209 resultaten.
Naar de zee van het niets.
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
940 Dit houdt me op de been
Wonderschoon is dan het leven
Zo overgedreven als een gemis
Als de realiteit te hard is.
Dan vergewis ik me van het leven
Dat geen soelaas kan geven.…
De hemel zoende eens de aarde.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
539 Bovenaards en wonderschoon
lachen zon en maan ons toe.
Blijf ik stil bij al je pracht.
Het dansen zijn we lang niet moe
en gaan door tot in de laatste nacht.
Trekken wij elkander aan,
stoten wij elkaar weer af,
in steeds weer een and're baan
en immer gaat dit dansen door.
Duwen raadselen ons voort.
door de dag en door de nacht.…
HET ZONNELICHT IS NEERGEDAALD
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.463 Het morgent daar, het avondt hier,
en wonderschoone verven
zie ‘k wentelen in het westervier,
en stille, stille sterven.
‘t Was rood eerst, helder peers weldra;
en, blauw- en blauwerwendig,
door al de hemelen heerst daarna
één duisterzijn bestendig.…
Zoals de karekiet en merels het al bezingen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 Ik blijf kind,'n holle fluitenkruidpijp mijn eigen geluid,
met een mond en handen vol grassen rietpluimen en
sigaren, het wonderschone gedroogd voor het thuisfront
in regels en zinnen vederlicht vereeuwigd te bewaren.…
Uit je schulp
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 oesterschelp
Ik voel hoe in verborgenheid in mij de parels rijpen
Langzaam puur ik korrels zand die landen op mijn tong
En in het duister oergeweld van weekdierengedachten
Dring ik langzaam dieper door tot de creatiekrachten
‘T Is een mooi beeld die ijzertrap, die wentelend oneindig
Eindigt bij de sterrenkroon die eens zo rijk en wonderschoon…
Voorjaarsliedje
poëzie
3.2 met 20 stemmen
3.461 ’t Geemlijk oude–vrijersharte,
Vol gemaakte vrouwenhaat,
Voelt een wonderschone smarte:
Peinst: het is toch nooit te laat.
’t Stijve bestje komt zich warmen,
Lachend in de zonnegloed;
En in ’t kluisje van Gods armen
Daalt weer levensvreugd en moed.…
Voorjaarsliedje
poëzie
3.2 met 22 stemmen
2.980 ’t Geemlijk oude–vrijersharte,
Vol gemaakte vrouwenhaat,
Voelt een wonderschone smarte:
Peinst: het is toch nooit te laat.
’t Stijve bestje komt zich warmen,
Lachend in de zonnegloed;
En in ’t kluisje van Gods armen
Daalt weer levensvreugd en moed.…
cantate (misty)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
850 licht
Breekbaar stralend als een satelliet
Een jonge bruid is zij
Die in haar kleed van rook
en blauw schijnsel met de nacht
paart in een eindeloos geven
zij aait de donkere stenen
beelden aan tafels
illusies in het hoofd
zuigt de lucht uit hun longen
om akkoorden en cadensen
hun eerste ademtocht te geven
en kijk
ze ontwaken
als wonderschone…
Een rouwbrief van een goed hart.
