Alle inzendingen over echo van zee

35277 resultaten.

Sorteren op:

mijn schip ligt klaar

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 647
de zon we varen nu heel snel vijf knopen wel trotseren hoge baren we zeilen nu al uren en het blijft maar duren met het ontwijken van alle gevaren de bemanning klaagt en de kapitein vraagt: wat hoop je daar te vinden en ik zei: daar… in de verte zie je de horizon en elke avond zakt de gouden zon in die grote blauwe zee…
jonhy donovan9 september 2016Lees meer >

O zee, die mijne lip doorkeent

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.101
o Zee, die mijne lip doorkeent met zout-kristallen waarin het volle licht van alle zonnen breekt; zand, bij mijn veer'ge zool breed-uitgestraald doorweekt, waar krijsend iedre tred doet duizend schelpen schallen; o tuimelende lucht, die brandt mijne ogen toe maar sluit ze op 't dansen van ontallig-vuur'ge bollen: ik ben van zee en lucht…

uitkijken

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 515
mijn huid is dun als de ijle echo van de stem van een geest niemand zal zich aan me branden ik kijk uit naar de sterrenstorm het is stil in het oog van de orkaan…
J.Bakx14 juli 2017Lees meer >

vogeltaal

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 394
een man leerde zijn veren gebruiken in de echo weerklinkt zacht zijn huilen hij herinnert zich hoe het vroeger was toen hij vloog en vogeltaal sprak…
J.Bakx1 maart 2022Lees meer >

Lijnen van vloed

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 799
Zwierend aan zee, zonder regen tijd nooit gezet stapelt zich plotseling, ineens een leven als muur die bestand, soms helemaal niet de aardbeving van 5,7 op de schaal van Richter huiverend heeft doorstaan Kefallinia boeit door een opeenvolging van liefde voor hare schoonheid die in 't azuur groeit Glooiend landschap met verkenning…

de taal van tijd

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 513
Mensen worden ongevraagd geboren, zoals druppels ontstaan, middenin een zee van tijd. Regenbogen verschijnen, wanneer licht wordt gebroken, zoals ook mensen breken. Zo groeien wij dankzij het levenslicht, dat de bron is van eeuwigheid. Door vallen en opstaan leren mensen leven, leren wij de taal van tijd verstaan.…

Onverbiddelijkheid

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 356
Elke echo snijdt, elke traan verbrandt, en alles wat ik ben, blijft branden in mijn hand. Diep onder deze harde laag, woelt het hart dat ik elke dag verberg. Dat ik zo onverbiddelijk ben, komt niet uit haat, maar uit angst om te breken.…
Nathan30 december 2025Lees meer >

Muizenissen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 467
Je vak is het Om je medemens Te helpen in Het reine te Komen met zijn ziel, Vooral hij die Al zo vaak viel Over de doornen Op zijn levenspad - Als ik dat andermans Muizenissen noem Reageer je verontwaardigd, Bijna kwaad - want jij Vindt dat dit is waar het Leven ten diepste over gaat…

Door het donker van de dag

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 568
Tastend komen deze woorden Door het donker van de dag Aan het licht Woord voor woord Zorgvuldig gekozen Het zichtbaar resultaat Van de innerlijke bron Van dit gedicht…

zee aan zee

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.781
als zilverzand een V-formatie vliegers verjaagt de winterkou met zuiderzonnewarmte vanuit een hemels blauw het bruisen van de golven die breken op de kust het ruisen van de harten die ademen naar rust waar komen al die spetters die glinsteren vandaan hoe wuiven warme golven wat stilt een oceaan en wat schenkt zomerzinnen dan zee…
klaasje12 april 2005Lees meer >

de zee de zee

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 554
de zee is onbestendig wisselvallig als een mensenziel soms is zij grijs en ruw met zware deining een koortsachtig ongedurig spektakel en geraas beukend op het basalt om dan weer in een blauwe slaperige kalmte te verschijnen haar golven rekken zich traag naar alle kanten uit vandaag is zij een vlakte egaal als een meer…
J.Bakx9 december 2020Lees meer >

De zee, de zee

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 269
één zee, zonder huid in elkaar vervloeid…
Zywa27 februari 2026Lees meer >

Woordhumor: vragen.....

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.525
Zit een echo (..echo) wel eens in de put? (...ut) Wat doe je als een lui-paard na een tijd is ingedut? Ga je naar een manke tandarts als hij met zijn ene been trekt? En blijf je flexibel als je een spier ver-rekt? Ik zou het echt niet weten dus je mag het ook vergeten :)…

Vogelzang

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
Er boort zich een echo in zijn gehoor een déjà vu uit lang vervlogen tijden het is vogelzang achter het behang voorjaar ontwaakt met nieuwe spruiten iedere noot gerepeteerd is jong geleerd en nooit vergeten, dit is alles wat we weten er knaagt zich een echo van een kanarie in de binnenstad tijdens een safari het is alsof hij zijn jeugd weer…

Echo van het pacifisme

netgedicht
3.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 576
straks hun dappere zonen kwijt hoor de echo van het pacifisme onzeker door het lamlendige geluid van woorden die de vrede vermoorden.…

Tot tijdloos spiegelglad

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 682
ik zag hoe water je ontving in eerste rimpeling je echo weer deed stuiten in tweede cirkeling om uit te vlakken wie of wat je was tot tijdloos spiegelglad…
wil melker11 november 2006Lees meer >

laten we Zee zijn

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 955
wie ben ik vraag ik de zee sluit je ogen bruist zij en luister Ik luister naar haar komen en gaan naar 't kolken en stukslaan en 't vurig na-sissen van zacht schuimende uitlopers laten we stil zijn - zegt ze laten we samen laten we niets zijn laten we fijn zijn en pijn laten we alles zijn laten we - zegt ze laten we Zee zijn…

