377 resultaten.
kat
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
583 verleidt hij kopjes gevend
laatdunkend het voetvolk
zijn stokpaard rijdend
tot aandachtig kroelen
eens de schoot veroverd
nestelt baarden likkend
hij tevreden snorrend
zolang het hem bevalt
hautain vertrekkend weer
omdat het hem verveelt
de mens verwijtend kijkend
met donker felle ogen
poetst hij uren nog daarna
tot glimmend weer zijn vacht…
Over mens en dier.
netgedicht
5.0 met 13 stemmen
675 Nu ik streel ik de poten en de vacht
van de warme kat naast mij heel zacht.
Opdat zij aan vogels zou verzaken,
hun karkassen niet open zou kraken,
ontdaan van hun bonte vederpracht.
Het is het lot van mens en dier
onze prooi zonder pinken te verschalken.
we verreken daarbij geen spier
want wij zijn sperwers en torenvalken.…
traliedeur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 drijfzand vastgezeten
en voor dood in grachten gedreven
ik heb in huizen gewoond
waar ik niets te zoeken had
over eenzame paadjes geslopen
gesnuffeld langs kanalen
gezworven over pleinen
en gebalanceerd in hoge goten
ik ben bespot en weggejaagd
en eens heb ik zelfs een kijkje genomen
in de kattenhemel
mijn mauw is ijzingwekkend
en mijn vacht…
EEN SCHOON GEZICHT
poëzie
3.5 met 12 stemmen
3.695 hoe jammer die zomersproeten
Nochtans heb je
CREME LA NYMPHE
hoofdapotheek bijhuizen overal verkrijgbaar
het jammer kan worden verwijderd
dank zij de hoofdapotheek en de bijhuizen
zijn er op de wereld geen sproeten meer
en u
allerschoonste met gekruld…
Driekoningen - Epifanie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
897 Van dichtbij zie je sterren staan,
van bloemblad, warm gekruld. Het hout blijft koud.
Kijk daar: drie spreeuwen hebben opgelet,
hun wijze kelen krijsen om het fel
geluk dat plaatselijk is ingezet.
Een rijk begin op arm hout, gaaf en wel
kwartier gemaakt, bewonderd. Straks ontzet:
door wind van stam gejaagd - op hoog bevel.…
bleke bekken galmen
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
1.859 bleke bekken galmen hun
onnozelheid in kaalslag
door de dikke vachten
groen staat verderop
te wachten en de herder
punt zijn staf met steen
totdat het dwars geluid
zich weer laat horen
de kudde wordt dan een
de geest gaat jagen
op de prooi, het anderszijn
wordt in het nauw gedreven
honden leiden het venijn
hoeven trappen alles…
punt zijn staf met steen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
629 bleke bekken galmen hun
onnozelheid in kaalslag
door de dikke vachten
groen staat verderop
te wachten en de herder
punt zijn staf met steen
totdat het dwars geluid
zich weer laat horen
de kudde wordt dan één
de geest gaat jagen
op de prooi het anderszijn
wordt in het nauw gedreven
honden leiden het venijn
hoeven trappen alles…
ijsbeer
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.747 hij strekt de nek en spitst de neus
hij woont in een mantel van vet
omsloten door een vacht van gebroken wit
die golft in de poolwind
een straal tekent een scherpe hoek
tussen driftend pakijs en de lage zon
die hier geen sprankel verkwist
dus weert hij het water en bewaart de gloed in zijn bloed
de moeder kruipt door een tunnel
in…
De zee wenkt
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
493 Ik zie in heldere dromen
verre voorouders foereren
in de getijden stromen
toen de mensheid jong was
en we onze vacht verloren
De oeroude herinneringen
in mijn genen geschreven
doen me verlangen naar zee
waar ooit het leven begon
om er naakt te spelen met
zand, water en zilte lucht
onder het vuur van de zon
We kozen voor ‘n landleven…
Een Leeuwendeel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
488 De manen van een leeuw maken hem
Groter en markanter, tegelijk ook
Interessanter; ze accentueren de volheid
van zijn vacht, geven hem iets van zijn
Mannelijke kracht. Ze kronen hem tot
Koning van de dieren en geven hem iets
Extra's om te vieren.
