2644 resultaten.
Wat ik je wil zeggen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.051 zee zo oneindig
de kuststrook lijkt verdwenen
als opgegaan in een nevel
het twistend bootje
in een eenzame cirkel
vaart zo ver van een thuis
meeuwen schreeuwen
vechten zich een plaats
in het bestaan
jij roept naar een haven
het vuurtorenlicht
je zoekt een baken, een zicht
waar zijn toch de liedjes
de golvende woorden
van je…
Als ik.....
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
570 Als ik een Jood zou zijn:
waar vind ik een haven
gevuld met blauwe schepen
onder witte zeilen?
Waar zijn de mannen in ijzeren pakken
die mijn kant op kijken?
Als ik een Jood zou zijn:
waar bloeit mijn roos,
wie is mijn broeders hoeder,
waar stopt de laatste trein?…
Mannetje
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
530 Heel even was ik dat verlegen mannetje
dat altijd wachtte op zijn beurt
in moeders keuken dronk ik uit het chocokannetje
ik had er nooit om gejengeld of gezeurd
terug na een lange dwaze reis in de veilige haven
kan ik eindelijk ademhalen
kon ik mij maar aan het verleden laven
en uit de oude verhalen warmte en zekerheid halen
maar ik heb…
Whiskey
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
609 in werkelijkheid
vijftig dwaze dromen verderop
een volle fles whiskey
aangespoeld op het strand
hij weet het waarschijnlijk al
het is een gevoel diep in zichzelf
de oude tekenaar wordt langzaam dronken
terwijl de wereld aan zijn voeten ligt
hij struikelt over zijn eigen benen
totdat hij de laatste droom vergeten is
in de oude haven…
Athenes triremen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
454 Attica, het broeinest
van the Sea Of Thieves,
rovend en stelend tussen
Aegeïsche Sporaden
speedkings op hun ijlings voorglijdende triremen
waardige Punische zonen
van Sidon, Byblos en Tyros
Piraeus, haven der dieven,
Delische schatkistveroveraars
hegemonen der Cycladen
waar ooit hun vloot
het zeegat koos
naar een kolonie,…
Drijven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
623 als patroon herhaalt
voelt als muiterij
Het blijft gaan en komen
diezelfde golf van gemoed
als een kind die een som maar niet snapt
een onzichtbare leermeester
in de spiegel
wijst streng en onredelijk
op je tekortkomingen
je haren vergrijzen door de jaren
aanspoelen lijkt steeds meer
op stuntelig, maar veilig aanmeren
in een haven…
ZOU'N WIJ GEEN GLAASKE MOGEN DRINKEN?
poëzie
3.7 met 11 stemmen
2.668 En als men moede is, kan men rusten
in uwe warme haven, Dood.…
een vissersmeisje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
779 venster waarom staar je zo
in de nacht is er iemand
die nog zal komen, is
er iemand die jij verwacht
is het de jongen die
ging varen de jongen
met zijn ziel voor de zee
op de golven wiegen zijn gedachten
de wind wuift zijn dromen mee
o zwart water duivels meer
ellende van voorspoed en leed
o brenger van ratten, haring en pest
in een haven…
Fjord
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
674 Het kruipend ijs sleet het dal uit
alsof een zeeslang in de berg beet
een flank die steil onder de spiegel dook
oplopend naar een drempel van puin
Daarachter ligt een verlaten haven
altijd dieper naar de bron toe
In de zomer rijst het peil
zoete regen aan het oppervlak
zout in de donkere diepte
Een wemeling van plankton en anemonen
Haaien…
thuis
hartenkreet
3.9 met 22 stemmen
2.767 Thuis is geen bed,
geen tafel en geen stoel
Thuis is geen plek,
maar iets wat ik voel
Thuis is alleen
waar mijn ogen je zien
't Is waar jij me laat weten
dat ik 't leven verdien
't Is waar jij naar me luistert
met me praat, met me lacht
't is de veilige haven
die ik nooit had verwacht
Thuis is de warmte
waarmee jij me verwent…
fjord
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
704 kruipend ijs sleet het dal uit
alsof een zeeslang in de berg beet
een flank die steil onder de spiegel dook
oplopend naar een drempel van puin
daar ligt de verlaten haven
altijd dieper naar de bron toe
in de zomer rijst het peil
zoete regen aan het oppervlak
zout in de donkere diepte
een wemeling van plankton en anemonen
haaien die…
Zakynthos
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
2.070 ander licht
zocht ik een boom met grillige vorm
en nestelde mij onder de olijven
overdag boette ik de netten
rond een veilige zee en wachtte
op de nacht waarin ik eindeloos
tuurde helder met een kalm gemoed
mijn voeten vonden vaste grond
ik voelde aarde beven en wist
dat ik hier blijven zou bij de sterren
in het blauw van een verre haven…
Zee
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
1.158 In de haven,
stond ik schouder aan schouder met werkers,
containers met vreemde schrifttekens
van roestige boten takelend.
Op de rotsen,
zocht ik met mijn zoons naar schaaldieren,
we vulden plastic emmertjes
met exotische wonderen.…
Zijn er nog die pionieren
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
927 in allerhande
lijkt de wereld
te belanden in
een eenheidsworst
grenzen worden
niet meer overschreden
we leven nu in het heden
van wat voorgeschoteld wordt
zijn er nog die
pionieren stenen
rapen om een eigen
haven te gaan maken
golven breken in hun nakie
struinen door de duinen
vol met prikkeldraad voelend
nog dat jeugdig kattenkwaad…
Woelig Leven
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
779 Vindt hij dan een veilig haven
luwt de storm, bedaart het tij.
Wacht daar de schoonheid
van het leven .
