2383 resultaten.
HIJ
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.246 Hij was de allereerste, die me zag
ontlokte mij mijn eerste lach
bij hem voelde ik mij direct heel fijn
hij troostte mij bij soms erge pijn
de jaren trokken langs ons heen, in het kort gezegd
het was wel jarenlang voor ons weggelegd
toch gingen onze levens veel te snel aan ons voorbij
het naast en met elkaar zijn, maakte ons steeds weer blij…
Gij Vrouwe... (voor 8 december)
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
578 Gij vrouwe die het Licht mocht dragen,
gegeven hebt Hem huis en tijd;
blijf ons nabij die U nu vragen
om steun en troost, om zekerheid.…
Moeder
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.368 Ik troost mij met de gedachte,
dat ik hier van nutte ben,
dat ik zoveel verschillende mensen,
maar ook de Heere ken,
dat het leven vreselijk droevig,
maar ook vrolijk nog kan zijn,
dat ik God zij dank nog geraakt word,
ook door andermans pijn,
dat ik dingen hoor, zó erg en zóver beneden de maat -
maar daar tegenover een bloeiende roos,
wat…
Tegenlicht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
615 lange gangen
waarin de jonge herfst uitgestrekt de dag begroet
Laat het fluisteren op jouw gezicht
dat onze onschuld droomt
na een liefdevolle nacht
Laat het vieren in het luchtledig
of verwaaien waar de horizon
de branding kust
Tegenlicht dat de lanen siert, dat zo vredig
rust op een verregende Aarde
Het schetst de tijd, tekent troost…
Kringloop
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
525 Bankstel, afgedankt
Na bewezen diensten
Aan naamlozen van nu
Ter beschikking gesteld -
Wooncomfort voor weinig geld
En troost in oud verlangen
Naar wat geweest was, ooit,
Of misschien ook wel nooit -
Bladeren door de karige
Herfst afgedankt na
't Aangenaam verpozen
Onder 't jonge groen, dat
Tot volle wasdom kwam
Daarna rijk…
Vincent van Gogh
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.578 O had ik mogen aan uw voeten knielen,
U brengen troost van u verwante zielen,
0 gij, die moest in waanzin ondergaan!…
Eenenvijftig jaar mezelf
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.585 ik
mezelf nuchter een weg
tussen liefdesbrieven
van eenzame vrouwen
boodschappenlijstjes voor de slijterij
en de dierenwinkel
minnaars en minnaressen
die de dood vonden
in mijn hart
zonder weerschijn of klatergoud
dikwijls alleen
in wildernis
waar eenzaamheid
een kleinood bleek
voor mij toevertrouwde dieren
had ik de troost…
Grijs landschap
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.047 De bomen staan ontloverd en gebogen,
Hun zwarte takken grillig voor de hoge
En strakke hemel die, tot grijs verbleekt,
Geen milde zon of troost van blauwte breekt.
En hier en daar scheemren de lage daken,
Wier heerlijk rood fel en ondoofbaar praalt,
Als kleurge vlekken in het grauw verdwaald.…
Toen klonk er muziek...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
853 Ze troost, bemoedigt.
Ze is een weldaad voor het hart.
Of het nu de opening is
of de laatste tonen die wegdrijven in de verte.
Steeds opnieuw weet je mensen voor je te winnen.
Een baby huilt, een moeder begint zachtjes te neuriën.
Een lange zware mars, mannen beginnen te zingen.…
kindervriend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
730 volk en vaderland
over de noodzaak kinderen te behoeden voor het kwaad
zondags draag ik trots mijn koninklijke onderscheiding
voor mijn jarenlange inzet voor de speeltuinvereniging
mijn beste vriend is een ex-pater uit een ver internaat
met eenzelfde liefde voor de schoonheid van de wereld
elke avond dalen we af naar mijn souterrain en troosten…
brokken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
623 Toen zij mijn hart gebroken had
reed ik huiswaarts op mijn fiets
en zocht naar nachtelijke troost
in dertien gore kroegen.
