35277 resultaten.
mijn schip ligt klaar
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
647 de zon
we varen nu heel snel
vijf knopen wel
trotseren hoge baren
we zeilen nu al uren
en het blijft maar duren
met het ontwijken van alle gevaren
de bemanning klaagt
en de kapitein vraagt:
wat hoop je daar te vinden
en ik zei:
daar… in de verte zie je de horizon
en elke avond zakt de gouden zon
in die grote blauwe zee…
O zee, die mijne lip doorkeent
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.101 o Zee, die mijne lip doorkeent met zout-kristallen
waarin het volle licht van alle zonnen breekt;
zand, bij mijn veer'ge zool breed-uitgestraald doorweekt,
waar krijsend iedre tred doet duizend schelpen schallen;
o tuimelende lucht, die brandt mijne ogen toe
maar sluit ze op 't dansen van ontallig-vuur'ge bollen:
ik ben van zee en lucht…
uitkijken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
515 mijn huid is
dun als de
ijle echo
van de stem
van een geest
niemand zal
zich aan me
branden
ik kijk uit
naar de
sterrenstorm
het is stil
in het oog
van de orkaan…
vogeltaal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
394 een man leerde zijn
veren gebruiken
in de echo weerklinkt
zacht zijn huilen
hij herinnert zich
hoe het vroeger was
toen hij vloog
en vogeltaal sprak…
Lijnen van vloed
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
799 Zwierend aan zee, zonder regen
tijd nooit gezet
stapelt zich plotseling, ineens
een leven als muur
die bestand, soms helemaal niet
de aardbeving
van 5,7 op de schaal van Richter
huiverend heeft doorstaan
Kefallinia boeit door een
opeenvolging
van liefde voor hare schoonheid
die in 't azuur groeit
Glooiend landschap met verkenning…
de taal van tijd
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
513 Mensen worden ongevraagd geboren,
zoals druppels ontstaan,
middenin een zee van tijd.
Regenbogen verschijnen,
wanneer licht wordt gebroken,
zoals ook mensen breken.
Zo groeien wij dankzij het levenslicht,
dat de bron is van eeuwigheid.
Door vallen en opstaan leren mensen leven,
leren wij de taal van tijd verstaan.…
Onverbiddelijkheid
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
356 Elke echo snijdt, elke traan verbrandt,
en alles wat ik ben, blijft branden in mijn hand.
Diep onder deze harde laag,
woelt het hart dat ik elke dag verberg.
Dat ik zo onverbiddelijk ben,
komt niet uit haat,
maar uit angst om te breken.…
Muizenissen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
467 Je vak is het
Om je medemens
Te helpen in
Het reine te
Komen met zijn ziel,
Vooral hij die
Al zo vaak viel
Over de doornen
Op zijn levenspad -
Als ik dat andermans
Muizenissen noem
Reageer je verontwaardigd,
Bijna kwaad - want jij
Vindt dat dit is waar het
Leven ten diepste over gaat…
Door het donker van de dag
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
568 Tastend komen deze woorden
Door het donker van de dag
Aan het licht
Woord voor woord
Zorgvuldig gekozen
Het zichtbaar resultaat
Van de innerlijke bron
Van dit gedicht…
zee aan zee
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.781 als zilverzand
een V-formatie vliegers
verjaagt de winterkou
met zuiderzonnewarmte
vanuit een hemels blauw
het bruisen van de golven
die breken op de kust
het ruisen van de harten
die ademen naar rust
waar komen al die spetters
die glinsteren vandaan
hoe wuiven warme golven
wat stilt een oceaan
en wat schenkt zomerzinnen
dan zee…
de zee de zee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
554 de zee is onbestendig
wisselvallig als een mensenziel
soms is zij grijs en ruw
met zware deining
een koortsachtig ongedurig
spektakel en geraas
beukend op het basalt
om dan weer
in een blauwe slaperige
kalmte te verschijnen
haar golven rekken zich
traag naar alle kanten uit
vandaag is zij een vlakte
egaal als een meer…
De zee, de zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
269 één zee, zonder huid
in elkaar vervloeid…
Woordhumor: vragen.....
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.525 Zit een echo (..echo)
wel eens in de put? (...ut)
Wat doe je als een lui-paard
na een tijd is ingedut?
Ga je naar een manke tandarts
als hij met zijn ene been trekt?
En blijf je flexibel
als je een spier ver-rekt?
Ik zou het echt niet weten
dus je mag het ook vergeten :)…
Vogelzang
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
541 Er boort zich een echo in zijn gehoor
een déjà vu uit lang vervlogen tijden
het is vogelzang achter het behang
voorjaar ontwaakt met nieuwe spruiten
iedere noot gerepeteerd is jong geleerd
en nooit vergeten, dit is alles wat we weten
er knaagt zich een echo van een kanarie
in de binnenstad tijdens een safari
het is alsof hij zijn jeugd weer…
Echo van het pacifisme
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
576 straks hun dappere zonen kwijt
hoor de echo van het pacifisme
onzeker door het lamlendige geluid
van woorden die de vrede vermoorden.…
Tot tijdloos spiegelglad
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
682 ik zag hoe
water je ontving
in eerste rimpeling
je echo weer
deed stuiten
in tweede cirkeling
om uit te vlakken
wie of wat je was
tot tijdloos spiegelglad…
laten we Zee zijn
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
955 wie ben ik vraag ik de zee
sluit je ogen bruist zij en luister
Ik luister naar haar komen en gaan
naar 't kolken en stukslaan
en 't vurig na-sissen van
zacht schuimende uitlopers
laten we stil zijn - zegt ze
laten we samen
laten we niets zijn
laten we fijn zijn en pijn
laten we alles zijn
laten we - zegt ze
laten we Zee zijn…
Gebogen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.487 Onstuimig jong of oud
gebogen, het waaide zo maar ergens heen
geen verdampte blik, geen wegruisende echo
spoorloos achter de kille kim vervlogen
nog geen pluisje, stofje, of een rietje stro
God heeft het licht voorgoed verbogen.
