558 resultaten.
HAAR EERSTE KEER
netgedicht
3.0 met 358 stemmen
38.111 ze spiegelt zich in ronde vormen
truitjes trekkend naar haar buik
maar haar vrouwzijn blijft verborgen
achter zwartomrande ogen
sterrenstralend in het glas
waar ik zoek naar steelse blikken
van wat gisteren kind nog was
straks zal ze met verhalen komen
maakt ze mij tot deelgenoot
en dan streel ik speelse lokken
van haar vurig rood gezicht…
SNEEUWVAL
poëzie
3.4 met 21 stemmen
4.898 Al
Dalen de vlokken,
Dalen de luchtige vlokken en lokken
Mijn ziel met geruisloze vreugde in stille, onhoorbare val.
Dicht
Sneeuwt aan de hemel,
Sneeuwt aan de loodgrauwe hemel gewemel
Van volle, van koelblijde blankheid in feestelijk, zachtgedempt licht.…
Haarlok
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.283 Hoewel de zon
Mij langzaam wakker kust
Bevinden mijn ankers
Zich in het land van mijn dromen
Ik blijf zweven
Tussen nacht en dag
Verlang naar alles
Wat daar op mij wacht
Waar bloemen geel,
Rood, paars of groen
Zich richten naar haar
Om hun energie op te doen
In mijn palm
Een gouden lok
Stevig vasthoudend
Voor als ik straks wakker…
Hommelles
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
616 De meisjes in hun lenterokken
nippen thee op vol terras
Ze kunnen mannenblikken lokken
alsof het een zwerm bijen was.
Ik word week en vol verlangen
dwaalt mijn blik de tafels rond
Ik zie mijn kat een hommel vangen
en land weer stevig op de grond.…
Enkel nog de wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 Er is een boom geveld met lange groene lokken,
hij zuchtte ruisend als een kind,
terwijl hij viel, nog vol van zomerwind,
ik heb de kar gezien, die hem heeft weggetrokken.
Zijn wortels werden wreed ontnomen,
geen nieuwe loot die zijn weg weer vindt,
de nieuwe tijd er moesten huizen komen,
wat blijft is enkel nog de wind.…
Nepprooi
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
458 Hoe de valkenier met zijn loer draait
Om zijn roofvogel terug te lokken
Horzels bijten niet
Mensen ook niet, hooguit in een mooie rode appel
Honden bijten wel, "niet allemaal"
Alleen de valse honden die scheuren het vel van je botten
Dazen die bijten ook
Ik denk aan de tijd
dat ik voer in een bootje
Op een meertje over de larven van…
Zomer van weleer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
692 Het zou een tropische dag worden, in het huis
benauwdheid als een klamme deken uitgespreid
onweer, bliksem en regen, voorspeld vast en zeker
Moeder had geen BH aangedaan en zij bewogen
mijn ogen bleven kijken hoe en moeder zei
de afwas wacht geduldig en vele handen maken
Zij bleven mijn blik lokken en ik werd rood
van kop tot teen, van hemel…
Kleine man
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
889 Een kleine man
Met grote dromen
Zijn blonde lokken
Waaien vrolijk in de zon
Dapper stappen zijn voeten
Door plassen en modder
Heldhaftig doorsta
Jij stormen en de wind
Met vriendjes op pad
Kleine knuistjes
Pakken ongeduldig
Blaadjes, stenen en takjes
Jij kleine man
Met je grote dromen
Verstop ze in je rugzak
en neem ze mee op jouw…
Greetje
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
521 Ik heb een doosje waar ik alles in bewaar
Aan dingen die hun waarde zijn verloren
Maar die ik toch met goed fatsoen
Niet zomaar even weg kan doen
Omdat ze ook een ander toebehoren
Een prille zoen door Greetje mij gegeven
Een lief gedicht van mij aan haar geschreven
Een rode lok, die kreeg ik van haar toen
Voor wat er kwam, een poosje na die…
