Alle inzendingen over takken

3020 resultaten.

Sorteren op:

De boom die 'vader' heette

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.608
een mooie, grote, stoere eik staat aan de eeuwenoude dijk in de lente met duizenden knoppen die popelen om uit de tak te ontspruiten en zomers: dan kun je het bloeien niet stoppen weelderig blad, het is niet te stuiten de herfst, guur en koud maar stram staat de eik geteisterd door regen en wind aan de dijk de wind waait, de storm oogst…

Februari

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.289
Daarbij zit dood op zijn gemak, Gestoken in zijn zwarte pak, De raaf hoog boven op een tak En roept: Kras, kras, 'k Wou, dat het zomer was!…

als water in mijn lippen bijt

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 811
scherven breken geen licht scheiden kleuren en gedachten kou is blauwer in het wit rood is warmer in verwachten zo helder denk ik als de zon wat lichter schijnt de bomen groener dan het gras gebladerd zijn maar als ik takken zie draait het hoofd de lus al in wil mijn nek zich breken om de wereld te vergeten diepte lokt in vogelvlucht…

Ma (in memoriam)

netgedicht
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.185
Zo heb ik je gekend, weldadig bij het leven, Je liefde voor mij nam je niet mee in je graf, Ze is al die jaren na je dood bij mij gebleven, Ik kan daar mijn tijd mee verder, jouw taak is af.…

de sirenes aan hun graf

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 858
voorbij het koren rijpen rijdt de dorser naar zijn loon waar vroeger boeren bundels bonden groeien granen uit een kloon bomen krijgen nu de lengte van de plukkers van het fruit de takken zijn vol vruchten en de herfst al ver vooruit waar is de boerderij gebleven het rieten dak, de lange stal er staan geen bomen langs de dreven de voedersilo…
wil melker13 augustus 2005Lees meer >

Herfst-serenade

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 750
Hoor het naderen van de herfst en het ruisen van de bomen Kleuren bladeren in de zon dwarrelen vrolijk door de stad Takken van de beuken zwiepen krakend hout de eeuwen door Stormen razen door het bos regen valt met wilde sprongen Vergaan is weer een zomertij de warme gloed in avondlicht Sranden stil en uitgewaaid de duinen moe ze slapen…
G.T.Scholtens21 november 2003Lees meer >

Klauw

netgedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.380
Zij snoeit mijn tak in de vloeiende ruimte.…
Wimper12 februari 2003Lees meer >

De vlinder en de rups

hartenkreet
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.389
Een kleine vlinder op een tak, vertelde een verhaaltje. Een rupsje die zat op een blad, en zei: "huur toch een zaaltje" De vlinder keek verbaasd opzij, en zag het rupsje zitten. Mondje dicht en oogjes toe, jij hoort allang te pitten. Het rupsje had nog lang geen zin, en zeurde om wat water.…
Liane10 oktober 2002Lees meer >

Herfstliedje

poëzie
3.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 4.632
Groet van de dood, Reeds stalwaarts gaan de kuddden, en wie de takken schudden Hun geurt en bloost de schoot: Groet van de dood. Vaarwel, vaarwel. Reik mij uw handen, beide, Die wenkt en die zal scheiden, En heilgen wij tot spel 't Vaarwel, vaarwel.…

HIJ KOMT ERAAN

hartenkreet
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 895
Dan zal hij stormen laten razen en takken rukken van de bomen nee, de tijd is niet ver weg dan zal de herfst zeker komen. We proeven soms al even een stukje van het guur en herfstig weer vermijden kunnen we het niet want hij komt toch echt een keer.…
Moeke22 augustus 2004Lees meer >

als woorden schuren

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 959
jaren verdoofd dan wel verdrongen in vleesgeworden lichaamstaal en zijn kennelijk door een vroege duivel afgedwongen hoe zeg ik nog je mag er zijn als goud smelt in warmte wat zeg ik nog als de tong slechts wonden kwelt hoe kan jouw, mijn boom groeien als wortels verdroogd zijn en daar waar het water gezouten lijkt, en takken…

Lichtjes in mijn hart

hartenkreet
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.159
Ze zingen als een merel op een tak dansen om een kind met een lach slaan elke dag een arm om je heen zorgen steeds weer voor een mooie dag. Zo weg gedanst uit het paradijs soms zwaar dan weer vederlicht dan weer dansend op het ijs maar altijd op zoek naar het Licht.…

Het schilderij

hartenkreet
4.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.322
zorgzaamheid Die soms uit de zon worden gehouden door hekken die in het veld staan Seizoenen zijn de tijden die bepalen wat sterft en blijft Terwijl de zon juist het gevoel geeft van eeuwigheid Rustig en kalm zijn de beekjes die vol zitten met wijsheid en weetjes Tot slot om het schilderij af te maken geef ik de maan en de sterren de taak…

de poes van de buren

netgedicht
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 746
wordt het nog wat, zo denk ik als mijn gedachten alsmaar springen van de hak op de tak, van oppervlakkigheid naar ongeschreven dieptes en bij vlagen de werkelijkheid onhandig raken het is altijd wel iets zo is gebleken omdat links of rechtsom de mens zijn bestaan verbeeldt in maten en graden en ontegenzeglijk zichzelf vergelijkt met…

Zon op de witte daken

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 882
weer worden aangerekend - een kleine vergoeding omdat we het zo goed hebben en zonodig geld uit de muur moeten kunnen halen om weer wat uit te geven - maar er is ook de zieke buur en het kleine kind dat de dupe is van de scheiding van zijn ouders; er is de zon die schijnt over de wit-beijzelde daken en er zijn de dagelijks terugkerende taken…
Adeleyd2 januari 2008Lees meer >