Dronken van verdriet en vodka
en stoned als een aap
kwam ik ten val
en brak mijn beide polsen en een rib.…
euridice
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 Als ik langs het water dool
bij valavond
hoor ik fluisterflarden door de branding
ruisend als een korenveld
van grauwe troost
en zwarte marmervlekken.
De golven deinen om me heen.
Hun schuimkoppen staan hoog
als duizend kruisen,
open-armig.
Er drijven kransen
op het water.
Nu is ze terug.…
HET WONDER
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.091 Alle begeerten zijn nu zoet vervloeid
Tot één trouw peinzen naar de zachter uren
Waarin uw daden zijn als bleke vuren,
Uw troost een kroon is die droef-geurend bloeit.
Mij wondt de wereld die mijn angst verfoeit,
Mij schrijnt haar luidheid die 'k niet kan verduren.…
IN DE AVOND
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.173 Dan troost mij niets en schrei 'k in bange klachten
De helse pijnen mijner angsten uit,
Dan streelt mijn smart de somberste gedachten,
Tot mij de slaap de brandende ogen sluit
Om eindelijk mijn wezen traag te omnachten
Met zware droom, verscheurd door geen geluid.…
ROZENBLAADJES
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
902 zal groeien, bloeien, stralen
mag zelfs even "op rozen zitten"
maar zal uiteindelijk verwelken
tot dorre droge bruine rozenblaadjes
Uit liefde voor jou hebben wij
vanmorgen verse rozen gepeld
tot mooie bloedrode blakende rozenblaadjes
waarmee we jouw kist met jouw lichaam
nu diep rustend in de aarde
zullen bedekken tot een bed
van troost…
Moment van verdriet
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
566 zelf moeten doen
geen pil kan er tegen op
het is nu en niet toen
Denk terug aan al het goede
denk terug aan tegenslag
we waren er voor elkaar
daarom is het dat ik je zo mag
Mijn verdriet komt van ver
nu je niet meer bij mij bent
je bent en blijft mijn unieke vader
ook nu nog elk moment
Dat je nu bij je liefde van je leven bent
dat troost…
Mijn moederke
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
632 Jij was mijn troost, mijn toeverlaat
als heel de wereld donker leek.
Jij was het die bij koorts en pijn
geen stonde van mijn zijde week.
Nee, niet van mijne zijde week.
Jij zorgde steeds en bad voor mij,
geen opdracht was jou ooit te zwaar.
Jij bad tot God om mijn geluk.
Ach, had ik zo'n geloof nog maar.…
Oorlog
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
627 De woorden willen troosten, uitleg geven
of nuanceren en verklaren hoe dit kon.
De duisternis is groot en weg de zon
en 't lijkt wel op het eind der dagen.
Toch willen we de hoop bewaren
want zonder hoop kan toch geen mens bestaan.
En samen moeten we nog verder gaan
al blijven angst, onzekerheid ook groeien.…
Wijsheid uit het oosten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 Bij het fluisteren van de nacht
zag ik zijn onschuldige glimlach zo onverwacht
die mij leek te zeggen: 'ik ben gekomen om te
troosten'. Zo vond ik wijzer dan voorheen
de echte wijsheid in het oosten.…
Verborgen gebreken?
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
795 Strategisch of met liefde, inzicht en begrip
Er is een grote troost,
je bruiloft is wel reuze hip
Maar had zij ook enige inbreng,
nog iets te zeggen over haar leven
of is dit logisch en draait weer
alleen maar alles, om de status en de eer.
Heeft zij zelf nog iets te zeggen?
Mag ze liefde uiten of een kus?…
Niet doen.