-------------------------------------------------
Uit: 'Paleisgeluiden' (2004).…
Het derde wezen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.673 De echo werd een fluistering.
Ik weet in ieder geval hoe nu verder;
dankbaar dat ik het geheim der zielen heb mogen aanschouwen;
de veroorzaker van schaduwen.
Schaduwen die elkaar nu raken en volgen.
De schaduw van het derde wezen.…
Bommen
gedicht
3.5 met 265 stemmen
60.566 De echo raapt gehaast
haar stappen op.
De stad is stil.
Een kat rolt stijf van het kozijn.
Het licht is als een blok verplaatst.
Geruisloos vallen drie vier bommen op het plein
en drie vier huizen hijsen traag
hun rode vlag.
---------------------------
uit: 'Gedichten' (1951)…
Tussen echo’s
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
949 Spannend hoe het soms loopt
Hoe keuzes gevolgen veroorzaken
Hoe gevoel onverhoopt
Niet blijkt te kloppen
Als een ritme in een beat,
Maar onnavolgbaar niet te volgen is
'Like a leader who isn’t in the lead'
Spannend hoe het leven vergaat
Hoe oorzaken zijn te kiezen
Hoe verlangens soms te laat
Heel erg juist blijken te zijn
Zoals een stem…
Waterspiegel
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
750 Verlangend naar mijzelf staar
ik naar de rimpeling
Zich herhalend als een Echo in mijn hoofd
Verliefd, verloren
Met één blik onwetend mijn noodlot achterna
tot de roerloze oppervlakte verandert
in een immense rimpeling
evenwicht wordt tegenwicht, vergeefs
op weg naar het onbereikbare
blijkt schijn mij te bedriegen
de diepte in gezogen…
Gepasseerd
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.635 Eén voor één breng ik ze om
mijn gedichten van gisteren en toen
beslagen spiegels van een geschonden blazoen
een blik in de diepte van het waarom
Ik wil die echo’s niet meer horen
verlang naar de stilte van de komende nacht
stap over de horden die het verleden bracht
weerkaats het geluid van gebroken en verloren
Langs de regels wandelen…
Verstild
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
3.351 Verzilverd hebben we je zachte lach
je milde staren in brons gegoten
het stokkend hart voorgoed omsloten
en strijden nog mijmerend jouw slag
Wat is verliezen of gewin
in de leegte van verstilde uren
zelfs de balsem kan het schuren
niet verzachten in ons gezin
Zo onraakbaar dichtbij
zo tastbaar ver weg
altijd die echo als ik zeg
waar…
Oud en vertrouwd
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
3.876 Gras wordt besproeid,
Een geur van de echo geeft
Zonneschijn op ’t gordijn.
Er is slechts een zijn.
Onze huiskamerdeur zucht
Een hunkering naar morgen.
Open en weer dicht.
Gerinkel in de keuken, buiten
Hen die nog wel mogen.
Verlangen is mijn deken.
Geen geeuw, maar een lied
Van warme druppels op mijn ziel.…
Erf
gedicht
3.0 met 18 stemmen
7.297 Pokdalig erf. De pomp,
de dissel en de molm.
Om de vlier de muggentros,
van energie het nabeeld
in de roestende coulissen.
Oud is de zomer.
Het oog over het rietland
en het ongewisse, te traag
voor iets anders dan stof.
Rimpeling van water
in de donkere, mosgroene
vonten van de avond.
------------------------------
uit : Tirade…
Weerklank
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
914 als klanken zich herhalen
dwalen gedachten
de vroegere tijden
leiden naar nimfen
die leven geven
zingen in bossen
ontspringen in bronnen
goddelijk schoon
het licht laten schijnen
in diepe ravijnen
zich verbergen in een kloof
en in groep antwoorden
op de roep: bijgeloof
bijgeloof
bijgeloof
het was toen zo
zo is het nu nog…
verdrietige liefde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
888 bij elke aanraking
groeft hij echo's in zijn hoofd
gigabytes aan data
voor de dag dat zij
soms aarzelt hij, dan trilt
zijn bovenwimper licht
in twijfel over het moment
hier maar vast te houden
om dan toch
hij leeft hun liefde
gisteren het aandenken
aan een morgen die
misschien wel nooit…
Oneindig ver..
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.782 Zo ver als afstand in een echo klinken kan
Zo ver ben ik bij jou vandaan
Zo ver als het heelal die de kosmos omhelzen kan
Zo ver ben je uit mijn levensbaan
Zo ver als de zon die zich achter de maan verschuilt
Zo ver ben je nog nooit geweest
Zo ver als de melkweg die in het donker schuilt
Zo ver voel ik de pijn het meest…
Minerva
poëzie
3.6 met 11 stemmen
4.207 Minerva speelt bevallig, ja;
Maar de Echo doet niet min. -
Minerva, die een blos kreeg, zweeg,
Nam ’t fluitje van de mond,
En wierp het lachende op de grond,
Terwijl zij de oogleên neeg.
Zij zet de voet op ’t piepend riet,
En trapt de halm in tweên:
'Zing, Echo, zing uw eigen lied!…