233 resultaten.
OPSTANDINGSDAG
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
606 De appelbloesem was gekomen
Het oeverriet moest zich nog kleden
Het vogelhuisje hing te dromen
De mezen mochten binnentreden
Een frisse wind speelde met knoppen
In bermen, felgeel raapzaad, bloeiend
Het voorjaarstulpen niet te stoppen
Twee witte, vroege vlinders, stoeiend
Eerste Paasdag met chocohazen
De dood door Christus overwonnen…
Over bruggen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
640 toen fietste ik met P in de wind
tot de brug er overheen en terug
Nu met jou,
beiden met een hoedje in de zon
De wind verwaait de klamme lucht
Bedrijfspanden voorbij
blijven we tussen wuivend groen
en de rivier
Als gindse overkant mooier lonkt
en er een brug in de verte
daar dan overheen,
alleen,
als voetganger, zondags stil
De berm…
flamenco
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.525 haar deeg deint in het korset van satijn
een hoekig en stijf kleed dat haar lijnen
in een koker dwingt, een huls die splijt
als zij haar speer in de berm plant
want ze verkiest het lijf aan lijf gevecht
toch houdt zij iets achter
in de voering van haar kameelharen mantel
knelt het vlindermes
alsof ze broedt op een ei van glas
waarin haar…
Volheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
728 Het rook er zo naar bloem en gras en nat
en bloesem in de bomen
een slingerpad van scherm in berm
het koolzaad geel in 't groen als felle fijne franjes
daarin het fluitenkruid als tere kant
de kaarsen klaar van de kastanjes
het water met bosschages aan de overkant.…
Ik is een vlag
gedicht
2.0 met 6 stemmen
2.718 Zolang we lopen doen we met elke stap
een stap in het ongewisse en kunnen we ons
in de geel kermende bermen in de lome namiddag
en in voorbeeldige wrakken langs de afkoelende
rivier als verlaten huizen in elkaar vergissen.
-------------------------------
uit: 'Jaja de oerknal', 2013.…
noodzakelijke tovenaars
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
304 De bermen worden voorzeker geschoren
zo het hedendaagse mensdom zijn/haar/
dien toekomst langs het kortwiekende mes
glijden laat en de onwenselijk gewaande
wildgroei moeiteloos wegsnoeit. Doei!…
rotatie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
133 nog ligt de zomer in de berm
die aan de oever staat te braken, althans
zo zie ik het aan de dagen die fungeren
als kwalijke daden die me teisteren
met nachten die gelang de tijd
voortschrijdt niet verzachten
maar onevenredig toeneemt
deze rotatie schommelt op
het hellend vlak dat in graden
van recht naar staand in ongelijke
hoeken wordt…
De denkende mens
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
817 Spectrum van gevoelens waarschuwt ons
voor gevaren die onze verre voorouders
in hun overlevingstrijd hebben ervaren --
wie niet luistert naar in genen geschreven
berichten uit het verleden verongelukt en
ligt in de bermen der evolutie begraven
Zoals het leven opgekrikt door ‘t zonlicht
zich moeizaam uit de natte aarde wrikte
overstijgt…
onderweg
gedicht
2.9 met 16 stemmen
7.633 de voorbijgaande auto is het sluipend dier
waar koren op sneeuw lijkt en aarde fluweel
een weg recht een berg op kan gaan
en de prairie vlak en hard als holland
langs een spoor
of over een spoor door huizen op een lijn
de kerk, de schuur, de opslagplaats
er wacht zijn langs de kant van de weg
in een al dan niet te mijden berm…
Dicht langs een bongerdhaag schichtte een pruimensnaaier
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.307 Maar, de open lippen strak in zijn verdoolde kop,
sliep aan de lauwe berm een schuwe armoedzaaier.
De zomernoen was heet, de hemel trilde laaier
En groener rankten zich de bellen van de hop.…
Een dag
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
952 Moe zat ik in de berm mijn brood te delen
met mussen, wespen. Toen er niets meer was
liep ik naar huis (mijn fiets was weer gejat).
