2307 resultaten.
Ode aan de vergrijzing
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
635 Maar dan denk ik aan mijn moeder
Die ’s de winter bijna door
Nog zo stralend levenslustig
Nou, daar teken ik wel voor
Voor haar rimpels en haar nukken
Voor haar wijsheid en haar lach
Ja, als mij dat eens gaat lukken
Als ik dat ooit eens vermag
Even kijk ik in de spiegel
Ben ik dat, die oude vrouw
Maar haar ogen zie ik stralen…
de lichtkracht van een ster
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
546 Andromeda redde
En Keros door hem werd gedood
Kreeg de liefde vleugels
Toen Perseus het hoofd van Medusa toonde
En vijanden ter plekke versteenden
Kon de liefde zegevieren
Toen er vele kinderen kwamen
En Andromeda trouw aan Perseus zijde stond
Schonk Zeus haar een plek aan de hemel
Toen Andromeda de hemel bereikte
En zij voor eeuwig stralen…
Lange warme haren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
549 warme haren
het openbaarde
de desolate kou
die mij in somberheid
gevangen had
gehouden in de
afgelopen tijd
het is begonnen
met twijfels aan
de echtheid van
licht dat opgepimd
door anderen veel van
zijn glans verloren wist
over de warmte die
het zou moeten
verspreiden en die
niemand ooit had gemist
nog ken ik de
woorden stralen…
Kerstmis 2021
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 Het licht kan enkel stralen
waar wij ook vrede zijn:
de blijdschap willen delen
en troost brengen bij pijn.
Dit pasgeboren Kindje
dat zelfs geen wiegje had
werd door wat arme herders
begroet als grote schat.
Zo wil God bij ons wonen
in schamelheid en nood
en zo straalt door het duister
opnieuw het morgenrood.…
DE SCHOONSTE KOEPEL
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
481 's Heren gouden kroon buigt zich vol stralen
over een wijde, donkerblauwe luchtzee,
die vloeiend voortwelft, met stille wind mee,
strijkt langs blije heuvels, bloeiende dalen.
Glanzende Hemelse druppels dalen
zacht neer in het dichte gras, vervolgen gedwee
hun weg naar land en gaard bij boerenstee,
geven vruchtbaarheid in alle talen.…
Jouw voeten pad
netgedicht
4.8 met 23 stemmen
424 lichtvoetig
dansten sterren
in het gras waar
jij de dauw
betreden had
donker rolde jij
duister langzaam
voor je uit
maar de sterren
bleven hun lichtend
pad stralen met
zicht op vooruit
jij kende de
stille geheimen
van de nacht en
hun natuurlijke
elementen die
zich altijd anders
zullen voordoen
dan verwacht
in overgave ging…
Als het stroomt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
464 ik proef je nooit genoeg
ik voel je nooit te lang
er is iets in je armen
waar ik altijd naar verlang
je draagt me zonder moeite
de zon zegt ons gedag
duizend sterren stralen
in je ogen en je lach
je vult mijn hart met kussen
we dansen in de nacht
het gras aait onze voeten
huid op huid zo zacht
je handen strelen teder
de droom, de…
mijn hond
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
526 mijn hond vier poten op de grond
een kant kop en anders wel 'n kont
scheten rennen harten stelen
in nesten zitten of de stront
mijn hond zwiepstaartend in het rond
oren wapperen eet zich rond
graven jagen prooien stelen
vindt schooien blaffen heel gezond
mijn hond staart vreten uit mijn mond
kijkers stralen mijn hart gewond
voorrang op…
lichtpuntjes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
674 en strijd
vervangt de dodelijke stilte
met hartverwarmend vreugdevuur
een soldaat het strijden moe
die de wapens neer- en weglegt
als eerste stap van hoop
een jochie dat met een paar planten
een plein of straat vergroent
om de wereld weer adem te geven
een onverwachte glimlach
zomaar op straat of in de trein
die een simpele dag stralen…
als dokter der filosofen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
430 ik zou de gedichten lezen
en al vrezend zeeg jij neer
bezeerde jouw tere knieën
bijna weer voor de tigste…
mijn glimlach glom zelfs
als pleister op de wonden
jouw zonden verdwenen
in het stralen van mijn…
jij mag mij zeker beroeren
met ruwe handen, je grove
mond mijn naevus kussen
sussend in mijn oren…
je hebt mijn hart zover
opgestookt…
Aan de avondster
netgedicht
2.2 met 21 stemmen
159 Je stralen dragen
een helderheid die niets verwacht,
terwijl de schemering zich om hen heen verdiept
en mijn adem uitnodigt te rusten in wat zich eenvoudig ontvouwt.