BLUES IN B FLAT

hartenkreet
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.121
Vaak heb ik mij in jeugdhonk, zaal en kroeg met vuur van een bevlogen taak gekweten, ik ranselde mijn snaren als bezeten en elke avond eindigde te vroeg. Maar nu ik als aftandse oude sok vermoeid en futloos door het leven sjok is het ook de muziek die somber stemt.…

ik fluister storm in je zwijgen

netgedicht
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.012
ik zag de buien komen wolken groeiden wit gezicht grijze randen, zwarte kanten meegenomen op hun snelle drift ik zag je takken breken, zwaaien in een schamel evenwicht meegaan en nog verder buigen doodgaan zonder tegenwicht ik fluister storm in je zwijgen toch ben je door de wind geveld we hadden samen kunnen blijven als jouw stilte…

De elementen

hartenkreet
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 920
Zelfs de grijze, kale lucht Die altijd Nederlands deed Is nu een vreemde vrucht Als een ander verkleed Ook de straten, de stenen Fluisteren langs mij heen Zij vervloeken wat ik meen En zwemmen in mijn wenen De bomen, zo hier en daar Voelen zich hoger, voldaan Hun takken dienen als schaar Knippen mij uit het bestaan Het water voelt…

een groene gloed

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.196
een groene gloed grijpt om zich heen zonlicht schenkt een nieuw tapijt takken, schuchter gras en drassig veen hebben de geboorte opnieuw te leen ook mij raakt het voorjaar de huid telkens denk ik vooraf schenkt de natuur mij opnieuw haar bruid als de winter voortgaat in koude draf vandaag slingeren mijn wegen langs omploegde, gestreepte…

De onmacht van Michelangelo

gedicht
4.6 met 52 stemmen aantal keer bekeken 12.708
Een reepje stof hangt omlaag van de stomp van een tak. De wind haalt zijn hand door het gras. Tandeloze kam. Een bij harpoeneert mijn arm en verliest lijf en leven. Zoals eenieder die tot in de kern tracht door te dringen, in de huid steken blijft.…

en vlijt ze loom

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 706
je streelt leven in de boom koestert groen en vlijt ze loom langs takken die je buigt en met een zachte ruis sluit je de zomer bladert met geritsel door de kroon.…
wil melker13 oktober 2006Lees meer >

Boom

hartenkreet
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.487
Je groeit en bloeit, takken zwaar bevrucht. Een last even en dan loslaten. Je krimpt ineen de wind waait verhalen door je bladeren. Je schudt ze van je af ? Of laat ze met de regen zachtjes gaan ? Is er alleen de smaak van herinnering onder de schil van je blozende appeltjes.…

Wassende maan

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 512
De vrouwe van de maan, vertoont zich in een violette aangezicht, gedrapeerd door doorzichtige linten, een handreiking naar het geschonden licht, steekt de kim naar de kroon, aangelijnd door zilveren tinten, hoedt haar vluchtige schapen getooid in wolfse kleren, die als honden waken en hun taak verrichten tussen eb en vloed, ontlokt…
pama3 december 2008Lees meer >

Tempo fugit

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 711
Wat rest.. is de boom van herinnering die soms heel zachtjes huilt om 't blad en die veel te vroeg gebroken jonge tak. Weggevoerd door de wrede winterwind.…
sjoerd haxe13 januari 2009Lees meer >

Aids

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 805
De dodelijke angel in het spergebied laat sporen na, ijskoud bloed, en er zijn geen takken om het uit te wissen.…

de tijd gestild

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 501
het voelde zo gewoon we hadden de tijd zowaar gestild met zachte hand verdreven terwijl de nacht tevoorschijn kroop en wij in het milde licht van de maan als kinderen naar de sterrenhemel keken hoe wonderschoon ook het ijle ontwaken de zon nog rijpend tussen takken en twijgen langzaam klimmend boven het slapend land waar vogels…

vandaag kom ik dichtbij

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 751
verwachten kan meer dan ooit voorbij het zachte weer beweegt zijn bloesems blijmoedig naar mijn bankje ik vraag hem niet naar zijn naam welke beelden hij ziet of zijn verdwenen in het lied van de zuidertoren blauw en wit boven de tuin ik drenk mijn handen in wat volgt vang de stilte van een vogel rechtvaardig en hoog op takken…

een kruik vol gedachten

netgedicht
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 815
alsof het dwingt tot schrapen nog verder dan het denken, tot dwars door de wenteling van werkelijkheid zoek ik naar ontheffing, terug naar eerste adem barsten vraagtekens uit in een ander verdwijnen en nesten vol zelfbeelden in zilte gedichten wanneer woorden steeds dichter bij elkaar worden gezet getatoeëerd op rode takken…

vertel mij

netgedicht
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 990
vertel mij hoe zal ik schrijven over de Liefde, wiens naam louter door de stilte in mijn hart kan worden uitgesproken over de geboorte van mijn sterven in haar peilloze diepte waar het verstand blijft grijpen naar de tere takken van haar kruin ze afhakt, verbrandt voor eigen gewin over de eenzaamheid voorbij de oevers van de tijd waar…
pelgrim17 juni 2010Lees meer >

Dierentuin

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 618
Slangen traag in bomen soepel tussen takken door, slissend, olifanten log met hun slurf heen en weer passend op de kleintjes, maar vooral met de apen wanneer ze schreeuwen tegen elkaar hun krijsende geluid voel ik verwantschap, weet ik de mens weer en waar die vanaf stamt.…
c. paris10 augustus 2010Lees meer >