2645 resultaten.
Eindeloos landschap
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
473 fluisteren
van het inktzwarte duister
Geloof niet dat de rivier een moeder is
de golven van de zee zijn geen vader
omdat zeelieden geen heimwee kennen
bergen slijten door regen en dromen
herinner de eerste belangrijke nacht
er liggen eindeloze velden in heimwee
graslanden groener dan jouw verlangen
omdat dagen onder een plafond hangen…
De smaak van spin
netgedicht
2.7 met 18 stemmen
510 spinnenweb
een koord van parels
Wiebel en friemel
spin kijkt het nog even aan
een draadje zit los
Een lijdzame spin
rust in haar perfect kunstwerk
wacht op het feestmaal
Geduldig wachten
vliegen staan op het menu
een zweeft er voorbij
Nieuwe bezoeker
onverwachts verzeild geraakt
acht poten wachten
Onwetende vlieg
blijft hangen…
Een lege kapstok
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
434 man overleden
toch nog vaak een volle kapstok
ze kreeg veel bezoek
nu is dat minder geworden
haar familie, vriendinnen
overleden, verhuisd
ziek, slecht ter been
de telefoon wordt haar
kapstok zonder jassen
voor zomaar een praatje
tot ook dat minder wordt
dan besluit ze om haar klachten
en haar problemen
aan de kapstok te hangen…
DONKERSTE HERFSTDAGEN
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
617 In de donkerste herfstdagen
met miezerige regenvlagen
liggen landerijen verdronken
onder een hemel van loodgrijs
en zwart van kauwen gekrijs
als zij hun brood hebben gevonden
’s middags een bleke zonnestraal
dringt door het keukenraam
herfstanemonen hangen in stervenspijn
langs het drassige gazongras
staat een grote waterplas
Die…
Het hele repertoir
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
425 ik heb de
raad van
het orkest
totaal in de
wind geslagen
ging als een
tornado door
de gelederen
waarbij menig
valse toon klonk
er is niets aan
de strijkstokken
blijven hangen
muziek komt
van binnen uit
geld is een
open doekje
de aalmoes
en toegift
van de armen
maar waarom
is het hele orkest
in rep en roer
zij kennen…
Haagse horde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
540 Het woord racisme was niet
aan de orde
Besprak de tweede kamer 'integratie'
Zíj noemt voor haar vertrek 'polarisatie'
Verlaat met pijn in 't hart de
Haagse horde
Het hoge woord blijft hangen
in de mist
Juist dat zorgt dat de splijtzwam
verder gist…
de late liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
847 leeftijd naar jaar, het spel is nimmer
uitgespeeld, wel draaien de wijzers
van tijd op een zacht normalistische wijze
trager dan toen wanneer de coïtus
standvastig van rede was en twijfel
ongerept het late sterven bluste
even pauze, de luchtwegen inhaleren
de pollen van deze vrijerij, en het
koorknaapje laat af en toe zijn
hoofdje hangen…
ER VLIEGT EEN DUIF DOOR DE WESTERKERK IN AMSTERDAM.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
422 een dikke stadse duif
een duvel van een grijs, zwarte kluif van een duif
die behoorlijk schijt heeft aan alles en iedereen
ze, we kerkgangers proberen duiffie te vangen
maar deze is duivels lenig en sluw
wel handig dat ie kruimeltjes weg pikt tussen de grafzerken
maar "het" komt niet om te kerken, laat staan voor de vrede
was blijven hangen…
Peuk
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
344 Ze blijft even hangen,
doet alsof ze luistert,
en verdwijnt dan
zonder ruis.
Elke trek
is een klein akkoord
tussen adem en stilte.
Niet om te sterven,
maar om het leven
even te vertragen.
De rook stijgt op
alsof ze weet
dat blijven geen optie is.
Ze verdwijnt gehoorzaam,
zoals mensen dat leren.…
horizondimmer
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
328 Ik zag hem ijl hangen
aan de bergrand
vingertoppen
naar een stijlbreuk tasten
want
geen diepe kloof
die generatie
waar niks valt
te slaan met bruggen.
