Alle inzendingen over sneeuw

2393 resultaten.

Sorteren op:

Schoenen van beton

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.318
luid bonkend hart dat bijkans bezwijkt ga ik het toch proberen ik spreek mijzelf moed in maar ja, die schoenen ze wegen me zo zwaar toch kom ik worstelend boven en zie daar klip en klaar mijn woorden als schichten aan de wolken hangen dus zet ik mijn sluizen open een stortvloed raast over je hoofd leugens smoorden mijn verlangen sneeuw…
Hanny29 juli 2008Lees meer >

tot ik je ken

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.453
zo graag is het dat ‘k stil op zachte lippen rust mijn mond laat zwijgen daar wat in de droefheid staat in ’t avondlijke neigen alleen met jou spreek ik als bloem een vlokje sneeuw misschien achter een schaduw vanachter ieder masker bovendien jij, ik in sterven mijn wee ons de tijd die nooit te moe rust in de kronen ongeteld…
sunset9 september 2008Lees meer >

Soms, als men buiten loopt in zee van zon

poëzie
3.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 5.043
Soms, als men buiten loopt in zee van zon, Of in de diepe storm, in 't diepe jaar, Of in de nacht haar laag neervallend haar, Of in sneeuw, als men haast niet lopen kon, Dan voelt men zulk een liefde voor de bron Van al wat leeft, 't heelal, dat men wou daar Zijn armen omheen slaan, en heel te…

priester schiet duiven in kathedraal

gedicht
3.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 21.286
Heel even staat hij in een bui van veren een korte sneeuw een kolk van kleine pluimen weerspiegeld in de vloer een ademloze vrede terwijl het schot weerkaatst tegen de zuilen.…

Het verbreken van onwetendheid

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 557
zomerwind had speels aan ze getrokken En nooit hadden ze vermoed Dat ze spoedig zouden ontvallen Om gedragen te worden in de stoet De lentewind had mooie beloften gebracht en ’n ruisend gezang over d’oneindigheid en zij waren de volgroeide lentepracht die eenieder zo benijd Als de onherroepelijke vergetelheid Dekte de winterwind met sneeuw…

Elfstedenijstijd

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 805
Kristallen groeien en krassen bloemen in ruiten, de dromen liggen in diepe voren sneeuw gegrift. De ontvleesde zon schijnt zilte stralen de ochtend in, de poolkou trekt niet meer op, daalt almaar neer.…

Het woord aanwezig

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.275
Bij nacht en ontij zou ik schrijven gaan en als bezeten jullie wensen wezen : eerste sneeuw en laatste winterlichten. Ik zwijg of stamel enkel nog gedichten : want wat ik wensen wil valt niet te lezen. Zal stil - aanwezig - tussen regels staan.…
GRC Van Laere20 december 2003Lees meer >

Schiermonnikoog, januari 1996

hartenkreet
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.779
(een herinnering) Je denkt: was er maar sneeuw en helderheid en ijs op sloten, wolkjes uit je neus, een rietkraag, krakend landschap wijd verbreid – geen misverstand, geen enk’le keus -, spaarzame vogels, takken rijp en tijd bestaat niet. Je staat daar als een reus, trotseert de wind die door de duinen rijdt.…

gebroken val

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 922
gewapend met ijsbijl en zuurstoffles licht speelt met kristal op een gekreukte kegel van rots een baken van trots ik kruipklim op stalen stekels tegen een graat op over de wervels van de berg met blauwe lippen op bevrozen tenen een gordel aan de heup schroef ik een doorn in ijs de slagtand van een houweel tast het verraad van de sneeuw…
Wim Veen13 maart 2006Lees meer >

