1824 resultaten.
Klokke Roeland
poëzie
4.2 met 12 stemmen
3.286 .’
------------------------------------------
- Klokke Roeland: grote stormklok in het Belfort te Gent, die bij gevaar de burgers opriep
- grijsd - West-Vlaamse vorm voor grijs
- Belfort: torengebouw waarin de oorkonden van de middeleeuwse steden bewaard werden
- Hyoens en Artevelden: vrijheidsstrijders die bij een opstand van de weversgilde…
VAN DIEUWERTJES VRIJER
poëzie
3.7 met 18 stemmen
13.838 Z’n haar dat is als zilver grijs,
Z’n aanzicht daar beneven
Dat is zo rond (wind-honds gewijs):
Is ‘t dat ik ‘t niet genoeg aanprijs,
Dat moet je mij vergeven.
Z’n voorhoofd is gebult zeer hoog,
Geen schilder zou ’t zo maken!
Daarbij heeft hij een linkeroog,
Dat is heel leep en zelden droog,
Omboord met rood scharlaken.…
Ten einde raad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
591 horen
Altijd midden in de nacht
Ogenschijnlijk wat verloren
Of een wisseling van de wacht
En gewacht werd er slechts even
Er is zelfs bij stil gestaan
Tot ook deze paradox van ’t leven
Verder lijkt te zijn gegaan
Die dag stap je plomp aan boord
Van je eigen boot
Ontluisterend en ongehoord
Maar je houdt je groot
De lente ziet soms grijs…
Het lege nest
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
142 wordt een gezin gesticht
toen zagen wij het duivenpaar
hij de ochtend, zij de nacht
(ze wisselden de wacht)
op hun eitjes broedden
- dat is althans wat wij vermoedden -
want een ei zagen wij niet
(ieder zingt zijn eigen lied)
gebukt, vanuit ons raam
spotten wij hun kopjes
hun ogen speldenknopjes
een puntje staart, een plukje veren
grijs…
'T IS LAAT AL IN DE NACHT. DOODSTIL IS 'T HUIS
poëzie
3.7 met 10 stemmen
2.630 In blauwe slierten hangt sigarendamp
Als vage mijmeringen om de lamp;
Koud valt het licht uit grijs omwolkte kap
Op sneeuwgebergt' van starre wetenschap.
Zo zat ik iedere avond, jaar na jaar;
Aan kennis heette ik rijk, ik bedelaar.
En 't was, zoals men vaak in dromen ziet:
Je mòèt iets vinden, en je kunt het niet.…
De liefde op het ijs
poëzie
3.5 met 4 stemmen
3.923 .'
Zij rijden en glijden en snijden door 't ijs
en ijlen en zeilen het spiegelpad grijs;
hij snort haar vooruit met een zwierende zwaai
en vangt haar weer op met een krassende draai.…
WANNEER DE KINDREN GROOT ZIJN (1858)
poëzie
3.4 met 33 stemmen
10.197 Mijn haar zal wel wat grijs zijn, Uw voorhoofd niet zo glad;
Maar als het hart nog jong is, hoe weinig hindert dat!
,,Vier dochtren en drie zonen! Het wil wat zeggen, wijf!
De jongste nog geen twee jaar oud, en de oudste driemaal vijf.…
WEERZIEN NA JAREN!...OVERDOEN?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.018 Een weerzien na jaren tussen
oude buren, familie, kennissen, relaties en/of vrienden
blijkt vooral een (her)ontmoeting tussen mensen
die niet moeten maar willen
MENSEN:
ouder ogende mannen, vrouwen
met weinig of minder grijs haar
kaal of kalende
doorgaans door de jaren
gepokt, gemazeld, gerijpt
ziek geweest, beter geworden
goed levend…
Ik lach me dood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 optredend voor de achterste rij
slapen gaat slechts op een zij
de andere moet ik echt ontzien
van slijtage tot slijmbeursontsteking doet pijn
Ik kijk in de spiegel en mag niet klagen
Narcissen heb ik ook buiten het seizoen
Bloemen vrolijken vooral mijn geest op
M'n volle haar valt nog niet uit
de rode kleur is wel verdwenen
maar niet grijs…
Memoires 1 tot en met 10
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
663 wegedreven
wijsgerig was mijn verstand
3)
op het ijs, wit bekrast
zat ik op de houten slee
achter een vriend
ik mocht mee
het was meer dan schuiven
ik kon delen in de koude
en tegelijk aan warmte snuiven
de durende afwezigheid verflauwde,
voor even.
2)
hij was er altijd
vroeg in de avond
als ik mijn armen
om de lantaarnpaal
rond en grijs…
De Zwanenridder van Kleef
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
666 Eens, lang, lang, heel lang geleden,
in een grijs en ver verleden,
stierf Diederik, de graaf van Kleef.
De dochter die toen achterbleef,
Beatrix, de nieuwe gravin,
is van dit verhaal de heldin.
