3707 resultaten.
Kerstrecept
gedicht
4.0 met 224 stemmen
39.381 Neem het licht van een ster
schijn er mee in het rond
zie hoe dichtbij en dagreizen ver
de tol van vernieling en oorlog, alles
kapotmaakt wat mensen ooit bond.
Ga mee met de wind
diep in de woestijn
en bekijk daar tienduizenden sporen;
stappen van hen die verdwenen zijn
of als vluchteling alles verloren.…
Zonsverduistering
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
838 mens wel stil blijven staan
Als de maanschaduw over de aarde jaagt
en met zijn schemer het licht verjaagt
de mens omhoog naar de hemel kijkt
dan wordt zijn ervaring verrijkt
Daar zijn de sterren die hij eerst niet zag
de luchtdruk wordt hoog als een zomerdag
de wind neemt af, ja, en wolken verdwijnen
en na 3 minuten gaat de zon weer schijnen…
op dode stenen jagen
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
926 ook doelloos van deur naar deur gerend
en heeft het uiterlijke slechts in schijn belegd
opdat de leegte moest worden getemd?
of lig je tussen dode stenen geklemd?
eenzaamheid is aan de mens eigen
wanneer wij blijven zwijgen
of schaduwen zich door de jaren heen
aan elkander blijven rijgen
of hangt er om je nek een dode steen?…
Elegie
gedicht
2.3 met 16 stemmen
11.910 Het licht was vreemd; een tere
groene schijn was in de hemel en stilte regeerde
boven twee die aangenaam verdoofd waren,
hun mededeling ver van hen gedragen en gelost -
en een in wie het stormde als in een versomberd bos.…
Ode aan december
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
680 het deinen, schijnen, doelloos
wiegen van kaalgekrenkte ranke takken
vergruizelt in het winterwoelen tot een wind
grasgefezel tot een vlakte
een bos baart, een duister hol
thuisloze sterren kraken
door het neergestorte meer
ijszwarte spiegel van een heelal
tot diep in de aarde
stroomt de nacht weg,
aan de kabbelende oevers
leeft een…
Altay
hartenkreet
4.9 met 9 stemmen
1.532 Mijn liefste,
Alle vogels fluiten als jij langsloopt
Als je lacht, dan gaat de zon schijnen
En zoals een spiegel iemand zichzelf laat zien
Zo zou jij jezelf kunenn zien in een zonnestraal
Mijn engel, met je haar zo ravenzwart
bezet met kleine diamantjes in de regen
Mijn engel, al die kristallen
schitteren voor mij
Bij jou vallen alle mannen…
MENSENWOORDEN
poëzie
4.0 met 15 stemmen
5.991 De mensen schijnen elkaar zeer te vrezen,
Daar zij zich steeds maar voor elkaar versteken
In woorden-weefsels, die geen hart doorbreken,
En in wier schrift geen mensen-hoofd kan lezen.…
Sterren en ik
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.926 Zo zie ik weer eens dat er altijd dingen zullen zijn
waar niet iedereen in geloven wil, maar ik weet
dat jij daarboven je lichtje over me laat schijnen
en daarvoor lieverd, dank ik je.…
Nu de bladeren zijn gevallen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
582 Nu de bladeren zijn gevallen
en de sneeuw de daken dekt
voel ik hoe een helder lied
tot diep in mijn ziel klinkt
en daar een licht doet ontvlammen
dat ik graag wil laten schijnen
in jouw duister, over jouw pijn.…
Zondag
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
896 Ook lijkt het door het raamkozijn
op 'n aquarium waar vissen zweven,
om tussen werkelijkheid en schijn
er tover aan te geven.…
Zwak-burgerlijk en laf-lief levend Bussum
poëzie
2.8 met 6 stemmen
4.134 Ik zie, je kust hem,
Schijn-heilige gezichtjes en verslinderen
Van al wat echt in mensborst is.…
Jezebel
hartenkreet
2.5 met 14 stemmen
1.503 noemen je Jezebel
elke keer als we binnenkomen
Ze sturen je naar de hel
voor de lusten uit je dromen
Zij zeggen dat je zal moeten
en dat ik zal boeten
maar ik wil je zoals je bent
en ik doe hun de groeten
Ze noemen je Jezebel
voor wat je graag draagt
Jouw moraal kennen ze wel:
jij hebt je nooit gedraagd
naar mij
Zij begrijpen niet jouw schijn…
Uren van geluk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
582 onze dromen zijn van glas
in vormen teer en breekbaar
ze schijnen door voor altijd vast
ik wil kijken in je ogen
zien hoe licht daar breekt
hoe langzaam je emoties doven
samen gaan we wandelen
naar de grens van ons gebied
leven tussen vreugde en verdriet
wil met jou de bloemen zien
de vergezichten in de wolken
het gras dat buigt in…
Uren van geluk
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
671 onze dromen zijn van glas
in vormen teer en breekbaar
ze schijnen door voor altijd vast
ik wil kijken in je ogen
zien hoe licht daar breekt
hoe langzaam je emoties doven
samen gaan we wandelen
naar de grens van ons gebied
leven tussen vreugde en verdriet
wil met jou de bloemen zien
de vergezichten in de wolken
het gras dat buigt in…
Deze wereld
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
751 maar tegelijk een tikkende bom
in deze wereld
drijven wolken af en aan
valt er regen uit de donkere
en komt de bliksem voor de donder
in deze wereld
is de wind een raar fenomeen
iets wat je niet ziet
maar toch bestaand
oh zo zachtjes
oh zo krachtig
in deze wereld
groot of klein
zijn vele dingen echt
maar de meeste voor de schijn…
Los bol
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
514 gevuld met dronken batavieren
