8248 resultaten.
Schaar
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
822 Zo zou het moeten gaan
strelen van de wind op de huid
haren die lichtjes omhoog bewegen
Fluisteringen van een hart
tellen van het aantal slagen
zonder seconden te vergaren
Zich voorstellen hoe de pluisjes
zilverachtig verder zweven
vol verwachting van nieuw leven
Soms stopt men er een wens bij
een heildronk op beter weven…
Ze bloeide als bloem
poëzie
2.7 met 11 stemmen
1.267 Ik heb haar menigmaal gekust,
Dat gloeide hare wangen!
Die zielengloed is uitgeblust,
Gelijk een doods verlangen.
Is ‘t vurig oog als in de nacht
Voor eeuwig uitgeblonken,
Toch ligt ze diep in mijn gedacht,
Als in een graf verzonken.
1882…
Een boom opzetten
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
552 een grote hoeveelheid ogen
staren mij indringend aan
op het eerste gezicht
lijken het bomen
vol ongeloof voel ik
me aangetrokken als wel
bespied door gekerfde zielen
die roerloos aan het meer staan
leunend tegen de wind
die hun lange haren streelt
staan zij daar roerloos
overgeleverd aan
©Lady Love 5-12'11…
HOE IK MIJ WEET
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
638 Je roept me bij mijn naam
ik hang mijn haren uit
en wacht
het daglicht klimt
ergens speelt een pad
voor prins
ik hoor het aan zijn kwaken
weer een spinnewiel
te gaan
voor een dag vol goud
vrouw Holle lacht
ze droogt de schone was
strijkt strakke plooien
in tijd
maar alleen
het daglicht weet dat
ik geen Repelsteeltje heet…
De tijd raakt op
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.034 Sneeuwwit de schaarse haren
boven een volrimpeld gezicht
bijna los van deze wereld
maar toch nog bij de tijd
treur maar niet om mij
als ik er niet meer ben
ik heb genoten en geleefd
wat ik jullie toewens
vanuit die andere wereld
zal ik vertellen in je dromen
als je mij daar treft
maar alvast één ding:
toeval kan een ieder treffen…
Toonloos vertellen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Ogen waarin de glans
Ontbreekt, haren
Dof van eenzaamheid
Sprankeling die al
Lang verloren ging aan
Oceanen van verdriet
Open blik die levens
Lang gesloten is
Leven gesloten ingericht
En stem die alle
Leven kwijt is
En als hij iets
Te zeggen heeft komt
Hij niet verder dan
Toonloos vertellen -
Toon van oneindige
Vergankelijkheid…
Het lijkt 'n raadsel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 het brein speelt 'n vals spel
de uitputtingsslag ontloken
dagen verruild voor nachten
sinds slaap uit logeren ging
het grote malen gestart
geen begin noch eind
kleuren alle dagen grijs
en vervaagt de scherptediepte
wandelend door dagen
die niet meer de hare zijn
nauwelijks meer waarnemend
verdort zij langzaam…
niets duurt voor eeuwig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
760 )
hij won wat tijd maar verloor zich zelf
onderweg. ze ontweek zijn ogen toen
hij de waarheid in de hare zocht.
( en uiteindelijk vond )
verdriet benam hem de adem
realiseerde zich dat hij had verloren
een spel waarvan hij niet wist dat hij
er aan had meegedaan.
pijn zou hem vergezellen voortaan…
bloed in bloed
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
482 mijn kind, je nadert nu
de stappen der volwassenheid
geen bloem die uitgebloeid verdwijnt
als jij je haren hangen laat
donker wast de maan, maar lichter dan het licht
verstaat de zon het, om steeds weer
terug te kaatsen
eenmaal daar, waar heel jouw man-zijn gaat
verlaat je mij
om altijd terug te keren
naar de basisvorm van jij
en ik…
aurora
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
525 het wiegt en weegt haast niets
als meeuwen, langs hun kustlijn op thermiek,
de zonnewende nog in oorsprong
licht
een mooi gezicht tekent zich af,
langs Noordelijke lijnen breekt haar kleur
in golven, volle-manig rond haar aangevroren graf
haar haren en haar lach, vertekenen in rood
de stille dood
van oude winters…
voldragen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
474 in elke handpalm draagt
haar vreugdetraan
een stille zaailing, klein op weg
door witgewassen leed
zo glimlacht tijd wat milder in
haar opgevangen hart
en kruislings legt ze zacht haar banden
over hard geworden
nacht
het deert niet meer
dat ergens daar een kind
haar foute kanten ziet, het wrijft
de onschuld
uit
haar grijze haren…
Verlies vindt
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
720 Nauwelijks nog het gezicht
herkennen, verschrompeld
in de dood, bleek en koud
als ijs, lange haren ingekort
Voorbij droefheid en pijn
het lichaam achtergelaten
de ziel vindt zijn plekje
wel tussen hemel en hel
Misschien even terugkomen
als een voor- of achternaam
valt in een gesprek, genoemd
in boek, tijdschrift of krant…
Sprakeloos
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
578 De mond verbiedt het spreken
kostbaar licht het niet verdraagt
de pijnboom waakt over de stam
ontkiemen wordt geweigerd
emoties strelen het gevaar
dwaling zoekt de warme corpus
hoogtepunten dag en nacht
stroomt de hars het wilde kleven
zaad verspilt op droge grond
waar Onan’s scepter heerst.…
De oever
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
642 mijn lasten zal ik afleggen
aan de andere kant van de rivier,
weg van de stad zal ik kijken,
mijn blik gericht op de bomen,
bomen met kruinen die van winters weten
Geef deze pelgrim een beker wijn
en streel hem minzaam door zijn dunne haren,
luister welwillend naar zijn bede
op deze oever wil hij sterven deze nacht.…
Exit Mule
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 De katapult van Moroni
Het dak was er niet meer
De muren waren rood
De vloer was rood
De doorgestikte deken,
met de hand gemaakt door oma, was rood
De ruiten waren rood
Alles was rood
Stukken van de muilezel ingewanden en botten
faecaliën en haren
lagen verspreid
door de kamer
samen met stukken
dakpannen en kalk
Alles was rood…
NS Haiku's
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
579 °°°°°°°
Onderweg zag ik
Je blauwe ogen staren
Ver van mij vandaan
°°°°°°°
Stilstaand zag ik je
Rennen over het perron
Je haren dansten
°°°°°°°
Onderweg rook ik
Je warme koffie geur in
De coupé naast mij
°°°°°°°
Onderweg hoor ik
Je stem trillend "ja" zeggen
De conducteur lacht…
Het Kind te Paard (Einde van de lente)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
169 Haren glad geborsteld
briesend van vertrouwen
de wereld in kijken
Oude kwesties
recht te zetten, toegangen
te forceren, risico's te nemen
Door de dag heen
manoeuvreren, loeren
op kansen
op goede werken
in gedachten al
honderd keer verricht
Uitrusten naast mijn paard
vertrouwend op mijn kracht
mijn morele kracht…
Breeduit in de speeltuin ligt de tijd
gedicht
2.7 met 27 stemmen
9.820 Breeduit in de speeltuin ligt de tijd
onzichtbaar als een wolk waaruit
het angelus van kinderstemmen klinkt.
