259 resultaten.
LANDGOED OOSTERHEIDE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 Schaarse voeding en lome rust geleiden
bar getij om winterbestaan te stalen.
Voorjaar zwijgt, zal het zingend verblijden.
Kleine, witte Mei wil zich steeds herhalen:
elfenmutsjes, heersend maar bescheiden:
wijd verspreide lelietjes der dalen!…
Thomas Paine
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
467 Het nieuwe getij
dat de wereld overspoelde, ondersteunde jij.
In de States werd je weggestopt, verzwegen;
je bent opgeborgen in vergetelheid.
Toch gonst je naam onhoorbaar allerwegen:
vrije mensenkinderen willen je niet kwijt.
Wellicht is er nog geen standbeeld voor jou:
Dus dit gedicht, opdat men je niet vergeten…
Tijdloos
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
602 soms haalt de wind mij eerder in
doorheen de traagheid van de dag
en schrijft al eerder een eind aan de zin,
zo lijkt, en raak ik onverwacht van slag
het is niet vreemd dat ik mij hecht
ieder mens zoekt immers naar gelijke tred
laten varen is niet slecht, zo wordt gezegd
doch het gevoel van verlies blijft onverlet
het getij is dan op iedere…
De eerste vonk?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
336 van pennen
zijn ontstaan, ontsnapt
aan de stroom van
krachten in hun baan
van blijdschap te bewenen
in het literaire landschap
maar herschept zichzelf
weer tot faam
macht in rijm, wel
of niet verjaard in
strikt of los verband,
een golvend stem
die haar ziel raakt,
het kleedt het naakt
het voedt, herschept
als uit een oud getij…
Het Strand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Het getij is dood,
de "spiegel" lijkt beloopbaar.
En lijkt oneindig groot,
in de verte, wat zie ik daar.
Een schim aan de horizon,
het nadert dichterbij.
Ohw wat mooi, deze zoutwaterbron,
zo voelt het goed, zo heerlijk vrij.
De schim verkleint weer,
was het wel wat ik zag.…
Vaarwel
poëzie
3.4 met 25 stemmen
3.839 Verliet de liefde mij,
'k Gevoelde mij aan 't leven óok ontheven -
Een liefde, wortlend in het lent-getij,
Is ieder in zijn winter bijgebleven.-
Mathilde! u zal ik roepen: gij zult zwijgen...
U willen aanzien, en in 't ijle staren,
En u niet vinden, waar ik uren zocht!
Toch zal onze adem naar één hemel stijgen!...…
Wieren en blauwe algen,
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
549 De noorden wind orakelt in
voordurende en duistere vlagen,
het getij is haar zekerheden
kwijt, vergeten de bekende weg
naar het strand te vragen.…
Wat ik op de vloedlijn vond..
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
515 De noorden wind orakelt in
voorvluchtige en duistere vlagen,
het getij is haar zekerheden kwijt,
vergeten naar de bekende weg
op het strand te vragen.…
Wat ik op de vloedlijn vond
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
452 De noorden wind orakelt
voortdurend en in duistere vlagen,
het getij is zijn zekerheden
kwijt, vergeten de bekende weg
naar het land te vragen.…
DE OUDE ZIJDE.
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.286 Wij zitten hier zo licht, mijn vriend, en kijken
Over de tijden heen en deze stad
In het gezicht van die kerk, die zij had
In 't vorig g'loof en oer-staat, die moest wijken
Met met 't getij der tijden, dat 't ging lijken
Een sprookje, een geur wel, die vervloog, gevat
In dat relieken-doosje, eens alle stad,
Waar restjes van bekartlen nog de…
Vertwijfeling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 Mijn hartslag meldt een
zwaar getij. Mijn lichaam is een kegel
in een winter's spel. Het is mijn
eenwording met een natuurlijk tegenspel,
dat maakt dat ik mijn sprongen anders tel.…
Het Inner-oog?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
410 Om mijn magere hals hangt de loper
van een onderhuidse wereld, waar
de ongekuiste dromen stromen,soms
door euforie en door meridianen wijd
geopend, door nivellering gedijt in
een opkomend en afnemend getij, waarin
ik de tijd wil bedotten in het gloeiende
as tussen van zwart en wit waarin ik
uit het zelf, de emoties moet beknotten,
die…
je krijgt wat je dragen kan
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
116 zijn woorden schrijden langs
verzande voorspellingen
die alle prielen van de kwelder
laten droogvallen terwijl de vloed
het getij berust met
woorden die een ruwe
zee belet zich te keren tegen
al wat een stormvloed in
springtij kan aanrichten
geduld oogst laag water
in het aanzien van het verre
vasteland dat aan de kim
het violette licht…
sterven aan zee
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
2.292 ik tel de laatste golven
telkens opnieuw
het strand is leeg en verlaten
zie ik om
dan zie ik de duinen
heuvelachtig zoals mijn leven
met een zee die soms
stormachtig bressen slaat
ik voel mij uitgeput
en ga zitten in het zand
het is afnemend getij
zo voel ik dat ook in mij
zelfs het zitten is vermoeiend
ik ga liggen, op mijn buik
met moeite…
Treurlied voor mijn moeder
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.902 En de zee kabbelt rustig mee op het getij,
de golven bereiken in harmonie de kust.
Ik denk aan jou mama, jij ook aan mij?
