2232 resultaten.
Onvoorwaardelijke liefde...
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.675 Om in de duisternis achter te blijven,
gebroken, het hart tot geruisloze stilstand.
Onvoorwaardelijke liefde...,
laat zich niet bedwingen van onderhandel.
Het is puur, zuiver, eerlijk en magisch,
het 'zijn', veranderd je levenswandel...…
Schoon is de roos
poëzie
2.5 met 4 stemmen
1.713 - Ter ternauwernood ontloken,
Verwelkt zij ras, van hare steel gebroken,
Of wordt, door zon en wind, ontbladerd en verstrooid.…
Bij het zien van een weegbree in een scheur van het asfalt
gedicht
2.7 met 3 stemmen
6.791 Een weegbree - drie ovale blaadjes -
gebroken uit een asfaltscheur
Nu je er toch bij stil moet staan,
wil je er niets van denken.
Of, moest het toch, iets als allicht,
de weegbree immers is heel algemeen
op asfalt, tussen puin en bij gebouwen.…
Ik heb een paar billen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
936 En ik ben niets meer dan gebroken scherven.
En de liefde is ver weg voor mij.
De regen stroomt.
En ik slaap alleen maar met mijn paar billen die niets doen en er alleen maar zijn.
Vroeger was ik nog mooi.
Maar de herfst in mijn leven is onvermijdelijk.
Alleen mijn billen zijn ongezien.
En daarom liet de herfst ze ongemoeid.…
lentesprongetjes
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
803 kan zien
*
aan de rand
in een vuistvol licht
richt een vlinder zijn vleugels
net boven de dood
*
vaas
voor het vensterglas
gevoelt een roos de lente
en fantoompijnen
*
aanleg
vlinders gaan liggen
zoals een ochtendvijver
in het zonnetje
*
gesprek
zo onvermoeibaar
ruisen halmen om en om
het heil van lente
*
gebroken…
BEZOEK AAN DE HEMEL
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
620 verantwoordelijkheid die telt
ik snap wel, U doet dit niet allemaal alleen
U wordt omringd door energieën, dat zijn er velen plus één
U merkt zeker alle zaken niet, die de aardbewoners raken
eigenlijk doet dat alles niets ter zake
voor hun eigen daden worden zij aangesproken
U gaf hen de regels en ook nog geboden
zij hebben veelvuldig afspraken gebroken…
Het is nog te vroeg.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
479 gestoken snavels van geel kraakbeen
Geen eenling die vredig liggen gaat in
het nachtelijke blauwzwart van een weiland
de zwerm zoekt hun heiland van de slaap
wat nog donkerder wordt in het maanlicht
van vervoering, het vriest, het kraakt onder
de regen van felle sterren bedekt het
laatste gras voor de onbetreden voeten
in het gebroken…
Splinters uit een houten hoofd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
532 als kermislichten dartelen sterren
door de schiettent van mijn geweten
ergens onder stof en rag
vind ik de gebroken snaar
die het woud trillen laat
ik pluk het gloeiende van de zon
wikkel er ijspegels in
en vlecht er de tango van de lianen door
schoorvoetend veegt de vloer
de broze muziek in mijn
doodstille verwondering
uit het bewegend…
Vergaan
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
751 aan
Dan was het altijd al zo geweest
even een nieuwtje even feest
al snel was het gedaan
Ze zag alleen nog zijn verveling
een terloopse kus of streling
viel haar nooit ten deel
Hij zocht de vreugde buitenshuis
zij was de verzorging thuis
maar het lege niets werd teveel
Haar liefde verdween
ze kon het niet meer alleen
stapte gebroken…
Met tedere handen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
510 Tedere handen openen gevoelens
als zij wandelt zonder schoenen
een verlies met gebroken tranen
souvenirs om mee te verzoenen
Met tedere handen stabiel op aarde
lichamelijke krachten verminderen
een afscheid in haar woonomgeving
emoties in lege handen verkruimelen.…
met stroop en honing
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
492 beweeg ik voort op het
huilen van soldaten
steeds weer die schepen, de Bismarck, Armada,
boten met roze mannen de VOC, de Sint, allen
boegbeeld met een verloren strijd die de horizon
vervuilt waar ik mijn hoop in had verschanst
en nu, Anno 2015, stad en land vergeten in de droogte
en als ik omzie voel ik me als een zoutpilaar die met
gebroken…
DE WILDE WIND
poëzie
4.5 met 8 stemmen
2.954 Gebogen hier,
gebroken daar,
malkaar
de bomen schenden;
die, scheurende uit
de gronde, huis
en thuis
de gruw inzenden.