Handen slaan op onbestaande ballen,
monden happen in doorzichtig vlees.
De tijd, geduldig, laat zich sarren
als wolk van een hond
in wiens grijs een oude wijze
wrede godheid woont.
Hij likt het bloed van knieeën en kiezels.…
Onze liefde
hartenkreet
3.1 met 19 stemmen
2.144 Hoe diepgeworteld onze liefde is
is met geen pen te beschrijven
vaak te zweven op een roze wolk
waar ik uren kan verblijven
Maar met beide benen op de grond
is het nog net als op die wolk
liefde die niet te beschrijven is
maar die ik telkens weer vertolk
Mijn lief, mijn man, mijn alles
de vader van onze drie kinderen
als ik over jou en…
Geschilderde maan
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
623 hij vroeg zich af, waarom het nacht was
en hij in duisternis de maan schilderde
boven wolken, ondoordringbaar
onheilspellend boven de slapende stad.…
onweder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
448 Een wolk drijft vredig voorbij
en knipoogt naar mij.…
Hemelse sferen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
293 Mijn zijn is met jou gevuld,
’k Zweef op de wolken van geluk
Al mijn wensen zijn vervuld,
Alles verdwenen mij eer drukt’.
De sterren vliegen hoog boven mij,
De maan zweeft met me mee,
De roze gekleurde wolken
Harmoniëren met de blauwe aard’.…
Haar Mooie Zwarte Haar...
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
4.452 Mijn oma was een mooie vrouw
met dikke zwarte haren
Die haren kamde ik heel trouw
Het was net dik zwart garen.…
Medaiile
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
878 ik ontving een Vorstelijk schrijven
dat ik herkende aan het zegel
en aan de juiste aanhef
van de eerste regel
Daar stond Weledelgestrenge Heer
zo noemt Hare Majesteit mij
en soms ook schalkie-schalkie
zo corresponderen wij
In dit geval had Majesteit
mij op tevee aanschouwd
en naar mijn lezing geluisterd
gedragen en goed onderbouwd…
over die randjes (op het strand)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
507 het was zo lang geleden
in het verre verleden van de jeugd
dat
zij niet met afgeschoren haren
maar met een plastuit
heel gratuit
en hardcore met Aussie-broekies
van het balkon had gezeken
het zou plezant kunnen zijn
zo had zij natuurlijk gehoord
om in het water
op mijn schouders gezeten
juist omdat die handeling niet vertrouwd is…
Wanneer Venus de ziel overspoelt
netgedicht
2.5 met 59 stemmen
1.246 Golvende haren
verlies mezelf in je ogen
stilte kust mijn ziel
Rechtop en vrijstaand
op een open schelp, richt ze haar
betoverende blik op mij; een koele zeewind luwt
door haar haren en laat mijn hart slaan als zon na een storm.
Haar lippen stralen een
stil geheim, haar lichaam verleidelijk,
een vorm van licht.…
Bangkok
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
1.005 Waar de Indische tempel
rozeblauwe wierrook wolken uitdampt
en verschrikte vrouwen
luidkeels bidden;
sampans vol kruiden
rivieren bedekken,
verwarring van geur en geluid verspreidend.
De klok draait door, de welige wolken.
metropolis, metropolis.
De berustende betovering der Siamese dwergen.
Het hanengevecht van de zon en de maan.…
vakantie
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.955 het overtollige
langs de vloedlijn
losgelaten
tast mijn lijf
bij elke stap in
golvend zand
weer onbevangen
naar de einder
in het luchtig
spel van wolken
en wind bevrijd…
Cherubine
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.587 Zij wil niet dat ik troost
Het juiste zeg en doe
Haar inviteer om samen
Vanavond te huilen
Naar al weer een volle maan
Zelfs achter de wolken
Zij wil dat ik haar gooi
Haar vleugels openslaan
Ik vang haar niet meer op…
Nat
netgedicht
2.8 met 133 stemmen
19.952 Er was geen maan die avond
geen sterren en geen stad
er waren enkel wolken
en elke bank was nat
we konden ook niet schuilen
en jouw jas was veel te klein
maar voor ons was het genoeg
om samen nat te zijn…