3533 resultaten.
Poot afdruk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Rocky
Ik stond er tot nu toe niet bij stil hoe innig de band was tussen ons
Opeens word ik brutaal met dit vreselijke gemis geconfronteerd
Ik beseft nu pas echt hoeveel je voor mij betekende
ik kon altijd op je rekenen
Door weer en wind altijd samen op pad
val ik ineens in een heel diep gat
Sommige mensen begrijpen niks van mijn intens…
Het Geweten
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
549 Alle huichelaars die zweren
Op de heilige Bijbel of Koraan
Als ze voor de rechter poseren
En van het nauwe pad afslaan
Die jokkende koppen trekken
En grijnzend zonder schroom veinzen
Terwijl ze de zaak juridisch lopen rekken
Voor geen gebod terugdeinzen
Die zich aan geen God verplichten
Maar de waarheid met leugens beroven
Om jou onheus…
ode aan het licht van Vincent (3)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
505 de glinsterende zon
ogen ademen
sterrenlicht
op een landweg
in de Provence
ogen lichten op
als sterren die
de nacht in vuur
en vlam zetten
ogen verdrinken
in het licht boven
een caféterras
op een avond in Arles
ogen turen
knijpen samen als je
onder woeste luchten
Korenveld met kraaien schildert
het doodlopende pad…
In lief gebaar
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
464 ik hoorde je stap
in de stilte van
het vallend herfstblad
voelde beladenheid
in het knisperen van je
voet op het kleurig pad
de zomer heeft
je goed gedaan maar
de moeheid is gebleven
de rek gaat langzaam
uit het leven als alle
gunsten zijn vergeven
en alleen het aardse
nog zijn elementaire
wensen kenbaar maakt
soms vliegt…
Onvolkomenheid?
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
366 Gedoopt in trots en twijfel
maakt het subjectief om het
pad alleen te gaan over de
naakte pagina’s van een laatste
hoofdstuk en dunt mijn eigen
taal langzaam uit om steeds
in vol ornaat weer op te staan
ik werd herhaald verleid door
haar verpletterende schoonheid,
getatoeëerd geluk op de huid
van het oudste perkament, die
schrift…
Wandeling
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
696 Praten over hout
en de stenen in het bos
bomen stevig in de schoenen
het verschil als je niet kijkt
een wandeling, een tijdje terug
het zandpad op de oude rug
fluisteren over houden van
en de bloemen in de wei
schoenen stevig in de wind
verandering met ogen dicht
een wandeling, niet lang geleden
zinnen die buiten paden treden
luisteren…
Schaamlippenschemer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
587 Een pluimpje hasj verlaat mijn strot
terwijl Camila in de hoek naast het bed
met een komodovaraan ligt te paren
en de stank van het beest de kamer vult
Drink je wijn en denk niet aan de morgen
word je wakker naast een nest vol
padden met tieten en dijen
of staat ze haar eigen eieren te bakken
Ik kook wel vaker in mijn eigen brouwsel
verdorven…
Zomer in november
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
554 Voorbij het pad
verschijn ik weer
alsook de schaarse auto's.
Een haan kraait
honden blaffen.
De stilte blijft
de lome traagheid
van zomerdagen lang geleden.