Een circus met giraffen hield me staande
en vroeg de weg naar Hemel. Ik vergat
ze te bedanken voor dit oponthoud
dat mij bekeerd had. Wilde naar de kerk
Bedacht toen dat de dienst voorbij was.…
- Roze wilgenroosje -
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
630 vertoont het grasveldje
enkele groene sprietjes nieuwsgierig
op braakliggende velden
nauwelijks waard, hier te vermelden,
dat ik de schoonheid van de bloemen zag
langzaamaan kleurt mijn blik dwalend
hartstochtelijk gouden lentetint
een groep wilgenroosjes,
aanvankelijk onverbiddelijk,
dat hier blijkbaar aarde vindt
over de berm…
jij blijft
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 jou
altijd bij mij dragen
nu de tijd van leven
voor jou ten einde is
afscheid neem ik
van het lieve lijf
dat ik minnen mocht
maar de geest blijft
waar vogels fluiten
in bomen en struiken
hoor ik in elke toon
jouw passie vlammen
als langs mijn wang
een vlinder fladdert
is dat mij een groet
van mij de allerliefste
waar in berm…
in albast gegoten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
526 ondoordringbaar
voor het reëele en verifieerbaar
voor de vele angstige avonturen
die onuitputtelijk de dood in
mij trachten te manipuleren
met levensechte overtuigingen
mijn maat is beneden half en ik
gorgel nog slechts wanneer
ik in de verte iemand naar mij
hoor roepen,
ik prevel nog enkel woorden die mijn
naam verdoezelden in de
berm…
Vandaag zijn we net als toen stil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Hier zitten we samen langs de kant
in de berm van deze herkenbare weg.
Af en toe zweeft er een vogel over,
kruipt er thuis straks vast een kruisspin
vanachter de kast weer te voorschijn,
zien we misschien een oud web door tocht
als het venster open staat als wij de kamer luchten.…
Alles wuift
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 Klaproos wuift
Burka wuift
Zeilen klapperen
op 't golvend glinsterend
spetterend water
van het IJsselmeer
Lakens bollen en wuiven aan een waslijn in 't Gooi
De familie wuift
bij het vertrek: dag, dag
Koolzaad en margrieten
staan samen te wuiven
in de berm
Dag meeuw, ik wuif
De meeuw drijft af
De kont van een vliegtuig
komt in zicht…
gezichtsbedrog
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
868 De dageraad valt in herhaling
Maar dan elke keer iets anders
Vandaag een dompelbad in grijs
Morgen een zoete dwaling
Veel buigt vandaag
Bloemkronen aan de rand van de tuin
Papavers in de wilde berm
Populieren in een stormvlaag
Licht lekt langs gordijnspleten binnen.…
Dode dag
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.018 In struiken schuren schor, of knarsen schraal,
De bladers; roestig, rul bijeen-gegaard
Langs berm en tronk.... Ach, ik, verstillend, dwaal
En toef en zoek, waar niets liefs bleef gespaard:
Een angstig kind uit àl te wreed verhaal,
Dat levend zelf, door dode wereld waart.…
Zomerdood
poëzie
4.2 met 6 stemmen
2.965 O herfstvertedering in het stille woud,
Waar bruine blaadjes rusten op de poel,
Of langzaam drijven zonder lust of doel
En bomen prijken met het som'bre goud
Waarmede 't bos om zomerscheiden rouwt,—
0 bruin-bestrooide lanen, leeg en koel,
En vale bermen, kalme mijmerstoel,
En blaad'renweb, waardoor de hemel blauwt!…
Doorkomst dodendorp
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
645 De laatste drinkbus in de berm gesmeten.
De hete teer kleeft aan mijn dunne banden,
of de duvel met een brandglas zit te branden.
Dit oord is met zijn lege huizen godvergeten.
Als ik hier doorkom, zal ik die god nog danken.