Weeromstuit

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 940
Bitse buien sneeuwen haastig terug in tijd. De bomen stijven takken in ijzige kou. Katten rollen zich op, de mensen griepen uit. Maart is kil en kaal, de oude winter snijdt.…

lichtkoerier

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 773
De koninklijke weg de letter estafette koeriers van het licht het is onze plicht als mens om te krassen allemaal zonder de letters is de mens zo kaal kom en vlieg mee iedereen zijn eigen verhaal noch sneeuw regen of hitte gaat het het krassen tegen kom mensen wij leven noch het donker van de nacht houdt het tegen de kracht van de zon de…

lente

hartenkreet
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.093
de deur gezet en wil de lente welkom heten maar als ik zo naar buiten kijk kunnen we het nog wel eventjes vergeten Ik zie de lente meestal als een vrouw je weet wel, zo eentje in de overgang opvliegertjes en koude rillingen maar dat maakt mij niet bang Ik heb de vorst alweer vaarwel gezegd en terug naar winterland gezonden beetje sneeuw…
Moeke11 maart 2009Lees meer >

Vertrek 2009

hartenkreet
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.888
De sneeuw is weer vertrokken op zijn retour zeg maar. De Kerst is ook al weggegaan was er helemaal mee klaar. De jaarwisseling zit eraan te komen met al zijn bollen en vuur-gevaar Dan is ook dit jaar weer ten einde vol emotie, vol liefde vol met van alles wat Zeggen we over een paar dagen: zo dit hebben we gehad.…
An Terlouw28 december 2009Lees meer >

Rijp

gedicht
2.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 7.875
Maar toen ik op haar toe kwam lopen, leek ze zich in lucht te hebben opgelost: de sneeuw was onbetreden; nergens sporen. Er klonk een hoog, zacht fluiten in mijn oren. ----------------------------------- uit: 'De visionair', 1984.…

samen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 671
Maar laat me liever leven - laat mij smelten als een deken van sneeuw over de warmte van je buik. Zoeter dan honing zul je smaken, wanneer ik je zachtjes open met mijn lippen. Wees gerust: we zijn verstrengelde lianen, stemmige snaren voor een duet van tranen in de wind.…
Leonard Hof8 februari 2010Lees meer >

Drieënveertig Lentes

netgedicht
2.3 met 58 stemmen aantal keer bekeken 5.486
hoeveel donkere dagen en lange nachten ik ongeduldig op je heb liggen wachten bedolven was je onder dikke lagen sneeuw trok ik brutaal de zon naar hier vleide je 'n tapijt neer van zacht fluweel kwamen uiteindelijk groene stengels uit de grond verschoten knoppen al gauw van kleur speciaal voor deze feestavond drieënveertig lentes geleden…

Brief aan Ben

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 526
Ben, oude vriend, ik kan met duizend woorden nog niet zeggen hoe de wereld met alle sneeuw en ijs zich aan het oog heeft ontrokken. De bladerdeken van de herfst is verscholen onder de winter. Mijn handen blijven bibberkoud. Ik herinner me een silhouet die, donker als de nacht, het licht uit de slaapzaal moest weren.…

Henry Moore in Palais Auersperg*)

gedicht
2.3 met 22 stemmen aantal keer bekeken 7.693
. ------------------------------------ uit: 'De jagers in de sneeuw', 1986.…

Handkus

poëzie
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.003
Gedoog, dat aan die sneeuw mijn wang zich koele, En dat mijn lippen 't warme dons beroeren, En dat ik dan nog eens mijn straf gevoele! Gij weet, die straf, toen ik mij liet vervoeren En in het kussen uwer hand volhardde, Toen gij met de andre door mijn lokken warde'.…
Jacques Perk30 augustus 2025Lees meer >

J. Bernlef

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 732
Boten zinken naar beneden, zinken roerloos, vermolmd, schrijft een vurig dichter met vuur in de sneeuw op de noordpool, zodat de walvissen, als zij omhoog kijken, niet alleen verwonderd raken, maar ijsbeerbootjes stijgen op door hun brede reddingsbootruggen en ijs breekt in de de wereldnacht, in de eenzame zielen.…

