406 resultaten.
Nomen est omen
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
744 niet de plicht ontwricht mijn denken
het zijn de barsten in het beeld
de afgebladderde verf van zijn gezicht
ik schuif het loden gordijn opzij
vervloek mijn duivels werk
marmer, zwart en wit geaderd
zerk, na zerk, na zerk
mijn handen glijden langs de groeven
van geboorte en sterven
terwijl mijn hoofd door doden bladert
kerf ik in de diepste…
Vrouwe lente
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
636 leen de woorden van de hemel
schrijf de wolken met de wind
wil weer heerlijk touwtje springen
als een onbekommerd kind
verf de bloemen op de heuvel
tel de mieren in het gras
lekker rollen naar beneden
brullen kikkers in de plas
zoemen bijen om de oren
vliegen wilde eenden op
worden vlinders weer geboren
vrouwe lente loopt voorop…
Dan bruist het leven
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
512 heb het mooiste linnen genomen
de fijnste penselen gekozen
mijn verf met liefde verdund
de lijst met goud verguld
om de lente in je gezicht
met zomer vast te leggen
jij vangt me met je ogen
als ik even stil sta te dromen
lacht zacht als ik weer ga
dan bruist het leven
als ziel in het schilderij en zegt
je mond zachtjes jij bent van…
Eerst is er een berg
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
621 De verf kwasten lijken al op een kunstwerk
jij hoeft alleen maar met schilderen te beginnen
kleuren uit te zoeken en te vegen
op het schilders doek, dat geduldig wacht
terug duwt, wanneer te hard geraakt
Met het paletmes trek jij strepen
accentueer met de penselen
het doek beweegt, begint te leven
laat zien dat schoonheid is
zoals een vorm…
ik bijt een dier uit de muur
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
451 bijt een dier uit de muur
zijn poten zijn kromme lepels
zijn bek vol knopen
hij zegt niks
maar spuugt geel
ik lik blauw van het plafond
de lucht smaakt naar ijzer
iemand heeft ogen
geschilderd op mijn knieën
ze huilen zwart
ik schreeuw een boom in rood
geen wortels, alleen
vingers die grijpen
naar mijn oor
en alles beweegt
alsof verf…
Strijklicht van de tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
154 In het laatste donker
voor de dageraad zwerf ik
na het feest door de stad
mijn vertrouwde stad
De lucht is helder
ik heb geen idee
wat ik zou willen
De rivier glijdt voorbij
Lege kaden, geen verkeer
stilte om de monumenten
en alles netjes aangeveegd
In de museumpaleizen
wonen naakte mensen
van marmer en verf
De prinsessen zitten…
De kleuren van liefde...
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.998 In het landschap van mijn dromen
schilder ik mijn liefde voor jou
Het penseel verft de kleuren
die ik in mijn hart ontvouw
Opnieuw beleef ik onze liefde
en schilder onze passiekleuren
Zacht streel ik de verf op het doek
over lichamen die naar liefde geuren
In het landschap van mijn dromen
schilder ik onze vurige kleuren
Doop mijn penceel…
Als het mooi had mogen zijn
netgedicht
2.1 met 12 stemmen
2.095 Nooit zou dit gebeuren
Als het mooi had mogen zijn
Maar elke keer als ik zo kijk
Moet ik toch weer betreuren
Dat mijn leven is gegaan
Zoals het moest bestaan
Ondanks die openbaring
van de mooiste kleuren
En dat ik hiermee mijn leven vul
Als strepen op een doek
Met kleuren verf zo fris en gul
Over een diepe zwarte laag
Van vernieling en…
Mankes 2
gedicht
2.9 met 21 stemmen
9.636 Mijn vaders tronie vult het schilderij
een sloot loopt uit zijn pols naar horizon
waarop zijn kin rechtstaat een heldere lijn
omgeeft zijn kale wezen en de zon
nergens zichtbaar natuurlijk plakt hem gauw
tussen kleine wolken en het blauw
ik meen hoewel van zorg de verf haast breekt
dat er iets vrolijks uit mijn vader spreekt.
