3831 resultaten.
Claus-rouw
hartenkreet
3.7 met 39 stemmen
2.810 Rouw
Het land bezong de prins in koor
als heilige, die goud gekooid was
Maar wat een schrik in ‘t crematoor
toen bleek dat Claus, die koud ontdooid was
tijdens zijn leven al verstrooid was
Postuum
Dat wij ons daarin zo vergisten!…
in ongenezelijke rouw
netgedicht
1.6 met 12 stemmen
2.442 ik zie het mes
de gaten in mijn lijf
het isotopentijdverdrijf
dat cellen lam slaat
door ze te bestralen
de gezonde zullen
het wel halen de rest
gaat dood verkleurt van
rood naar grijs en grauw
in ongenezelijke rouw
ik ben geen wandelende bom
die barst na de halveringstijd
de geiger blijft in veilig tikken
het leven geeft me nog…
Vlinders in rouw
hartenkreet
4.4 met 30 stemmen
2.475 gewist
Jouw beeld met zorg diep verborgen
Mijn gedachten aan jou even stopgezet
De nacht is stil maar heb angst voor morgen
Ik weet dat jij dan weer bij me terugkomt
Op mijn netvlies verschijn jij telkens weer
Mijn hart is nog steeds voor jou gereserveerd
Een plek zo zeldzaam en onbeschrijfelijk teer
Mijn dagen zijn gevuld met vlinders in rouw…
Rouw om het jaar
poëzie
3.4 met 38 stemmen
8.093 Maanden, komt, brengt bloemen aan,
De lucht is bleek met de laatste maan,
En het jaar, het jaar is dood!
Het jaar is een koud, dood man in huis,
En ik wil het begraven met zang en geruis
Van vallende bloemen...
Het jaar, ach 't jaar is dood!...
Blijde maanden van 't dode jaar,
Volgt zachter achter de baar
Dan toen gij volgde na elkaar,…
Reden tot rouw
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.455 lijkt een oneerlijke test
Echter rouwen maakt ons wel onsterfelijk…
geboeide rouw
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.776 tergend langzaam
gaat zij
langs het graf
handen strak geveld
tranen kukelen
met doffe plof
in het grijze
niet lang
luchten reizen
sneller
overlopen heimwee
verwelkte kussen
nooit meer dansen
ze samen
onder de maan
en margrieten…
NIEMAND MEER VOOR DE ROUW
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
2.791 achter gebleven
je hebt ze overleefd
als “magere Hein’s” toekomstige bruid
heb ook jij maar één leven
en de klok loopt achteruit
het is nu avond
de dag des levens voorbij
en over de stoelleuning hangen je kleren
als altijd netjes in de vouw
stil en vredig zonder afscheid
ben je als laatste vertrokken
er is niemand meer voor de rouw…
onvoltooide rouw
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.729 het patroon
dat zich herhaalt
door emoties
wordt bepaald
in stand gehouden
heel bewust
telkens weer
door pijn gekust
je koestert
je laat
anders inmmers
voelt het als verraad
onvoltooide rouw
al is het maar voor even
daarna kun je
weer verder met je leven…
Rouw draagt,,
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.010 Rouw draagt wollen dekens
verwarmen het kille hart
dat nog niet spreekt
maar woordenloos beleven
Wanneer de wolken samenzweren
en hun druppels laten vallen
misschien wordt er dan gehuild
in liefdevol omarmen
En de stilte zich laat horen
als zacht gefluister in de wind
het moment van samenkomen
wanneer een zucht de stilte breekt.…
Stomgeslagen rouw
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
646 Wat valt er nog te schrijven
met zinnen die jaren terug al
in gesmoorde toestand stierven,
voordat ze nu zwart uitvloeien
over het blank marmeren papier
in een grafschrift aan mijn jeugd,
waarvan het lichaam,
nooit gevonden
tot op heden niet kan rusten…
Kunstenaar in rouw
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
662 Zie hoe de dwaas zijn vertrouwen verwerpt
in kleuren pimpelpaars naast erwten in een vaas
het geld dat hij nooit kreeg, de vrouw die hem verliet
door liederen van de nacht, en innerlijk verdriet
een kunstenaar in rouw, de kwasten niet meer trouw
aan het verlegen heimweelied, het ego in de kou
een zolder vol met werk, het zingen zonder kerk…
In rouw verbonden
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
609 Halfstokse vlaggen
ontwimpelen wat was,
onhoorbaar spreekt de stilte
in het mensenhart
verbonden met de ander.
