1968 resultaten.
wegwerpkind
hartenkreet
4.0 met 24 stemmen
4.102 Soms zoek ik weer bij iemand troost,
verlicht daarmee even de pijn.
Waarom kan ik niet gewoon
jouw kleine meisje zijn?
Een gemeende kus en knuffel
was dat zoveel gevraagd?
Snap je dan helemaal niet
dat dit zo aan me knaagt?
Ik zal er mee moeten leren leven
er zit niets anders in.…
kruispunt
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
629 Licht vertraagt
het landschap stokt
in een verstild kader
het kruispunt vult de ruimte
het asfalt trilt onder wat hitte
de akkers slaan bruin uit
warmte draagt zingend nog wat wind weg
de voetganger
van achter het kader genomen
stopt in dit desolate plaatje
het kruis slaat
een zucht van verlichting
haar bestemming is die
van smal…
TIJD
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
915 voorbij
mijn tred veert wanneer ik het levenspad beloop
omdat ik weer mag voelen: je houdt van mij
Het mooie wat ook was, baant zich gestaag naar het heden
reikt de toekomst een liefdevolle hand
onze beider harten hebben veel geleden
de liefde kent -zo blijkt- geen afstand
Ik voel de blijdschap voor wat weer kan komen
bliksemschichten verlichten…
Vederlichte bariton
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
522 Het is ochtend en Ellert en Brammert staan
op onze stoep te wachten (de haren verwilderd
als slierten gouden regen (sabbel maar niet
op een moegestreden knotwilg)) tot we, eindelijk
verlicht, hem binnenlaten en gratis cognac
serveren tot Sint Juttemis.…
Annabel
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
982 wel deden
met een onstuimigheid
redelozer dan mijn heimwee
naar toen wij nog gewoon
eenvoudige kinderen waren en niet
van bier of wijn en stofnesten hielden
in de lichte wolkenwereld leefden
zonder grijze wolven, kale aasgieren
en minder zachtzinnige nichten
we hadden ons langzaam doen verplichten
elkaar in afstand met heimwee te verlichten…
Angst van de filosoof (prozagedicht)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
537 Moeder natuur schrijft mij
af en ik vervolg m’n reis op eigen kracht; voelt als
verlichting baas te zijn over eigen geest en vlees.…
- De strenge aardse winter blijft buiten -
netgedicht
4.0 met 49 stemmen
580 Verwacht vorst en winter
strenger dit jaar
zonder glazen twinkelende
winterbescherming
feeëriek verlicht.
Buiten mijn warme
nostalgiebeleving blijft mij
een hete tas
geurige chocolademelk,
zorgt voor warmte
in deze barre wintertijd.
Voor de eiken huisdeur
hoor ik kloppen,
een ijsvuist bonkt
op de ingangsdeur.…
Op Helena van Troje – (4)
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
937 Vanaf de oudste tijden heeft men dit geweten
maar in deze tijd waant men zich liever verlicht.
God en de eigen geest heeft men vergeten,
voor ’t ego en de materie is een altaar opgericht.…
Zomertijd en klokken
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
799 staan te loeien als een gek
uiers zitten overvol ja ’t is wat met zomertijd
het zal wel ergens goed voor wezen
dat geloof ik achter elkaar
maar de beesten en mijn klokken
daarin schuilt nou net ’t gevaar
en nou weet ik wel, de stroom moet terug
maar wat ‘k dan niet snap is dit
waarom moeten al die panden
’s avonds zo intens worden verlicht…
Lichtengel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
492 Toon ons de kracht van je lange manen,
wil ons eeuwig verlichten, als je kan,
maak dan ons leven minder grauw.…
Het huizeke
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.077 't Lijkt wel,zó oud, toch zo keurig en net,
een besje met helderwitte cornet,
wanneer haar rimplig verslenst gezicht
een frisse, jeugdige lach verlicht .…
De stad
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.954 De kooplui zitten op de grond
bij lampen, die nu de gezichten
der stille kopers, in het rond
gebukt, beginnen te verlichten.…
De momenten van vertwijfeling...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 Ter verlichting van onszelve.…
Eén dag zonder...
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
629 Je bent toch altijd bij me: ik geef jou zorgen
maar verlicht je eveneens van je zorgen.
Het is een aangenaam samenspel wat wederzijds
energie geeft en doorgeeft... zo gewoon voor mij!
Door mijn sterke en krachtige geloof
blijft ons contact gaan en doorgaan
voor een toekomst van morgen!…
Hoe het liep
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
929 Op de laatste avond
(die middag was ze door een wesp,
verborgen in een tuinstoel, gestoken)
had hij het zwembadje verlicht
met tal van waxinelicht,
kwam naar haar toe,
sloot haar in zijn sterke armen
en zei dat hij vreselijk van haar hield.…
Levens
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
939 Welke muziek je leven verlicht
door welke films je bent verrast.
Naar welke baan je gaat of niet
wat je doet in vrije tijd,
wat je plezier geeft, wat verdriet
welk woord oude wonden open rijt.
Ik kom thuis en ga naar binnen
buiten wandelt iemand langs.
Hij kijkt door mijn raam naar binnen.…
De sterren die stralen zijn tevreden met hun eigen plek
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
622 Ik mijn eerste lucifer aanstrijk om
zo mijn aardse bestaan te verlichten.