-----------…
Ogen maken geen geluid
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
481 ik schilder nog
in zwart en wit
maar weet niet goed
meer hoe het zit
ik ben contrastgestoord
jou kleur ik roze
op het rode doek
ik krijg je zo
niet uit de verf
wat ik ook doe
je lijnen zet ik neer
wat ik ook probeer
jij springt er
totaal niet uit
je ogen maken geen geluid
dimensieloos
vervlak jij op het linnen
ik penseel je hart…
Nog heb jij het mes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 penselen zijn geknakt
de verf is verhard
in het linnen zit de rot
maar je geeft niet op
nog heb jij het mes
waarmee je ongerechtigheden
weg gaat schuiven
lijnen naar jouw zin kan buigen
met een licht palet
heb je het donkeren stilgezet
om de werkelijkheid
weer leefbaar te maken
de strop is van je nek
je kunt nu ademhalen
geld en…
Regennacht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
535 Het is bijna alsof je de zomerse zon
achter de horizon hoorde dalen
nu je met de blauwe verf
van jouw stille liefde
jouw geweten kleurt
om te overleven
onder het maanlicht
van de nacht
ben jij de mens
die jij voor ogen ziet
en ook de druppels
van de nachtelijke regen
blijven dalen in jouw gehoor
door het vertrouwde
van de regennacht…
wat ik niet zeggen kan
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
487 het is het lege nest dat op
de schoorsteen achterblijft
de blauwe sluier rook die
over grauwe daken reist
de overgroeide kuil bij de rivier
een vogel in de verre verte
de verdwenen zandweg
de vervaalde verf op kozijnen
een dag van nevelige dauw
de middag die in stuurse stilte verstikt
het dorp waar het windstil is
de korst van vervreemding…
De laatste penseelstreek
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
248 De verf ligt dik, een reliëf
van rimpels, littekens, bladgoud.
De kwast rust in de pot.
Geen angst voor het witte kader:
de compositie voltooid.
De geur van lijnolie vervliegt
terwijl de avond de contouren verzacht.
Een slotakkoord is geen stilte,
maar galm—
bewijs dat er muziek was.…
Kleurt in zacht pastel
netgedicht
2.8 met 15 stemmen
829 stilte spreken
woorden blijven in gebreke
om te zeggen wat
we voelen voor elkaar
zinnen openen
pas diep van binnen
omdat het buiten
geen contact toelaat
jij kleurt in
zacht pastel mijn uren
ik blijf turen naar
jouw blauwe horizon
in ongebroken wit
penseel ik steeds je zit
handen kunnen je dromen maar
ik kan je niet uit deze verf…
Aldus sprak het zwarte gat
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
774 Voor mij op de grond
een krant
lege fles
papier
zwart gat ondekt,
Te gek
gek gekras in de nacht
tast in het duister,
Krachtige katachtige
ogen
prachtig,
Kijk in de zwarte gaten
er in
willen bijten
er door heen vliegen
met verf besmeurde vleugels,
Vallen
op de grond
een krant
lege fles
tekst op papier,
Start een revolutie…
Inburgering
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
1.056 Vraag mij niet ooit terug te keren
naar onze bloedstollende sleur
tussen vergeeld behang verkeren
ontneemt het leven elke kleur
op kruiend ijs wil ik verdwalen
in een vuurrode vlammenzee
ik burger in bij kannibalen
met negerinnen op de thee
vergeet voorgoed alle verhalen
uit onze perkamenten rol
je zal mijn kruin nimmer zien kalen
ik verf…
Koude schoonheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 Een maagdelijk witte nacht
geschilderd door van Gogh
met duizenden stippen
in reflecterende verf
geluiden dempen hoorbaar zacht
en in de verte bast een hond
wind streelt het dorre hout
langs contouren van boerenerf
van zilver schijnt de grond
in licht van wassende maan
die glans gaat in verstijfde water door
alsof alle leven stil blijft…
Maagdelijk in verwachten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 de verf is verdroogd
penselen hard geworden
in een liefdeloze tijd
het palet vol stof
de felle kleuren
somberen een zielloos dof
het linnen
is nog onberoerd
maagdelijk in verwachten
dan schetst het licht
weer voor het eerst
kruipt schaduw uit de nachten
een compositie
van zwart wit
waarin al kleuren groeien
de winterslaap…
uitgewoond
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
555 terwijl het zonlicht
met glasscherven speelt
heerst doodse stilte
op verlaten wegen
huizen zonder buren
kraken onder het geweld
van onteigening
ramen en deuren
versplinteren de tijd
en waar liters verf
teksten braken op muren
overwoekert graffiti
gevels en straten
onkruid groeit
tussen stenen en asfalt
in het dorp
door…
Duizend kleuren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
694 duizend kleuren schilderen
op papier
geef ik mezelf
meditatie met verf in
ontelbare tinten
vrijgekomen in het
zwarte gat dat jij achterliet
glasraam in de Franse zon
intens lapis lazuli
fleurt mijn ziel op
ik sta niet meer
aan mijn zieke kant
mijn onvoorspelbaar lot
nu zielevreugde
op hemels niveau
Ik ga niet meer met je mee.…
Als het niveau zakt
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.224 Hem kennende zegt ze:
‘Zie je de vogel van verf en
zie je hoe verlegen de afgrond wel zwijgt?’