Gebogen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.487
Onstuimig jong of oud gebogen, het waaide zo maar ergens heen geen verdampte blik, geen wegruisende echo spoorloos achter de kille kim vervlogen nog geen pluisje, stofje, of een rietje stro God heeft het licht voorgoed verbogen. ------------------------------------------------- Uit: 'Paleisgeluiden' (2004).…

Het derde wezen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.673
De echo werd een fluistering. Ik weet in ieder geval hoe nu verder; dankbaar dat ik het geheim der zielen heb mogen aanschouwen; de veroorzaker van schaduwen. Schaduwen die elkaar nu raken en volgen. De schaduw van het derde wezen.…

Bommen

gedicht
3.5 met 265 stemmen aantal keer bekeken 60.566
De echo raapt gehaast haar stappen op. De stad is stil. Een kat rolt stijf van het kozijn. Het licht is als een blok verplaatst. Geruisloos vallen drie vier bommen op het plein en drie vier huizen hijsen traag hun rode vlag. --------------------------- uit: 'Gedichten' (1951)…
Paul Rodenko15 december 2021Lees meer >

Tussen echo’s

netgedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 949
Spannend hoe het soms loopt Hoe keuzes gevolgen veroorzaken Hoe gevoel onverhoopt Niet blijkt te kloppen Als een ritme in een beat, Maar onnavolgbaar niet te volgen is 'Like a leader who isn’t in the lead' Spannend hoe het leven vergaat Hoe oorzaken zijn te kiezen Hoe verlangens soms te laat Heel erg juist blijken te zijn Zoals een stem…

Waterspiegel

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 750
Verlangend naar mijzelf staar ik naar de rimpeling Zich herhalend als een Echo in mijn hoofd Verliefd, verloren Met één blik onwetend mijn noodlot achterna tot de roerloze oppervlakte verandert in een immense rimpeling evenwicht wordt tegenwicht, vergeefs op weg naar het onbereikbare blijkt schijn mij te bedriegen de diepte in gezogen…
sofia12 februari 2004Lees meer >

Gepasseerd

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.635
Eén voor één breng ik ze om mijn gedichten van gisteren en toen beslagen spiegels van een geschonden blazoen een blik in de diepte van het waarom Ik wil die echo’s niet meer horen verlang naar de stilte van de komende nacht stap over de horden die het verleden bracht weerkaats het geluid van gebroken en verloren Langs de regels wandelen…
kees keizer15 september 2004Lees meer >

Verstild

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.351
Verzilverd hebben we je zachte lach je milde staren in brons gegoten het stokkend hart voorgoed omsloten en strijden nog mijmerend jouw slag Wat is verliezen of gewin in de leegte van verstilde uren zelfs de balsem kan het schuren niet verzachten in ons gezin Zo onraakbaar dichtbij zo tastbaar ver weg altijd die echo als ik zeg waar…
kees keizer25 september 2004Lees meer >

Oud en vertrouwd

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.876
Gras wordt besproeid, Een geur van de echo geeft Zonneschijn op ’t gordijn. Er is slechts een zijn. Onze huiskamerdeur zucht Een hunkering naar morgen. Open en weer dicht. Gerinkel in de keuken, buiten Hen die nog wel mogen. Verlangen is mijn deken. Geen geeuw, maar een lied Van warme druppels op mijn ziel.…

Erf

gedicht
3.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 7.297
Pokdalig erf. De pomp, de dissel en de molm. Om de vlier de muggentros, van energie het nabeeld in de roestende coulissen. Oud is de zomer. Het oog over het rietland en het ongewisse, te traag voor iets anders dan stof. Rimpeling van water in de donkere, mosgroene vonten van de avond. ------------------------------ uit : Tirade…

Weerklank

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 914
als klanken zich herhalen dwalen gedachten de vroegere tijden leiden naar nimfen die leven geven zingen in bossen ontspringen in bronnen goddelijk schoon het licht laten schijnen in diepe ravijnen zich verbergen in een kloof en in groep antwoorden op de roep: bijgeloof bijgeloof bijgeloof het was toen zo zo is het nu nog…

verdrietige liefde

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 888
bij elke aanraking groeft hij echo's in zijn hoofd gigabytes aan data voor de dag dat zij soms aarzelt hij, dan trilt zijn bovenwimper licht in twijfel over het moment hier maar vast te houden om dan toch hij leeft hun liefde gisteren het aandenken aan een morgen die misschien wel nooit…

Oneindig ver..

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.782
Zo ver als afstand in een echo klinken kan Zo ver ben ik bij jou vandaan Zo ver als het heelal die de kosmos omhelzen kan Zo ver ben je uit mijn levensbaan Zo ver als de zon die zich achter de maan verschuilt Zo ver ben je nog nooit geweest Zo ver als de melkweg die in het donker schuilt Zo ver voel ik de pijn het meest…
Jouke1 januari 2008Lees meer >

Minerva

poëzie
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.207
Minerva speelt bevallig, ja; Maar de Echo doet niet min. - Minerva, die een blos kreeg, zweeg, Nam ’t fluitje van de mond, En wierp het lachende op de grond, Terwijl zij de oogleên neeg. Zij zet de voet op ’t piepend riet, En trapt de halm in tweên: 'Zing, Echo, zing uw eigen lied!…