3037 resultaten.
Sterven of leven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
521 Van het sterven
kijk
daar is er licht
van het leven
kijk
daar is de duisternis…
Ik mag sterven
gedicht
4.3 met 3 stemmen
10.714 Ik mag sterven als ik niet eindigen wilde zo----
Het hoofd op een graspolkussen.
De blik op het juttemisblauw.
Wolkenherders de eerste hominiden.
En dat voorbij moge komen
de honingkwijler gonzende.…
Gedenk te sterven.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.204 ô Nooitvernoegde mens, door dwaze waan gevleid,
Door blinkend goud bekoord, door zucht tot eer misleid!
Bedenk, dat de enkle wenk der Godheid, zo verheven,
Wanneer 't haar slechts behage, u wegrukt uit dit leven;
Bedenk, terwijl ge u hecht aan de onbestendige aard',
Hoe ras de dood, die rang, vernuft noch schoonheid spaart,
Uw levensdraad…
Smeltend zal je sterven
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
568 je schuift
het sneeuwgordijn opzij
treedt ijskoud op
in volle glorie
kristallen schitteren
op je japon
gedragen door de wind
je sprankelende lach is zon
je zweeft en
slecht in sporen
op de baan zien we
jouw ronde zwieren staan
ik weet je in mijn armen
zij zullen jou verwarmen
smeltend zal je sterven en
wij heel snel jouw lente…
Een stukje sterven
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
590 We moeten eerst een stukje sterven om uiteindelijk sterker te wezen,
We moeten eerst heel veel verliezen,
Voor dat we weten wat we echt verkiezen,
Op het moment dat we veel hebben verloren,
Op het moment dat je tot de bodem van de afgrond bent gedreven,
Op dat moment begint het echte leven,
Als je in wanhoop hebt geleefd kan het alleen…
Baren en sterven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
509 Een man die sterven gaat.…
dromen sterven niet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
811 prille dromen
zijn zo tastbaar zuiver
met een stille huiver
van verwachting
latere dromen
zijn zo sterk verweven
met het leven
dat zijn sporen bracht
soms
zijn late dromen
de prille dromen
die na zoveel jaren
niet gestorven zijn…
Ook dichters sterven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
749 Hoe dichter ik bij de leeftijd kom,
dat ' terug' in tijd er niet meer is,
wordt de confrontatie er eentje
die ik nochtans het liefst nog even uit wis!
Wederom een dichter van subliem formaat,
overleden toch iets wat je raakt.
Al zal 'k nooit zijn hoogte aantippen,
'k ben een van hen, zoals velen met mij.
Herman is niet meer, maar zeker…
Sterven. I.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.142 't Is het Leven dat henengaat,
Stadig, stil,
Als zoveel dat altijd verder gaat
En toch niet heengaan wil;
Als elke tik van de klok, die uur
Nà uur slaat,
En nieuwe voortdringt, en ze één voor één,
Eén voor één sterven laat;
Als elke vonk in de vlammende haard,
Vuur een poos,
Door 't vuur geboren, door 't vuur verjaagd
En geblust…
Sterven. III.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.187 . . . . . . . . . . . . . .
Zoals de golven gaan en komen,
Komen en gaan,
Den schoot van heur moeder, de zee, ontnomen
Levenbelaân;
Zoals de bloemenkindren komen,
Bloeien en gaan,
De schoot van heur moeder, de aarde, ontnomen
Levenbelaân;
Zoals de starren gaan en komen,
Schittren en gaan,
De schoot van heur moeder, 't heelal…
Sterven. IV.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.194 Toen Z ij n e stem, wellend uit diepe nacht ...
Lichtend gelaat zag 'k over mij gebogen;
Ik staarde in kalme, vriendlijk blikkende ogen:
‘Kom met mij,’ wenkten oog en lippen zacht.
Mijn Gids had vleuglen, en op vleuglen vlogen
Wij de aarde langs, die droomrig, dauwbevracht,
Opglansde een wijl. Dan hoger, tot in pracht
De sterrenzeeën om…
meervoudig sterven
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
608 gejammer van stervende takken
nachten vol regen
spiegels en luchten
niets ontsnapt aan
het geluid
het tast zintuigen aan
het slokt wolken op en het levende
zie ik verdwijnen
zal een vogel nog zingen
tussen schaduw en schors?
ik treur om gehavende nerven
het breken door ongevraagde winters
en van daaruit in eigen handen…
wanneer sterven moet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
22 De mens is eenzaam tot en met zijn dood
Dat tot in ‘t diepst der harten dringt
En zelfs geboren uit dezelfde schoot
Naar ‘t ver en stil en duister bos
Zijn wij nog vreemden voor elkaar
En lokt ons beiderzijds van ‘t pad…
De angst om te sterven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
788 De angst, stond op haar gelaat
net als op dat van hem,
we hadden niet voldoende tijd
fluisterde zij, ik wil niet.
Een pijnscheut schiet door 't hele lijf
hij ziet hoe ze verkrampt
voelt haar pijn als 't ware mee
tranen raken verdampt.