Terwijl het geluid wordt geregeld,
blijven ze hangen
tussen bewogen worden en bewegen.
-----------------------------------
Uit: Tirade nr. 53, blz. 104, 2009.…
Art deco
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
524 Je komt net binnen en het eerste wat je
Doet is op die knop klikken
Dat doe je maar als je 's nachts thuiskomt
Onder de verf en
Te veel gedronken hebt of zo.…
Vederlicht evenwicht
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
791 Verwissel me niet met een vreemde
die jouw hart slechts tijdelijk neemt
maar je wezen onberoerd laat
terwijl ik in gedachten meelijd
als vervreemding daarna toeslaat
Vermeng me niet met jaloezie
dat zwaar explosieve mengsel
slaat een gat in ons schilderij
dat treurig zijn verf laat vallen
naakt zonder inhoud achterblijft
Vederlicht…
even onderduik
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
702 De verf die aarzelt in de kwast,
het doek dat droog blijft,
omdat iemand dreigt te kijken.
De hand die boven de toetsen
hangen blijft omdat de speler
weet dat muren horen.
De pen die letters absorbeert
om het verhaal onleesbaar te doen zijn
voor een geheime dienst.…
Kijken, voelen
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.063 Communicatie behangt de lucht
Niet vast te leggen met strepen,
Verf en klodders, kwast
Wat speelt er in dit tafereel?
Het is kijken op de tast:
Het is voelen
Aan de blauwe/groene vlakken…
VANZELFSPREKEND LICHT
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.390 opbouw bloei beton
geur van nieuw woonblok
de auto start niet meteen
duwen lachen springen
de deuren klappen dicht
zodat de richtingwijzer naar
buiten wijst
de ochtendzon geeft vanzelf-
sprekend licht
verf kalk cement
geuren gezamelijk
tegelvloeren tegelwanden
voor en achter glazen puien
in staal gezet
het is nog vroeg
in Rotterdam…
lof der traagheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
551 rode raamluiken schemeren
door de nog kale bomen
een hond blaft achter de deur
door de hoge ramen valt het licht
op twee rode uien en wat roestige spijkers
geleefd stilleven
met een mesje krabt hij een dun laagje
van de aangebrachte verf weg
de poes tilt traag een ooglid op
hij struint wat door de tuin
kijkt naar de gevel, de lucht…
Rembrandtcyclus: anno 1642: impasse na de dood van Saskia
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
495 De molen van mijn leven
draait maar door en door
het hoofd, de wieken slaan mij
steeds tegen de grond
wie kent je beter dan de spiegel
die dagen slijt met zelfportretten
weigert je om op te zetten
je kunt zo tactloos zijn
royaal met verf en geld
je grote mond
eigengereid, het noodlot
sloeg geliefden dood
alleen je werk doorstaat…
De bloemen die zij nooit kreeg
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
880 kleuren bij haar
van nummer negen
zo leuk bij het behang
het getik van hoge hakken
en geile gilletjes
passen perfect bij zo’n madam
nee, zij is niet blond
maar wel strak in de verf
gezet, daar houdt hij van
tegenwoordig dan, hij drinkt
nu rode wijn, draagt een pullover
en zij pinkt pluisjes uit kasjmierwol
de uitslover, weg met…