432 resultaten.
schrikbeeld
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
794 de tijd bleef even haperen
voor de alledaagse vitrine
met de aanblik op dreigend somber
en aan de overzijde een helder licht
uitnodigend geestdriftig naar een speelse uitstalling
versierd met een dynamisch leven
waarop hij zichzelf over een andere steven wende
en werd meegesleurd door een ontroering van bloeiend geluk
verlangend vluchtte…
Metamorfose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
778 Lach je dan een bult
-verontwaardigde eenden zijn lachwekkend-
zodat de voorbijgangers
verbijsterd blijven gapen
naar die niet alledaagse metamorfose.
‘s Avonds kun je dan nog genieten
van hun perplexe gezichten.
Als het lachen
je ondertussen niet vergaan is.
Want een bult blijft toch maar een bult.…
Gadeslaan
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
471 hij stond al eens te loeren
loeren zo nu en dan
van 'n afstand te beroeren
dat allemaal volgens plan
zijn hoofd schuin gebogen
gebogen kijkt hij naar opzij
iet wat ingetogen
zijn ogen gericht op mij
dan is het tijden rustig
rustig met dingen van alledag
is de stemming zeer uitbundig
tot ik weer een schim van hem zag
nooit compleet…
Gekleurde Bril
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
514 het leven is zo bijzonder
alledaags - een simpel gegeven
of je wil of niet ieder gaat
het op zijn manier beleven
de een beklimt bergen
de ander loopt er om heen
de een neemt anderen bij de hand
en de ander loopt liever alleen
voor elk komt het ongelegen
een overschot aan verdriet
de ander komt amper ellende tegen
huppelt door het leven…
Knoppen en koppen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
451 je lach ging
als een zucht
door het woud
van gedachten
lieflijk geneuzel
onder gepeuzel
aan de info
van alledag
zij openen
hun bladeren om
knoppen en koppen
te proportioneren
zij schudden
nog geen nieuws
uit bomen die in
het zomerse dromen
maar onder het
bladerdek driften
gekleurde sappen
hun al heerlijke oogst
waar…
De schaamte voorbij
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
487 ja ik ben los
maar niet geslagen
heb met regen en wind
de straten geschrobd
geen alledaags karwei
maar later met de
zon erbij veranderde
het aanzien van de stad
ben op pad gegaan
mensen keken me aan
of ze vuur zagen branden
had mijn naturel aangedaan
de schaamte voorbij
in mijn geboortevel
weg met kleingeestigheid
en preuts bekrompen…
melkmeisje
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
802 johannes vermeer
zo levend verstild
tegen de lege muur
tedere gebaren
zorgend koesteren
licht omstraalt jou
alledaagse madonna
bezig met het leven
het daaglijks brood
je voorname eenvoud
maakt je onvergetelijk
straks komt het kind
met vragende blik
je zult het voeden
liefdevol omhelzen
met zachte handen
die altijd zullen zorgen…
dé waarheid
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.508 te gedenken
want uw woorden zijn hol
zo bol ze staan van fouten
ongezouten persiflages in de marge
zoiets hallucinerend bekomt niet
dan met enkele tijd isolatie
mij is immers de waarheid
en niets dan de waarheid
zo helpe mij iedereen
die niet tegen mij is
en de stilte zal behagen
daar, waar geen vragen zijn
in de bevrijding van alledag…
Zij, de lente
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
864 ontvouwt
een stralende zon plust en mint
de laatste wolk traag drijvend wint
vlinderlicht een nest wordt gebouwd
het toen sprookje nogmaals wordt verteld
grondig verscholen tussen bloeiende bermen
schone lucht de dagen wil beschermen
tegen oeverloos, ademloos geweld
dan is er ooit weer hoop op verschiet
in het misvormde maaiveld van alledag…
De zee
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.217 Het zilte zand zuigt mij los,
uit de greep van het alledaagse,
de wind speelt, streelt mijn gezicht.
Ze maakt iets los en voert het mee
voorbij het einde van mijn zicht.
Wat is daar toch, achter die horizon?
waar gedachten ongehinderd
worden opgenomen in het zilte.
