3973 resultaten.
te mooi voor woorden
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
867 ik zie je nog in de verte verdwijnen
rechtsaf Laan van Meerdervoort
ter hoogte van De Mient haalde jij mij in
ik heb je gezicht niet gezien
wel jouw lachende lange lokken
een blanke rug boven een lage broek
ranke schouders en toch die kracht
op weg naar een doel dat ik al te lang miste
desondanks voel ik mij niet gepasseerd
vereerd met…
Vlinderzang
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.547 vrees omklemt je trillend hart
benauwt je tere longen
snakkend naar verlichte lucht
ruimte waar nog wordt gezongen
gekrenkt jouw ijle wonderwezen
bestemt verdriet je fijne lied
klinkt enkel nog de jammerklacht
van hopeloos vermoeid gezucht
kom laat je krachten warmen
met luisterwoorden in mijn macht
jouw verzwakte klanken sterken
bewerk…
Zeepbel.
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.087 geblazen en dansend in de wind
kleurig als de regenboog
reuzen bel in hoepel
sluit mij in je bellen sap
verklein me tot een foetus
ontploft en overlevend
blaas me in je bellenspel
spat uiteen in treurnis
wachtend op een nieuwe bel
bellen vlucht in wording
blaas me weg als een veer
spat uiteen opgeblazen trots
bellen zo groot en toch teer…
Lichaam en ziel
gedicht
2.4 met 19 stemmen
7.678 speeksel druipt mee de envelop in,
als lichaam en ziel verlangt het
hereniging, kent niet de reglementering ter zake.
'het kan morgen alleen maar beter.…
Schrijven om te blijven?
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
624 Zinnebeelden ter eeuwig leedvermaak?
Wil ik hier
een paar wanstalten chromeren
tot een statig afgodsbeeld?
Of wil ik slechts mijn maag
haar walging laten belijden,
in een narcistische zelfstrelen?
Want mijn wurgneiging wil ook wel eens wat!
Oh, potsierlijk papier, waar je al toe aanzet!…
Schuilen in schaduw
hartenkreet
4.4 met 13 stemmen
1.148 Woorden wandelen er op kousenvoeten,
struikelen over de eenzaamheid,
vallen als tere druppels in de kleine holtes
van mijn stil en ongebonden zijn.
In de stilte kan ik leven,
ik kan daar zijn zonder beven.
Niemand die me daar kan kwetsen
of mijn lijden in leugens kan schetsen.…
Vakantieliefde
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
2.000 De seksbom van een kerel ging alras
ter sponde met de opgewonden Sjaan.
Hoewel het sekscontact fantastisch was,
was Sjaan ontstemd, omdat ze bij het gaan
geen korting kreeg op haar bejaardenpas.…
Witte waterlelie
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
2.211 Zij wil niet anders dan
rusten aan ‘t oppervlak
van het uitgestrekte meer
om dobberend te drijven
dus legt zij zich tevreden
als tere bloesem neer
Met open ogen staart ze
tot de ondergaande zon
lokkend op haar wacht
ze vouwt devoot haar
blad’ren toe
"het daglicht maakte
mij zo moe"
klinkt ijl nog in de nacht
Aan de stille waterkant…
Biografie
gedicht
3.8 met 39 stemmen
15.320 Een koningsvaren heeft nooit last
van blinde onderdanigheid,
maar halzen willen weerloos zijn,
zij die zo teer geschapen zijn.
Een lichaam is een eenzaam ding
en niemand wil dat het geneest.