Ze regeerde het Kleverland
met een zachte en gouden hand
waar Kleef wel bij voer, rijk van werd.…
Flitsberg
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
396 hout)hakkers-
combi, beeldschermgroen knippert door de nacht; wacht,
wat zich voordoet in stroboscopisch licht, en donker
als de wallen waren in voorbije jaren, onder de ogen
gekomen groengoed; gore kampvuurplekken
op het matras, het bier vast in de vloer en rook
wat zich verspreidde in coupés; lokalen en concertzalen
stonden blauw, grijs…
DE MOLEN
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.972 het kleeft aan de spijlen en aan het leeg
latwerk en ijl en wonderlijk veeg
wordt er hun weefsel, een web verward
met open gaten en flard bij flard,
een ruigte, die bindt en samenhoudt
het kantige hek, het ruwe hout
en ordeloos omgeslingerd is
als grillige voorjaarswildernis
volgroeid; en midden in dit struweel
een verdichtingsbegin, een grijs…
Depressietrein
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
3.256 moe, somber, lusteloos, uitgeput, opgebrand, ontstemd, ontregeld, futloos, neerslachtig, zwaarmoedig, ontdaan, klein, iel, vervlakt, afgemat, dood, duister, zwart, down, op, armzalig, vervreemd, ontmand, ontkracht, levensmoe, zat, verveeld, flauw, slap, hangerig, verzadigd, slecht, min, negatief, pessimistisch, zwaartillend, ingevallen, ingedeukt, grijs…
Haltes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
399 buitenlands,
de trein, vraagt hij
Ja waar is trein hier,
in dit niemandsland, denk ik
Chauffeur wijst hem de halte
aan de overkant
We komen aan in Ossenzijl
waar we ‘t Zuiderzee pad verdergaan
Het regent en we worden nat,
vooral ‘t boekje, gids,
niet passend in mijn zak
Langs weilanden en
zwanen lopen we
en kuddes schapen,
die grijs…
De Nachtegaal
poëzie
4.3 met 11 stemmen
3.478 "Want" - vervolgt hij - "Waar ik geboren word, gestorven en grijs,
"Net als baanvegers op 't veldijs."
Hij speelt dan ook, naar de eis,
Al van kindsbeen af in 't lover,
Op zijn muzikale schaatsen beentje over,
En raakt nooit van de wijs.…
ZWART
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
192 Anhedonie kleurt nu alles grijs,
nachten vol herbelevingen.
Ze zullen boeten!
Wraak is zoet!
Dan komt er licht door kieren,
ogen die echt zien.
Waarheid wordt erkend,
vertrouwen groeit als zaadjes.
Gisteren vielen woorden,
zwaar als vallende sterren.
Bevrijding danst met verdriet.
Vrijmaking wentelt met rouw.…
Spiegeltje, spiegeltje aan de wand...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
406 Ik lees dit gedicht liever vannacht
door een grijs-blauwe lens
dan dat het voor altijd vergaat.
Het slaat zich op in gedachten en herinneringen.
Hoe zou je het kunnen vergeten
als het zo’n grote impact achterlaat?
Dus spiegeltje, spiegeltje aan de wand,
wie is het mooiste van ze allemaal?…
ZOMERREGENLIED
poëzie
3.3 met 11 stemmen
4.492 Een grijs kleed van een koningsdochter, zo is de slierende smoor,
maar de gordijn van de verre regen verbergt niets.
Damp van het land, lied van de aarde,
levend als geboren gaat de klaarte
uit de gulden gorgel van de leeuwerik. Land dat zich strelen laat
door de lange, slappe vingers van de geliefde.…
Als geen drift of blind begeren...
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.398 Uit vaal bevachte hemel
dalen, dralen
lokken, vlokken in gewemel,
uit de grijs vervaalde hemel
glijen, vlijen
zachte vachten pluizen neer,
op de aarde, op de huizen,
op de bomen stil en meer...
zilvren bellen, die vertellen, zonder klank,
hermelijnen blank, rein en teer
wit geveer.…
DE HOOFDIGE BOER
poëzie
3.6 met 5 stemmen
4.724 Ook heden nog, hoe grijs van kin,
Schoot ik getroost den slibkuil in;
Maar 't wil niet meer, en blijft het dus,
Zo heet ik ras emeritus.
Met drogen hoest en jicht bezocht,
Verlaat mij kracht en ademtocht.
Nog tweemaal als van daag doorweekt,
Eilaas, dan heb ik uitgepreekt!…
Eigen Erf
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
437 ============
===================
moeder zei ooit
dat alles veilig was,
juist door al het gebid,
maar ik hoorde alleen het tikken
van vergeten geesten
en loeiende dieren
de muren stoven kalk
van oude generaties,
dood en onder,
ver onder de vloer
lag het kind
dat ik had moeten zijn.
de buitenwereld klopte
aan met moddervingers—
schoolrapporten…
Oostjavaan
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
529 Als ik het kon had ik gedaan
als zij, was met hen mee gegaan
ben echter jood noch palestijn
vaar enkel over vecht en rijn
en tot abcoude aan het gein
voorbij laat ik koog aan de zaan
de kaaskoppen in krommenie
en osdorps ralameiers gaan
mijn bloed stroomt niet
als botte kotters
platbodems en skûtsjebotters
in haringvliet en hollands…
Mei (Boek I)
poëzie
4.2 met 52 stemmen
9.569 Daar waren 't zeepsopbellen, maar aan 't strand
De kleuren van dat dartel tooverland,
Dat schelpen elkaar maken: violet,
Grijs parelmoer, geele barnsteen, omzet
Met kleine schelpjes als van nat granaat.
Daarvan steeg damp op met een incarnaat
Van al die glanzen tot één witten gloed,
Langs 't heele strand.…