Nu maalt hij hout
en stof en steen
dooreen,
en roert daaronder,
met gramme, en al
te hol, te dol
gegrol,
zijn stemmendonder.…
Wachters
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
508 verlangen we naar wachters op de muren
om te schuilen
tegen hun kloppend hart
als buiten licht en duisternis
elkaar bestrijden
angst zweet dat uitbreekt
in het wanhopige lichaam
uitgeblust komt tot rust
aan de zoete kust met haar oneindige vrije
horizon waar zee en lucht
elkaar lijken te raken
troost dat angst
uitdooft in het gebroken…
Zo tedere schade als de bloemen vrezen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.643 Eens, toen wij na de nacht tesaam verrezen
Lagen de rozen vochtig en gebroken, ik en gij
Wisten die lange nacht de regen, ik noch gij
Konden van teerheid immermeer genezen.
Gij hebt de witte en de rode rozenbladen
Gebeurd in uwe smalle hand, - zij vielen
Vochtig en sidderend weer in ’t diepe gras.…
Burn-out outlaw
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
543 De Amsterdamse bacchanalen ijlen nog na
in zijn zwaar getormenteerde ziel, die
gebroken is door de onderdrukking van
zijn homoseksualiteit.
Zijn jeugdvriend pleegde zelfdoding
door zichzelf te verdrinken, dat gemis
overschaduwde hem het meest.
Hij stond zelf vaak op dat punt.…
vriendschap
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
982 in de gestoomde cabine
zagen door de ronde gaten
twee verschillende werelden
volgden ons eigen enkelspoor
weg van het stotend blok
we werden zwervend ijzer
langs de wissels van de tijd
versplinterde dwarsliggers
op griezelig gevaarlijk grind
afgesproken onder de klok
van het laatste station
hingen bevroren druppels
aan twee gebroken…
Vannacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 Wanneer we weer terugkeren naar de stilte,
waarin wat gebroken is weer heel kan worden.
Heb ik vandaag wel dank gezegd, herdacht?
Bij die gedachte, bij die werkelijkheid,
heb ik eeuwig stilgestaan.
Vannacht.…
Liefde kan een reiziger wezen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
435 Iets is gebroken.
Een trein is ontspoord.
Twee harten die klopten
van louter geluk.
Een droom is vervlogen.
Wat heel leek is stuk.
Een foto van een leven.
Een stoppunt waar het kon.
Een reis die alleen kon eindigen
op de plek waar hij begon.
Aan de bron van de liefde
is slechts de waarheid wijs.…
Ode aan de vergrijzing
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
635 Ik kijk even naar mijn handen
En ik schrik
Wat zijn ze oud
Craquelé gebroken marmer
Met vijf smalle staafjes hout
Het verval is reeds begonnen
In de herfst
De winter wacht
Als ik die ooit mag bereiken
’t Is een koude lange nacht
Maar dan denk ik aan mijn moeder
Die ’s de winter bijna door
Nog zo stralend levenslustig
Nou…
een lied voor de eik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
395 vertelden
over wie er in het heden passeerden
wat hun gedroomde toekomst was
die eens hun verleden ook zou zijn
plots blijken eens zijn dagen geteld
door de eigen kracht is hij geveld
wordt zijn grootse kroon te dragen
voor zijn stam te machtig en te veel
waar hij geboren wordt sterft hij ook
als na stil gestreden verloren strijd
zijn hart gebroken…
EEN ROOS WOU NIET ONTLUIKEN
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
709 ik treur om onze roos die niet is ontloken
en om haar knop die niet wou opengaan
ik treur om onze harten die pijn werden gedaan
en die door ongeloof en pijn zijn gebroken
het was een waan dat dit stormtij ooit zou keren
dat op een dag alles weer in bloei zou staan
maar onze illusie is als zwarte rook opgegaan
omdat wat voorbij is , moeilijk…
De Ballade van Orange Grove (3)
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
640 zwart
De man keert zich meer naar binnen
de zoon ziet de vader vergrijzen
zwijgend omvatten ze elkaars handen
zoeken elkaars blik hij en zijn oude papa
Het is de stilte voor de storm als
zijn vader plots spreekt over het
bloedbad in Orange Grove over
de doodsbange jongen in de greppel
Over gruwelijke herinneringen
onzichtbaar gebroken…
Bijten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
401 Elke dag een gebroken melodie,
elke nacht een echo van wat was.
