Alle inzendingen over benauwd

319 resultaten.

Sorteren op:

Negen levens…

hartenkreet
3.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.477
De kat van nummer zeven gaat elke dag naar nummer negen Daar komt hij zijn poezenvriendin tegen en samen wandelen zij door de stegen Maar op de dag ging het fout De kat had het aldoor zo koud Ook had hij het flink benauwd Poezenvriendin kwam met vlugzout De kat van nummer zeven begon langzaam te zweven Zijn ogen zwart, begon te beven…

Intuïtie geheten

netgedicht
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 909
Verscholen in jouw hoofd wandel ik je leven mee Zie benauwde kronkelpaden voel je voeten in het zand Ik drijf op je gedachten woeste stromen af Hoor elk woord in stereo wanneer je spreekt van liefde die niet kan, die niet mag Heen en weer geslingerd tussen hem en haar en jou schommel ik duizelend mee Achter jouw ogen waak ik en zie dezelfde…
Hanny12 augustus 2007Lees meer >

Mist

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 487
langzaam pakte de dikke grijze mist mij in ik kon nog net mijn hand voor ogen zien in duizenden lichtspikkels werd het inkomend licht gebogen tot een feeërieke schijn voor de ogen er waren geen geluiden meer van buiten door demping was de wereld afgesloten van het leven de vochtigheid benauwde mij maakt het ademen zwaarder…
wil melker30 november 2020Lees meer >

Kosmonaut

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 597
“Haal alles weg” dacht hij, “alle sterren en planeten uit dit donkere luchtledig, tijdloos en benauwd Goden, mensen, mijzelf, laten we alles vergeten. Wat dan overblijft is leeg en grenzeloos oud Het is “Het Niets”, onkenbaar en ongemeten. Een vacuum, zwart, eenzaam, eindeloos en koud."…

sigaret in de mondhoek

gedicht
2.4 met 39 stemmen aantal keer bekeken 7.991
sigaret in de mondhoek slinger ik verf op het linnen, ruik aan vrouwen, benauwde ogenblikken kruipt spijt voorbij, ik staar u aan. Men neme mij al mijn dromen af, ontwaak ik in een ander bad.…
Frans Budé24 januari 2021Lees meer >

Klink, klonk, geklonken

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 554
Ik ween om CDA’ers die in groot vertrouwen Ooit geloofden in hun leiders te Den Haag Bleef het toch stil bij een benauwde vraag Dan konden zij devoot de handen vouwen waarvan ze nu nerveus de vingernagels kauwen Ik hoor en zie ze knarsetanden; dof geklaag tot hard gemopper, vloekjes en gedonderjaag Hese kelen: grauwen, snauwen, huilend rouwen…
Aar Noordam14 september 2010Lees meer >

Reste fidèle

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 523
zo heet een restaurant natuurlijk in de Bleibtreustrasse in Berlijn De wijn was goed In mijn hoofd kletterden de munten de koperen doodskoppen die echoën in benauwde gaten en in de muren en op vloeren van Libeskinds museum Daar keek ik urenlang en dagen later nog doorheen Beloofde die plek plechtig trouw Wat schoon en rustig en helder…
Ploos3 februari 2013Lees meer >

De mopperkont

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 458
Het buiten zijn is om verbranden vragen zodat je daar benauwde kleren draagt en steeds maar weer die eindeloze dagen waarop mijn geest door treurnis wordt geplaagd. Voor mij is het beslist geen welbehagen die rooie kop het is toch geen gezicht, dat krijg je met die bloedgeslagen dagen; een flinke onweersbui, dat help wellicht.…

het moest maar eens gezegd

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 707
Het voelt soms zo benauwd om mijn hart eigenlijk ben ik niet dit en niet dat maar alleen Duits wil ik niet zijn omdat het een leugen zou blijken en toch , ik hou van dit land waar mijn wiegje toch ooit stond hier riep God mijn naam rusten mijn families dode beenderen maar daar is nog dat andere land of men me nu wil mijden of erkennen…
fairouz8 augustus 2014Lees meer >