Die stomme stilte, die niet wordt verstoord,
elk geluid wordt hier in alle rust gesmoord.…
Zoektocht
gedicht
3.8 met 4 stemmen
10.266 Ik vraag het de man die naast zijn Groningse stadsbus bij
de remise recreëert, vraag het in Dorkwerd de gele vrouw
die de bermen fatsoeneert, vraag het de bode in Sauwerd die
met zijn post passeert, herhaal het in Adorp voor de werker
die de weg herstructureert, maar een weet waar jij existeert.…
Wandeling
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
261 In Munnekeburen
kon ik uren turen
naar witte wolken in een sloot
naar het koolzaad dat ontsproot
de paarden-boterbloemen in de berm,
het verse groen weer aan de struiken,
afgelegen van verkeer de huizen
alleen met boot of lopend aan te komen
Ik waande me,
zo stil en fris de lucht,
in de bergen even
En dan de ooievaars,
die er zweefden…
vier de passie - van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
656 vreugde uitmeten laten
van het feest dat jouw jaardag is
in jou vieren wij passie en beleving
welke wij gelijk de lentezon ervaren
die het ritme van ons leven stuurt
met de weerklinkende verwachting
van wat toekomst ons geven mag
door met aandacht voor de ander
onze harten voor elkaar te openen
daarom sieren wij nu met bloemen
vol de bermen…
Vannacht...
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
619 Zo gek die weg er was geen berm.
Geen boompje of een weiland niks.
Alleen die gekke vrouw op die snelle scooter.
Gekleed in een wijde regenjas.
Gelukkig dat het maar een droom was.…
De schoot van het najaar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
20 Ik lag in de berm, koel en leeg,
zijn adem als een sluier over mijn mond,
de bladeren dekten ons toe
met somber goud en vallend geel—
wij gaven de voedster ons lijf ten buit.
Jeugd dreef voorbij zonder lust of doel,
dood stond onwrikbaar tussen de bomen.…
Klaproos
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.346 Ik identificeer me met die plant;
terwijl zij haar oranjerode gewaad toont,
in het veld en langs berm en bosrand.
Ieder voorjaar bloei ik op,
gedragen door mijn vlassige steel,
en aanvankelijk nog in de knop,
bewaar ik mijn kostbaar stuifmeel.
Van heel het wilde veldboeket,
prijk ik er hoog boven uit.…
l'Homme de Dimanche
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
609 route vers Monflanquin
ses bas-côtés rouges
de coquelicots, direction Quercy
bonheur, mon Sud-Ouest,
Tout Réussir et tabac-
mais pas la Dimanche sans
les huîtres d'Arcachon
ni sans l'homme qui courronne
ma douzaine de treize no 2,
avec les meilleurs trois no 1
(Mijn auto en ik
het is zondag
de weg naar Monflanquin,
roodgekleurde bermen…
over een vale dinsdagmorgen
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
790 namiddag weer
spelen op de biezabijs met uw makkers-
er vliegen rietganzen over de kreek
windvlagen maken het landschap leeg
bietenkoppen steken hoog in de klei
enkele pisblommen maken nog zomer
hij kijkt nog efkes om en zwaait mij toe
iedere morgen
en dan draai ik mij, ruik de zee, blaaiges
dwarrelen voor mijn voeten, ze dringen
mij de berm…
Struikelstenen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
636 grauwe wol op pootjes
werd groen plotseling een dode kleur
maar nergens vervloog méér leven
dan in deze serene stilte
naderbij kwamen doffe klanken
stampende laarzen op eenzelfde ritme
horend bij gezichten, oh zo jong
liepen, soms gedwongen, soms vrijwillig
één, twéé, één, twéé, één, twéé,
op zoek naar hun eigen werkelijkheid
in de berm…
knappende tak
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
1.104 de geleide groene kruin
als stervende zwaan, wel roestig bruin
een eerste blad van de plataan
zwermen spreeuwen, als èèn grote zucht
storten zich met z,n allen in de vlier
eten zich rond, kwetterend van plezier
dan trekken zij weg, hoog door de lucht
eikels in de dop, een wilde framboos
fel gekleurd de rozenbottel in oranje
langs de berm…