428 resultaten.
Ontwaak uit de crisis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
477 ontwaak uit onbewuste slaap
verlaat de goud vergulde toren
vervang de huid waarin je staat
grijp de horens die zich tonen
vergeef de fouten met herinnering
geen mens leende ter verwoesting
sta op, doe, richt je op morgen
speel de melodie van’t nieuwe doen
vang het licht in beide ogen
rol het deeg van goed fatsoen
bouw de brug zonder…
Veertje van de vrede
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 Terwijl de wind
Met verwoestende
Kracht om zich
Heen grijpt
En al het zijnde
De angst van zijn
Leven aanjaagt
Zie ik midden in
Die orkaan dat kleine
Veertje liggen, gewoon
Op de grond in het gras -
En met geen mogelijkheid
Is zij van haar stuk
Te brengen, terwijl de
Storm over haar raast
Brengt de zwaarste
Stormvlaag…
zinloos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
727 De dromen van wie de dood wachtte,
waren in ieder geval minder onnozel
en verwoestend, dan de ijdele hunkering
naar glorie op het slagveld.…
Bemoediging
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
661 Zomaar een paar zinnen
van wat ik voel en wens voor jou
nieuwe krachten te putten uit de bron
je erin mag slagen
het lot van de verwoestende storm
te kunnen dragen
te zwaar voor een enkeling
je hebt nog je gezin om voor te leven
die je steunen altijd weer
vraag ik de Lieve Heer
jou moed tot aanvaarding te geven
want Parkinson kent…
Zaadkluizen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Soms is een nieuw begin
dor hout in zwart slijk
of in geblakerde grond
na een verwoestende vloed
een snelle vuurzee, of
menselijke domheid
Dan ontwaakt de aarde
van de Aarde
en gaat haar zaadkluis open
Alles bloeit weer op
waar we bij staan
maar we kennen onszelf
en durven niet
er volledig op te vertrouwen
We zijn zonen van Noach…
Mensen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
503 Wees voorzichtig met mensen,
ze zijn een plaag, een tumor en een pest;
willens, wetens en gewetenloos
verwoesten ze andermans en eigen nest,
verkrachten ze ons aller Moeder,
prostitueren Haar als wingewest.
Wees voorzichtig met mensen!…
Herdenking
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
410 de ondergaande zon
kleurt de hemel bloedrood
universele emoties
verspreiden zich over de velden
waar rode klaprozen bloeien
in de stilte staan rijen kruisen
de grond is doorweekt
van verloren tranen
verwoeste levens marcheren
als een bloedrode draad
door de wandelgangen
van de genadeloze hebzucht
een gedwongen afscheid
van…
Het sluitstuk
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
456 ik zag
de aarde
scheuren
hoorde wortels
janken in
ontbossingspijn
voelde rotsen
splijten die niet meer
gebonden wilden zijn
de verwoesting
was gigantisch
in zijn omvang
universeel ik kon
mijn tranen niet
meer bedwingen
de overweldiging
kwam onverwachts
en werd mij te veel
alles viel weer
terug tot elementen
moleculen in overvloed…
Avondrood
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
435 De witte vredesduiven
hebben de hoop opgegeven
ze vliegen niet langer
naar de zilveren hemel
bodemloze antwoorden
door niemand gegeven
ondergaan het verwoestende
duister van de ondergang
de dag een fiasco
zwarte bladzijden
onzichtbare zinnen
nooit meer beminnen
uit vergeten boeken
zonder persoonlijkheid
donkere wolkenbedden
in…
Najagen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
636 De avond voor het duister
breekt het zwijgen van de dag
omwoelt haar donker denken
schenkt bezield die ene lach
de nacht voor altijd eenzaam
onder het schijnsel van de maan
verwoest gesmolten zinnen
verdrijft gewonnen waan
de ochtend voor het weten
tikt zware uren naar het noen
op jacht naar nog een leven
vergeet zij het verloren toen…
Geen stem
gedicht
3.1 met 53 stemmen
14.226 geen stem in de wolkbreuk de plotselinge waterval
van de daken glijdend
druipende steen met hun zoute tongen
verwoest o geen stem
onder het afdak
geen oog en geen beeld en geen godheid
buiten het raam
wuivende takken en de echo van een licht
over de grond kruipend
nee een stroom wild
rode robijn
een wilde stroom
en het daglicht…
de ravijnen zijn gebleven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
709 stenen zijn geruimd
het pad weer vrij gemaakt
maar de ravijnen zijn gebleven
we jagen niet op
vergezichten willen slechts de
stap verlichten die we moeten gaan
geen hand in hand
te lang en smal om
samen voort te schrijden
voorzichtigheid is
troef om de verwoestende
lawines te vermijden
we erkennen ook
het samen strijden…
midden in het leven zijn wij door de dood omvangen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.964 media vita in morte sumus
gekraakt de allerlaatste roos die rood
op geel de ijsselstenen muur besloeg
de nacht zo streng en bitter van de dood
verwoestte weer wie tijd van leven vroeg
ik voel de oude worm hardnekkig knagen
ik voel hoe krom en slom hier gangen boort
die doorgedrongen tot de liefste lagen
gestaag verteert wat nog aan…
Waarom...
