1990 resultaten.
december kinderen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
485 lampen in het klaslokaal
een bord staat open het
donker heelal met tekens
tijd is het krassen van krijt
we zijn begonnen zonder
haast bekend met het verhaal
van de grote schoolplaat
achter heeft de kachel
een oud geduld met zacht
gloeiende briketten gevuld
we blijven nog een paar uren hier
een inktlijn bereikt een nieuw
hokje op papier…
Examen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
816 Een kandidaat vraagt om meer papier.
Een ander krijgt een verkrampte spier.
Een blad ritselt als hij het omslaat,
terwijl een ander zuchtend opstaat
gedwongen door een volle blaas.
Hij peinst over lastige dogma’s
van het vak waarin hij nu wordt getest.…
Van de Sint (3)
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.892 Hij trok en hij scheurde het mooie papier,
de hele surprise ging flink op de schop.
En wat ervan overbleef na een kwartier?
Nog enkel pralines en die at hij op.
Inspecties zijn altijd voor hem een plezier.…
vriendschap
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
848 Emoties, verdriet en geluk,
waren op het papier blijven plakken,
Nooit hadden wij
een hand gegeven
Nooit het gezicht
in het echt gezien.
We waren vrienden op lange afstand.
En nu
Vele kilometers
van de ene kant van België
naar de andere uithoek.
Een hart vol verwachting
maar ook twijfel.…
SYBINE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 een opbloeiend kinderleven
moest onrechtvaardig
en wreed eindigen
met krachtige gebeden
werd je begeleid
naar het Leven hierna
dat altijd voort duurt
sterk geloof
mateloze genade
men bad zelfs
voor jouw moordenaar
ondanks je korte leven
op deze aarde
brengen bewaarde papieren
en een hartroerend boek
woorden die blijven spreken…
Cameroun
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
784 Met potlood, kroontjespen, houtvrij papier
Een schetsboek, oliekrijt en tekenschrift
HB van Faber, kleur van Caran d'Ache
En op de schrijfplank Oostindische inkt
Wil hij de regenboog gaan imiteren
In bleu royal zachtgeel en karmozijn
Doemt langzaamaan een silhouet, amorf
Van honingbijen zoemend
rond hun korf
Turquoise indigo aquamarijn…
Dolende gedachte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
574 Dwalend door mijn geest
als een dolend kind,
uitschrijvend op papier:
´Teveel geworden
terwijl ik ben!',
schrijvend over verwondering,
pure verbazing
van het ´zijn´
soms wel of niet begrepen.…
Wanneer woorden ademen
netgedicht
1.8 met 15 stemmen
752 Soms draag ik een zin dagenlang
met me mee, tot zij zacht genoeg is geworden om eindelijk op papier te landen.
Poëzie is mijn manier om de wereld
te benaderen zonder mezelf te verliezen in haar
rumoer.…
Poëziealbum
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
539 vergeelde bladen
onder doorschijnend
licht
waar bloemen eeuwig
in papier mochten
wonen
en bibberletters
groter leken dan
een gezicht
nu het schrijven
zelf tot op de
letter ontleed
alsof vergeten
iets was wat alleen
volwassenen deden
we plakten de wereld
dicht
met poezen,hartjes
elfjes,
en een beer met
een raar rood wang
alsof…
Gelijk een vogel uit haar kooi ontsnapt
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
138 Kijken naar al die lichtpuntjes
in de kobaltblauwe
duisternis met alleen de geur
van magnolia
en tedere muziek
klanken om ons
lichaam heen
geheel alleen in
de stilte van
de zoele nacht daalt
de vrede en rust
neder om de pen op papier
te laten schrijven
wat diep verborgen zit
en naar boven komt borrelen
daar waar
de subtiele lucht…
Wie zal de nacht in strikken binden?
gedicht
3.4 met 64 stemmen
16.253 Ik heb je naam goed opgeschreven
en aan een wit papier gehangen
waar kinderen mee spelen kunnen,
zodat je naam in hun verlangen
bewaard zal blijven voor de wind.
