1030 resultaten.
Zonder leven (2)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
536 in de veelheid
van leven en
bewegen
ben jij bewogen
met eigen ogen
door de natuur
het schitterend
passend systeem
kapot zien gaan
omdat de
synchronie door
mensenhanden
is gaan stokken
de natuur en wij
zitten met
onherstelbare
brokken nu ook de
schepper is vertrokken…
Het Web (3) ( finis battuere)
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.059 Verwarring dat
door het weven
van verhitte zinnen
en emoties
erotiek
gloeiend en
donderend
uiteindelijk
bewogen stil
haar weg vindt
door lichaam
en geest
nakend in hart
en ziel
uniek
ongeveinsd
soms naief
één op het
allerhoogste
door totale
overgave…
Ups en downs
netgedicht
3.0 met 30 stemmen
8.704 Van de hoogste top
kwam ik gevlogen
door de blauwe lucht
gegleden
In mijn euforie
tot duikvlucht bewogen
raakte ik de grond
mijn lichaam bijna gebroken
Het dal glooit omhoog
en reikt tot in de bergen
weer strijk ik mijn vleugels glad
om hemelwaarts te stijgen…
Grieven
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
750 Ik schrijf aan tafel een gedicht
alsof het komt uit mijn meest diepe gronden
uit mijn verstand en eigen zicht
en toch ik ben aan twijfel vastgebonden
Ik word door vreugd en pijn bewogen
en getroffen door het lot dat mij voorziet
het blijft altijd mijn onvermogen
de noodzaak van zware grieven, anders niet…
de gitaar van blauw
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.468 haar adem begaf zich de kamer uit
en traag bewogen de gordijnen
haar contour haar schema schim
ging over asfalt heen het donker in
ik pak de gitaar van blauw
en sprokkel de morgen rood
-------------------------------------------------------
woensdag 16 januari 2002
zonneleen 47 www.abelstaring.tk…
Wachtstand
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
709 voor streeploos glazen ruit
verstilt de blik naar buiten
nergens stuit het lege licht
dat schel de kamer vult
onaangedaan
schijnen oude ogen
zodra een weerklank binnendringt
raakt het koude aangezicht
peilloos
diep bewogen…
Weten
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
600 In blad van hoge bomen
zie ik je hand,
bewogen door de wind
wuivend naar een kind.
In wit van wolken
zie ik je ogen,
kijkend naar beneden
met een milde blik.
In waaien van de wind
hoor ik je fluisteren,
met een gevoel van rust
blijf ik ernaar luisteren.…
Nog even
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 het blijft steeds nerveus
rondtollen onder een tak
éen herfstblaadje, dat
schijnbaar los in de lucht hangt
vlagen wind zwiepen
het oranje blad heen en weer
wat zou de spin bewogen hebben
voor het maken van die draad?
op een ochtend ligt het opeens
bij al zijn andere broertjes…
Geluk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
574 Nog altijd trilt de stem
bij 't lezen van de namen
met daarna de leeftijden
van de mensen
waarvan de jaarringen
nooit meer aangevuld
zouden worden, zoals
bij bomen in de natuur
hij die zelf dit kamp
heeft overleefd
leest bewogen alle namen
wetend dat hij geluk had
deze hel te hebben overleefd…
In ochtendvroeg
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
444 jij bewoog
tussen warm
en koud
danste op
woest kolkende
turbulentie
verstilde
in ochtendvroeg
rijpende vorst
ontwaakte in
regenboogkleur
van brekend licht
zag het
gezicht van de
komende zon
voelde warmte
en wist dat
het leven begon…
Ijzige helderheid
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
166 Je vader tilt je op
Steeds hoger gooit hij jou
Uit zijn handen
Ik hoor je schreeuw
Alleen door lucht omringd
Hij laat je
Als een bevroren engel
In bewogen licht
In het ijle hangen
Snelle sluitertijd handig
Bij vliegende vogels
In ijzige helderheid…
vinnig afscheid
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.509 het licht is niet meer
jouw groengouden ogen
zijn, in ongeloof, gedoofd
zoals jij zwom in gratie
en mij bewoog, het is niet meer
je kwam boven drijven
oppervlakkig edelmetaal
kleurde jouw wereld
je ogen braken, mij en water
de nacht
lijkt aangebroken
ik had een gouden vis…
Droomverlies
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
487 Hoe dikwijls dans jij
rond kwetsbare schoonheid
van innemende natuur
in stromend taalgebied
vraag je mijn woorden
ter overweging
slechts aangetast door vermoeden
en tijd door wind bewogen
tussen weifelende planeten
het zonlicht reeds vergeten
naar het droomverlies van waarheid.…
Ode aan de jarige dichter
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
2.695 Hij schrijft zijn zinnen
zoals de schilder de verf strijkt
op het witte doek
woorden die bekoren
zinnen die strelen
met een pen die vertelt
vanuit het hart
rijmen hoeft niet
hij blijft zich zelf
sociaal bewogen
hoezeer bewonder ik hem
Van harte proficiat Roland
Cobie…
De kop die toen viel
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
500 heb kleuren
verdiept met magie
vormen exceptioneel geproportioneerd
de lichtval is
het mysterie van schaduw
beklemt in irrationaliteit
bewegen verstilt in fixeren
maar als men kijkt in bewogenheid
vloeit alles tot totaliteit
ik schilder mijn ziel