Sterfbed

gedicht
4.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 30.229
Ik zoek naar woorden maar hij kan niet spreken en is bij elke ademtocht benauwd. Dus schud ik kussens en verschik de deken, waar hij met krachteloze hand in klauwt; ik blijf zijn kind, al word ik eeuwen oud, en blijf als kind voor eeuwig in gebreke.…

Wondertjes van samenzijn

netgedicht
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 581
daagt buien uit te regenen zonder dat mijn storm fluit pupillen dragen mij kleuren vragen tederheid scheppen wondertje van samenzijn gesloten voor publiek zijn mond gegoten rond de zachte lippen iets verstrakkend om de lucht ontsnappend niet te laten stikken zijn woorden strelen kernachtig helend rapen scherven en verademen benauwde…
wil melker24 augustus 2009Lees meer >

Het lachebekje

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 514
Geblèr dat met geboorte samengaat werd niet gehoord, nee zelfs geen zacht geblaat, wat pa en ma en vroedvrouw zeer benauwde. Maar toen trok zij haar kleine mondje open en maakte luide van haar komst gewag. Terwijl er schitters in haar ogen kropen, ontstak ze in een schaterende lach.…

zandkastelen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 443
komt een lichte dag maar de onrust blijft zoals ook nieuwsgierigheid naar het gewenste einde terwijl de zorgen doorgaan om nieuwe besmettingen de strijd tegen het virus is als zandkastelen bouwen terwijl magere hein beukt als zware storm op strand die met getijden stromend steeds weer de gaten slaat die jij net nog hebt gedicht benauwd…

Het wordt stil

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 658
HET WORDT STIL Geboortepijnen, in eens stil mijn naam wordt gezegd er ontstaat rumoer het leven biedt zich aan levensloop, voortgang geduldig het leven aanvaarden als een volwaardig mens het opgelegde juk dragen in het vooronder is het benauwd de wilde zee klotst om mij heen ik wilde alleen zijn tot mijzelf komen in stilte steeds…
Hans Uding21 januari 2018Lees meer >

Buiten of binnen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 436
land aan zee genieten van dier en boom en grazend vee van lucht en wolken wil ik niet vervreemden vogels wil ik door het luchtruim zien zweven sierlijk rank en slank door het azuren blauw vanaf velden nog glanzend van ochtenddauw dan ziet men weer een wereld vol van leven ginds tussen geur van uitlaatgas en chemie wonen mensen in benauwde…

rode kaarsen bloeiend in de lentezon

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 849
plaats al eeuwenlang zucht zacht als ze hun eerste honger stillen zelfs liefde bloeide hier en kon verkillen als hun zomer weer dat trieste einde nam ben jij die boom geweest waar ik op bouwde rode kaarsen bloeiend in de lentezon mijn bron die ik onlesbaar steeds vertrouwde nog weet ik hoe het allemaal begon eindigde in passie die me zo benauwde…

Mijn woning

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 608
Ze zaten in een hoogwerker en hadden gele pakken aan en maskers op in dit warme weer, waardoor ze ‘t heel benauwd. Z’ is nu met afgeplakte muren opgezout Morgen komt ‘t volgende bedrijf dat eerst doeken om haar vouwt en met nieuw gevelhout haar oude kern van goud omhult zodat ze beter opgebouwd en aangenamer wordt aanschouwd…

Krijtstreep

netgedicht
1.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 572
De staat wil weten wat voor nagellak of schoenmaat en welk kwaad u in hun land achterlaat - Kafka kreeg het weer benauwd: 'U hoort te voldoen aan een westers klimaat!' Typisch dat de controle boog voor een extra geeltje: u vloog door The Gate! Nu blaast u stoom af boven de wolken.…
K.Bladzij27 augustus 2024Lees meer >