De slanke dansen van verdriet
heb ik 's nachts op het plein gedanst,
de zee, de sterren en het strand
zijn weggegleden uit mijn hand.…
Kerst
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.315 Snoeren en linten binden armen en benen,
om mijn voeten groen crêpe papier.
Plots ben ik een van degenen
die moet dienen voor andermans plezier.
Terwijl duizenden naalden naar binnen dringen
en een spijker in mij komt -
hoor ik engelen zingen
en het leven in mij verstomt.…
Kunst
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.243 Het knallen van woorden op papier
Wordt soms ook wel kunst genoemd
Tesamen vormen de letters 'n gedicht
Waardoor mijn hersenen worden verlicht
En om dat nu kunst te noemen
Vind ik toch wel erg ver gaan
Soms is 't wél erg speciaal
Aan elk gedicht zit 'n verhaal
Van sommige stukjes heb ik spijt
Die had ik liever niet gestuurd
Maar ik…
RECHT DOOR ZEE
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
2.038 bedoel
Ik zal onvermoeibaar horens vatten
en trefzeker koppen slaan
In zinnen die de lading dekken
en de dichterskunst verstaan
Dit lied zal potten breken
en tintelen door merg en been
Want dit lied is niet voor vreemden
maar voor jou alleen
Er zal geen ruimte zijn voor twijfel
alleen plaats voor zekerheid
Op dit papier…
STROOP
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.709 Pudding, custard (met de c als g), suiker
in papieren zak, zout dubbel goed verpakt.
Thuis heb ik twee hele centen te weinig,
geslagen keer ik stroperig langzaam terug.…
25 januari 2007
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
2.141 rust, stilte vrede en concentratie,
het mooiste zou toch zijn dat we elkaar in de waarde
laten het mooiste zou toch zijn dat we geen stille
tochten hoeven te organiseren, het mooiste zou
ja wat zou er nou mooier zijn als we niet maar één
dag mogen hanteren als een rustige, vredevolle
dag waarna we vol vertrouwen opnieuw gedichten
aan het papier…
Sac à main
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
841 Mijn lief en ik maken een gedicht
over de inhoud van haar handtasje
zij keert het om en we kijken
naar het rommelig resultaat
Zij noemt het op en sorteert
met vaste hand, ongebruikte
papieren zakdoekjes links
gebruikte rechts en ik
kijk naar haar gezicht
het zwarte haar, dat
in vlammetjes geknipt
het voorhoofd ampel dekt
de ogen met…
Het vege lijf ?
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
581 Als de dag z’n zegeningen telt
en zijn blik laat lopen over mens en
dier waarin het licht zich in de
schaduw versnelt, vermaak ik mij met
spellingen, speling van herinneringen
op een onafgemaakte tocht, het hart en
hoofd op papier te hebben opgeslagen.…
Vondeling?
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
576 Ik werd door tijd en dicht te
vondeling gelegd, boreling
van stilte en gedachten die aan
mijn papieren kraambed hebben
gestaan, kon al begrijpen wat
de omgeving wilde verzwijgen,
zonder iets te willen missen,
zal verder niets ontstaan, wordt
er niets gedeeld uit oprechte
vragen die zich tot onbegrepen
antwoorden laten rijgen, dief…
Vandaag in Den Oever gewandeld,
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
488 alwaar het ijs tegen de pier omhoog groeit,
zoals mijn gedachten weleens tegen de klippen,
waar ik deze vroeger dan liet hangen te drogen
om ze bij laag tij te laten vervlieden
met het ritme en de ruis van de regelmaat,
maar welke ik heden ten dagen durf voor te dragen
voor beschouwing en beminning,
het zij op papier, het zij in mijn hoofd,…
Een kier in de nacht.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
514 Als de verwachte boodschap in een fles
voorbijdrijft gevuld met blank papier,
de echo’s beginnen rond te zingen
komen brokken toekomst in het vizier.