Dood hout

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 531
jij laat de winter smelten voor die ooit begonnen is jouw lach doet bollen zwellen waaruit de ziel van voorjaar zich ontvouwt tot bovenaards pril groen je ogen schijnen perspectief in lange dagen met meer licht een warme zon straalt al van je gezicht kom helder blauw van strakke winterluchten laat ons nog eenmaal hoopvol zuchten om sneeuw…
wil melker30 december 2011Lees meer >

flow

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 564
in- en uitvloeiend gelijk de natte inkt van pasgeschreven letters drijven, even boven droog papier en dan de toon zetten in melodie licht als lente, zwaar als pasgevallen sneeuw binnen de geeuw van eerste adem laat ik haar beklijven als een lied vioolgeschrei dwaalt voort langs natte wangen en er hangen noten in mijn haar ze spelen…
switi lobi2 februari 2013Lees meer >

Wolken

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 629
reuzen zijn zij Omhoog klimmend zover ik kan zien Aarde verlatend in het vliegtuig stijg ik Bedaarde plukken enorme wolken in wonderlijke kleuren Omringen mij roerloos Doordringen mij, vergeten is mijn wereld Uitgestegen boven het wolkendek, Dwaalwegen als een labyrint, aanschouw ik een lichte wereld vol zonneschijn Als dekens van sneeuw…
Sharlee26 februari 2013Lees meer >

Opdracht

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.412
Zij is te moe van al dat reizen om haar heen, dus trek de jas die zij ooit was maar uit, ruim sneeuw, december wordt haar nieuwe huid. Begraaf de woordbijl, leg hem onder steen. Behandel haar met eerbied: niet. Ruim baan, en weet: Wie stilstaat kan ook verdergaan. ---------------------------- uit: 'Zwijghout', 2000.…

Verwondering

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 697
Het leven hier is lijkt stil, zo stil als sneeuw kan zijn in het herfstgoud van een eikenboom en de wind onbekommerd toeluistert in haar waarachtige domein. Ongeletterd als de stilte wordt de geur een refrein op papier uitgedaagd tot het spreekt en zwijgt als het daarom wordt gevraagd.…
Pama14 oktober 2013Lees meer >

Sneeuwklokjes

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 584
Sneeuwklokjes dit jaar, terwijl geen sneeuw gevallen is. Ze maken blij en zeggen ons dat heel veel dingen eigen wegen gaan, al zijn die niet door ons gepland, berekend of betaald. Gelukkig maar.…
Adeleyd18 februari 2014Lees meer >

Pingo

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 697
(Välkommen till Jokkmokk) Poolcirkel, Sami, rendieren en sneeuw Leven in toendra, honderd jaar na eeuw Pingo, palsa en permafrost Samisch Verheffende verhoging in moeras Via Trondheim en de Noordkaap kerk & rots Welkom in Jokkmokk, dus aange- komen De zeer lange reis vorderde gestaag door veel elanden gadege- slagen Vervolgens…

Soms, als men buiten loopt in zee van zon

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.539
Soms, als men buiten loopt in zee van zon, Of in de diepe storm, in 't diepe jaar, Of in de nacht haar laag neer vallend haar, Of in sneeuw, als men haast niet lopen kon.…
Herman Gorter18 november 2021Lees meer >

Groen van toen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 590
de sneeuw was plotseling weg niet eens in een langzaam proces kale aarde is al wat rest bedekt met vage zwemen sprietig groen van toen er is iets vreselijk misgegaan door het vervlakken van het zicht ik kan de wisseling niet meer aan van het voortdurend strijdend licht de schemering duurt dagen omdat zij haar greep op de werkelijkheid…

Vriendschap

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.167
jouw oog bevlekt Bevlekt door de geschiedenis door jouw land Of jouw familie De hand die jij mij ooit gaf Is de hand van een vogel Die niet naar grenzen kijkt Die overal zijn plek kan vinden Die went aan alle winden Aan elke storm Die over het land heen raast Houd me vast zei je Ik ben er nog Ik denk aan jou En zie een bloem in de sneeuw…
ebba10 juni 2015Lees meer >