GEVLEI LOERT EN VLUCHT

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 574
Vanachter diepzwarte reuzebomen en schimmige ritselstruiken komen gedaantes nader, maken me benauwd. Lokkend gefluister vult het bladerhout. Zijn die verleidingen in te tomen? Mijn huid moet bang, veranderlijk stomen: tergend heet, vragend lauw, radeloos koud.…
Han Messie5 december 2024Lees meer >

loze woorden (doof)

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 929
vindt mij eerder dan ik mij verbergen kan losgebarsten regenbuien doorweken het papier waarin de pen nu slechts nog scheuren krast en zie dan, wat zich vormde zonder mij, onrecht het sluitstuk niet langer meer aan mij besteed een reeds bekende uitkomst, die ik verafschuw doch zich aan mij opdringt als was het huid vouwt traag rond al zo benauwde…

Het web

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.119
Langzaam gesponnen, de route naar de kern Korter werden de paden strakker het patroon Abstracter de vormen en groter de leegtes Haar pad werd bepaald door beklemmende stiltes en daverend onweer Zijn ego manipuleerde, manoeuvreerde kronkelend tussen waarheid en leugens Een indringend spel roulette van macht en onmacht De benauwdheid sloeg…
Hanny5 juni 2007Lees meer >

Hij zag haar

hartenkreet
4.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.884
Zij draaide zich om en hij kreeg het benauwd. Hij wist niet zo goed aan haar blik te ontkomen. Een ruw wakker worden uit hemelse dromen. Wat van achter zo jong leek, was van voren zo oud. Ze lachte heel lief, dwars door rouge en poeder. Hij schaamde zich diep en boog schuldbewust. Zij stelde hem nog met een glimlach gerust.…
Areth12 juli 2008Lees meer >

Haast

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 684
die grote appel daar aan ’t eind van de tak daar moet hij heen, dat is zijn doel eventjes rusten nu… even op het gemak ademrust, hartkloppend benauwd gevoel… snel weer verder, het angstige duister komt voor ’t donker binnenzijn.. een veilige schuil maar wat is dat …daar om de tak gekromd?…

Antwoord

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 560
Je wordt meteen door Jan en Alleman herkent Je zit beroerd in zo'n benauwd compartiment En moet je voor de grap dat eten nou eens proeven 'N eigen jet, 'n lekker bed, 'n warme plaid Neem van mij aan, die ton is réuze goed besteed !…
trawant10 april 2009Lees meer >

Wijze Homo's

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 503
Het is heel benauwd hier soms. Hoog tijd om uit de kast te komen. Eindelijk durf ik mezelf te zijn. Het nadeel is dat ik zoeken moet. Naar een kast die bij me past. Een naar idee bekruipt me. Dat ik mijn oude kast zal missen. Nee, ik wil niet uit mijn kast. Uit mijn geliefde kast. Waarom?…

Kramp

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
Het verschil is minimaal nu ik beweer Rimbaud te zijn en hem ook werkelijk ben, zie ik ze kijken, met argwaan en angst in hun benauwde ogen, de ijzeren sloten van vroeger. Maar niet in staat om mijn witte hart te vangen.…

Nachtvogel

hartenkreet
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 599
De stem van jouw eenzame ziel klinkt niet meer helder is niet goed hoorbaar het wezen van de aarde huilt in een benauwde vrijwel ontoegankelijke denkruimte je bemerkt het nu duidelijk het is feitelijk te merken je voelt het met heel jouw wezen geest wordt ouder door de tijd en het heengaan van verlangen je gedraagt je als een nachtvogel…
mobar10 februari 2011Lees meer >

Buiten of binnen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 566
land aan zee genieten van dier en boom en grazend vee van lucht en wolken wil ik niet vervreemden vogels wil ik door het luchtruim zien zweven sierlijk rank en slank door het azuren blauw vanaf velden nog glanzend van ochtenddauw dan ziet men weer een wereld vol van leven ginds tussen geur van uitlaatgas en chemie wonen mensen in benauwde…