2738 resultaten.
Liefde volgens Elizabeth Barrett Browning: Sonnet 43
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
949 Ik heb je lief met passie voor het helen
van oud zeer, en mijn geloof als kind.
Ik heb je lief met wat ik niet kon geven
aan mijn verloren heiligen, Ik bemin je
Met elke traan en lach, en na het leven,
zo God het wil, bemin ik je nog meer.…
Ik ben muziek
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
685 En
ineens
realiseerde ik me
dat er vele mensen zijn
zonder dubbelleven
Die hebben
alleen
dat
ene leven
van zich gedragen
binnen kader
keurig
naar verwachting
ietwat bleek
vlak
voorspelbaar
middelmatigheid
Wat ben ik
dankbaar
dat
ik
de deur ken naar
mijn dubbelleven
mijn parallelle leven
Een leven doordrenkt met passie…
liefde die blosemen blijft
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
577 tweehonderdachtentwintig seizoenen
hand in hand samen wandelend
bloeit nog de liefde als bloesem
die de lente in het voorjaar kondigt
in goede en in slechte tijden
geweven door en met de tijd
werden herinneringen gemaakt
tot een encyclopedie vol passie
jullie liefde voor en met elkaar
is een testament van trouw en geduld
dat jullie blijvend…
Stille handen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
416 Passie en liefde kon ze moeilijk breien,
zelfspot ketenden zich aan wat ze dacht;
terwijl ze haar afdruk bracht op de ruit.
De lange dagen bracht ze door met kleien,
dat een lijfje vormde, soepel en zacht
door haar woorden herzag ik mijn besluit.…
Wildernis van nat beton
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
2.596 Architecten van het eigen zwijgen
wij meten de muren van ons gemis
in deze wildernis van nat beton
heeft het grauwe grijs het laatste
vitale groen uit de steden verdreven
grote machines zingen hun kille refreinen
waar ooit de wolf en de reiger stonden
wij kijken toe hoe de grenzen verdwijnen
hoe de passie van moeder Aarde
zachtjes in…
Matroushkini zavtraki
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
878 Matroushkini zavtraki ÒÙ 5
Waar brood pijnlijk krom ligt te zijn
Ansjovis zijnde en alom ontgraat
Zie ik mijn zorgzaam Ukraine lief
Matroushka stralend serene gelaat
Haar disk zo pover liefdevol gedekt
Met onvervalst geschonden damast
Slanke handen sierend kant en plateel
Vertederen zij zielen smelt tot geheel
Hier geen gekooid…
Gespleten golven
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
872 Ineengedoken aan het strand
haar handen om beide knieën
zakt zij weg in niemandsland
eenzaam, maar met z’n drieën
die stemmen moeten zwijgen
door brekende golven overstemd
zullen herinneringen zich rijgen
stroomt het verleden ongeremd
haar handen pijnlijk gevouwen
fluistert zij zwak om vergeten
bidt om een luisterend oor
wanhopig, haast…
Trauma
netgedicht
3.3 met 32 stemmen
5.344 Omgeven door zalige warmte
Genietend in een veilig cocon
Hoor je gedempte geluiden
Buiten die zachte, vochtige bron
Ineens is er gestage druk
Verharden zich de weke wanden
Langzaam word je weggeleid
Van wat jou lang zo teder omspande
Een ruimte die te nauw is
Perst je lichaam pijnlijk samen
Weg is het ontspannen gevoel
Waar angst en schrik…
Nu zàl er stilte zijn, mijn leven lang
poëzie
3.8 met 12 stemmen
2.101 Als in een winkel zag 'k de meubels staan,
En boven één stoel, pijnlijk zichtbaar, hing
Leegte, waarin mijn blik gestadig viel,
Nog niet gedragen door herinnering.…
De verwijdering
hartenkreet
4.4 met 46 stemmen
2.781 Maar zal 't onherroep’lijk afscheid
Straks écht minder pijnlijk zijn?…
Verblind
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.070 Ik zit in de sofa
luisterend naar de stilte
verstoord door harde stemmen
en woorden pijnlijk voor het oor
probeer me af te wenden van het geluid
maar kan me niet concentreren
door de koude dingen die ik hoor.