Zou hij
de muziek horen in de kamers naast zijn hart
kon hij
in en op de maat
adem halen
zonder doktersrecept voor ritmegevoel.…
Na de bloei
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.120 De tuin ligt er verlaten bij
De struiken staan weg te kwijnen
Geen hommel vliegt nog op de hei
De zomerzon wist te verdwijnen
Een lege vlakte werd de wei
De nectar is opgedronken
Ze gingen: juni, juli, mei
Geen bloem staat er nog te pronken
Het bos ontbeert zijn zomersprei
De bladeren hangen te kniezen
Noch groen noch bloei in dit getij…
Wat ik tegenkwam 11
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
274 Het stroblonde riet is zover nog niet,
wel ontspruiten haar felgroene sprieten
Geen haast heeft groot hoefblad
met haar wijde blaren,
de paardenbloem en het madeliefje
lieten zich als eerst begroeten,
brandnetel blaren vouwen gevend open
de paars en witte kopjes
van de smeerwortel hangen om,
het koolzaad fier, recht, geurend..…
Wat nog geen woorden heeft
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.390 Soms blijft het hangen tussen denken en gevoel,
een fluistering van binnen zonder helder doel.
Je draait eromheen, maar het wijst toch de weg,
alsof iets in je groeit, al vind je nog niet de uitweg.
Het willen begrijpen van waarom, wat of wie
soms is het niet nodig, soms is het de wil,
en soms moet het gewoon.…
Ree
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
241 lucht
druk tegen haar
ribben
trilling in haar
keel
iets beweegt sneller
dan vluchten kan
de wind draagt
de hitte
over open stukken
over paden die
zij kent
maar niet zo
haar neus vult zich
ze stapt
achter haar sluit
het
voor haar opent
niets
de richting die
altijd bestond valt
weg
warmte raakt haar
flank
blijft hangen…
Kaart zonder rand
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
206 Ik loop de zolen van mijn voeten dun
op de kiezelpaden van het hoofd,
bezoek de uiterwaarden waar de stilte
als mist tussen de wilgen blijft hangen.
Elke stap is een poging tot begrenzing,
een paaltje slaan in de vloeibare grond,
maar de kustlijn trekt zich altijd terug
wanneer ik denk dat ik de branding raak.…
opa
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.026 ik hang je zwarte pak wel klaar
opa, zeg eens iets
waar kijk je naar
nee, je kunt niet mee
we kunnen wel een rondje buiten
oh, de zuster
niet mee eens
ik mis je lieve opa
ik mis mijn lieve opa…
Storm
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.289 ik wil niet zweven boven woorden
die als geschonken water wijn,
valse noot tot vorm akkoorden
zo gedwongen waarheid zijn
ik wil niet hangen in de lucht
van het stormmaal, dor en week
gevallen als Gods eigen krijgers
na zijn koude donderpreek
voor zover ik zeker weet
wil ik pennenstreek kwatrijnen
vol van wendingen in lijnen
terzinen met…
Storm
netgedicht
3.5 met 48 stemmen
6.470 ik wil niet zweven boven woorden
die als geschonken waterwijn
valse noot tot vorm akkoorden
zo gedwongen waarheid zijn
ik wil niet hangen in de lucht
van het stormmaal, dor en week
gevallen als Gods eigen krijgers
na zijn koude donderpreek
voor zover ik zeker weet
wil ik pennenstreek kwatrijnen
vol van wendingen in lijnen
terzinen met…
Wilgendood
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
880 Treurwilg
die dor je bladeren laat hangen
in een gure najaarsstorm
de regen kletst je op de wangen
zo grauw gerimpeld
ouderdom speelt je nu parten
doet je wankelen op je stam
die stukgereten steunt van binnen
op je wortels, maar je kan
die woeste windvlaag niet verdragen
die je gierend in de haren vliegt
en niet meer lost, je snakt naar…
een glimlach blijft niet uit
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.088 de avond is gevallen
lopend door de straten
lichtjes achter de ramen
uit het café zucht muziek
hol zijn de voetstappen
sla mijn arm om je heen
je kijkt me even aan
een snelle kus volgt
de deur slaat open
licht wordt aan gedaan
hang de jassen op
en fluister een glas drinken
door kaarslicht reeds aan
jij zittend op de sofa
reik ik…
liefde ingewikkeld als ooit
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
2.010 Overal blijven mijn teksthaakjes
hangen in mijn teksten:
o, ik mis je zo…
opa
hartenkreet
3.3 met 219 stemmen
43.456 ik hang je zwarte pak wel klaar
opa, zeg eens iets
waar kijk je naar
nee, je kunt niet mee
we kunnen wel een rondje buiten
oh, de zuster
niet mee eens
ik mis je lieve opa
ik mis mijn lieve opa…
Het blauwe uur
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.771 Alleen maar kijken,
hangen aan lijnen met die andere ogen
van mij, en dan ook een beetje van haar.
