738 resultaten.
Opende jouw zilte huis
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
513 je blauwde
weer in ijs
van nooit ontdooide
permafrost waarin
jij tevergeefs
je dromen zocht
met tijdloze
kristallen in briljante
setting vocht
om de dood met
staal te kaderen in de
groene aderen van het land
mijn warme hand
heeft jou gesmolten
in het kruis
de dwarsverbinding
met de werkelijkheid
zij opende jouw zilte huis…
Sluiers fijn zand
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
443 ik zag dat
wit krullende
branding
in formatie
haar sluiers
fijn zand te
drogen hingen
in vlaagjes wind
nog gleden
ze niet meteen
van de top
naar beneden
omdat cohesie
door vocht
daar geen bocht
kon nemen
de belletjes wit
in hun opstandige
fase krulden met
zon schitterende
kleuren in het
omslaan en over
de kop gaan in
het ruime…
buitje
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
671 Lijnen druppels vallen
als wolken breken en hemels huilen
nat, de wereld
wat buiten is
verkoeling brengend, vuren dovend en
blussend warmte na golven hitte
hhhmm heerlijk vocht
op brandende bruine armen
schouderpartijen
mijn hoofd in de nek
adrenaline stroomt
nieuwe energie
als regen daalt
op mijn gezicht…
Vechten om een stukje brood
hartenkreet
3.4 met 22 stemmen
1.675 Ik zag vandaag twee kindsoldaatjes
vechtend om een stukje brood
toen kwamen daar de mansoldaten
en schoten beide kinderen dood
Het stukje brood nog in hun handjes
en hun geweren op de grond
de kinderen met gaten in hun kleren
en bloed dat sijpelde uit hun mond
Ze waren opgevoed om te vechten
maar het brood dat was ze niet gegund
ze vochten…
ALS NOVEMBER IS GEKOMEN
poëzie
3.8 met 24 stemmen
6.264 -
Om de glorie, hun ontnomen,
In de mist te schreien staan,
Als november is gekomen,
En de takken traan op traan
Op de vochte grond doen stromen,
Waar de bladerkens vergaan
Na hun goude' oktoberdromen
En hun korte vrijheidswaan -
Als november is gekomen ...
----------------------------------
uit: Laatste verzen (1923)…
Tot het vrije
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
557 matrijzen nevel
aan een rustig dagbegin
de wind ademt vocht
uit het heden
klieft de zelfzuchtige lucht
pijlsnel voorbij
naar het volmondige licht
in die oeroude zon
ontkiemt het omrankte
vanzelfsprekend
zacht uit hun cocon
tot het vrije
opnieuw geboren
door de parabels van zonlicht
der bloeiende schepping
vol verwondering en bewondering…
ik zocht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
599 ik schenk me een glas water in
maar ik wil zwemmen in de zee
ik steek een enkel kaarsje aan
maar ik wil kijken naar de zon
ik slaap graag later in
maar sta vroeg op, gedwee
toch wil ik dagen verder gaan
dan de laatste droom die ik verzon
tastend naar een peertje licht
smachtend naar een druppel vocht
maar het blijft een stom gezicht
als…
De sleuteldrager
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Voor alles waar ik voor vocht,
voor al dat ik verloor in dit leven,
voor alles dat te winnen viel
De taak en rol
volgens de naam: 'Petrus', Rots
viel niet mee.…
Lijden
gedicht
3.0 met 2 stemmen
13.929 Geef de kelk door, de glanzende,
die met het bruisende vocht!
We delen alles, dat hebben we elkaar beloofd.
Geen ochtend volgt die doet betreuren,
dit duurt eindeloos, een feest zoals geen ander.