Doorheen mijn tranen
zie ik zoveel leed,
zoveel pijn
niemand die stopt
niemand die weet
hoe mooi het leven kan zijn.…
ik laat je gaan
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.056 mijn hand rust
op je schouder
ik kijk je aan
schenk warmte
van een mens,
deze mens
het raakt je niet
het ontwijkt
die bevroren wens
je ogen staan flets ,
zien glazig langs me heen
een bespiegeling van
verleden in het heden
gebet in pijnlijke mist,
gebarsten krachten,
als versplinterd geboortelicht
uit een redeloze reden…
lentevers
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
804 bij vertrek van de winter staan de dichter
en de lente te trappelen van ongeduld
mensen moe van koude en duisternis kijken
reikhalzend uit naar het licht en groei van 't jonge leven
terwijl ik buiten lammetjes zie dartelen blijft het gemis
aan tedere woorden pijnlijk doorhameren in mijn hoofd
woorden krom als spijkers slaan een bres in het…
Herladen haat
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.465 Jouw valse fluisterende woorden gleden af
langs de berghelling van mijn pantser
en stortten zich pijnlijk beluisterd in het ravijn
wat zich vulde met jouw verbale agressie
Modderstromen van ziekelijke verwensingen
schoonden de richels waarlangs zij omlaag gleden
en nimmer ontsloot jij het dal der minnen
steeds wachtend op de winter voor…
Last post
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
2.698 In 't leven is sterven laatste grote feit
ik weet niet wanneer m'n laatste uur slaat
m'n familie, na 'n leven lang samen, verlaat
met een pijnlijk vluchtig afscheid.
In deze afscheidsbrief beschrijf
ik complimenten die ik je niet heb gegeven
alles was zo vanzelfsprekend tijdens leven.…
Je blijft mijn kind
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
2.377 misschien verzaakt bij je opvoeding,
toch heb ik je negen maanden gedragen
en blijf je toch mijn kind
Al heb ik veel gemist van je leven,
toch heb ik je dat leven bij geboorte gegeven
en daarom blijf je mijn kind
Al heb ik als moeder soms verdriet, en zie ik je niet
toch blijf je mijn kind
Ik heb je gedragen, ben van je verlost
door een pijnlijke…
Machteloos
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.088 Pijnlijk zijn zijn vragen
twee armen om mij heen
"Mama, jij blijft toch wel bij mij?"
kerven in mijn hart
ik voel zijn angst!
Ach, mijn jochie
ik wou dat ik je helpen kon
door dit proces van groot verdriet
maar sta machteloos in je pijn
kan je alleen beloven
er altijd voor jou te zijn!…
Zelfportret
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.306 Langzaam
doorbreekt
de stilte
na een lawaai van
lofgezang over
alles wat ik doe
en wat ik ben
ze weet mijn
naam en mijn
verhaal maar
ze is iemand
die me nooit
heeft gekend
De wereld sluit
me steeds meer in
met ongesproken
woorden te hard
om te mogen
zeggen en
te pijnlijk voor
dit moment alleen
ze zouden mijn
gevoel…
veelzeggend
netgedicht
4.3 met 27 stemmen
2.356 dat intense “willen hebben”
dat hen eigenlijk niet past
in een grondeloos beleven
legt hij handen op haar lichaam
dat lief en leed vergetend
in een vacuüm verkeert
zal zij geven
moet hij nemen
is het blijvend
of slechts vluchtig
dat intens gevoel van warmte
dat hen eigenlijk verteert
in een strijd van het geweten
stoten wonden pijnlijk…
Verlies
hartenkreet
4.1 met 36 stemmen
5.244 Altijd zal verlies pijnlijk zijn,
nooit wordt het als voorheen.
Altijd zul je dierbaren
blijven missen, nooit wordt
zoiets gewoon.
Altijd zal het blijven schrijnen,
nooit tot bloedens
toe, dat niet.