-----------------------------------------
uit: 'Bandeloze gedichten', 1996.…
zes quotes
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
801 naarmate ik afstand neem
komt zij steeds dichter bij
2
mijn denken draagt
verbeeldende gedachten
nimmer sluitende definities
3
in het geweten
is vaak alleen
het verleden opgegeten
4
ik hou van viaducten
ze gaan tenminste ergens over
en zijn vaak stevig onderbouwd
5
ik sterf aldoor aan
de liefde
en kom ter…
De Derde Man
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
668 Het eerste raam was steeds het hare
Ze ving het zonlicht en de mijlen tot de zee
Als hij haar ontmoet, en ze glimlacht
ter bezwering van alles dat zij niet eerder kende
En ze zich sluit als een stenen bed, en scharen wordt en klauwen
Leest hij haar verkeerd
Maar ook dat verteert haar lijf
Ze eet niet veel meer, wordt taai en mooi
En staande…
pegelt ijs de stam
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
820 zacht buigen
witte vingers
het blauw van
onze korenbloem
weer terug in knop
het wintert
en wat sneeuw
smelt in haar
warme hart, strak
pegelt ijs de stam
in topzwaar worden
is de dood geboren
knakt de bloem
het tere groen verlept
raakt bed in donkere aarde
bedekt met vorst zal zij
geen koning kraaien maar als
lente…
Zij is 's zomers een bewaarplaats
gedicht
3.4 met 31 stemmen
11.083 Meestal
leeg en onverlicht is zij de rest
van het jaar een verticale doodskist
die slechten-ter-been- droog houdt
en af en toe schreeuwt iemand in
haar binnenste een monoloog omdat
hij de verbinding niet vertrouwt.
Maar meestal leeg en altijd onverlicht
kent zij dan toch haar moment van
vrolijkheid.…
Uithalen
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.676 Annie heeft een nieuwe jurk gekocht
rond haar borsten veel te strak
ze loopt wat houterig van ongemak
had liever toch een korte rok gekocht
doch 'had' was echt niet meer ter sprake
moet het hier en daar mee doen
'je bent zo plat als wat' zegt Koen
'laat je moeder het wat open haken'
zijn schoonmoe wil alleen maar breien
met vier pennen…
Witgekalkte woorden
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
713 en je ademt mijn adem
van wind en water
zoals de dag druppelt
langs mijn woorden heen
waar stilte onbespreekbaar
waait onder ijsvleugels
van de reiger
vijverkoud boven
het wintervlak van
onbeweeglijk riet
met opzwaaiende, tere
handen en duizend
voetstappen
breed en breder
sneeuw ik
de laatste woorden
uit het zicht
van diepe…
Bloemen langs de weg
netgedicht
2.1 met 11 stemmen
1.725 De vraag of het schuld of onschuld was
doet niet zo zeer ter sprake
Het gemis is schijnbaar groot
soms voor velen
soms voor een enkeling.
Die bloemen langs de weg
markeren waar een geest
een lichaam verliet
nietsvermoedend en onwetend
ben ik iemand die dat ziet.
Bloemen langs de weg.…
Blijdorp houdt korenwolfjes
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
896 in het koren
al tot onze appendix terug gedreven
konden de moderne agricultuur
niet op eigen houtje overleven
werden verdraaid
zo maar mee gemaaid
Diergaarde Blijdorp
nam er tien op
de diertjes gingen vol vuur
aan de blije vermenigvuldiging
het is nu een hele stam
in een doosje werden ze gewogen
op een foto in de krant
scherp gebeeld ter…
de dichter van binnen
hartenkreet
3.2 met 23 stemmen
3.439 in zijn moedertaal
schrijft hij alles neer
elke waarneming
gedachten en fragmenten
die zijn geest bevolken
hij is een chronisch lijder
leider van alle letteren
die hem ter beschikking staan
ook al werd alles reeds gezegd
geschreven en soms verzwegen
wil hij nieuwe woorden geven
aan wie niet kan kijken
in zijn overgelopen hoofd
terwijl…
Ik schrijf je nog
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
873 Tot voor kort heb ik gedacht
ik dicht niet meer
ik schrijf geen woord
meer neer
de merel stopte het fluiten
katten zwerven
roofzuchtig in mijn tuin
ik zag er eergisteren
nog een hoog
in de bomen klauteren
vogels cirkelen in de lucht
krassen krijsen
om ter luidst
ik pers de druiven
drink de jonge wijn
er is geen medicijn
voor…
Verwaait de jazz
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
573 een flard gesprek
en uit een open raam
verwaait de jazz
een trompet geeft nog
wat weemoed aan
de bas dreunt
huizen verder weg
en uitgelopen teer
verhindert het verkeer
zijn snelheid uit te razen
de lucht is zwaar
van zomer en geel stof
de bomen stuiven
luizen lekken vocht
dat plakt op autoruiten
voel de hitte zinderen
er spelen…
Op spreekuur
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
590 en bracht euthanasie ter sprake.
Zou hij bezwaar ertegen maken?
Hij zei, dat hij niet tegen was.