Dan denk ik toch dat ik een vergissing
maak over de trouw aan die zo ver weg
gelegen erezaak, die mij ook vandaag
de rol van toeschouwer zal toedichten.
Want de sterren die stralen zijn tevreden
met hun eigen plek.…
Museumlaontje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
394 Haaks op het kanaal
van achter naar voor
tussen Postkade 15 en 16
krap tussen de huizen door
loopt het Museumlaontje
smal voet- en fietspad
je waant je
in een andere wereld:
slecht verlicht
met overhangend lover
afgedicht
tot schemerlicht
maar dit laontje
baant je charmant
een rechte route
voor je voeten
uit 't Streekje
de Museumweg…
in de lucht, zo ruim
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
437 aan de hemel schenkt
ja, slechts denkbaar in gedachten
of tastbaar in gevoel
het is ook als op een verleden wachten
die blijvend wenkt
een enkele ziel weet wat ik bedoel
maar daar ga ik niet heen
onder 't blauwe dak, wellicht grijs
draag ik een symboliek in steen,
wel op overdrachtelijke wijz'
ik zoek in de lucht een brug
met een verlichtende…
De taal van mijn hart
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
454 Hoe dan ook is ze kostbaar, waardevol en zacht
weefsel waarbij zorgvuldig wordt omgegaan met enigerlei stukje
Een onafgewerkte puzzel daar ze een of ander zorg verlicht, last minimaliseert
O Hart, mijn natuurlijke rijkdom; je bent het mooiste geschenk om te geven en ontvangen.…
In de herfstjaren van mijn leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Hoe ik het pad van het leven bewandel waarin de
dagen bruin verlicht worden door het strogeel van de zon
terwijl mijn bloed de kleur van de rode bladeren zal aannemen
Ik raak van de weg en beland in het laatste kwartaal, de tijd tikt door.…
Invocatie van de muze
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 zang die boven Pindus' top zal stijgen
en daar zijn lied in boude vlucht laat klinken,
in alles overtreffend rijm of proza;
En U, O Hemelgeest, die het zuivere hart
veel meer van waarde acht dan alle tempels,
Leer me, U hebt de kennis van het begin
en spreidde uw wijdse vleugels over het Niets
als een duif die broedt en zwanger maakt;
Verlicht…
zonnestraal
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
790 jij verlicht de mensen om jou heen
met jouw vrolijke lach en liefde
laat steeds ons zien en ervaren
hoe je best ook anders kijken kunt
naar de grote wereld om jou heen
langzaam komt nu voor jou de tijd
dat jij als tiener in het leven staat
met de start op een nieuwe school
laat jij de wereld zien wie jij bent
een meisje dat als geen ander…
Zomerpracht
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
481 Hoe men al vroeg in de morgen allerlei
blauw laat samenvoegen tot harmonieus geheel: een
wolkeloze hemel waarop lagen van romantiek en verlichting worden
geschilderd met fijne penseelstreken, tinten drijven in bad van stijl en subtiliteit.…
Wedergeboorte. Gedachten in de ouderdom 4
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
532 tot de groep
van solitairen en tegelijk tot een mens
onder de mensen behoor
In deze glooiende dualiteit leef ik mijn wereld
in daad en gevoel,
in bijna alles, u weet wat ik bedoel
Wat komt en reeds lang gaande is
zijn de leergangen over het gemis
ook daarin zal een laatste
zware bevalling onontbeerlijk zijn
Waarschijnlijk met verlichting…
Litanie de ma tante
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
635 genadig
Blijdschap van de engelen
Koning van de patriarchen
Leraar der evangelisten
Meester der apostelen
Licht van de belijders
Zuiverheid der maagden
Kroon van alle heiligen
Kracht der martelaren
Wees genadig en verhoor ons
Zo droeg zij in haar jongelingenjaren
De last van het gebed als vrome plicht
Het moet haar innerlijk hebben verlicht…
Altijd samen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
451 Op een stukje stam
een hart gekerfd in de bast
samen voor altijd
Weet je nog de schemering die de eerste avond
verlichtte met twinkelend licht van gekleurde lampen
Hoe onze zintuigen werden geprikkeld door dosis naïviteit
en onbevangenheid om zo reizen te maken naar diepte en verte.…
Kinderen en Sinten
netgedicht
4.9 met 40 stemmen
810 Loopgraven die worden als beken
Kleuren verbleken
Sint-Maarten, Sinterklaas geland
Geen boot komt tot aan het strand
Zijn witte paard
heeft geen last van "Schimmel"
Verwende kinderen
Spoorslags waadt hij door de Dender-Vallei
Zijn gewaden die zich bekleden
De muren die het weten
De kledingszaak “Robijns”
Termuren
Tussen twee vuren
Verlichte…
Als een boeket
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
586 Bosje bloemen
fleurig en geurig voor elke plek
verlicht het hart
Jouw mond is als een roos die mijn
hart heeft veroverd van waar kleuren glinsteren
in het morgenlicht en enige dauwdruppels op de bloemblaadjes
liggen op hetzelfde moment verwen je mijn gehoor met allerlei teder en zacht.…
Als de schemering valt
netgedicht
1.8 met 20 stemmen
441 Schemering op zee
een schilderij van het licht
serene schoonheid
Hoe schemering danst in zee waar
de horizon omvalt aan poorten van het mysterie
Golven stromen rustig onder de schaduw van wakende sterren
tegelijk verlicht de maan het schuim met een bleke sluier die zich uitspreidt.…