Dat dacht ik graag, te graag, er is zoveel
van het algewone te doen. "Geeft niet,"
zei ze. Het had een beetje van ontstaan,
beroofd van dat grauwe uur tot uur, een ietsje
blauw had het, onecht.…
Realiteit van toen
netgedicht
5.0 met 163 stemmen
476 jij hebt mij
ooit gevangen
jouw beeld
is in frames en
filters bij mij
blijven hangen
golflengtes voor
de kleuren en
decibellen voor
klank en geluid
pas later
zag ik jou op
tal van schermen
van skype tot
zoom maar het
beeld dat ik had
uit de realiteit
van toen heeft
mij nooit meer
echt verlaten
ondanks alle
techniek wijkt…
De dag gaat open ...
poëzie
3.7 met 36 stemmen
6.202 En in mijn kamer, als een donkre doos,
waarvoor de parels hangen aan de ruit,
ga 'k heen en weer, tot waar mijn wandling stuit,
en ik bij donkre wand diep peinzend poos.
Ik heb 't gevonden, het mensengeluk,
al moest 'k worden vier en dertig jaar
eer ik het vond; en ging veel trachten stuk
in spannend worstlen en ijdel gebaar.…
Zachtlichte lentenen
poëzie
3.8 met 11 stemmen
3.299 De lippen hangen dan stil,
de handen een weinig kil,
het lichaam in lucht, de rille -
in eens om het uit te gillen.…
VLINDERS
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.412 Niet alleen zijn ze kleurrijk,
fladderen ze in uiteenlopende buikholten,
ook hangen ze schijnbaar moeiteloos
aan de bloemkegels van de Buddleya.
Kijk, de Atalanta eet, mediteert stiller dan
het dreigende onweer dat onontkoombaar
als een grijze deken over de zomerse kleuren
schuift.
Twee Dagpauwogen fleuren de hortensia’s
op.…
Bovenwinds
netgedicht
2.3 met 78 stemmen
38.080 gieren
aan `t sneren leek je neerstortend schroef
angstvallig het strakke koord balancerend
Als een vlieger stak jij hoog de loef
klierde donderluchtstroming op winden
vierde met een wonderzucht om te vinden
en vond uiteindelijk lijnrecht je roef
Behendig wist je storm te manoeuvreren
met elke wervel doorstond je keur op proef
liet je hang…
Sterren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
874 Duizenden miljoenen
onbewust van seizoenen
hangen ze in de ruimte als snoeren edelsteen
zonder zwaartekracht, allemaal ver vaneen
De wondere kleuren
die wij bespeuren
zijn als een oneindige caleidoscoop
en onmetelijk ver weg van onze telescoop
Met wazige blikken vol fantasie
aanschouwen wij dit mysterie
Door te kijken raak je verloren…
Platanen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
9 Zoveel groot blad
van platanen voor mijn deur
Het kraakt en het krakt
En plakt aan mijn zolen
hoewel ik ze veeg aan de mat
‘k Moet dan weer zuigen
Rug buigen
terwijl ik in een bui
gewoon lui
hangen wil in een stoel
de boel laten de boel
Maar natuurlijk mijn proper gevoel
laat dat niet toe, hoewel moe
door dat gedoe
En zo vroeg…