De zomer rekt zich uit
tot in november.…
Aaneengestikte akker
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
539 Aaneengestikte akker
Waar eens Friezen
Met afgezakte kousen
Schouder aan schouder
In zweet geknoopt
Land in voor trokken
Verstilt een vergeten pad
Geboren uit platgetrapt
Weggewaaid naar voort
Rafelende gang
Versleten zigzagloop
Gegroeid in schaduw
Van verloren karrensporen
Boerenslootjes waterlint
Tussen velden aaneengedraad
Stoppelland…
Cultuur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
619 We liepen op modderige paden,
vertelden over liefdes,
kinderen en hun daden
en gleden door een dikke blubberige klei
kluiten bleven plakken als een loden brij
We zagen medewandelaars
en praatten, vroegen welke kant,
ze waren vrolijk zoals wij
en groetten terwijl wij voort,
ik me verdiepend in een woord
De late zon tussen de wolken…
Echoot tijd
netgedicht
5.0 met 133 stemmen
479 je lach waait
keuzes weg
die al dan niet
terecht op
je pad zijn
gekomen met
je mee lopen
en dromen
ze vangen met
beelden je ogen
showen werkelijkheid
zonder te worden
bedrogen maar in
de verte echoot
tijd het lied van
voorzichtigheid
nog zijn de
woorden niet
te verstaan maar
tonen geven al
spanningen aan die
in naderbij…
Onze dromen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
450 ik heb
met jou de
vlucht genomen
hebben er eindelijk
voor gekozen
te gaan voor
onze dromen
te lang
zijn wij nog
kind gebleven
vertelden anderen
hoe wij moesten
leven op het uit
gestippelde pad
wij kenden elkaar
spraken al snel
dezelfde taal
hadden eigen
wijze ideeën over
het allerhande van de
wereld en omstreken
wij zijn…
Karma
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Grappig hoe het lot alles bepaalt
Hoe Karma zorgt dat je je einddoel haalt
Hoe mooi als paden elkaar overlappen
Beide levens worden uitgedaagd
Hoe jammer als je daaraan wilt ontsnappen
Je geluk samen dan vervaagt
Mooi dat al ons samen in de sterren staat
De touwtjes heb je niet in de hand
Grip hebben op wat zo zijn gangetje gaat…
Intermezzo's
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
457 het stukje hemel
waar ik heel graag
zou willen zijn of
waar ik naar toe
op weg wil gaan
als bestemming
in de altijd
wederzijdse
spanning van
samen zijn
lijkt verwijdering
vaak opluchting
door de ruimte
die je krijgt
waar hardheid
zich naar zacht kan
plooien door
glooiingen die met
liefde confrontaties
af vlakken om de paden…
Vreemde
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
523 zal ik je uit duizenden herkennen
puur omdat jij mijn pad verlicht…
Stagiaires
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
443 De vaardigheid oefenen
om kritisch te zijn
gebaande paden te doorgronden
ze te durven toetsen en
de beste aanpak te kiezen
Ik ken jullie namen nog
Hoe is het jullie vergaan?
Zijn jullie reuzen geworden?
Reuzinnen zonder de ijdelheid
van de mensen, die niet durven
door te bijten als het erop aankomt?…
Woordloos samenzijn
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
469 ik keek
je aan
jij lachte
ons geheim
signaal in
een groet met
doelgerichte
pas ging
ieder zo zijn
eigen pad
langs kleine
ongekende
sluipwegen
die naamloos het
landschap plooiden
naar onze plek
de stek die wij
al een levenslang
in ongestoorde
vriendschap delen
in hier woordloos
samenzijn doet
het leven soms
minder…
Magisch blij
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
492 haar ronde
met muziek
was voor het
ziekenhuis publiek
dat mee ging
in haar magisch
blij ontmoeten
met charmante
blik uit een
innemend gezicht
handen warmte
uitstralend en
oorzaak van falen
achterhalend in
samen diagnosticerend
voorzichtig het pad
van heling proberend
haar sfeer was meer
dan handoplegging
ooit zou kunnen zijn…
LIEFDE STERKT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 God aanroepen
als Heer over alle bestaan
is de grootste zegen
voor menselijk gemoed
in alle ernst
meelopen aan Jezus' hand
wijst het pad door goed leven