Gedragen door het ruisen,
maar meer nog, door de stilte.…
Onder die lamp.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
729 Nee,in deze gewone alledaagse straat,onder de witte lamp en achter die groen geschilderde deur woont namelijk een heks!…
ZIELENRUST
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
736 Schrijf mij vrij, schrijf mij blij
ken en herken mijzelf
een versleten ontevredenheid
geketende geest in alledaags lichaam
innerlijke eruptie´s leiden tot inzicht
verkeerd begrepen overdracht
het lijden door het leiden
van onbegrip naar begrip
het leren door belering
met de handen om te straffen
te zegenen en lief te hebben
het opgeheven…
Daar boven alles prijkt het leven
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
531 Sterren laten zich zien op boulevards,
zijn verzonken in het diepste van alles
boven het alledaagse leven gelegen,
naar trouwe dragers van onmetelijk licht
kijk je op, zoekt men in het aardedonker
met een dorstig hart vol verlangen,
de schittering plots aan diggelen
doet de adem nog verder stoten
naar alle in geluk uitspattende richtingen…
Balans
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 Ga stap voor stap over smalle balans
van mijn woorden en gedachten
langs stromen intuïtie en zekerheid
of door het duister van niet weten
in ritme van alledaagse omgang
zoek ik de paden in het leven
waar ik verzekerd ben van ’t zijn,
liefde krijg waarnaar ik verlang
dat ik niet over eigen woorden val
zeker wetend het eind zal halen
niet…
Toen we nog regenboogden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
560 Alles ging nog kleurrijk soepel
toen we nog regenboogden
boven schaduwen van alledag
maar nu de zware regen
ons landschap teistert
zit jij veilig verscholen
achter je onweerswolk
laat toch je zon weer schijnen
verwen mijn koude huid
met je warme liefdesgloed
zodat de kille winter toch
langzaam zal verdwijnen
kijk diep in mijn ogen…
Hier, in onze tuin
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
501 Alledaagse geluiden verstillen.
Stemmen van de straat.
Gekras van torenkraaien.
Gezoem van bijen.
Fluisteren van bladeren.
Mijn hart luistert.
Het duurt zolang het duurt.
Deze heilige vorm van leven.
Hier, in onze tuin.…
slapen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
524 in de nacht heb ik
strak van ongemak
op de slaap gewacht
ik open het verleden
dat zich vloeiend vermengt
als een aquarel
met het heden van alledag
wat laat ik zien
waar toon ik me de meester
van de afgewende blik
waarom kijk ik schuw achterom
het lichaam omarmt sluimerend
mijn ontwortelde ziel
ver weg diep achter me
vliegt een zwerm…
Even langs de dood
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
812 dag mijn oude leven
ben afscheid aan het nemen
niet van vrienden en
vriendinnen mijn liefste
herinneringen ik stop ermee
ga niet meer mee
naar het land van dromen
een gouden zon en volle maan
verdwalen tussen sterren die
in gedachten treden uit hun baan
maar zoek kleinschaligheid
de tastbare realiteit
van alledag waarin jou raken…
GELUK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 hond moet
weet het – het gaat gebeuren
hij is nu te uitgelaten
geen weg terug
jij schat in waar
hij zich zal ontladen
en probeert hem te ontlopen
geluk is iets
wat je ten deel valt
of het ongeluk dat je mijdt
en jij moet maar hopen
dat jouw weg die
van de zich ontladende wolk
niet kruist
haar hoosbui vermijdt
en je naar een alledaags…
wat ik niet denken kan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
487 op een lome
middag bundel ik
mijn trage gedachten
alledaagse
impressies wachtend
op het witte doek
buiten belijning
zonder boodschap in
immer wisselend licht
achter de kleuren
de lege plekken voor
wat ik niet denken kan
het huis mijn tweede
huid dat verdwijnt
zodra ik ontwaken zal
jij mijn betere ik
onvindbaar in een
niet…
de facto
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
530 in de levende verlatenheid
ontmoet men de toekomst