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
928 Hartendief, mijn meisje lief
Dit kan je toch niet maken
Gevochten voor je als leeuwin en tijgerin
Je leven gered, zoet hebbeding
Troost in nood en lachebekje zo innig met elkaar verbonden
Meidje, met rood geweende kijkers ben 'k toch zo machteloos
Dit kan je toch niet maken
Slapen of eten doe ik ook niet meer
Kaarsjes staren me verbaasd en…
Vermoeid en belast
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
532 “Wees er zeker van: Ik zal u rust geven
Kom maar bij mij, ik zal voor u zorgen
Nu, vandaag en iedere nieuwe morgen”
Wat kan dat een troost zijn in ons leven.
Jezus is vriendelijk en nederig van hart
Hij wil ons nabij zijn, waar we ook gaan
En neemt ons altijd in Zijn grote liefde aan
Hij kent ons verdriet en heelt onze smart.…
Nachtchat
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
585 Ik snap dat heus wel, witte fret,
sprookjesprinses zonder sprookje, arm ding,
want mijn taal is zoals altijd ontoereikend
en digitale troost is verdomde frustrerend.
Ik weet wel hoe de eenzaamheid jou verstikt
en hoe de vers gekochte bloemen in jouw huis
direct ineen zakken.…
Mantel?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
662 de duisternis,
waarop ik ben gefixeerd
een tijdloze lampion
een aubade op de toekomst
zoals die zou moeten zijn, een
seringen bad, balsem van geurend
duizendschoon die mijn dogma’s
heeft ontward, empathie
fixeert zich in een gesproken
stroom, water stroomt niet
achterwaarts, een gedicht werd
muze die haar draagt, het
troost…
niet bekend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 troosten is mij onbekend
zoals de lariks diep buigt
tegen iedere tegenwind, hun kruin
raakt de mijne wanneer
de dauw mistroostig
langs de lessen van het leven druipt
een zweem van ontkenning
haakt zich vast in het licht
van vandaag die vol kluwen
uit het verleden zichzelf
tracht te ontknopen
het is het wazige verlangen
dat aan de deurpost…
Hoop
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
566 we zullen onze
letters niet tevergeefs strooien
in de wind
ook al zinken we in een poel
van zuchten en geween
waar meedogenloosheid heerst
de liefde uit het hart gebannen de
kosmos gericht op goud en goed
het hart bloedde doet
met kinderen ondervoed van warme
troost voor
hun gemoed
ons oog in
zuchten naar omhoog
vasthouden…
Gedragen door de wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
417 luister mijn kind
je ogen zijn te mooi
glanzende sterren boven
een demonische zee
alleen de gouden zon
kan deze zee verdragen tot
de dagen zullen dagen
troost zich mijn ziel met jou
die mij met God en
mens verbindt
komt kinderen, komt, en luister
naar 't geluid van vogels
de raaf - de mus - de merel -
hoe verschillend
dat…
Corona spook
hartenkreet
2.7 met 14 stemmen
934 De lente van 2020
we werden toegesproken
door minister president en koning,
met woorden van troost
opgesloten in onze eigen woning.
De zomer van 2020
Oh, wat verlang ik er nu naar.
Dat verdomde covid-19 spook.
Ik ben er helemaal mee klaar!
Terwijl buiten het virus rondwaart
dat men alleen in vitro ziet?…
Meer dan stof alleen.….
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
445 Gelaten in het wachten, van
wie het stof wordt verstrooid,
waarmee de aarde is vernist,
met levenshouding getooide mist,
verfrist de aangeboden beelden,
wind verscheurt het zout in een vervilte
zee, verbleekt of kleurt de zon en maan,
naar gelang we dichter bij het licht
gaan staan, de belichaming van
troost, stuwt levenskracht van…
Kniel voor mijzelf?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
401 Onze geprezen ziel
sterk of zwak tot
aan de Achilles hiel
gemeenschappelijk
gebruik van riten en symbolen
oneindige creatie van de geest,
vaak gestuurd in kwetsbaarheid
een troost of eeuwenoude vloek,
is mij om het even, een bestaan
tussen uiterste polen, de
draaikolk van de realiteit
de queeste van verlossing
die ik zoek, altijd…