Dat wat de leeuwin mist, heeft de natuur de
Leeuw niet betwist.…
Knipbeurt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
566 Voor tien euro
werd ik als een schaap van mijn grijze vacht
verlost en had ik weer een marinierskapsel,
aardig in de buurt van de agressief ogende
voetbalkapsels van de meeste jonge Marokkanen.…
helder
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
524 het was goed dat de zon scheen
dat alles was gezegd
wat nodig bleek, gedaan
dat de narcissen op de tafel
geurden, rond hun witte kroon
een mooie dag, oprecht
en zuiver
in mijn huiver school de kilte van
de dood
al was het nog zo duidelijk
de liefde voor dit kleine dier gebood
me sterk te zijn
haar zachte vacht nog warm
onder mijn…
Lieve vos
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
589 Jij heerlijk dier waar ik voor koos,
je vacht zal ik doen blinken.…
Despacito.
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
578 Mijn neus in je warme vacht en we genieten gemeend en zo waar
Verliezen elkaar geen seconde uit het oog en zo hoort het maar.
Fluister duizend schattige woordjes in je oortjes rein
Samen alles doen, uren aan een stuk en net dat is uniek en fijn.…
mijn egel
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.169 Nu was het er weer, met zijn
stekende vacht.
Een neusje in de lucht
en plots een bolletje op de vlucht.
Aarzelend legde ik mijn hand
plat op de grond en daar was
zijn snuitje weer, hakende pootjes,
maar met een zachte ondergrond.…
Jaapie
hartenkreet
5.0 met 7 stemmen
1.457 Heerlijk in de nacht
Het donker omsluit mijn bed
Een lampje op de gang brandt
De deur staat op een kier
Heerlijk, jouw zachte vacht
Mama heeft je in m'n bedje gezet
Bij mijn hoofdje aan de kant
Blijf bij mij, blijf hier
Onder jouw hoede slaap ik in
Zonder jou ben ik het bangst
'K hou je stevig vast
Jij bent mijn knuffeltjes heldin…
Hoe een wolf
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.099 in dezelfde blik
Hoe een wolf de jager verwacht
en zelf de dagen
verjaagt
omdat het moet
Een wolf die steeds alleen is
in toch onherkende steppe
dor en door
verschroeiend droge aarde
Hoe een wolf struint
de kop iets naar benee
onbeschermd
zachter zachter
Een wolf die zo ineen is
en zoals regen in zijn vacht…
Verjaren
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
10.638 Schudt losse haren uit je vacht
het is weer tijd om te verharen
herfst meldt telkens weer de jaren
waar je zelf niet eens aan dacht
de vier seizoenen zijn vergaan
zij zullen in ‘t verleden dringen
als jij je wolvenlied laat zingen
in ‘t schijnsel van je nieuwe maan
en langs de jouw gelopen sporen
op het gladde levenspad
- gelaten... of…
Orgelspel
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
772 Orgelklanken in de avondstilte
tillen verlangen in mij op,
over mij valt een vacht van vrede,
zacht neurie ik “Hij zij geprezen”
en denk aan vader die
een groot deel van zijn leven
op de orgelbank doorbracht.…
De eerste mist
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
460 zacht vluchten
dromen voor mij uit
ik hoed ze als
makke schapen
de wolletjes maken
nauwelijks geluid
ze lichten op
in ondergaande zon
hun vachten kleuren
fragmenten uit
delen van de dag toen
zon nog warmte had
nu ademen zij
wolkjes lucht waarin
fantasie creaturen op
de vlucht doet slaan
en dieren rusten gaan
in hun eerste slaap…
LIEVER EEN ZWART SCHAAP, DAN EEN WOLF IN SCHAAPSKLEREN
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
824 Ik lach erom, vind het overtrokken,
en daarbij heb ik toch een dikke vacht.