Zo ontvouwt zich
een open ruimte waarin mijn
aandacht zich langzaam voegt naar wat
zich niet laat vasthouden en toch steeds voelbaar blijft.…
Wetenschap.
poëzie
4.2 met 4 stemmen
2.363 O, 'k wil mij gaan koestren aan mildere stralen,
mij baden in de eeuwige bronne
die kracht giet en vreugde over bergen en dalen,
de stralen der godlijke zonne!
Wetenschap! maagd zonder liefde!
Eigenzuchtig, nijdig, grillig!
Die u liefheeft, plaagt en tergt gij:
al zijn levenskrachten vergt gij, -
en uw kussen zijn zo killig.…
Zwervenszat
poëzie
3.8 met 18 stemmen
3.927 't Meest in nachten als de maan haar stralen
Koud en lusteloos door 't ruim laat dalen,
Ben ik radeloos, denk: ik zal maar ergens
Zwak en zwervens-
Moe mij laten vallen in het zand,
Plompverloren en mij wat bedekken
En dan blijven liggen tot mij een komt wekken,
Deernis koestrend op komt rapen
En zo niet, dan blijf ik slapen.…
Moeder
gedicht
3.3 met 24 stemmen
12.088 Ik wil aanbellen en horen
hoe jij naar de deur gelopen komt,
zien hoe die opengaat en voor mij
de ogen stralen van een heilige.
Ik wil je gouden tand zien blinken
wanneer je lachend uitroept:
- Kom binnen meisje!
Mijn lieve, mijn prachtige moeder!
Vandaag heeft de bruine aarde
jouw bruine ogen uitgewist.…
Eén jaar geleden ...
hartenkreet
4.3 met 30 stemmen
2.575 door de adem van God
met één lach
en met één oogopslag
heb je mijn hart beroerd
om er voor altijd in te wonen
in één seconde heeft de dood
jou gevonden
en je toevertrouwd aan
wenende gronden
jouw heengaan
laat een diepe wonde
bij het verstrijken van
elke seconde
kleurige bloemen op je graf
zwarte tranen op je steen
witte stralen…
Zaterdag 12 april 2003
hartenkreet
4.1 met 39 stemmen
5.056 De lucht is helder, de wind voelt kil,
De bloesem siert het park rondom,
Buiten vangen oudere mensen,
De eerste stralen van de zon
Het licht valt door het raam naar binnen,
Toch moeten de gordijnen dicht,
Om mijn vader te beschermen
Die in het kleine kamertje ligt.…
Vrouw
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
2.178 Ik voel de zomerhitte op mijn gelaat stralen,
in haar hinderlaag
want ik word een mikpunt in de luwe stilte.
Voorbarig samenkrimpen, een mooie dood verwachten.
Komt zij dan om me te begeren?
In deze lege stad?
Ze was nog gaaf toen ze een laatste blik schonk.
Ik fluisterde opgewonden. Schemer.
Wat verkiest ze?…
Mooi meisje, dat met koelwit bruidsgewaad
poëzie
3.8 met 20 stemmen
2.747 Mooi meisje, dat met koelwit bruidsgewaad
Verlangt te ontveinzen de heetdronkre gloed,
Die onbewust haar slankheid stralen doet
En uit de glans van 't haar en de ogen slaat,
Nu voelt ze alsof ze, een uitverkoorne, gaat,
Zij zij alleen, 't Geluk-zelf te gemoet:
Haar eigen huis, haar man, zo knap, zo goed,
Nobel en ridderlijk in woord en daad…
Beweeglijk bloemperk op stil blauw kanaal (1919)
poëzie
3.4 met 14 stemmen
1.522 Beweeglijk bloemperk op stil blauw kanaal,
Flikkeren, fel, hupp'lende zonnestippen,
Soms plotselinge lisch met gouden slippen,
Soms gouden pijlkruid, plots'ling vertikaal:
Magisch onzichtbaar zijn ze, als ze overwippen
Van top naar rimpeltop; een enk'le maal
Zie je, als een slangetje, een rankende straal,
Glinst'rend en glad, tussen twee…
Mooi meisje, dat met koelwit bruidsgewaad
poëzie
4.2 met 33 stemmen
2.192 Mooi meisje, dat met koelwit bruidsgewaad
Verlangt te ontveinzen de heetdronkre gloed,
Die onbewust haar slankheid stralen doet
En uit de glans van 't haar en de ogen slaat,
Nu voelt ze alsof ze, een uitverkoorne, gaat,
Zij zij alleen, 't Geluk-zelf te gemoet:
Haar eigen huis, haar man, zo knap, zo goed,
Nobel en ridderlijk in woord en daad…
Onrust
poëzie
3.3 met 17 stemmen
3.003 De ochtend komt: de klare stralen
Leevren mij het ware beeld,
Eindlijk kan ik ademhalen
Heel de dag tot d'avond geelt."…
Sunshine on the water
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
857 het licht in elkaars ogen zag stralen
elke trilling van je stem
werd gehoord
de zachte streling van huid op huid
de gesprekken tot diep in de nacht
sunshine on the water
always make me smile
de zon schijnt ook nu uitbundig
maar de glimlach is verworden tot een krampachtig grimas
bevroren
en het licht lijkt gedoofd
de woorden in de…
Een perfecte dag..