Blijft die dan ook
steeds bij mij?…
vluchten
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
840 onder de majesteitelijke rust
van stille sterrenconstellaties
snelt men naar de nacht’lijke haven
begerig naar nog verdere oorden
felwit neonlicht verdrijft daar
elke flonkering lichtjaren ver
dreunend verdwijnen zilveren vogels
naar de blauwe nacht achter de kim
boordevol verlangen naar ’t onbestemde
nooit ver genoeg in de rusteloze geest…
Storm
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.100 Verdriet, pijn of verwerking,
geen haven in het zicht.
Denk dan aan één ding:
straks wordt het weer licht.
Dan zal ook jouw anker
zich zetten in vaste grond.
En kan je weer gaan leven,
alsof er geen storm bestond.…
Verzonken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
568 Je lavend aan de muren
van een verzonken haven
- Ik blijf nog even gluren -
Wil jij de monding staven.
Ik overweeg je ogen
Wil weten waar ze zijn
Bij de antieke bogen
of in het groen venijn.
Ik zink neer in 't warme gras
Sluit de kijkers en hoop gauw
Dat jij zal lezen wie ik was
Zijn je ogen diepzeeblauw?…
Verzonken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
579 Je lavend aan de muren
van een verzonken haven
- Ik blijf nog even gluren -
Wil jij de monding staven.
Ik overweeg je ogen
Wil weten waar ze zijn
Bij de antieke bogen
of in het groen venijn.
Ik zink neer in 't warme gras
Sluit de kijkers en hoop gauw
Dat jij zal lezen wie ik was
Zijn je ogen diepzeeblauw?…
Najaar Normandië
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
721 De boten hangen op hoge poten,
gevangen in de haven van laagtij.
Het cirkelen van schreeuwende
meeuwen, die elkaar verjagen.
Hij zet zijn kraag op tegen
dit grauw, dit weidse vage.
Dat schilders toen hier ooit
een schitterend gat in zagen.…
Narcissus
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
461 De diagnose is gesteld
Het vonnis gesproken
Zo ben ik onderweg
Leef ik onrustig en onzeker
Wil ik alleen zijn
Maar ook altijd bij jou
Mijn ankerpunt
Mijn veilige haven
In mijn illusies
De liefde nooit gevonden
Onderweg
Tussen de liefde en de leegte
Het teken getatoeëerd
op mijn arm
Steeds degene
die ik moest zijn…
Volle maan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
457 Een maan bleek en vol
ligt in een wijde haven,
waar ze niet keert,
ons de tijd verleert.
Gegroeid ongehavend
aan de aarde, zwijgend
volmaakt ver buiten
een vast begrip.
Stil broedt de schijf
ongewijzigd op hetzelfde
plan.…
echte mannen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
698 vluchten kan niet meer
vluchten was nooit een optie
de wereld is te klein
voor een veilige haven
tegen grijpgrage handen
van mannen met macht
grab them by the pussy
is hun levensmotto
want zonder misbruik van hun macht
voelen ze zich gecastreerd
voelen ze zich geen man
ze weten niet
dat juist mannen met ballen
grenzen…
Onder zeil
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
533 Langs de kust bezoek ik graag plekken
Waar een uitzicht lonkt
Verleiding op reclameborden ronkt
En aanzet om de bakens te verzetten
Het lijkt cliché en sleets
Maar in de haven is het altijd druk
Reisdoelen te over naar geluk
En dat herhaalt men steeds
Ik schuw de open zee
Het ongewisse zonder maat
Vooral bij ontij in de nacht
Toch…
Het ultieme sirenelied
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
421 ik heb je
aangekleed
terwijl jij
met je staart
soepel door
het water gleed
mijn liefste
zeemeermin
die mij heel
verwonderd
aankeek van
hoe moet ik
nu landen op
scherpe randen
van rotsen met
natte zilte handen
wij zijn samen
opgezwommen
naar de uitkijkpost
in de haven
heb lenteachtig
zeewier bedongen
om je schoonheid…
jou alleen wil ik
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
471 wil geen diamanten
geen ring van goud
ik wil alleen jou alleen
jouw verhaal vertellen
ik wil geen beloftes
geen wonderen ook
ik wil alleen jou alleen
van nu tot het einde
ik wil geen rijkdom
geen volle schatkist
Ik wil alleen jou alleen
altijd bij mij weten
jij bent voor mij
ogen in donker duister
een rivier in de woestijn
de haven…
Voor het missen van zusjes en broers
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.579 En nu dans jij voort op heel andere zeeën,
ver van elkaar en van waar het begon,
maar ik wens dat je strandt in een veilige haven
en ik weet dat je rust in een warme zon.…
Meneer De Vries
gedicht
4.7 met 3 stemmen
3.278 (En daarvoor zijn die rooie pillen)
Er wordt bijzonder goed op je gelet
Toch lijkt Meneer De Vries een hele brave
Gewoon een oude man bij de tv
Dit is voorgoed zijn nieuwe haven
Maar dromen zal-ie altijd van de zee...…
Enkele stations
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
492 Zondags wandelde ik als kind
aan de arm van mijn moeder
en zij aan de arm van mijn vader
Langs de haven rook het naar
touw en naar teer en haring,
de tonnen als puntige bergen gestapeld
Wij liepen naar haar zus en haar broer
Mijn tante was doof.…
De stilte
poëzie
3.9 met 10 stemmen
8.184 Leer u aan de stilte laven:
Waar het leven u geleidt -
Zij is uwe veil'ge haven,
Want zij is de grote gave
Van de Eeuwigheid.
Sluit de stilte in uw gaarde,
Wees in haar gelukkig kind:
Al wie ze aan haar schoot vergaarde -
Alle zaligen op aarde
Hebben haar bemind.…