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.464 Een verhouding met een ander,
Verwoest, verscheurd, verbitterd van verdriet,
Wij houden van elkander,
Mijn vraag is waarom je dat niet ziet.
Je keuze is gemaakt, zij is voor jou de ware,
Ik zal je moeten laten gaan,
Dat ongeloofelijke loeder!
Jij bent nu de hare.…
onvoltooid applaus
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.608 Tarifa rechts
kronkelt een nieuwe asfaltweg
glimmend haast spiegelglad
richting zee
daar kruip je dan
bijna tot in zee
tot op het strand
o stad
zo diep gelouterd
tot in je grauwe stenen
het is hier stil
het is hier beter
niet te spreken
want stenen
spreken niet met woorden
maar met beelden
het forum ligt verstomd
in het verwoest…
Moraal
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
611 .
------
Sinds Pim er was zeggen de mensen wat ze denken
En wat ze zeggen wordt ook vaak meteen gedaan
Dat heet niet ongecontroleerd meer, maar spontaan
En ongeacht wat er verwoest wordt, wie we krenken
Geven we iedereen z’n vet en van katoen
Omdat we er helaas alleen maar zelf toe doen.…
Mijn liefde
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
824 Je juicht in stilte
maar iedereen kan je horen
wij
jij en ik
stonden op een kruispunt in ons leven
maar een richting
onze richting
stond niet aangegeven
dus koos jij je eigen weg
niets ontziend
verwoestend
brak je mijn hart
als walnoten onder een hamer
ik dacht aan de hemel
maar jij creëerde een hel
als jij had willen aangeven
dat je…
zandgedachten
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.422 Wanneer je zoekt wordt het eb
als je terugtrekt in je eigen diepten
om dan, door de kracht van gevoel
een waanzin die je meesleurt
naar het land, waar ik wacht
en je woorden me overspoelen,
zandgedachten verwoestend
Je brengt me schatten uit de zee;
sterren, een krab
wrakhout smijt je me toe
waarmee ik een hut kan bouwen
Wanneer ik gekroond…
Rampzalig
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
757 Ik heb verdriet om de vrouwen
die oud leed projecteren
op nieuwe liefde
en daardoor
de kansen op geluk
domweg laten glippen
Ze stelen het meest armzalige
van mij en blijven blind
voor de ware liefde
Ze denken hun vrijheid te nemen
maar door hun kortzichtige acties
verwoesten ze hun diepste integriteit
en gaan ze onbewust hun heiligheid…
Onverslijtbaar, onbreekbaar.( Haiku's)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
466 Scherp als de zinnen
verwoestend als de bliksem,
zachtheid in een woord.
Verstild in ruimte
leegte zonder verdriet,
gewogen door beweging.
Leven dwaalt te ver
vertaal mijn oude angsten
in een nieuw akkoord.