hartenkreet
2.1 met 16 stemmen
3.121 En wil mijn cadeautjes niet
Mijn verjaardag mijn verleden
Mijn moeder en zo velen die overleden
Moet ik je weer begraven
Nogmaals
Naar het hiernamaals
In je lichamelijk bestaan
Kom ik je vast nog tegen
Dan ben ik niet meer verlegen
Dan scheld ik naar jou
En naar jouw zwartmakende vrouw
Op gedempte toon
In nette woorden gewoon, wonderschoon…
Kruispunt van het leven
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
605 het nog niet op
al zit er heel veel tegen
lopen er beren op de wegen
je houdt je vast aan de kleine dingen
waagt het zelfs een lied te zingen
over hoe je tracht te overleven
op 't kruispunt van het leven
je weet dat je nog vrienden hebt
anderen je stiekem toch bewonderen
soms als een bloem die is verlept
maar ook in bloei, en wonderschoon…
Wat valt je soms toe
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
499 Nu ook nu februari het weer om gaat slaan
de natuur even bewust voor bevriezen kiest,
alles , ook de onbegrijpelijkheid zo bewaard
danst ook ergens een vlinder wonderschoon.…
Kruispunt van het leven
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
546 geeft het nog niet op
al zit er heel veel tegen
lopen er beren op de wegen
je houdt je vast aan de kleine dingen
waagt het zelfs een lied te zingen
over hoe je tracht te overleven
op 't kruispunt van het leven
je weet dat je nog vrienden hebt
anderen je stiekem toch bewonderen
soms als een bloem die is verlept
maar ook in bloei, en wonderschoon…
Celliste
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 (voor Mascha van Nieuwkerk)
Tijdens het pianospel van Alexandre Tharaud
sloot jij jouw goddelijke ogen zo intens, wonderschoon
en diepzinnig, waardoor Edgar Degas spontaan naar
zijn ezel rende om jou vanuit Hogere Perspectieven
voor eeuwig te portretteren
hoe jij met jouw rechterhand over de cellosnaren strijkt,
alsof jouw lichaam er voor…
Zomerpracht
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
481 Zo geniet ik van deze wonderschone dag tot
heldere nacht in de beste kleurverhoudingen tevoorschijn
komt waarin ik kan kijken naar het lichaam van de maan en sterrenregen
Wat is het adembenemend mooi om al dat zomers gewaar te worden en waar te nemen.…
Afscheid van Fleur onze Maltezer 10 november 2025
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.595 woonkamer
uw as, foto komt op de kast
steeds opnieuw zal ik in uw ogen kijken
hartsvriendin, lieveling
Zwaar is het wegen
de beslissing te nemen
uw leven te ontnemen
Jij draagt mij in dit leven
heb ik klachten
je helpt ze te genezen
Uw levensstijl, voorkomen
monter, schattig, iedereen
vind je mooi
uw gouden hart in geven
zo wonderschoon…
deze vuist
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
18.442 Hij stond dichtbij de mens van alledag, werd regelmatig tot in de kern geraakt door een gebeurtenis en schreef daar dan vervolgens grommend en mopperend wonderschone gedichten over. Een zeer bijzondere man die mijns inziens nog steeds te weinig eer krijgt en misschien zou het een idee zijn extra aandacht te besteden aan deze 'dichterbij' dichter?…
Je blik is als de onbewolkte hemel
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
986 dat kille koude staal
De ratio verkilt mij ik bid in devotie
Je lijst met opschepperige punten
Bevat de zoveelste kathedraal
Ik val in menige kerk op mijn knie
En bid voor het behoud van het verleden
Toch laten we ons beiden meeslepen
Door tijdgeest en plaatsgebonden groepsmoraal
Jij in het niet uitgebalanceerde heden
Ik in het wonderschoon…
wandelen in de sneeuw
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
807 ik heb ook mooie handen
Echter toen klam en kou
Ze straalde warm
Genoeg voor zijn vrouw
Weg liepen ze arm in arm
Krakend de witte sneeuw in
Dit was nog maar het begin
Elke keer als ik tekende potloodgrijs
Was ik al snel van de wijs
Mijn grijs werd wit op het blad
Het sneeuwde terwijl ik daar zat
Sneeuwvlokken uit de boom
Gewoon, wonderschoon…
glaslink
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
411 Hoe wonderschoon is niet het schip. Het vliegt.
Wilde wervelingen worden met kleuren aangedaan
tot de pijn het einde van de schreeuw aantikt. Stik:
niemendal heeft het litteken weer aangeklikt. Op.
Weg.
Haar lichaam leunt, haar tong krioelt.…
Zij was een puzzel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
876 Wonderschone gelegde puzzels was zij vaak voor hem.
Een elf met roze vleugeltjes of een boerinnetje die een koe molk.
Nu dacht hij haar zo te krijgen.
Dan wilde ze dat net juist niet meer en wierp ze haar
voor zijn voeten in honderdduizend stukjes.