dat zich elke dag hernieuwt
ofschoon het merendeel
van de samenleving
de Heiland der wereld
in naam niet zal kennen
dringt Diens wil steeds meer door
in het daagse werk
van hen die…
Expatjer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
473 Een krolse kater 's nachts op pad
Laat onbedorven feuten huilen
Bij alma maters Vindicat
En in de wind zingt schijn zijn lied
Van Grote Markt, Stadhuis met zuilen
Van Goudkantoor en Groote Griet…
Kompas
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
487 Mijn kompas kwijt
Ik weet meestal de richting wel
Maar als ik even verloren was
In de grijze mist van het bestaan, dan was jij mijn kompas
Nu draai ik rond
In de mistige nevel van het leven
Als een rad van fortuin
In de vurige hoop dat ik de gele stenen op het gebaande pad blijf zien
De lange weg naar de stad van Smaragd
Een reis…
Doodlopend spoor
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
442 Het dwarrelend bewegen
nam snel toe,
de natuur sloot
mij onontkoombaar in,
het pad sneeuwde
met dikke vlokken dicht,
het spoor liep dood.…
Omringd door blije troost
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
515 Dat jullie er altijd zijn:
iemand die steevast belt
als terug van reis,
als dicht in de buurt
en langs
Dat met Valentijn iemand
ook iets wil met mij
Dat er iemand is
die me ‘s nachts
warmen wil en praten
Iemand lange paden met mij loopt,
we eten op een bankje
De winkel voor mijn huis
En iemand zoals zij, haar leed
nooit vervelend…
Vriendschap
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 schitterde in een potje van kristal
Dat fonkelende in alle kleuren van de Regenboog
De scherven liggen dof bijeen
Onherstelbaar uiteengespat
Glansloos kansloos
Overschaduwen zelfs de mooie Herinneringen
die oplosten in een waterval van onbegrepen of misverstane woorden
De doortikkende tijd is er debet aan
Keert niet om op het ingeslagen pad…
Holland schilderachtig.. op zijn mooist
netgedicht
3.7 met 46 stemmen
2.871 Omsloten door waterrijke natuur
leidt het oude pad naar een hoeve,
een lofzang dreigt verloren te gaan
veranderingen ongewild meedogenloos
kaatsen weerbarstige wolken in ‘t water,
evenwel omfloersen ze de lucht
mede tot bedaren
al eeuwen met penseel gevangen
staat de tijd onwerkelijk lang stil,
toch zowel sierlijk als onbewogen
schilderen…
In stilte gesmeekt
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
414 Dan gaan we samen op pad.…
Geduld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
219 In de wijde wereld ik rondwaar,
Heb ik jou nog niet ontmoet,
Wijl ik velen zag op mijn pad,
Maar nog niet degene ik zocht.
Mijn zolen zijn bijkans versleten,
Mijn tong reikt bijna tot de grond,
Voel vermoeidheid in m’n benen,
Heb bijna de ganse aard gerond.…
Tarzan
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
467 Op het witte doek zo groot
in jouw groene droom verloren
lachte jij het oerwoud bloot
voor de film en mij geboren
tussen slangen op het pad
waar de krokodillen wachtten
zocht je wat geen uitgang had
zat ik met mijn kindgedachten
Tarzan was jouw stoere naam
apen lachten om ons leven
kijkend door het filmraam
werd de angst ons snel vergeven…
Vergeten boek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
596 kaften gekust
zijn we slechts gewapend met een bladwijzer
het ijzer met handen breekt door de middelmaat
in stukken geleefd en doorzeefd met verleden
het heden talmt zand dat door de loper gaat
neigend tot steen, stollend door het glas gegleden
wie herkent bedachtzaamheid als de doorn
aan de roos met de kleur van het onbekende
langs het pad…
het tussenpad
hartenkreet
1.9 met 8 stemmen
1.388 En kleurig werd het leven, helder,
Door de kleine zorgen van een kind
Je voelt je goed, je bent een held
Omdat die kleine dat dus vindt
Hoe zijn kind’ren zonder hulp,
in hun geluk en in verdriet
Slechts een vaders angst, zoals dat gaat,
doch schuw het onbekende niet
Het tussenpad van angst en wijsheid
Een kind kiest zo haar eigen pad…