Hoe machteloos,
lam geslagen,
wind wappert rouwbetoon,
dragend het leed
naar waar het wordt gehoord,
naar Wie de laatste vijand
heeft verslagen.…
Ochtend-rouw
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
451 schittert in het
vroege ochtendlicht
regen heeft een
jas van tranen
uitgegoten
over een stad
die nog in
diepe slaap
verkeert
een nachtbraker
doopt zijn pen
in een onbekende
vloeistof waarmee
hij een ongeboren
gedicht tot
leven wekt
titel onbekend…
in rouw verzonken
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
480 dan wil ik schreeuwen tegen al wat lijdt
zich schuwt tegen de goden die de
wegen dragen op hun gehaakte
schouderstukken langs berm en onbehagen
geschurkte bomen maskeren twijfels
die ik wil uiten, doch de stereo is geen ontvanger
die met mij het pad wil kruisen, de nacht
spiedt zich in mijn binnenspiegel
en leest het gedicht
dat in rouw…
Manchester in rouw
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
555 droevige stilte na de bom
ongeloof verspreid in ogen
tranen zullen liederen zingen
enorme verslagenheid alom
het kwade kon het weer niet laten
sloeg toe in lafheid ongehoord
tal van jongeren werden vermoord
na een concert in Manchester
eendracht creëert een positieve kracht
het kwade zal worden verdreven
alleen het goede wordt geprezen…
Vertrouwen en rouwen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 Kom gerust even uitrusten in de regels,
de lucht is bedompt, rust op het talud,
nu zelfs ook op de rietkragen bij dit water,
het licht is er de zon heeft even pauze.
Misschien kwam ik iets te dichtbij, sluit
tijd voorlopig dozen met oudere foto's
wist momenten, gesprekken vol heimwee.
Van enkel een kleine vogel die zong
daar had je nog…
Rouw is als de wind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
824 Een zacht briesje veegt
langs je wangen en streelt je
een glimlach verschijnt.
Met daadkracht en hoop
ga je de wind tegemoet
een zalig moment.
Zeer onverwachts komt
de intens duistere tijd
donkere wolken.
Een stevige storm
starend vanuit je glazen huis
naar onstuimig weer.
Trillende handen
tastend in de duisternis
suizen van de…
Vissersdorp in rouw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
526 bloemen fietsen
richting het noordelijk havenhoofd
waar ze stilzwijgend
worden neergelegd
witte rozen gestoken
in het rulle zand, aan de vloedlijn
laten hun hoofden hangen
evenals vrienden
die naar de zee turen
waar gisteren vijf vrienden
al surfend vermist raakten
in woeste golven vol schuimkoppen…
Rauwe rouw
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
534 Soms is die doos
Vol verdriet
Gewoon te zwaar
Te zwaar
Om te openen
Te zwaar
Om op te ruimen
Te zwaar zelfs
Om te verplaatsen
Een plek geven
Alsof het dan weg is
Verdriet
Gaat alleen weg
Door te huilen
Blijven huilen
En als de tranen op zijn
Nog eens huilen
Een rivier vol tranen
Stroomt naar de zee
Neemt…
Liefde en rouw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
655 Als dan de dood 't lijkt te einden,
Blijkt de rouw,
De liefde niet te ondermijnen,
Rouw en liefde nauw verbonden,
Laten elkaar niet los,
Verzachten de diepste wonden.…
Rouw in de polders
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
421 De polders in de mist
In grauwe mist die als een rouwkleed drukt
op polders waar ik jou voor ’t laatst heb gezien,
staat nog die wilgeboom, gebogen, gebroken,
zijn takken schreien om wat nooit meer zal zijn.
