316 resultaten.
SHELLEY'S STERVEN
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.052 Hoorde-i niet, hoe de andren joegen
Hierheen en daarheen, zuchtten, riepen, kloegen?
Hij las maar, las, totdat hij niets meer zag ...
Toen stond hij op, verwonderd: neevlen drongen
Overal aan, en plots ... een donker blok
Komt dreigend door die misten opgesprongen ...
Hij wankelt door de donderende schok ...
"Is dat de Dood?…
Men kàn geen vlammen als een gouden vloed
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.030 Men kàn geen vlammen als een gouden vloed
Uit éen vaas gieten in een andre vaas:
Daarbinnen branden ze en een bevend waas
Gloeit door het hulsel heen met halve gloed.
Open het nooit – het is zo schoon, en ’t moet
Zó schoon zijn, blijvend in die zelfde plaats:
Die vlam zal niemand zien: zij zal, helaas!…
Ween aan mijn borst
poëzie
4.0 met 1 stemmen
912 Ween aan mijn borst den schat der tranen
die rijk me maken van uw leed,
ik die van wankelende wanen
als gij het talmend smeken weet;
ik die, mijn kind, op andre schouder
om eendre vreze heb geschreid,
maar van elke onmacht oud en ouder,
weer om een nieuwe hope lijd;
ik die het goud van alle transen
voor de as van oude zonnen ken…
Weet gij nog wel, hoe zomers avonds
poëzie
3.7 met 19 stemmen
2.994 Gij noemdet spel
Wat andren levenslente heetten.
O zeg, mijn lief, weet gij 't nog wel?
---------------------------------------------
uit: Vroege gedichten (1912)…
Deinè Theos* (sonnet CVI)
poëzie
2.7 met 29 stemmen
3.455 Een geur van zomer-bloesems begeleidt
De zang der zonnen - duiven - die heur trans
Doorglóren in eerbied'ge rondedans
Om Haar, wier glimlach sferen groept en scheidt;
'Schoonheid, o, Gij, Wier naam geheiligd zij,
Uw wil geschiede; kóme Uw heerschappij;
Naast U aanbidde de aard' geen andre god !…
Advertentie van de Schoolmeester
poëzie
3.5 met 12 stemmen
3.302 nog,
Vooral dat van de meester:
En ieder bed, net als bij ons,
Van Zwanenhaar en paardedons:
Nog leert men elk zijn plichten hier
Als mens, vooral eerst als scholier;
Terwijl mosjeu de jonkheid graag
Met zachtheid leidt en niet met slaag:
Hij geeft die wilde gasten,
Opdat hij hun kolijken spaar,
En 't geld in zijne beurs bewaar,
Geen andre…
MENSENWOORDEN
poëzie
4.0 met 15 stemmen
5.991 O, vloek, dat mensen-traan en mensen-lach
Diep in ons eigen binnenst blijven beven,
Géén mens, schóón als zijn Zelf, voor ándren straalt.…
Tevredenheid
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.980 Maar de andre roos krijgt krinkels, scheuren, naden,
Verschrompelt, en wordt groen en bruin en zwart,
En zinkt, door haar met deze smaad beladen:
"Zo'n ontevreden en verdorven hart,
Dat water, lommer, kroos en slib durft smaden
En doet of 't beste en edelste haar smart!"…
Wantje en Karel
poëzie
2.5 met 4 stemmen
1.682 De een vlocht haar een bloemenkrans,
De andre schonk haar fruit;
Men verzocht ze tot de dans:
Wantje lachte ze uit.
Karel was een flinkse maat,
Struis en bruin van vel;
Al de meiskens uit de buurt
Vonden Karel wel.
Ze belonkten hem zo teer
Door de groene ruit...