alles en iedereen helemaal los
mens ga lekker wandelen
in 't bos
Geuren en kleuren
vertellen iets moois
paden en rustige verhalen
trekt iets meer
de geest omhoog
Zachtjes aan
haar rode
hartje beloven
dat de tijd inderdaad
ooit uit zal doven
Net als lichtjes
ooit eens verdwijnen
stoppen met schijnen…
O door het Leven niet, maar uit u-zelve
poëzie
1.9 met 7 stemmen
3.191 Ik zeg U: 'k doe noch denk ooit dwaas-bigotlijk,
'k Ben door de dingen van de schijn niet breekbaar,
Want 'k weet: Daar is een God, slechts DIE Is, DIE Is.…
De ongenaakbaarheid van het leven
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
727 grijs wordt het zilverwit
en dan begint de schone lei
steeds harder beginnen vogels te fluiten
alle kou uit hun lijven
groen is er nu overal
toch steeds minder
mensen zijn nu allom
alles lijkt opnieuw gedaan
alle onenigheden gestaakt
zo zit ik al lange tijd,
totdat de tijd mij losrukt uit mijn eeuwige bestaan
vergeten is slechts schone schijn…
LANDSCHAP
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.814 Zó valt ál wat daar sluimert, ver in 't rond,
Gelijk een droombeeld in mijn kalm gemoed,
En schijnt dit leven mij een droom te zijn,
Zó klaar, dat, mijmrend, ik in deze stond
Een wondre fluistering wel geloven moet,
Die dromen leven noemt en 't leven schijn. -…
- De levensdraad van de sterveling -
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
659 woorden immers van ziel over,
als een zware anker ketenend het verzengend vuur
en weet valsheid haar ware gezicht te verbergen,
teleurstelling elke poort te openen
witte lelies leiden mijn waar bestaan,
zonder vreugde tel ik ze telkens weer,
eenzame geborgenheid moest mij beschermen,
als hebben zij nooit bestaan, als waren zij slechts schijn…
De gast
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.639 Ja, alles zou veel schoner schijnen,
En voortaan was het dierbaar mijne
Niet meer de lust van één alleen,
Maar elk gemeen,
Als gij mij ééns slechts kon vertrouwen,
En Uwe vleuglen saam wou vouwen,
Om aan mijn dis, bij fruit en wijn
Te gast te zijn.…
Niemandsland ?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
549 Steeds sneller en pijnlijker
dan ooit, onderwerp ik mij
aan terugkomende vragen,
zinvol of zinloos, beide dragen
bij tot de aard waarvoor ik koos,
tot het lijden is verjaard blijft
de gekozen vorm van schijn
onvoltooid, knelt het geweten
en de tijd haar ongenoegen telt,
het hoofd ten ruste legt op mijn
levensloop en ik de knopen draai…
Waaidag
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
724 Nog steeds waai je half weg, maar je houdt
vol, weet dat de zon wel weer zal schijnen.…
Ik drink mijn zonden op als rijpe wijn
poëzie
2.0 met 5 stemmen
1.712 Ik drink mijn zonden op als rijpe wijn
Waar een kap'laan zich heim'lijk aan bedrinkt: –
Hij feest zijn oog aan 't glas, dat halfvol blinkt
Binnen de lichtkring van de lamp, wier schijn
Wemelt rondom en scheem'ring wordt in 't klein
Vertrek, waar vóor hem zich een heir verdringt
Van dromen, tot zijn hoofd halfdromend zinkt:
Hij prevelt…
KONING OVER LEKKERNIJ
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.070 De wijnrode bolletjes herbergen
sierlijke vuurspinnen, draaiend om feeën,
wier tere ochtendglansmantels stralend schijnen.
De feestdenker schept dienstbare dwergen,
regeert rijk fruitland, verkent sapzeeën,
dankzij vluchtig bezit van wonderrobijnen.…
OVER PESTEN
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
991 klas
Ze leed alleen in de eenzame nacht
toen pijn voorbijtrok aan haar geest
Men had haar na school opgewacht
en haar uren getreiterd als een beest
Ze was wanhopig deze lange nacht
en raadde alsmaar naar ‘t waarom
Tranen wonnen het en gleden zacht
want ze was toch nergens welkom
Ze weende heel die donkere nacht
waarbij de maan niet schijnen…
Zoeklicht
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
903 Wat zou ik gelukkig zijn
Wat zou ik schijnen
Alle hoekjes en gaatjes
zou ik ze nemen
Op zolder de kelder in donkere steegjes of waar dan ook, niets is mij te gek
Full charged battery's in mijn zak
nimmer futloos geen ene dag
Altijd brandend nimmer gedoofd
wakkert mijn vuur onvermoeid
Donkere parken verlichte wegen
Overal en iedereen…
Stilstaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
632 Zon, schijn in stille schittering!
Ja, eerste vogel zing!…
STAPPEN TOT DE DOOD
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.393 Winter heerst er in mijn hart
‘t is er snijdend koud en guur
Wolken zijn er grauwig zwart
wat ik mis, is het levensvuur
Stilte heerst in mijn innerlijk
alleen de nacht is deelgenoot
Duisternis schijnt onsterfelijk
even onsterfelijk als de dood
Smart beheerst de lange weg
waar de zon het schijnen laat
De verlaten weg, die ik afleg
voert…
de storm van mijn angst
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
808 Ik wil zo graag de zon laten schijnen,
Wand de storm is wat ik zelf creëer.
Het doet pijn om dat te beseffen,
Dat ik het me zelf allemaal aan doe.
Dat is 1 van de vele fouten.
En die fouten geven veel gedoe.
Onrust in mijn hoofd,
Onrust in mijn doen en laten.
Ik wil weg uit de onrust,
Uit de angst dat ik word verlaten.…