3063 resultaten.
Weerzinwekkend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
574 Een stapje door de wervelwind
Een zinderlings gebonden
Behoefte aan een mens en meer
De blikken brengen zonden
En wanneer het duister streelt
En het licht het moois verbrandt
Staan wij stil bij wat wij zagen
Zagen wij een wervelwind
Stenen met zich dragen
Voelen wij ons ook weer kind
Zo weerzinwekkend weer vergeten
Zonder slingers, mutsjes…
Gebed zonder eind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 het tuinpad zal nog bladeren verzamelen
regen zal nog wegwassen wat niet tijdig kon verdwijnen
ook al heeft september zijn schaduw geworpen
ook al lijken wolken opgedroogd in rookgordijnen
er zullen nog doden te betreuren zijn
verse aarde zal weer wonden onder duister bedelven
monden zullen zich om ingeslikte woorden snoeren
een ogenblik lijkt…
Mijn schat
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
954 Jouw omhelzing schittert in het duister.
Elk metaforisch beeld brengt mij in het Zen.
Iedere golf wat uitstrekt over mij heen.
Het geruis van de deining tegen de kust.
Deze schat is een ervaring van het heelal.
Waar ik lichamelijk en mentaal van uitrust.
Mijn schat! Iedere blik die jij tot mij richt.…
Zinnen
gedicht
2.6 met 18 stemmen
4.363 O de aanwakkerende vrees compleet te verdwijnen
nu je echt begonnen bent te worden als een kind -
beeld je daarbij het naadloze Vuurlandse duister eens in,
dat je omringt, je penetreert, tot overgave dwingt...
------------------------------------------------
Uit: 'Eeuwige vlam', 2003.…
Door blauw bloed
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
552 tonen van
historische bladmuziek
je had een
willekeurige greep
uit de stapels
familietraditie gedaan
met de hand
beschreven en
enkel ooit door
blauw bloed gespeeld
er kleefden intriges
cultuur en decadentie
aan de loopjes die in
boogjes waren weergegeven
het raffinement
was je vreemd en toch
proefde je de passie
van duistere…
Heimelijke horizon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
690 Weergaloos klinkt de echo van liefdesvriendschap
wanneer de eenzame mannen elkaar ontmoeten
in het bedwelmende duister van het Russische nachtwoud
donkere vlinders dwarrelen in dronken buiken
een baard houdt de wodkafles hoog in de lucht
illustere wolken bevloeien intimiteit met regen
en in het eenvoudige van de ochtend
aan tafel met oma…
Van jaar tot jaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
558 Het aftellen is begonnen en ik wacht
Nog luttele uren scheiden ons van wat komt
Tijd baant zich een weg door duistere nacht
Tot in eindeloos kabaal de stilte verstomt
Voor iedereen hebben we goede wensen
Veel geluk en gezondheid voor een heel Nieuwjaar
We gaan ons aan oliebollen en bitterballen verpensen
En nemen afscheid tot het volgend jaar…
Nieuwjaar
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
952 Uren, dagen, weken
Jagen ongrijpbaar snel voorbij
Voor je het weet
Zit je in maart
Sneller nog
Is het al mei
Plots is daar alweer de zomer
Augustus staat zo voor de deur
De pepernoten vullen de schappen
Ook begint het kerstgezeur
Oktober brengt de duistere dagen
De somberheid keert nu terug
Overdag veel minder zonlicht
De dagen vliegen,…
Veni, vidi, vici
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
534 verslavende zuchten
van mijn wegen heeft ingewerkt
en vind ik tussen kaf en koren
het onaantastbare prille zaad
dat niet meer door onnozelheid zal vluchten
maar enkel verstild, blijvend in zonlicht baadt
en waar uit het onvermijdbare aardse lijden
de onthechting zal worden geboren
zo stel ik mij de wedergeboorte voor
doorheen de duistere…
niets meer hetzelfde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
640 wie klein is