--------------------------------------------------------------
uit: 'De encyclopedie van grote woorden', 2005.…
Veteraan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 vraag mij
wat het betekende
en hoe het voelde te vertoeven
in wat jouw wereld was
een leven lang
heb ik je niet gekend
dan enkel maar als die soldaat
waarin ik steeds wanhopig
iets van een vader zocht
terwijl ik samen met jou vocht
tegen de spoken van weleer
we wisten al niet meer
elkaar te vinden in die strijd
vraag míj
wat dat…
Demonen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
570 Wat vocht hij fel en snedig
met zijn demonenschaar,
vannacht, want deze ochtend
sprak er onrust uit zijn haar.
zijn beddengoed, een bende
lag uit zijn ledikant,
door wanhoop en ellende
voelde hij zich overmand
Ze weten hem wel wonen
maar zijn verzet is schriel.
Zijn nachtelijke demonen
bijten stukjes van zijn ziel.…
Leefnet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
595 Wat er van dat fout geweven lieve leven
even bleef, het leefnet op het land getorst
een druppelspoor van vocht
tranen op een allerlaatste sparteltocht
aan die overkant op tanden knarsend zand gemorst:
Nooit meer samen zilten in het zoet van zee.…
Aanraken
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
345 Zwoele nachten beginnen
met zilte stemmen van liefde
het Goddelijke vocht van de ziel
in onze geneugten ademen
bloesems van een voorjaarswind
een eerste keer elkaar bemind
uren lengen aan elkander
aan onze bonzende harten
tot de ochtenddauw zo teder
we komen samen aan de zon
zodra het strelen weer begint.…
Zoals de vissen
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.192 Ik staar over het water
En stap er dan voorzichtig in
Lucht verandert in vocht
en kou bereikt mijn kin
Kijk even naar mijn buddy
En trek mijn flippers aan
Straks verdwijnen we van de aarde
Net alsof we nooit hebben bestaan
Loom laat ik mij zakken
Het water voert me mee
Eindelijk kan ik zweven
Net als de vissen in de zee…
Het regent
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
872 Het regent,
mijn huid ondergaat de vochtige geseling
onder stil protest;
Het regent,
goten worden tot rivieren waar doorheen
papieren scheepjes een veilig heen komen zoeken;
Het regent,
de zomer huilt uitbundig
om de haar onthouden zonnegloed;
Het regent,
ik knipper het prikkend vocht
ongeduldig uit mijn klamme ogen;
Het regent,
soms ook…
Psoriasis (8)
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.800 mijn wreef ligt open
de huid is stuk
vocht loopt eruit
ik kan slechts hopen
op betere tijden
gebruik nu een doekje
voor het bloeden laat
er niet in snijden
smeer regelmatig zalf
leg een gaaskompres
knip stukjes leukoplast
geloof half en half
dat Balkenendes voet
tegen wil en geweten
mistroostig doeltreffend
mijn wreef beïnvloedt…
Eindeloze zin
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
3.420 Naar je lichaam en je seks,
naar het passionele vocht.
Gewoon de seks bedrijven,
want liefde was er niet.
Het zou voor één keer zijn,
als je het daar dan maar bij liet…
Je had nog iemand thuis,
echter een uitputtende bron.
De liefde was daar wel,
maar onze seks overwon.…
Een hallo in tegenlicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
516 de puzzel bewolkt
die wind en wolken
hadden verzonnen
is niet gelegd vandaag
compact scheren
de stukjes langs blauw
maar zon brandt al gauw
zijn opklarende gaten
lost de volumen op
het enige dat blijft
is het warme vocht als
een hallo in tegenlicht
die langzaam verdwijnt
in een rode zonsondergang
als de wassende maan in een
kraakheldere…
Het was een morgen, kristallijn gezet
poëzie
4.0 met 4 stemmen
3.287 Het was een morgen, kristallijn gezet
op vochte weiden, waar de droppeldauw
de sprieten, stengels buigen deed, aan kelk en steel
schakerend in het lichte grijs gezegen
op gras en groene halmen, in de lucht
heldere vinkenslag, over de vlonder
het reppen van de voeten, de witte tandenlach,
het zingen van de melkster, aan de kimmen
de zomen
ging…
Onwaarschijnlijk
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
675 Hij besefte dat zelfs met al het vocht in zijn ogen
hij nooit sterk genoeg zou zijn
om zee te worden.
Ik waaide verder met een roos.