Verlicht ijskristal
als reisgezel van een nacht,
dan vloeibaar verder.…
Verzengende zon
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
655 (Gevaar)
Verborgen gevaar
't Paard van Troje
Onstuimig verwoestend
Metershoge golven
Zeebeving met
Wonden. Gewonnen
Maar ... wezenlijk op
In de verborgen
Moderne kunst
Schuilt seksualiteit
Tussen gil en kleuren
Davert, steunt en
Kreunt.…
Dit ingenieuze spel
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
427 verwoestend
slaat de wind het
rijpend koren neer als
dank voor deze zomerdag
of zien wij dat verkeerd
waar in de hitte ongezien
het vocht is verdampt
gewas door zonnebrand
al geel en slapjes hangt
bedekt zij nu de aarde
laat water mondjesmaat
de grond indringen
beschermt zo wortels
en wat andere zaken die
de bodem vruchtbaar maken…
gevallen dorp (1916-2016)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
565 op een open plek
in het bos
waar het dorp was
het cafe, de smederij en
de vele boerderijen
daar ligt de dood net
onder de oppervlakte
verbergt de aarde de vele
lichamen van de doden
onder de grond
in het dorp staat
geen boom overeind
de verwoeste bodem is een
maanlandschap met diepe kraters
waarin nu zeldzame padden leven
elke…
Oekraïne 2022
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
514 Verwoeste steden, geknakte levens.
Miljoenen mensen op de vlucht
Die huis en haard moesten verlaten.
Soldaten strijden en sterven
voor volk en vaderland.
Hun vrouwen en kinderen op weg
naar een veilig land.
Zonnebloemen bloeien op de Oekraïense velden.
als eerbetoon aan alle helden.…
Moordlawine
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 die ik alleen maar
kon weerstaan
in mijn dromen
op de rand
van verbranden
met een buitenkant
zonder korst waar
slechts in het
vet walmend
kringelen van rook
de resten van
organische materie
te ruiken zijn van
de verzengde bodem
die steeds
plastischer in
beweging komt
gestuwd door
vloeibaar vuur die
de kromming van
aarde verwoestend…
verwachtingen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
392 beladen met verwachtingen
kwam hij als laatstgeborene
in het gespreide bedje van falen
waar elke lichtstraal gebroken werd
voor het tot glas verworden kon
in opgeblazen zuchten
in de oververhitte luchtstromen
van verwoestende eenzijdigheid
van onvervalst valse hoop
afgetuigd met teleurstellingen
ging hij als eerst gestorvene
als gebundelde…
Oorlogswerk
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.440 snauwend onderschreeuwen
brult om dit land bevelen
Binnen past een ander pak
om zwart zien te verbloemen
Achter gebroken enkelglas
blijft het louter lyrisch
kristallen bolle beelden kiezen
ze omlijnen steeds verliezen
Zolang een ijzig vooruit blikken
evenwicht voorspellen moet
Vol goed bedoelde moed voldoet
elk soort verwoesting…
SLAGVELD
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.348 Waarden zullen vervagen
Wegen zijn onbegaanbaar
Een strijd van vele geslachten
Op de paden van verderf
Woede kruipt door aders
Beneveld menig geest
En het oog van de oorlog
Kom hier goed uit de verf
Niets kan waanzin stoppen
Het vechten om de macht
Verwoestend zijn hun handen
Verscheurend zijn hun blikken
Niemand zal de winnaar zijn…
Ik kom zo..
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
2.639 Jij bent gegaan,
verwoest is mijn hart.
Waarom jij?
En niet ik?
Geeft God mij geen antwoord,
omdat ik bidden vertik?
Hoe kan ik je nou nog altijd voelen?
Zal je ziel nog ergens anders schijnen,
tussen hier en hemelpoort?
Of zal je in het vuur verdwijnen?
Waarom moet mijn leven voort?…
Droom zacht
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
850 Droom zacht
van het leven waarin je
vruchten aanraakt zonder
stuk te maken
appels plukt van de bomen
hun wortels
niemand, nee niemand
verwoest de geoogste velden
verregent het gedroogde gras
verdort het vruchtbare landgoed
het zwaard past de hand
iedereen wacht
verlaat de droom door
de deur van werkelijkheid
het gordijn van de…