halftwee
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
543 Hoe teder is de nacht die ook mij gauw lokken zal
en balsemt wat alleen de dag zo striemen kon.…
Het lotusmeisje
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
526 (het lotusmeisje droomt
dat de liefde in haar hart
het wereldleed kan doven)
's nachts zingt ze bij de vijver
om vuurvliegen te lokken
licht en liefde zorgen
voor de juiste atmosfeer
de vleermuizen en uilen
zelfs de hertenbokken
luist'ren stil naar haar gezang
alles is in yin en yang
dan vraagt ze aan de lelies
zachtjes, met een…
Lenteflirt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
556 rusten deed zij niet
opzoek naar nectar drentelde zij voort
meneer of mevrouw specht
probeert wat basten uit
de familie eekhoorn
geeft geen thuis
ook al staan sneeuwklokjes in het
maagdelijk wit te schitteren
houdt de rododendron hun knoppen
angstvallig gesloten
daar zal de zon meer haar best
voor moeten doen om
hen uit hun tent te lokken…
Comfortzones [2]
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
451 wakker zijn
samen iets beleven
over de drempel
geen buitenstaander meer zijn
In de stad zijn er veel stoepen
waar mensen staan
en verre gebieden verkennen
met wendbare woorden
vragen en gedachtesprongen
om er thuis te raken
In de stad zijn er veel tuinen
waar kinderen spelen, vogels
fluiten en heel het jaar bloemen
bijen en mensen lokken…
Koosnaampjes
netgedicht
4.6 met 51 stemmen
441 nog steeds
springt de blonde
lok voor je ogen
als je gezicht naar
mij gebogen is
dan twinkelen
donkere ogen
het spannend licht
dat zich in vingers
en handen bevindt
zacht fluisteren
we de woorden
die horen bij
onze pas geleerde
liefdestaal in gebaar
alleen het oefenen
heeft ons te vaak
beentje gelicht
want wij dachten
nog…
Als een schilderij uit een dia lekt
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
3.339 Haar warmte pluist blossen lokken
teint de tinten waarvan haar in ‘t stilleven
hartelijke nuances zijn meegegeven
die tot in haar timbre zijn doortrokken
Haar stem is als pastel zo zacht
vermist in aquarelle inspiratie sprekend tot
de verbeelding van een geruisloze creatie
vervloeid in de adem waarmee ze lacht
Vertederend veegt ze krijt…
Strand
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
943 Gouden haar
geborsteld door wind en water
gewassen door bruisend schuim
dansend in de storm
koesterend in de zon
lonkend met je gele lokken
bemind door kinderen
blauwe golven verlangen
strelen je glanzende vacht
plukken aan je pronkende pruik
dwingen je door donkere diepten
door paarse poelen verblind
en laten je nimmer
met rust…
Zomerweiland
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.526 Korenbloemen
Klaprozen
Margrieten
Ze zit zichtbaar van de kleurenpracht te genieten…
De wind speelt met haar lange lokken
en wappert met haar zomerjurk.
De zon schijnt volop
Ineens staat het meisje staat op…
Ze rent naar huis terug,
De bloemen moeten naar mama, en vlug!…
Rijpen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
469 Ik stel mij geen vragen meer,
aan de rusteloze muzen die
ik dien, ik denk niet dat ze
mooi of aardig zijn als ze niets
meer in mij zien en weet ik
ook niet wat zij willen,
- trouweloze makkers, om mij
in hun val te lokken -, om bij het
wakker worden te zijn vertrokken.…
O kom met mij in de lentenacht
poëzie
2.6 met 9 stemmen
2.148 De loveren lispelen, het windje smacht,
en donkere wegelen lokken door 't dal.
O kom met mij in de lentenacht!