wordt gemakkelijk
over het hoofd gezien
hoeveel wezenloze
kleintjes passen
in een grote koffer
in verbrokkelde
nachten strelen we
je bange kleine hoofd
sussen we met
zachte woorden
je ontroostbare hartje
waarin duistere angsten
spoken die dieper gaan
dan je zeggen kan
op een dag boven ons
plots een vliegtuig…
Prikkeldraad met stroom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
357 nu staat er een hek met prikkeldraad en stroom
voor het landschap dat ik geschilderd heb
de geur hing er vol en dicht
onder het licht van de witte zon
de volle bloesembomen; en woei naar verre streken,
ze ademde de kussen
van de witte zon
zullen we het ooit weten
uit welke richting de zwarte vogel kwam aangevlogen
in duistere…
Vrede
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
433 dat is op Golgotha volbracht
daar kan geen
mens meer iets aan af of toevoegen
om rein voor God te mogen bestaan
door 't vergeven in eeuwigheid
te mogen leven
geheid de aardse strijd
vangt nu in volle teugen aan
lucifer laat jou niet zomaar gaan
maar Hij die heeft geroepen
het is volbracht
zal al zijn
schapen voorgaan
in de duistere…
Joel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
453 Doof de vuren, omarm het duister,
hoor het voorouderlijk gefluister,
luister naar hun wijze raad:
Hoe zwart ook het heden,
hef de hoorn en deel de mede,
drink, op de zon die komen gaat.
Wassail!…
Hellend vlak
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
647 Een jaar geleden zag je uit naar woorden
die je opwaarts konden beuren
ruimschoots werden zij met je gedeeld
je lachte weer, je tanden bloot
gelijk de zon doet na het duister
stralen van vreugde over wat herwonnen was
het voelde als een warme deken
maar ging teloor in zeven weken
de zware dagen keerden weer
opnieuw de vraag; hoe je te…
De Horizon
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
552 Lijkt ver weg
Wel gezien, toch onhaalbaar
Brengt duistere gedachten licht
Dieptepunten brengen verlangen
Naar het punt dat verlicht
Mooie zonsondergang
Gratis advies; geniet ervan
Verzacht de gevreesde ondergang
Vanwaar toch zo bang
Voor onzekerheid die net zo vaststaat
Als de ondergaande zon
Het feit is hij zal onder blijven gaan…
Fluwelen contrasten
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
436 je donkerde al
in wegdromende ogen
nog vlaagde realiteit
maar de echte contacten
waren al verbroken
er was geen
fysiek duister
in het donkere
licht dat uit fluwelen
contrasten schemerde
zacht volgde
je hand de vleug
van passerende
gedachten die naadloos
lachten zonder geluid
ze namen je mee
op hun tochten
door de krochten
van…
fluwelen contrasten…
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
423 je donkerde al
in wegdromende ogen
nog vlaagde realiteit
maar de echte contacten
waren al verbroken
er was geen
fysiek duister
in het donkere
licht dat uit fluwelen
contrasten schemerde
zacht volgde
je hand de vleug
van passerende
gedachten die naadloos
lachten zonder geluid
ze namen je mee
op hun tochten
door de krochten
van…
Waar je puntig piekt
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
459 stenen
meer op het pad
waar het licht
van boven valt
ik ben het zat
niet meer
van die grote
keien waarvan
je in een moment
van onbalans zo naar
beneden kunt glijden
we hebben nu
een nieuwe vloer
waarbij je puntig
piekt op licht van de
bron dat contrasterend
langs je vliegt
in samen cirkelen
ronden wij ons plekje
als stukje duister…
Schrille crescendo'S
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
475 In slinkend duister
aan drempels van licht,
de rossige gloed van Aurora
In een roerloze
spiegel van water
door ijle dampen
onttrokken aan 't zicht
wijken ragfijne
nevelkristallen
over verblekende ganzen