niet vreemd aan ons bestaan
zo ook groeit de ouderdom
over wegen die niet meer
volgens oorspronkelijke paden gaan
ik schets een schaduwrijk beeld
dat het alledaagse verkleint
het is ook hier de onbekende tijd
die wel heelt op een vlek die blijft
maar waarop regen droefenis lekt
ik beschrijf…
Hemeltrap?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
357 Gedacht,verbeeld en
helder raakt ons de
nacht waar wij naar
staren, het ligt ergens
in de Melkweg, een
hemeltrap, belichaming
van onze verbeelding,
wat een mens in zichzelf
en alles tussen de
sterren ziet, ioniseert
het lichte stof wat zich
tot een verrassende
vorm formeert van alledag
belichaamt wat in het tijdloze
wordt…
Jiddische rapsodie & Hellemuziek
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
417 weemoedig zong hij
zijn Jiddische rapsodie
hongerend gerijmd
dezelfde verzen
vierdelig en indringend
een lied zonder eind
over het leven
van alledag in het kamp
de pijn het gemis
Hellemuziek (3)
honderden malen
wordt elke maatslag een stap
buiten in de mist
van en naar het werk
hypnotiserend ritme
woordeloos stappen
denken…
kleine dingen groot verlangen
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
505 een Valentijn krabbel
het alledaags gemis van dingen
waar ik niet zonder kan...
jouw warmte bijvoorbeeld
het behaaglijke van dicht
bij elkaar schuilen in een abri
voor de storm...
en in het vroege voorjaar
't reikhalzend uitzien naar
het allergroenste groen
samen de voorjaarszon voelen
op de nog zo blanke huid...…
Nabij
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
136 gedachten dwaalden
niet naar een plaats
die bekend was,
maar naar het onbenoemde
waar het alledaagse
zich even onttrok aan
woorden om het bijeen
te houden
herinneringen
zonder aanleiding
verlies dat langzaam
verschoof
alles stond een ogenblik
naast zichzelf
los van nut, van causaliteit
een dieper soort aandacht
waarin aanwezigheid…
Het blotevoetengras
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 steeds de pas in
het blotevoetengras
een sprongetje of
huppelen al naargelang
je daar plezier in had
pas later na
de glinsterende dauw
danste jij de lichte strepen
waar het eerst
nog warm voelde
glansde nu de ochtendkou
ik heb de letters
gelezen die jij ongemerkt
voorzichtig hebt geschreven
een eerste boodschap
aan het alledaagse…
alsof ik zonder kan
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.502 het leek alsof wij spraken
van dingen die wij waren
in heldere overvloed
woord minus moed
ik wende mij tot jou
en jij veranderde
en toch beken je dagelijks
jou tot mij en ik zeg ja
- zoals het altijd was -
alsof ‘t een alledaagse gauwheid
en wat jij mij betekent al die jaren
en in jouw toverondertoon
vlieg ik met de gevleugelden
de…
Geluksgevoel
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
961 niets meer wat er nog toe doet
slechts jouw aanwezigheid
naast mij liggend in het gras
terwijl de zon onze lichamen
koestert en de mieren vallend
uit de sprieten van het gras
mijn handen betreden
is voldoende om mijn zintuigen
stuurloos te maken waardoor ik
alledaagse geluiden waarneem
zonder te horen en het branden
van de zon niet voel…
Kleine matches
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
372 ik heb geleerd
jouw mooie kanten
te herkennen
en waarderen in
mensen waarmee
ik dagelijks verkeer
het zijn kleine
matches die
oplichten uit het
grijs van alledag
juweeltjes die
een ander niet ziet
jouw compositie
stuurt interesses
aan en richt mijn
kijken op wat er
in de omgeving
allemaal voorbij gaat
in jou ontmoeten
rol ik…
Haar vroeger naakt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
877 Wanneer de houten deuren wijken
op de tocht (op avonden van harde wind
en hoorbaar sissend water), is zij het steeds
die bleek & rechtop in de kussens
de kamer binnen komt -
ze zegt geen woord,
maar speelt haar weemoed in gegiechel
om een alledaags verleden (haar vroeger naakt,
ooit glad & harig van verlangen),
en laat zich gaan vanuit…