Hier liep ik met je, hand in hand, zo dicht,
door gras dat toen nog warm was van ons lachen,
nu bijt de kou tot in het merg…
ROUW EN VREUGDE
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
350 Ergens in het woud van Brabants Langstraat
straalt vol jonge levenskracht een ruim rijk
van heideveldjes tussen den, beuk en eik,
dat door bloesem verblijd de Lente in gaat.
Om een kleine wei beschermt een groene dijk
van gekapte takken opkomend zaad
tegen elke aansluipende veelvraat:
haas en ree dubben even, nemen de wijk.
Voorjaarszucht…
Zwarte doos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
432 Hoe rouw er van binnen
Uitziet, vraag je me,
Alsof je geen idee hebt -
Een onzinnige vraag
Op het eerste gezicht,
Want over hoe het er uitziet
Kan alleen ik uitsluitsel geven,
Want jij hebt het
Niet zelf meegemaakt -
Als je het dan toch
Per se weten wil,
Luister dan goed naar
Wat ik je te zeggen heb:
Rouw gaat hooguit aan…
vier voor taal
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.864 Ik wil een hoge skore kreigen
teruchgetelt naar vier
als iedereen een vier geefd
doed dat mij zoon plezier
dan gaat het nied om vierendelen
maar vieren delen op zijn meest
laat zien dat je hier ben geweesd
das laggen hoor, wie maakd me blij
en geefd een dikke vier
dit valt tog onder meesterwerk
sgenk mij een –ik was hier-…
Wat Jezus zei aan Maria Magdalena
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
218 Houd Mij niet vast, laat tekens spreken
zonder dat je beelden hebt,
zonder dat mijn aanwezigheid je sluit
voor telkens nieuwe aanrakingen,
nieuwe dromen, ander perspectief.
Houd Mij niet vast, ga en verkondig
dat leven niet te stuiten is,
dat dood een doorgang is, een niet,
een opening, een hergeboorte.
Houd Mij niet vast,kijk rondom je…
vier en geniet - van harte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
933 vier met volle teugen
de gave van de jeugd
zoals de ouden beminnen
de gift van jaren
vier met volle teugen
de groei van de ervaring
de sprong in het duister
het spontane en het onopzettelijke
vier met volle teugen
de lust van leven
in de hartstocht zelf
met genot te betalen
vier met volle teugen
het heftige en het ergerlijke
want…
"ik hou van je"
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.009 Te weinig wordt het nog gezegd
te weinig uitgesproken
te weinig wordt het nog gehoord,
zelden nog komt het voor,
dat je van mensen hoort
"ik hou van je"
het zijn vier woorden,
die alles zeggen,
het zijn er vier die er toe doen,
het zijn er vier die je dag opleuken
het zijn er vier, die je horen moet,
ook zijn het er vier,
die…
ROUWUITINGEN, persoonlijk en collectief!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Raak niet verstrikt in je rouw
hoe groot of klein deze ook is
Gebruik een rouwstrik, toon het:
dat lucht op, dat wordt herkend
Deel je verdriet met anderen
daar wordt niemand slechter van!…
Zinnig woordeloos
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
656 Mettertijd in scherven
resterend gesloopt,
hoopjes in
rouw, nostalgie en doodschrik.…
Oorlogszomer
poëzie
4.0 met 15 stemmen
2.415 Een brandend leed zal deze zomer zijn,
in 't hart der mensheid een verholen pijn,
een alsemdronk zijn vroege-morgendauw
en al zijn lommer als een floers van rouw.
En als een floers van rouw, dat wijder spreidt,
zijn wolkenschaduw over verre tijd,
tranen zijn regen en zijn avondrood:
dovende fakkel van de jonge dood.…