Het dons van de mist
houdt hen eendrachtig gevangen
instinct is wat hen samenbindt:
hun nog te voltooien gezangen
Gesmoord…
Nachtelijk dwalen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
392 Je probeert breekbare stilte
voor jezelf te aanvaarden
in het diepe duister
van de zwoele zomernacht
na angstig nachtelijk dwalen
bij de begroeide oevers
van het verlaten zoetwatermeer
met een uit slaap ontwaakt geweten
zodra jouw aardse ziel
bloeiende glans krijgt
er is een stemmig
onhoorbaar fluisteren
in dit verstilde zwijgen…
avondpad
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
453 we dwalen door het duister
achter de koplichten als twee
gelijk opgaande lichte prikken.…
En de tijd - voor C.M.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
555 Bij dageraad lees ik
in slow motion
jouw poëzie
Een grote muur kruipt
in het duister tot boven
het geruis van esdoornbladeren
Nog voor de dageraad
ruisen de kabels van de lift
in de verte knarst een spoorlijn
Vogels ruisen met
opschietende vleugels voorbij
en de dag, ach de dag
Op het binnenplein
jammert een muzikant
een…
Stadsleven
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
483 oude haven is een bloedende wond
geheime gedachten zeggen nee tegen het bestaan
stille duisternis, gebroken maskers, vastgelegd
hoe echte liefde voelt
heb ik nooit gekend
gedachten zijn geschonden
geniale beginsels ontstaan
in de donkere uren van de nacht
het leven is een ongeschreven boek
of is dat slechts een illusie
in het zoete duister…
Het ongeboren niets
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
984 zonder licht noch iets
in omvangrijke dichtheid
geen sterren, geen aarde
geen leven en tijd
eindeloze leegte
zonder honger of strijd
een vonk van bestaan
was nimmer uitgedoofd
uit een andere dimensie
werd het zaad geroofd
de knal kwam onverwacht
heeft licht terug gebracht
in een dans van het zijn
werd een kosmos verkracht
duistere…
Dag en nacht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
325 Dit nu al miljarden jaren duurt,
Door natuurwetten gestuurd,
Tot de zon geheel is opgebrand,
Deez aard in ’t duister belandt.…
Macht en stille kracht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
316 Zo zweeft zij hoog, een vuurschip in de nacht
verhuld in stilte, dreigend maar ook schoon
zij draagt de ziel van duister in haar kroon
een oerverhaal van macht en stille kracht.…
Avondzon aan zee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
305 De brekende golven in de branding
Lichten wit op in ’t duister,
Zand licht groen op onder onze voeten.
Monden fluistren de liefde,
Handen fluistren met de monden mee,
Omlijst door ’t ruizen van de zee.…
Bij het beekje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
512 Zij plengde vele zoute tranen,
Die neervallen in 't beekje,
Die noch zouter noch voller
Met water leek, onverschillig
Voort stroomde naar de verte,
Voorbij haar omfloersde blik,
Niemand die haar schreien
Merkte, geen troost of medelij,
Langzaam versluiert het duister,
Dat zij als ’n schim verdwijnt,
Alleen ’n zachte plons verraadt,
’…
Volle maan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
361 Vanuit ’t duister kwam ’n stem,
Die riep zijn naam,
Hem trof gelijk ’n bliksemschicht,
Stokstijf deed staan,
’t Bleke licht van de volle maan,
Tekende hem in ’t licht,
Twjiflend hij ’t juist had verstaan.
’n Wolk duisterde ’t licht,
Haalde het licht bij hem vandaan,
Ontnam hem zijn zicht.…
Holst van de nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
326 In holst van middernacht
in stilte van eenzaamheid
duister die satanisch lacht
brengt ieder benauwdheid.
In holst van middernacht
waar de stilte zegeviert
donkerder dan men dacht
geen ster een hemelbed versiert.…