Allemaal puzzelstukjes schots en scheef door elkaar.…
toegang
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
901 wie een wonderschone wereld aanschouwen wil
kijkt nu mee naar de foto van mijn entree
onder de lijsterbessenboom groeien saam
een witte vlier een stokroos en een braam
ernaast tegen het gaas een metershoge stokroos
met talloze rode bloemen torent hij hoog
boven de braam die met zijn doornen
een rode bessenbos innig omhelst
ervoor er achter…
De goede afloop
gedicht
3.7 met 9 stemmen
7.979 En hoe vaker je terug-
blikt, voortzwoegende, op de wonderschone
zonsopgang roerloos in je rug boven het verre
geboomte dat onhoorbaar ruist, hoe beter je
weet: dat ontwaken van de frisheid van limoenen,
die paradijselijke eerste hap van de tropische
verrassing in een jasje van melkchocolade –
het verblindend prille komt niet weerom.…
afscheid van een zomerdag
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.613 pinkend wachtend op de eerste maten dansmuziek
ingeluid door ademtochtjes lauwe zomeravondwind
traan na traan, druppel na druppel, als spaarzame oases
nemen overgauw rijkelijk begoten bloemenmondjes
vochtig afscheid van 't schaarse schijnsel dat in
het laatste schemerlicht verdrinkt
bedekt met stuifmeel verlaten blijde bijen gehaast de
wonderschone…
Lichtmis 02/02/2024 ///muz.Mà Vlast Smetana
netgedicht
4.5 met 31 stemmen
899 dolmenkringen verweven
Marekronen nestversjes van vogels lispelen
Ontbolsterend oplichtende verlichte zegs-wijzen
Golfbrekers die onder-sneeuwen
Spreuken Spreeuwen
Paps vlast een op’lichten‘ingewijde bed-ding
Vader staat op en gaat op stap
Oeverloos gevleugeld vederlichte maagdelijke zijde stranden vergezichten
Haar vloeiende lokkende tooi in wonderschoon…
Musiceren
hartenkreet
2.9 met 15 stemmen
1.809 Je voelt de behoefte om een instrument te leren bespelen
Je weet nog niet welk instrument
Je wilt muziek maken
Melodieën componeren
Wonderschone klanken ontlokken
En dan ineens: daar is hij !
Jouw instrument.…
Liefdes Hof
poëzie
3.1 met 7 stemmen
1.716 Wie liefdes hof betreedt,
de wonder- wonderschone,
wie om daarin te wonen
het verdere vergeet,
wie 't ogenblik bemint
en aanziet hoe, bescheiden
in ons gewekt, bij tijden
opnieuw geluk begint,
wie onbaatzuchtig leeft,
zijn aard zich overgeeft,
wie list en opzet haat
vindt hier zijn toeverlaat:
hoe zich de paden winden,
hij wordt het nimmer…
leven smaken, smaken rozen, leger spreiden, spreiden zacht,
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
158 Wonderschoon, schoon aanschouwen, krachtig opwijst, opwijst naar omhoog,
omhoog naar vertrouwen, vertrouwen dat hij leeft, leeft en geeft, geeft leven,
uit doden weergeeft, loov, loov hem, adem, adem heeft, zoek hem, zoek in noden.…
HET DENNENBOSJE
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.160 Hier straalt, hoe doods zich 't landschap toont,
Hier glanst het overal,
En rees een wonderschoon paleis
Van tintelend kristal.
De zon, die opklimt langs haar baan,
Dringt reeds zijn zalen door:
En schept uit prisma's zonder tal
Een bonte kleurengloor.…
Sint Barbara en Floris V
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
615 Der keerlen God was Floris V
als graaf
Beschermheer van de telers
van het zaad
St. Barbara, ooit steun en
toeverlaat
De patrones van 't proletariaat
Wie op haar hulp kon rekenen
en raad
Vond medestanders tegen al
het kwaad
Een bonte stoet van outsiders verslaafd
Aan gokken, drank en vrouwen,
veelgeplaagd
Edoch, hoe zonderling…