagtaal en
valt voor wie de nacht heeft doorgehaald
de eerste vielen toen het licht
nog donker was, wekkers stilte
kraakten, stemmen zachtjes praatten
en het goedenacht langzaam vervaagde
als dan de klok de mensen drijft
en aan ontmoeten is niet te ontkomen…