Op de bodem bloeide geen enkele bloem.…
Het hart ( A. )
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
493 Mijn hart dat vocht, blijft vechten
totdat de laatste trein wegrijdt... .
Het zal zijn in die stilte,
waarin niets, en niks,
te winnen noch verliezen was.
Het lag in de immense grote kracht
der kwetsbaarheid dat mijn leven
uiteindelijk oploste in tijdloosheid.…
De nietsheid van nu
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
506 Wolken die voorbijdrijven
Schakerend van onschuldig licht
Naar het donker van een
Bezwaard gemoed en
Tenminste nog uit lucht en
Dreigend vocht bestaan waaruit
De ontkiemende korrel zijn
Kracht kan kweken om
Leven door te geven, zij
Staan in schril contrast
Met de nietsheid van nu -
Tranen die geen tranen zijn
Maar uitgelopen…
Blauw in wolkfestijn
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
667 hemel
blauw in wolkfestijn
de tuin
kleurt meerjarig rood
in winterse borders
het huis
is warm en licht
door de lach in je ogen
maar de kelder
is gesloten met
stenen uit verleden
de specie
brokkelt in
een nieuwe wind
we hebben
alles open gebroken zonder
fundamenten te slopen
toch zal het
nog jaren duren voordat
het vocht…
Schoonheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
696 Ik heb vandaag
je brief weer gelezen
over hoe je zo graag
gelukkig wilde wezen
over hoe je zocht en verdwaalde
over hoe je vocht en maalde
over jouw ontbrekend perspectief
over ons, je had ons zo lief
woorden die mijn hart verscheuren
ik schreeuw het uit en
richt mijn blik naar buiten
betoverd door de herfstkleuren
en ineens, zomaar
ben…
Maanden we de jaren
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
978 zag je al
kalenders lang
maar heb nooit de juiste
datum kunnen prikken
van liefde voor het eerst
in pril beginnen
vochten we om de seconden
minuten en daarna de uren
in het speels elkaar
steeds liever vinden
later daagde het
maanden we de jaren
in samen sparen hebben
we bereikt dat onze liefde
altijd lenteachtig blijft…
Scheiding
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
2.649 Nog niet zo lang geleden
Je zat in zak en as
Het leven ging aan je voorbij
Je had het niet eens door
Je liet het allemaal op z'n beloop
Je vocht er niet meer voor
Met alle kracht die je nog had
Zo een jaar of twee geleden
Kon je eindelijk jezelf weer zijn
Dat had je veel te lang vermeden
Nu heb ik wat ik altijd al wilde
Heb ik de pappa…
leegte (of toch niet)
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.520 Hoe vervroren koude oorlog
Toen zij er vochten en toch
De warme zog
Van een Messias in de woestijn…
Betoverd nu, in winterdood
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
2.221 Betoverd nu, in winterdood
in laatst verlangen, waterschoot
rust mijn ziel, mijn pijnlijk hart
al was het om de dag te dragen
Mijn zucht, mijn damp als ademstroom
als draden, die de vlinders vlogen
verdwenen in landschapspaden
Enkel wit
het vocht hangt boven aarde
in de slaap, die mijn dood verdrijft
het is de nacht, die naderschrijdt…
De pastelletjes
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
539 de eerste kou
trekt langs je huid
met vocht
uit barre streken
de overgang
is groot van
zomerbloot naar een
wat herfstiger leven
het speelse is voorbij
maar toch liggen
de pastelletjes nog
warm licht te geuren
donker is wat
zwaarder op de hand
waar dagen korten
door lage zonnestand
de oogst is rijp
in warme kleuren
knusheid…
werp me op
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.510 tast me af
stil mijn angst
les de dorst
van mijn huid
bet het vocht
van mijn tranen
lik mijn oren
met je muziek
streel de lippen
van mijn zwijgen
wis de duisternis
met jouw ogen
zoet de geur
van mijn lijf
slecht de ruimte
tussen ons
deel met mij
dat we zijn
verenig adem
met adem
werp me op
de lucht in
laat me vallen…