in een magisch realistische wereld
niemand ziet de kop die toen viel…
nog steeds verliefd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
504 met wat in bloei
zo mooi is geweest
als zacht geritsel begon
zich verder bewoog tot wat me
teder leerde leven
één en al weelderigheid
mijn hele wezen
tot passie dreef
toeliet dat ik me
in hem bleef verdromen
ben ik boven ’t licht uitgetild
om mettertijd nog even verliefd
weer te ontwaken…
Nabij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
567 Gevoeld in dreiging
Beleefd in schokken
Vervormd in angsten
Bewogen in tijd
Nabij
Gevangen in hoofd
Opgehoopt in hart
Gebroken in stuk
Vertaald in gedrag
Nabij
Blijvend in dit land
Vallend in dit land
Helend in dit land
Oorlog nabij, nabij…
zwijgend wit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
425 bedachtzaam baadt ze
in het kleurloze water
deze zacht vloeiende taal
ontsloten noch beschreven
de onvoltooide woorden
van een niet gerijpte taal
badend in het bad
van vloeibare onwetendheid
behoedzaam wachten tot
het daglicht draaglijk is
en ik word bewogen voorbij
het zwijgend wit…
CEMETERY
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.692 Vragend naar je stem
die samen met je warme handen
met de avondzon was verdwenen
stond ik voor het koud stuk beton
De stilte antwoordde
Tranen rolden schaamteloos
Zoekend naar je drogende handen
maar enkel de bomen bewogen
en namen afscheid van je
met weemoedige golven
Zij deden wat ik niet durfde…
TESTCASE
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.389 Hij bewoog zijn klomp een beetje
heen en weer. Een test.
Of alles het nog deed. Hij knikte.
Geslaagd. De boerin keek
van de overzijde van de deel.
Ze zag haar man bewegen
met zijn voet, maakte zich
zorgen om de dag van morgen.
Hij had haar zien kijken
en was gestopt omdat alles
het nog deed: haar ogen,
haar aandacht, haar zwijgen.…
de laatste trein
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.443 wachten op de laatste trein
mensen drommen samen
het geeft iets van bewogenheid
als druppels op de ramen
reizen door een donker land
wanneer je hoort te slapen
het is niet wat het wezen moet
dat merk je aan het gapen
de trein raast op 't juiste spoor
dan een laatste remming...
eindelijk daar zijn we dan
op de eindbestemming…
de laagste maanstand
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
649 de nacht was mijn
vijand
wanneer hij 's nachts
bewoog door het verboden
gesloten raam
onder de maan
kon ik niet komen
toch niet voor eeuwig
en als ze nauwelijks zichtbaar verscheen
zorgde hij wel voor de schaduwen
die, nooit verontschuldigend,
binnendrongen
alsof zonden nooit
gestalten kregen, zelfs niet
in zijn hoofd…
Winterslaap
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.426 In den einders ligt mijn blik verloren,
alleen mijn schreden worden nog bewogen;
van een heengaan staan de sporen
vers, als van uw laatste toebehoren.…
Waar stilte je toelacht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
741 countdown onder impuls
een zuigkracht laat je meevoeren
verrast door de muze
innerlijk zonder woorden
gaan klanken mee
die begrijpt wat bekend is
voor alles wat het leven biedt
in bewogen luister
waar stilte je toelacht
tot diepe blikken
die niet gauw gaan vervelen
vlak bij je ogen……
oktober
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.050 ooit fluisterde het in mij
heel even als het trillen van een
blad bewogen door de wind
zo zacht het voelde als de lente maar
nu schreeuwt het diep in mij
het schudt en straft zoals de
wind nog voor de winter waait
ik weet: oktober zal ik nooit
vergeten noch mijn kind
dat met de storm vertrokken is
in stilte…
om het even
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.696 Om het even
Om het even wat je bij me bracht
Elke glimlach, elk woord en gebaar
schijnbaar zomaar
wogen door
bewogen me en werden parels rond mijn hals
Ik draag ze schaamteloos en slechts dat
Omdat ik ben wie ik ben
En jij, wie jij bent
Maakte me mooier
Heler, zielvol
Eeuwig
Dankbaar…
Kabouter Plop
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
625 wat die dieven toch bewoog
hierin blijkt maar weer, de mens
gaat terug naar de tijd van weleer!…
Gedenk mij
poëzie
3.3 met 10 stemmen
3.232 Hun mild-bewogen vrede
Geneest de eenzame pijn,-
Gedenk mij in uw gebeden,
opdat ik geheeld moge zijn.…
De zon op het blond
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
498 heb met palmtakken
hemel en aarde bewogen
het loflied op vrede gehoord
maar mijn hart
ziet slechts de bloesem
die danst in haar ogen
de zon op het blond
dat krult in de wind een lach
waarin ik weer warmte vind
ik geloof in verrijzen
maar voor zover ik haar ken
wordt zij de hemel die voor mij is bestemd…
Spelregels op de schop
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
632 Waar decennialang vrijwel
Straffeloos op alles werd
Geschopt dat bewoog,
Worden nu op de velden
De regels aangescherpt
En gaan we het eindelijk
Beleven - na vogelvrije
Tegenstanders gaan nu de
Spelregels zelf op de schop
En iedereen die bij die gedachte
Alleen al beeft, weet dat dit
De enige weg is waarin de sport
Nog toekomst…