De heuvel glimt in de maneschijn, -
daar hellen ons hoofden te saam, zo zacht
en gans de natuur zal ons eigen zijn.…
We zwijgen als de nacht
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.362 Jij was stil en viel niet op
Alleen je zacht gelaat
En je gekrulde lokken
Ik zag de wereld door mijn ogen
Als kind vaag en merkte niet de kloof
Dat mijn spreken en jou zwijgen groter werd
Nu zijn we ouder en leven in andere huizen
Met onze liefdes die verschillend zijn
Ik wil je zoeken en omarmen
Maar kan je stilte niet bereiken
Zo…
Nevelig herfstmorgen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
560 Gouden glans schijnt over je
golvende haren die strelen wuivend
vlaktes en vallen als serpentines
in lokken door lommerrijk blad.
In vorderen der morgen baar je
nieuwe gezichten van kleuren en
vormen in schoonheid nieuw leven
van dood om hoop weer te geven.…
Druppel
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
702 Een trilling van lucht
Strijkt door je blonde lokken
Innige omhelzing door de wind
die je meeneemt
op een reis vol avonturen
Eeuwig zou het mogen duren
Fladder met vlinders
Plons met de kikkers
Duik in het hoge gras
Waar de tijd een overmoedige was
Hap naar luchtbellen
In een dans met kogelvormige vissen
Wieg met de bomen
Laat je…
laatste dans
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
540 knikt jouw hoofd,
je geeft je lijf
over aan mijn armen
je glimlacht met volle lippen
maar je ogen breken zacht
in een onontkoombare laatste dans
en dan ontglip je aan mijn grip
ik heb je teder terneer gelegd
leven geblazen in je mond, verslagen
bonzend een ritme in jouw hart
die eerste dans herinner ik mij nog wel
lokkende blonde lokken…
stil
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
735 mijn liefde verscholen achter mijn blonde lokken
mijn vragende ogen als je langs mij loopt.
jouw fel blauwe ogen die mij ontmoeten
en mij iets geven van nieuwe hoop.
er zijn zoveel verschillen
dat ik het me ga verwijten dat ik zo ben.…
de tijd passeren
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
501 beloften die
nimmer het echte leven raken
tussen schemering en
wolk is de balans onevenwichtig
dragen kleine contragewichten
het respijt en het ongrijpbare
op weg naar weer een gemiste kans
doch ook deze statige nevel
trekt de rokken op en beëdigt
de uitverkorenen die gelouterd
deze tijd passeren op weg naar
een afstand zonder grijze lokken…
Achmed heeft geen mobieltje
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
941 Achmed schrok zich grijs en prevelde
jij toch zeggen tegen vriend
Sim lok vrij…
Een dieper gouden zon verlangen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Die de mensen reeds uit hun winterjassen
lokken voor het voorspel van een nieuw seizoen.
Niet langer de grijsheid van de wintermeeuwen,
maar het kuieren bij de eerste lentezoen.
Sneeuwklokjes luiden in, tussen het donker
groene gras; een nieuwe vrije wereld,
die voorheen gesloten was.…
Zo simpel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
536 Deze maand mei ben ik blij
want de kou is voorbij
de lekkere lange zomer nabij
weer warm, zonnig en zwoel
de merel zingt vol gevoel
bij mijn schuine raam
's nachts klein kikkergeluid
uit 't minuscuul vijvertje
de was buiten aan lijnen
de zon die in de middag binnen komt schijnen
het lokken van tuin en van duin
het groen nog steeds pril…
Dwaallichten
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
183 Zij lokken met een blinde kracht,
terwijl wij in hun schijnsel dwalen.
We jagen op de snelle vlam,
en missen hoe de gloed bevriest.
De echte kans die teder kwam,
maar stilletjes in nevels zich verliest.
Toch fluistert diep een broos geloof,
dat door dichte mist blijft horen.…
Pallieter
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
166 Ik die zoveel het mijne noem,
voor hebzucht vaak bezwijk,
ik zie je strom'lend verder gaan
en voel weer wat ik mis:
het lokken van de stem, verstaan
in waar geen droefheid is
omdat zo hevig geel het veld
de oogst draagt van de vrede.…