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.133 Het zonnetje schijnt zijn warme stralen
De lucht onbewolkt helder blauw
Met de autoradio vrij hard
Koers ik pijlsnel richting jou
Ik zing, al is het zo vals als de nacht
Timmer de maat mee op het stuur
Niks dat mij nog kan beletten
Als het goed is ben ik bij je binnen het uur
Ik geniet van de weg richting jou
Zonnebrilletje op, sigaretje…
Eens...
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.531 Kom,
laat me je vertellen
over een wereld ver van hier
waar ooit - verscholen in het woud –
de mist met stralend maanlicht paarde
na de daad verdween de minnaar
liet zijn geliefde zwanger achter
zwellend tot - een cyclus later -
deze negen nevelkinderen baarde
de jonge moeder rolde blozend
al haar stralen rond en rond
tot zij – ver boven…
En kust de dood
hartenkreet
4.7 met 34 stemmen
2.419 Gedachten zingen trieste tonen
de zon sluimert zachte stralen
Het ruisen van de zee zo mooi
Maar ik ben aan het verdwalen
Ik zoek een herkenningspunt
Langs roze huisjes en baaien
Maar alles lijkt zo op elkaar
laat mijn geheugen verwaaien
In mijn jurkje van wit linnen
Blote voeten vol met blaren
Tranen die een weg zoeken
In ogen die zo…
AURORA
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.631 ze proeft gulzig Homerus' bronsgroene woorden
met haar zachtsmeulende, intens roze lippen,
terwijl haar sterke, slanke handen teder
het vroege, gezeefde morgenlicht strelen,
tot het van rood naar dieprood kleurt
loom en traag strekt ze haar mooie lijf,
de ronding van haar borsten zoekt
uitdagend de stralen van de zon,
een helder flonkerend…
Voor mijn lieve kinderen
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.109 Oma zal voor ons altijd stralen,
en met haar lichtje de weg wijzen,
zodat wij niet verdwalen.
Soms is oma ook de speelse wind.
Ren met haar mee,
en speel met haar,
mijn lief kind.
Ze zegt niets meer terug ,maar je kunt wel tegen haar praten.
Oma zal er altijd voor je zijn ;ze zal ons nooit verlaten.…
Herfstafwikkeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
712 De stralen zijn
gebroken en zonlicht in haar
gat gebeten. Die koketteren nu
andere oorden tegemoet.
De hoop op vederlicht
comfort daalt neer. Langzaam
grabbelt de weg er onderdoor. De avond
valt als een slapend blok sneller
en te snel op mijn hoofd.…
's Morgens
poëzie
3.6 met 7 stemmen
1.980 Flus gaat de tintelende strale komen
die 's nevels ziele zal in dropplen vangen:
doet ooit de zon, in parelende zangen,
mijn wazig mijmren vonkelen en stromen?
Zie plots 't ontwakend bos de blaadren reppen
en - groene vooglenzwerm aan 't vleugelkleppen -
zijn takken zwaaien, fris in de ochtendklaarheid!
Waak op, mijn ziel!…
De avond is gekomen
poëzie
3.7 met 3 stemmen
5.137 De zon had hare stralen
De rijpe zomernoen
Rechtstandig neer doen dalen,
Met oogsten en binnenhalen
Had ik nog veel te doen.
Toen is mijn zon gezonken
Voor goed en onverwacht,
De bleke sterren dronken
Het hemellicht en blonken
En bloeiden in de nacht.…