Klets maar en keutel vooral rustig door,
want IK geniet van elke grasspriet hoor!…
simpel geluk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 hij is vol jeugd en kracht
een trouw gevoelig vriend
uitdagend, speels en wijs
brutaal soms en toch lief
overdag stoeien we wat
beleven een simpel geluk
hij loopt weg, keert terug
met onschuld in zijn ogen
zijn lichaam is in de nacht
een warm, beschermend schild
ik streel zijn zachte vacht
waarin mijn tranen drogen
‘s ochtends wekt…
Kleine dingen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
191 Een stralende zon
Een vrolijke groet
Die kleine dingen
Doen me goed
Een warme poot
Een zachte vacht
Die kleine dingen
Geven me kracht
Een blauwe lucht
Een groene wei
Die kleine dingen
Maken me blij
Een beetje rust
Een glaasje wijn
Die kleine dingen
Vind ik fijn
Een zachte deken
Een open haard
Die kleine dingen
Zijn veel waard…
Overbleef
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
131 de kamer, haar zijde vacht
ik droeg wat overbleef
naar buiten
het gewicht was vertrouwd
de aanwezigheid
niet meer
toen ik, haar naam zei
en niet terugkwam
veranderde
het gezicht van de dochter
er was nog de poot,
de scheve mond
haar gesloten ogen
ze was niet meer degene
die ik kende
ik sloot het gat, niet omdat
het daarmee klaar…
Ineengevloeid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
80 s Nachts besef ik niets
tot er sinaasappelgeur bestaat
een man die tot mij praat
gekleed in niets
wat te raden laat
Slapend weet ik alles, goed
en kwaad, een man een man
een woord een woord en daad
de wereld vol bodems en zaad
waaruit een magisch mengsel ontstaat
Dromend zie ik scherp en zacht
een strijd van gras en vacht
en dwars door…
Amanda Todd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 Zij sprak de taal van eenzaamheid
gaf pesten vandaag een nieuw gezicht
men gunde haar helaas niet de tijd
voor ademloos is zij gezwicht
Haar donk’re haren, lang gekruld
verbloemden het gebroken zijn
gelakte nagels, rose, onverhuld
verborgen diep innerlijke pijn
Geen pad kon haar meer bekoren
elke weg was donker en lang
in het verleden…
Onze-Lieve-Vrouwenkathedraal, notre dame
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 Als gekrulde tijd naast en bij die handenvlijt nu als wrak
samen met hun gebeden als bedelaars met 'n stil gebaar.
Het gebed zet geen zoden helaas aan de dijk, noem ze.
Noem ze relikwieën , klokkenluiders van de Notre Dame.…
weerzien met de vos, aardedonker (1)
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
659 ‘ rust even tegen mij aan, kom ’, terwijl
ik zijn vacht voelde, het grommen
van zijn bloed, maar de verdraagzaamheid
deelde met een dier, hoe dichtbij..…
Hoor, ganzen trekken over in de nacht
gedicht
3.3 met 34 stemmen
12.927 Hoe zacht
moet het donzen kussen zijn van de vacht
van moeder gans als haar jongen zich laten
troosten onder de blanke verenpracht?
Hoor, ganzen trekken over in de nacht.
Ze hebben weet van de winter en haten
de vrieskou met enkel wakken als gaten
leefgenot in hun uitgestrekte machts-
gebied.…
witte wolken
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
797 Vandaag zweven ze weer de lucht in
Heerlijke mooie ronde witte dekens
Die mij doen denken aan schapen
Met hun zachte dons vacht
Morgen hoop ik ze weer te zien
Niet alleen te tellen als ik slaap
Maar ook buiten zien zweven
Als ik zachtjes verlangend kijkt,
Maar helaas zijn ze overmorgen weg
Door een harde regenbui
Die de schaapswolken verdreef…