Ik zei: 'Wanneer u adviseert:
"Uw been moet echt geamputeerd,
misschien wel tot voorbij de knie,"
dan heb ik zeker geen bezwaar.
Die ingreep mag gebeuren, maar
niet eerder dan euthanasie.'…
Verborgen angsten
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
740 Mijn hart slaat als een schip in nood
en ankerloos op drift geraakt
schuwt mijn dood die ter lande
werd geplecht toen ’t zwijgen
me verried en boze tongen
het lichaam wilden vierendelen
doch slechts in daad want
het gericht die mij van ’t leven
wou onthechten sprak geen vonnis
over mij als parvenu die het sterven
aanbad met orgieën en iconen…
In ’t berkenbos
poëzie
2.3 met 6 stemmen
2.055 Daar beefde in ’t bos een rose gloed
al hoger naar de toppen hoog,
die ’t speelse briesje teer bewoog,
al zachter ging mijn voet.
Ik liep zoals een neofiet
gaat door de Tempel stil ontroerd,
aan de aarde ontvoerd, aan de aarde ontvoerd,
op ritmen van het Eeuwig Lied.…
Totdat de liefde weer bestaat
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
591 Geluiden in rustig
verlangen ontstegen
echte vrienden
leer je hier niet
kennen
weet jij dan
een ander woord
totdat de liefde
weer bestaat
zal ik de maan
naar je toetrekken
tijdens een windstille
nacht die ademt
over oceanen
in mijn hand
heb ik een land
voor hogere machten
dan die mij bekend
ter afscheid
van onze dromen
vol onbeheerste…
- Geboren uit overwinning -
netgedicht
4.3 met 54 stemmen
571 Geboren uit overwinning
na vele jaren
ter veroordeling van verdragen
toch verslagen toen men opstond.
Uitverkoren
tegenstander van het leven
in vriendschap geboren
verschil maakt plaats als trots ontluikt,
schaduw van de overwinning
door de wereld als excuus gebruikt.…
Spiegelbeeld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
710 Net zo dik als Du Perron,
overspannen als Marsman,
ingeteerd als Slauerhoff
en uitgeteld als Rimbaud,
wijs als Van Eeden,
dom als weet ik veel,
teveel om op te noemen,
getergd als Strindberg,
droevig als Woolf, Plath
en ga zo maar door,
eenzaam als Rilke,
vol wanhoop als Ter Braak,
diepzinnig als Hesse,
verga ik in mijn dagen
als een…
Schemerliedje
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.704 Handen zullen teer strelen,
En aan uw oor de hele
Hele stille fluistering:
Lieveling, lieveling!
En aan mijn wang uw hoofd gevleid.
Om mij de warme zaligheid
Uws adems ; en een tinteling
Licht in uw ogen.
Lieveling !
In de schemering,
Als alle dingen duisteren,
Heerst -dit lichte fluisteren:
Lieveling, lieveling!…
Voorbij de waarheid
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
507 hoe het was
streel nog eenmaal de zinnen wit
en bedek me met jouw stilte
er bestaat geen andere kunst
dan het kussen
waarin ik mijn dromen legde
en mijn ogen met vogelmelk versierde
bij het ontwaken
laat de zon door de kieren glippen
de tijd transparant maken
mijn adem jij bloesemlicht
je was nimmer een verovering
je bent de tere…
GEBROKEN LEVENSDRAAD
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.727 Kraaien bij het ochtendgloren
‘t laat mij, mij eenzaam voelen
Tranen lieten vele diepe sporen
die mij nog altijd overspoelen
Tranen al bij de morgenstond
om die gegaan is, te betreuren
Haar lichaam zakte in de grond
onder bloemen die teer geuren
Stilte beheerste de nieuwe dag
’t hanenkraaien klonk zo schril
De dag die zij niet beleven…
ik hou van mensen die blijven...
gedicht
3.5 met 18 stemmen
9.620 ik hou van mensen die blijven, zei hij,
we stonden samen onder het afdak te turen
naar het kantwerk van de winterbomen
en door zijn woorden had ik moeite om weg te gaan
hij voerde me door de geschonden lanen van zijn jeugd,
langs vergane boomgaarden, nabij tere beken,
voor een gesloopt huis hield hij halt en
keek heimelijk door het venster…