Ik vecht, ik huil, ik verlang —
maar alles verdwijnt in een koude plas.
Ik bijt op het leven, ik kijk, ik zwijg,
ik dans met de pijn, ik lach terwijl ik huil.
Noem het mijn lot, mijn stille verdriet —
tussen hoop en gemis,
daar ben ik,
die alles verliet.…
zij is net als……
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
348 zij draagt dezelfde wrok, al
daagt de hemel haar uit
om deze waarheidsvinding in
te vullen met gehuisveste woorden
zelf zocht ik naar gepolijste
daden die ik als boreling in mijn
eerste teugen lucht zou kunnen vinden, doch
het licht was gebroken in de schaduw
van haar moederschoot
met het vernix nog op mijn huid
voelde ik haat dat tegen…
geen happy end
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
294 Evenmin krijgt men zilverwerk
geserveerd
waar zelden goud gewonnen wordt
uit gebroken aarde;
of als modder dat
over de rand van een krater stroomt.…
Thermodynamica
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
308 Mijn adem vriest op
de verbrijzelde ruiten,
mijn hart slaat traag,
een riem die is gebroken.
Geen troost, geen melodie,
geen placebo die de pijn verzacht.
Kou is de enige eerlijkheid.
Warmte bedriegt.
Het blijft.
Een spiegel die alles breekt,
behalve de stilte.
Het glas splijt in gedachten,
niet in handen.…
Ellende zonder brief
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
228 telkens
een ander gezicht
Ze schuilt
in woorden die ongezegd blijven,
in de ruimte na een laatste blik,
in het eindeloze rekken
van wat nooit meer terugkomt
Onder de aslaag
blijft iets gloeien
Een scheur vangt licht
Een zaadje kiest,
ondanks alles,
voor de donkere aarde
Misschien is dat
wat ellende nooit begrijpt
dat zelfs wie gebroken…
Vincent
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
479 wat in hem wringt
En ontspringt
En in een wild begin
Waar het roze kleurt,
Van paars naar zwart odeurt,
Omdat de werkelijkheid verwart
En start met streken
Uit niets geboren,
Het zit tussen zijn oren bevroren,
En langzaam verschijnen contouren
En laat hij zich ontroeren en vervoeren
En stuurt zijn hand zich
Door de streken over het gebroken…
leeg zonder jou
hartenkreet
4.3 met 39 stemmen
2.117 Mijn leven lijkt zo stil en leeg zonder jou
Het gemis slaat steeds weer onverwachts toe
Gewoon als ik maar heel even aan je denk
Mijn hart is gebroken en zo vreselijk moe
Ik heb intens veel van je gehouden mijn schat
Nog nooit eerder had ik dat gevoel meegemaakt
Wat je in mij losmaakte was zo overweldigend
Nooit eerder heeft de liefde mij…
guerilla's met de ogen dicht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.062 en van liefdes die we verlegen snel
(met gebroken moed en kracht)
vergeten willen, kussen we nachtelijk
het gezicht; slapend worden wij helden
slechts als wijzelf ons schaakmat zetten,
het werk vergeten met de ogen dicht
levenderwijs verlamd.
slechts dan weten we te vluchten
naar wat wij, wijzelf dan
vrijheid noemen…