Hij keek toch naar hen nooit weer, -
Karel lachte ze uit.…
Ik drink mijn zonden op als rijpe wijn
poëzie
2.0 met 5 stemmen
1.712 lamp, wier schijn
Wemelt rondom en scheem'ring wordt in 't klein
Vertrek, waar vóor hem zich een heir verdringt
Van dromen, tot zijn hoofd halfdromend zinkt:
Hij prevelt stukjes van een vroom refrein:
Hij droomt zich Kardinaal of Paus, maar houdt
De grendel op de deur – zijn pausschap komt
Niet verder dan de drempel van zijn cel:
De andre…
De dood
poëzie
3.4 met 11 stemmen
5.491 Gelijk een man, die van verlangen gloeit,
om bij zijn vriend te zijn,
Die op het land, aan de andre zij des meirs,
zijn stille woonplaats heeft;
op ‘t zien der zee, die hevig bruist en woedt,
Een koude sidd’ring voelt;
zijn angstig oog ziet starend op het schip,
dat sling’rend rijst en daalt;
De stormwind giert en snort door ‘t hoge tuig
en…
Afscheid
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.906 Nooit bloosde 't licht zo ernstig achter bomen,
Zo helder gaf nooit alles te verstaan
Hoe het voor andren ging weer open gaan —
En verre zag 'k de Rijn lichtspieglend stromen.
Uw oude huis zag ik met kale ramen,
De luiken open — alles ongetooid.
En zacht, herdenkend, noemde ik dierbre namen.…
BLINDE LIEFDE
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.128 Geliefde, 't moet wel zijn als 't spreekwoord leert:
Dat ware liefde 's mensen oog verblindt,
Daar 't wezen, dat met hart en ziel bemint
Slechts haar aanschouwt, wier liefde 't zich begeert,
Terwijl zijn blik 't vermogen gans ontbeert,
Om 't schoons te zien, dat andren lokt en bindt.…
Dees ganse weerld moest liggen op haar knieën
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.153 Dees ganse weerld moest liggen op haar knieën
Voor mij niet, maar voor 't Hoogre, dat in mij
Niet gans zit, gans wit, maar Dat zich door mij
Wil uiten, wijl 't zich wil, en dat elk biedend
Wat elk klein mensje slechts verlangt, doch vrij
Blijft voor zich-zelf van andren, schoon verrieden 't
De meesten, daar zij zich niet voelen blij,…
DE TOEKOMST.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.107 Hij sprak zonder eerbied noch medelij
Over 't onheil van vreemden en vrienden,
En zei, dat de rampspoed geen wakkeren trof,
En de andren hun onheil verdienden.
Mijn zoon, riep hij ontroerd en fier,
(Men hoorde in de keuken hem wenen)
Die zal in zich met twintig jaar
Al de gaven des levens verenen!
Met twintig jaar!…
Herinnering
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.671 En andren lachten luid: ‘Hoe ongewoon!
Hoe vreemd, hoe dwaas: hoe kan hem dat behagen!’
en keerden weer naar de eigen grijze dagen.
Doch geen van hen gaf mij 't verwachte loon.
En 'k schreide zacht wijl sinds wij beiden scheidden
geen warme hand mij leidde bij mijn dwalen,
mij die alleen zo droef ben en zo zwak.…
Als 't latere geslacht dees woorden leest
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.512 woorden leest, -
Want dit geslacht zal lachen om dit vers,
De zotte poppen van de pratte pers
In de aller-aller-eerste plaats, dán 't Beest
Voor niets méér dan een groot gevoel bevreesd,
Dat zich Beschaafd Publiek noemt, dat een kners
Hoort in een gil of klacht, en van elk vers
Rijm-zottertje maakt een familie-feest; -
En ook véél andren…
Mensenwoorden
poëzie
3.5 met 2 stemmen
2.508 waarheid op zijn lippen breken
Vóór 't spreken zelf, - en is als één van dezen.
0, vloek van 't menslijk woord, dat niet vermag
Der ziele diepst bewegen weer te geven,
Maar steeds een schijnbeeld om die glorie maalt ...