Je vond het Licht, ik weet óók je rust.…
De klokkenluider
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
899 luiden van de klokken
Een bekend geluid
Vertrouwd
Voor ieders ziel en geest
Luiden
En sluiten af
dat wat er die dag is geweest
Hij trekt aan de touwen
en weet
Er zijn altijd de geborene
En degene die rouwen
De klokken
Een samenhang
Voor iedereen, alleen, of met elkaar
Eeuwenlang
altijd in voetsporen van
De klokken spreken in het getij…
Baken
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
677 metsel ik met gedachtenspecie
de grillige stenen van de taal
tot een wankel zinnenbouwwerk
zwak getuigt het mijn verhaal
kon ik regels laten zingen
met waarachtig toverklanken
zodat er sterke ranken groeien
en bloeien tot in ver verschiet
met een verlichtend levenslied
deze gewillige betermaker
ontbreekt node de magie
die getijen…
Waf Waf Waf
gedicht
2.4 met 54 stemmen
32.625 Geen jarretellen luxe geitebrij vol sap
ontstoken lippen meer, geen molleblinden eergerei
of ellepijpen dood getij. Geen rollen
meer. Dan hou van hou van hou van mij.
------------------------------
uit: 'Hanestaart', 1990.…
Het liefst
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.277 stoppen met elkaar om niks te haten
Het liefst zou ik willen dat we onze moet-cultuur achter ons lieten
Zodat we meer van het leven zouden genieten
Het liefst zou ik niet meer in de file hoeven staan
En willen dat het op mijn werk soms soepeler zou gaan
Het liefst had ik een vrouw aan m'n zij
Aan haar verbonden zoals de maan aan het getij…
Wit geteerd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
465 een mistige wereld,
en geen duidelijke zon verscheen
in onze onverbiddelijke vragen
spreken we de verwachting uit om
de lente te vertragen, de winter
floot zich door het leven heen,
de hoop wordt in stilte gedragen
op de vleugels van voorjaarwinden
in het eeuwig spoor van versmaden en
onze teer beminden, de bekomst van
een gemist getij…
Waf waf waf
gedicht
3.0 met 10 stemmen
7.522 Geen jarretellen luxe geitebrij vol sap
ontstoken lippen meer, geen molleblinden eetgerei
of ellepijpen dood getij. Geen rollen
meer. Dan hou van hou van hou van mij.
-----------------------------
uit: Hanestaart (1990)…
het voer van september
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
554 regens en stormen uit over deze haatdragende vlakte
het verstilt, de zwarte nacht laakt de lauwerkrans
die hem verhult en machtigt de hemel om de doden
te wekken en het schijn van opportunisme dooft in
de genitaliën van geliefden, zonder elkaar is het koud
maar eens wordt het heden en dooft de lust bij het
grijzer worden van het haar
het getij…
Golfslag
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
559 mijn schepen zijn nu vertrokken,
ik slaapwandel,
met de zon van het noorden,
ik wentel in getij,
ik wankel, het voelt als een banneling
op weg naar perifere oorden…
letsel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
490 weeë misselijkheid
en flarden berusting
ik luister met gesloten ogen
naar de gestolde stilte
in mijn hoofd
later
tracht ik
aarzelend in faalangst
met stramme lettertekens
een brief voor je te krassen
op grauw papier
maar verder
dan luttele woorden
kom ik niet
de onmacht blijft
wordt zilte weemoed
die welt en luwt
in wisselend getij…
Daar in de verre
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
583 Het was al een week vol schokkende
dagen, de seizoenen zijn in de war
onbegrijpelijk overweldigt het getij me
dus mag het echt wel lang sneeuwen.
Al zie ik ook de groei, veel bloeien
hoeft niemand echt perfect te zijn,
alles mogen ze gebruiken uit leven,
geniet jij daar maar de geneugten.…
Onze-Lieve-Vrouwenkathedraal, notre dame
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 Keert tijd het getij ook onze lieve vrouwe om.
Staan mensen versteend met hun paternoster
langs de Seine met gerimpeld vel te kleumen.
Te staren als wassen beelden enkel te luisteren
hoe vlammen wakkeren en wapperen als vlaggen.…
Omwentelingen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
468 Er verdampten onnodige woorden in
elke ademtocht, omarmden de verten in
iedere blik die een leegte achterliet,
een korrel zand, die door het getij, in
menige omwenteling zijn eigen wereld
beliep, op een nog onbekende strand,
en een afdruk schiep om in te schuilen.…
‘n Donderdag met raadselachtige honger.
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
622 De wind rukt krachtig kanend als razend oog
hier buigt ’t getij bomen nederig tijdelijk tot boog.
Deze neiging , de dag overdekken met een laagje ijs
weerhoudt menig vogel olijk zonnig te zingen als sijs.…
Pantha rhei
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
480 Na elke trage slag van onze bronzen armen
snelden onze zondoorstoofde zomerhoofden,
blond als twee kristallen bollen,
meters verder mee met het getij.…
Walsen golven op het strand
hartenkreet
3.0 met 32 stemmen
1.983 Op de grens van water en land
Walsen golven op het strand
Kunnen zich niet tegen het getij weren
Hebben geen kans zich om te keren
Mensen lopen en liggen hand in hand
De zon steekt de dag in brand
Met haar explosieve licht
Spiegelend in je bezwete gezicht
De zoute druppels rollen langs je ogen
Vallen op het zand waarin ze weg drogen
Tot…