177265 resultaten.
JOEGOSLAVITIS ?
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
573 In Zagreb werd ik bestolen, in Ljubljana door tram 4 aangereden,
tijdens een buikonderzoek in Skopje werd ik per abuis besneden,
wegens m’n povere kennis van de lokale taal
schoor een kapper in Pristina me helemaal kaal …
ik ga stoppen met citytrips naar voormalige Joegoslavische steden!
O wat een schand voor politiek Nederland
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
554 Verontwaardigd haken zij af
voor bedreiging
en hondengeblaf
alles verloren
voor dovemansoren
Ze lieten zich ringeloren
en gaven het
kwaad de overhand
O wat een schand
voor politiek Nederland
[ We volgen geen weg ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 We volgen geen weg
naar een doel, we aarzelen --
en drentelen wat.
Psychotisch
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
375 ik wist dat als
hij zou ontwaken
hij zich psychotisch
kwaad ging maken
waarbij redelijkheid
zich weer zou
omdraaien in het al
te vaak gedolven graf
het gaf geen pas
zich zo te laten gaan
geen schat te zijn
maar de remmen los
dan ziet hij door
woede geen bomen
maar het hele bos
o...
Bij de Beelden aan Zee
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
505 Ik wacht,
zittend voor twee kooitjes
waarin twee beeldjes
gevangen zitten.
Terwijl ik voorbijgangers bekijk.
Jij dan onhoorbaar naast me komt zitten
en 'k, onverstoorbaar lijk,
'k mijn hoofd op je schouder vlij,
mijn arm om je rug
Zullen we wat op strand gaan liggen, vraag je
Zoals...
Guur
snelsonnet
5.0 met 7 stemmen
548 Wie zich door macht en status laat verblinden
Weet die te vinden in de politiek.
Eerst volop lof, maar allengs meer kritiek,
En op den duur weet men je (t)huis te vinden.
Vraag Sigrid Kaag maar wat dat met je doet,
Want zuur en bitter komt vaak na het zoet.
Grootvaders klacht, bij de dood van zijn kleinzoon.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.252 Daar ligt hij op de baar,
Ach, nog geen negen jaar!
En de afgeleefde staf
Geleidt de jeugd naar 't graf.
O God! hoed mij voor 't kwaad,
Dat ik Uw' duistre raad
Niet morrende bedil!
Geslagen hart, zwijg stil!
Wat zeg ik, stil? - o neen!
Hoe ik zijn dood beween',
Hier, bij ...
Cocon
gedicht
2.2 met 42 stemmen
15.941 Waarom noem ik het bottending lichaam?
Omdat het nog verschijnt. Ander goed,
zachtere have liet de ribbenkraam
als het licht dat tussen het zwaarder staande roet
ontsnapt bij waar branden. Wat er blijven
zijn spikkels, stof dat warrend wolk moet worden,
vlokkenpilaar die in de wind zal stijv...
Wrede zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 Ze zwijgen, en ze blijven zwijgen
over de oorlog, de wrede zomer
door de mobilisatie van jonge krijgers
en alles wat je verkeerd formuleerde
komt terug in de lucide gedachten
onder de heldere zomerhemel
de priemende zon en wolken
alles terug in de gedachten
ergens in het park ligt een ...
Samen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
612 Samen blootvoets in het bos
met het mos als ondergrond,
mekaar de hele hele nacht beminnen,
Waar de zilveren maan tussen de bomen schijnt
en de vuurvliegjes ons pad verlichten.
Louis Couperus
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
488 Wie schrijft die blijft geldt zeker voor Couperus
Hij was een visionair, qua plaats en tijd
Zijn leven was primair schrijven gewijd
Soms voordrachtskunstenaar, zoals Homerus
Een rusteloze geest, een pen-nomade
Die metamorfoseerde in
figuren
Die hij bedacht, zijn eigen creaturen
Een eindl...
Wolkenzomer
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
516 Zoet is de liefde
zo blij als een bij
nectar van bloemen
een geschiedenis
ontvouwt zich
land ademt regen
onder wolkenverhalen
geeft ze hem
een stukje toekomst
om zijn reis te vervolgen
tegendraads komt hij bij haar
in veronderstelling van gedachten
rust in de hangmat
als lie...
WAAIENDE ONTVANGST
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
453 Terwijl op brieven
en in kranten het jaar
achttienhonderddrieëntwintig
zwart prijkt op helder wit
of vage champagnekleur
ligt de beroemde Beethoven
dove schrijver van toonkunst
onder bomen op klanken
der toekomst te wachten
geen geluid bereikt zijn oor
boven hem zwerft de zefier
luchti...
Verdrieten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
526 Woorden worden begraven
blz worden blanco blad
letters worden verlaten
zonder hun lijnen
voelt ze naakt ...
Ze ontkleedt zich van zinnen
nestelt tss de versnipperde hoofdstukken
het kaft als deken
voelt zo volmaakt...
De punt comma´s dansen
raken de einders op de notenbalk
geen men...