Uit de lokroep van de zon klinkt een
onomkoombare toon, een wijzerplaat
licht op onder de capuchon van tijd, een
schaduwgong die slaat in ieder kwartier.…
In ieder klaslokaal
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
502 moment van herdenking
slachtoffers van nodeloos bruut geweld
verdriet, mededogen gevoeld in het land
voor Samuel Paty en de onschuldigen
omgebracht in Nice
ik zou het willen uitschreeuwen
om het verdriet zo groot, vele tranen snikkend
tegen de angst, want die is verstikkend
letters op papier
letters, woorden die vragen, schreeuwen
om…
Je ogen wachten
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
911 mijn woorden
hebben het gezegd
ik heb je alles uitgelegd
gedachten en gevoelens
staan nu op papier
het dwarrelt zachtjes
op een koele wind
vertel je alles
kom maar hier
kom naast me zitten
geef je hand
dat praat gemakkelijk
maakt een band
ik voel je warmte
door mij gaan
je ogen wachten
tot mijn woorden
je verstaan
je hand druk…
Vriendin en vriend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
569 Het is te vinden, dat vertel ik je
met en in de kleuren van de natuur
als ik de spatels of het papier
tot mijn ogen maak, mijn iris
geheimen eindeloos uitdeelt.
Tijd oogt als een diepgaande ervaring
te voelen als zeldzaam gevoel
en ik bedank je, glunder nu
om je wangen die nu blozen
zelfs je lip trekt en je ogen stralen.…
Broedplaats?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
351 waren
grootste dichters die rond het
kraambed hebben gestaan, kon
snel begrijpen wat de pennen
zagen om voor de taal maar
te verzwijgen, begeerte om
niets te willen missen, zonder
een gedrevenheid zal verder
niets en weinig delen uit oprechte
vragen zich onbegrepen voelen
tot zich antwoorden laten rijgen,
alles heeft al op papier…
Bouwstof
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
731 naar de kranen kan geleiden
deuren om te weren, glas dat zonlicht binnenlaat
leg bestrating rond het huis
met patronen die geen aandacht trekken
Waals formaat is hiertoe prachtig
plant rondom de bomen en ook struiken
voor de sier en dier plezier, maar daar tussen
zacht groen gras, waarop je kan gaan rusten
breng het op eenvoudig wit papier…
Kauwbaar massief
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
496 geheime deuren
in jouw vroegere droomgebouw en speur je als vanouds in de diepste
krochten van de menselijke ziel en nog steeds als zwaaiende heremiet
maar op jouw herrezen schouders ontbreekt de loden last zoals je die
hebt verruild voor de vreugde in bustehouders ook al blijven de wolven
in donkere wouden huilen om de gouden pennen en papieren…
Recycleren.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
687 ware vrienden
Vormen dat unieke kunstwerk ; mijn immens stuk goud dat niemand kan vinden
Een goed verzorgde straatkat haar vacht kan schitteren en stralen
Geborgenheid is rijker dan de mooiste sprookjes of geweldige verhalen
De hautaine kerel met stropdas die alleen maar tweedracht zaait
................smijt ik met veel plezier bij papier…
de geletterde kapel, elders (proza)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
714 mijn proza, van oude gedichten naar een nieuwe uitbeelding, verbeelding en verdeling
de woorden met hun geboorterijpe inhoud rusten verder op mijn papier, in zwartwit, toch wel in verwachting van een nabije exploratie.
.…
Tien jaar stemgeluid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
357 Ze vervloekt, roept,
maakt mijn dagen dun als papier.
Toch breekt soms een straaltje licht
door de barst in mijn denken.
Ik ben moe van straf die geen rechter sprak.
Moe van waakzaam zijn in mijn eigen hoofd.
Toch speel ik weer met lego,
maak muziek van wat ik niet kan uitleggen,
bouw woorden in plaats van muren.…