Ik wil niet dood, ik wil niet weg
maar deze pijn is onmenselijk
redt me uit deze krankzinnige hel
help…
in voortijdig sterven
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
576 vogels nog stil
jouw liefde nog slapend
onze kleine fee wakend
ik keek langs je wimpers
de lijn van je haren
je voorhoofd de ernst
in een rimpel de lach
die ontstaat uit de kuiltjes
in wangen je mond die
die lach heeft gevangen
een takje lag
stil op de grond
gebroken bij pogen
licht te bereiken
het droomde in
voortijdig sterven…
helden sterven niet
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.045 ik kijk nog een keer om
en zie uw assen vallen
alsof ze nog even het gewijde gras
willen borstelen
zoals de wind doet met de fiere boom
voorbij
uw nu gesloten vensterruit
U praatte graag
en met de handen even opgeheven
kwam niet alleen Goethe weer tot leven
maar ook uw pijn, nooit aflatend,
met vragende vingers naar oorlog
en kinderjaren
meer…
Te jong om te sterven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
583 Hij was pas tien.
Nog een en al puurheid.
Onschuld.
Tederheid
Een lief mannetje.
Altijd vrolijk.
Even sociaal.
Open als een zomerbloem.
Dat jongetje stierf, zomaar,
voorlopig zonder gekende aanleiding.
Na een kort leven, maar wel geleefd
aan 200 per uur.
Even snel, in een paar fatale minuten,
gleed hij weg uit het hier!…
Een beetje sterven?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Een beetje stervend
zie ik vanuit ’t raam
druilige regen
bedekte hemel met
wolken somber grauw
glimmend natte straten
een beetje stervend
mis ik bloemengeur
en heldere horizon
aan ’t einde van de dag
breken toch de wolken
zodat ik in laatste zonlicht
niet meer hoef te sterven
maar toch nog leven mag.…
[ Oorlog is sterven ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 Oorlog is sterven
van de honger, in de kooi --
Arme kanarie.…
leven en sterven
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
531 levende kustlijn van zand
altijd in wording
altijd aan het sterven
landschap in beweging
grillig ruig
stelend en vretend
onberekenbaar
huizen verdwijnen
onder bergen zand
Charybdis’ wellustige
kaken zuigen
schepen op om ze
dan weer uit te spuwen
verslindende Scylla
wacht sluw haar kansen af
niets niemand blijft gespaard in
dit…
Streven of sterven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
451 Wie schrijft die blijft
zolang de bom niet valt
maar blijft wie schrijft
dan ook nog na zijn dood
de dichter-schrijver
die vaak werd gelezen
doch in 't hiernamaals
nimmer werd geprezen
voor wat bij leven
voer werd voor de mezen
doordat geen mens meer las
doodop van 't racen
beeldbellend in het tijdperk
van ontlezen
maar…
vergeet te sterven
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
520 de oude en moegestreden huid
dat vuil over de dekens kruipt
wijst af tot voorbij de laatste snik
wanneer de wilskracht ’t vertikt
laat de wrangheid van ’t chagrijn
neerdalen als ’n snotterig venijn
want niet weten verschoont ’t verstand
de vrucht verdroogd, ’t vel verbrand
’n nacht losgeslagen in de tijd
de zon verbaast wat zij benijdt
als…
Sterven In Termijnen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
704 her en der zijn er al stukjes
van deze dichter
achteloos ter aarde besteld
stukjes uit mijn neus, achteloos gesmeerd onder schooltafels
pluisjes borsthaar, in bedden geplant
van korte hormonale dansen
schoen met gaten, gaten in alles
zoals foto's van rotte
kiezen en tanden,
zijn al met pensioen en met de huidige
technologie niet meer te…
Nederlanders sterven uit
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
810 Oudere jongeren wonen nog thuis
Een eigen stek is onbereikbaar
Ongemerkt kruipen de jaren voorbij
Spaargeld verdampt door dieverij
Een huwelijk met kinderwens
blijft uit en verdwijnt in het niet
De volkspiramide staat op z’n kop
Dit land sterft uit in stil verdriet
Onze bestuurders falen
Ze dreutelen en dralen
Verstoppen zich achter…
Ach, sterven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
258 Ach, ik kan verdrinken
's nachts onder een boom
doodvriezen, alleen
maar verkleumen of geluk hebben
en een plaats bemachtigen
om te slapen in de opvang
onder de honderdbeddendeken
met voor ieder een hoofdgat
lekker warm bij elkaar
Maar dan nog, vanochtend
werd mijn buurman niet wakker
bij de eerste, tweede en derde gong
Spartelend…
Het Sterven van het Geluid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
320 Wanneer het lawaai langzaam oplost
en de ruis uiteindelijk stilvalt,
richt mijn aandacht zich
op het sterven van het geluid.
Mijn focus verscherpt
zonder dwang of grens,
waar intentie als licht
mijn hele wezen omvat.…
leven en sterven
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
90 “ zij die sterven hebben mijn aandacht “
de dood streelt woorden die
traag langs mijn huig
naar buiten glijden, tijd
is water in vormloze kronkels
een vlaag van een koud schijnsel
aanbidt het laatste maal dat ik
zonder het te weten dat het in mineur
gelegen weldra mijn overgang
zal bespelen met de smaak van salmiak
een vleugje kind…
In eentonigheid van sterven
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
185 De man ligt in zijn graf,
hij is dood gevonden
in de eentonigheid van sterven.
Zijn mond rust in zijn hartgebied,
heeft niets meer te zeggen
over de wereldvrede.
Waar jonge meisjes musiceren
met violen, een piano en een harp
en liederen zingen over de dood.…
Als de blaadjes van de bomen gaan
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
951 Je ziet het sterven rond je
van wat zo fleurig was
het nieuwe jonge leven
is er het voorjaar pas.
Als er om mij heen
de dingen sterven gaan
dan voel ik mij verdrietig
en lichtelijk aangedaan.…
najaar
netgedicht
3.9 met 77 stemmen
22.558 najaar is heimwee
onder leigrijze luchten
sterven de bomen…