0, vloek, dat mensen-traan en mensen-lach
Diep in ons eigen binnenst blijven beven,
Géén mens, schóón als zijn Zelf, voor ándren…
Dat ik van binnen brand, ik ben de eerste niet
poëzie
4.3 met 3 stemmen
3.097 Dat ik tot andren ga, dat alles is om niet;
dat ik vergeten zoek bij dans en lach en wijn,
het stilt mijn onrust niet zo foltrend is de pijn,
die haar afwezigheid eens in mij achterliet.…
eenzaam leven
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
492 huis en haar kamers
terwijl alles en iedereen
voorbij mijn deur gaat
hoor ik belletjes rinkelen
naast en boven mij
slechts de muren
met foto's van ooit
horen stil luisterend
wat ik mijzelf zeg
de koffie op tafel
met tegenover mij
die altijd lege stoel
blijft voor mij alleen
de boontjes doppend
die alleen ik eten zal
zie ik andré…
Bloemkrans
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.010 voor de liefste
Wanneer, ook dán als de andre tekens zwijgen,
De ziel haar zucht in kleuren wedergeeft,
De Min haar blos in 't rozenblad doet stijgen,
De Erinnring in 't vergeet-mij-nietje beeft;
Als Hope fladdert in de groene twijgen,
De Rouw in 't lover der cypresse zweeft;
Als Jaloezij de gele tulp doet hijgen,
De Glorie in de frissen…
Gemeen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
279 Petrus de Visser, de loochenaar,
Vlotte redenaar zich zag
Als plaatsvervangend God,
Een sjacheraar tot op ’t bot,
Pausen spraken met vele monden,
Protestanten hadden ’n andre mening,
Onttrokken zich aan ’t pauselijk gezag.…
GALM EN NAGALM
poëzie
3.4 met 16 stemmen
5.636 Ook die toon verstomt,
...Ook die toon verstomt;
Lief blijft hij mij
Maar een andre komt,
...Maar een andre komt
Op aan mijn zij.
In mijn vrolijk huis,
...In mijn vrolijk huis,
Aan zegen rijk,
Rijst een luid gedruis:
...Rijst een luid gedruis:
Kindermuzijk.…
Ik kan niet anders...
poëzie
3.5 met 21 stemmen
4.126 Ik zou wel graag van andre dingen spreken,
Maar, wat ik schep, het is mijn eigen beeld,
En, tracht ik me ook al spelend te versteken
In vreemd gewaad - in lach, in taal, in teken
Verraadt zich, wat ik heimlijk had verheeld...
Ik kan alleen maar van mijzelve spreken,
Al wat ik schep, het is mijn eigen beeld.…
Voor mijn 63ste verjaardag - 2 dec. 1924
poëzie
3.9 met 32 stemmen
8.079 Slechts Éne weet, daar andren op mij staren,
Meelijdend, met mijn eenzaamheid en nood,
Slechts Éne weet wat heuchnis ik mocht garen,
Wat gouden oogst dit gouden jaar mij bood.…
De geleerde heer
poëzie
3.3 met 6 stemmen
2.032 Er was 'n hoog geleerde heer
Die dag en nacht studeerde,
Die vele wijze dingen wist
En die aan andren leerde.
Zijn jongste kind was ernstig ziek,
Lag stil en bleek te klagen,
En werd ondanks zijn groot verstand
Het kerkhof opgedragen.…
ik kan niet anders
poëzie
3.4 met 7 stemmen
4.311 Ik zou wel graag van andre dingen spreken,
Maar, wat ik schep, het is mijn eigen beeld,
En, tracht ik me ook al spelend te versteken
In vreemd gewaad – in lach, in taal, in teken,
Verraadt zich, wat ik heimlijk had verheeld...
Ik kan alleen maar van mijzelve spreken,
Al wat ik schep, het is mijn eigen beeld.…
Hitte
poëzie
3.3 met 10 stemmen
3.988 Wie dorst zijn ziel in 't barre zonlicht dragen,
Om uit zijn hart voor andren de oogst te plukken, -
Wie dorst om zweet - wie dorst om waarheid vragen?…
Verjaardag.
poëzie
3.5 met 29 stemmen
4.946 De wereld aan te zien, welvarend nog en krachtig,
Maar met een afscheidnemend oog,
De zeventig voorbij, in 't opgaan naar de tachtig,
Een leefkring die, uit veel, een enkle slechts voltoog;
Omstuwd van een geslacht, mij over 't hoofd gewassen,
Meest door een andre geest dan mij vervult bestierd;
Op stelsels prat, die slecht bij wat ik…
O Herders-knaap
poëzie
2.9 met 11 stemmen
4.451 Gij rijmertje achter uwe spiegel-ruitjes, -
Gij allen, prinsjes, die u-zelf monarch waant
Om een hand-voll'tje nauw-artistisch snood-zijn,
- 'k Zeg hier iets wat gij ganslijk nog niet argwaant -
't Gaat nu pas aan, gij laffe dekadentjes,
Laat andren werken in hun eenzaam groot-zijn,
Maar gaat zelf zoetlijk leven van uw rentjes…