Soms
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 verloren gelopen
in de waan van de dag
wil ik verdwijnen
in de plooien van de tijd
wolken zien drijven
tot aan het zwart van de nacht
en als een kind
schuilen onder een bladerdak
voor plotse regen
even
wil ik zo verdwijnen
tot aan de dageraad
waar ik mezelf
weer vind.
[ Twee meisjes zitten ]
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
568 Twee meisjes zitten
recht tegenover elkaar:
een gesloten kring.
Prikkels
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
687 Een bloem bloeit open
teder gekust door de zon
wederkerigheid
Hoe vroeg in de morgen mijn aandacht
wordt gevestigd op de wolkenslierten in allerlei tinten
en in verscheidenheid verenigd een opklarende hemel voorstellen
en vormgeven op hetzelfde moment laat een zon zich van haar beste kant ...
vanaf een terras
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 in een gevederd mozaïek liggen
de gebakken stenen vlak in dof zand,
vanuit mijn zicht, vanachter een koffie
waaieren zij zich uit, de dorpsstraat in
aan het begin van wat voelt als mijn achterland
doorheen de bomen aan wederzijden
groeit mijn ochtend langzaam de morgen in
huizen houden d...
De gewetensfunctie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
414 er zitten
breuken
in de aarde
hun lijnen zijn
de bekende
gevaargebieden
waarvan de
korst naast warmte
ook gassen en
invloedssferen
lekken die een
pittig gevoel
van desoriëntatie
geven dat je
meeneemt
als schaduw
en vervaging
in de neerslag
van een andere
vreemde realiteit
a...
HEMEL EN AARDE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 ik heb de hemel opgeroepen
zich voor ons te bewegen
de aarde gevraagd
haar rust te behouden
de hemel om haar
hemelse zegen te geven
en de aarde slechts of
ze zich naar behoren gedraagt
beiden waren genegen
het verzoek te overwegen
om met ons mede te leven
het is immers ongevraagd
...
HAAR BRUIDSKRANS
poëzie
3.1 met 15 stemmen
4.193 De krans van roos en leliekelken,
Gevlochten voor uw bruine vlecht,
Werd op uw doodkist neergelegd,
En zal verwelken.
Gij zelv’, die neerligt in dit stof,
Aan worm en made prijsgegeven,
Verwelkte bloem van onze hof!
Gij zult herleven.
VERSTREKEN
gedicht
3.3 met 229 stemmen
46.215 vegen van zomer
een dronken behang
voelbaar de liefde
van levensbelang
droomde van leven
een gouden glans
de herfst is een streven
de liefde een dans
ik wil je nog even
lief geef me een kans
de kilte de stilte
de winter brak
de kilte de stilte
ik huiver ik snak
de kilte de stilte
...
S-Top!
snelsonnet
4.0 met 4 stemmen
523 Het is de diepste wens van alle Zweden,
Om toe te treden als nieuw NAVO-lid,
Maar dit lijdt tot geruzie en gevit,
Want Erdogan is niet zo gauw tevreden.
In plaats van dat gesoebat op die top:
Los eerst die klereoorlog maar eens op!
Woordfreak
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
532 Is tattoo een americanisme?
Kijk dan in 't Groene Boekje
of Van Dale
Bij twijfel kun je 't beter niet inhalen
Be careful met zo'n Engels fetisjisme
't Is advertentie- en reclametaal
Als headsets, slips of ladyshave en speakers
Als pants en carwash greendeal shorts en sneakers
Die gaan...
AANVULLÛH!
snelsonnet
5.0 met 4 stemmen
542 Groenlinks/PvdA (of omgekeerd)
Je kunt alleen nog op de combi kiezen
Ze gaan tezamen naar de gallemiezen
Of zorgen straks wellicht dat links regeert
Gelukkig (dus ik zie het wel gebeuren)
Zijn rood en groen complementaire kleuren
Tokkietattoo
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
475 Een 'tatoe' bestaat niet
een kaketoe wel
en tatoeages
waar niemand ze ziet
In holen en gaten
een pseudomassage
in 't vleeslabyrint
van cultus en rage...
[ Je hoeft nergens heen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
390 Je hoeft nergens heen,
er is een Weg, je wandelt --
Dat is het leven.
Op zoek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
644 nergens meer plaats bij hem!
tig tatoeages,
geen plek nog herkenbaar
in dat labyrint
ben ik op zoek naar die
lievelingsbloedverwant
diep in dat doolhof
huist immers mijn kind
Toen ik kon praten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
440 ik opende
als baby
peuter kind
had altijd
een glimlach
omdat men
mij dan
aardig vond
ook vingertjes
pootjes en
handen
voor een aai
in plaats van
die nat
warme kussen
met tanden
ik heb ze
allemaal goed
onthouden
kinderen mannen
en vrouwen
toen ik kon
praten ben ik
ze gaan v...
Kantjil
gedicht
3.3 met 9 stemmen
6.518 Eens kijken of een hert nog kleiner kan,
ik maak bonsai, heeft de natuur gedacht.
Saté-prikkers als poten, hazenvacht,
vrij kilo vlieggewicht. Daar staat hij dan.
De kantjil uit de Oost: made in Taiwan.
Het brekebeentje leeft slechts in de nacht.
Alles is groter, alles is verdacht.
Gevaar,...