Altijd zul je hem toch missen,
nooit zit je zonder dit verdriet.…
Tijdcapsules
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
695 Met tijd meegaan voor 'n welvaart-
structuur, maar fossiel denken valt
terug op stokoud woestijn cultuur;
het oude afleggen raakt machthebbers
pijnlijk in status en eigenheid,
ze zijn niet tot vernieuwing bereid.…
de laatste foto's in Auswitz
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.214 een huiveringwekkende serie
van kinderen in streeppakken
in uniforme onwezenlijkheid
zijn alle emoties verstard
dan opeens dat ene meisje
met haar witte hoofddoek
een ontluikende bloem
pijnlijk mooi in smart
straks verbrand als vuil
of ze ooit gelukkig was
droomde ze van haar prins
nooit zullen we ’t weten
meisje met je bange ogen…
eeuwigheid
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.813 na zo lang wachten
op dit moment
van het weer samen zijn
met mijn vent
zeg ik nu eerlijk
het valt mij tegen
te ver verwijderd
zijn onze wegen
voor `n gezamelijk leven
besef ik pijnlijk
maar heel oprecht
dat het beter
is voor beiden
als hier nu
onze wegen scheiden
na zoveel pogingen
ten spijt
verloor ik met deze
strijd kostbaar bezit…
Leedwezen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
665 Maar mijn geamputeerde linkerbeen zonder nazorg
achterlaten op een bruin bankje in het doorzonpark
dat is pijnlijk en onnodig grievend tot op het bot.
Wat moet de bonte zwerm kokhalsmeeuwen wel niet denken
als zij in V-formatie lonken naar een avondmaal?…
Leedwezen
netgedicht
3.7 met 31 stemmen
790 Maar mijn geamputeerde linkerbeen zonder nazorg
achterlaten op een bruin bankje in het doorzonpark
dat is pijnlijk en onnodig grievend tot op het bot.
Wat moet de bonte zwerm kokhalsmeeuwen wel niet denken
als zij in V-formatie lonken naar een avondmaal?…
Voorbij de dood
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
683 ze vertellen over de dinosauri
helaas hun kennis der historie
kan ik niet overdragen, daar
de bovenwereld niet de taal
van zand en as verstaat
m’n vrouw ligt op het strand
met ‘n vriend die ik niet mag
ik stuur de mieren op hem af
hij springt gaten in de lucht
ergens klinkt m’n schaterlach
ze vertrekt met driftige pas
met pijnlijk…
- Het zijn zo kleine handen -
hartenkreet
4.1 met 52 stemmen
2.571 Het zijn zo pijnlijke voetjes,
met veel te kleine
afgesleten lederen schoenen,
moeten dagelijks hardste
ongeure kinderarbeid doen,
misbruik en mishandeling is hun loon,
voor het hongerige beetje en
het straaltje liefdeloze dank.…
Verdwaald van mijn stek
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
955 verder verdwaald van mijn stek,
zo tekent de wereld zich pijnlijk af
toch fluistert de stem van het lot
"ik tik jou gaandeweg verder met mijn staf"
meestal voorkomt het raam
dat mijn zicht helder ziet
ik handel dan vaak onder eigen naam
het lijkt een blindheid
die luisteren met eigen oren verbiedt
overweldigend zijn soms geluiden
als scherpe…
Moeilijke dagen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
578 de dag zeurt
al aan mijn hoofd
nog voor ik het licht zie
mijn ogen ontwaren enkel schemering
maar ik tast niet in het duister
de weg is mij bekend
de eerste pijnlijke vraagtekens
worden weggespoeld
met enkele kopjes warm geurende koffie
de morgen ontwaakt
traag, vreemd en raadselachtig
gaat bleek en peinzend
naar de middag
mijn gedachten…
Mijn hart klopt hoorbaar...
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.353 't is mijn hart, dat ze te morzel trekken,
dat, afgebeuld van 't pijnlijk vezelrekken,
in d'eeuwge nood der aarde om deernis schreit,
en boven hen, die 't martlen, hoog verheven,
hoog boven mensenlust en vreugdeleven,
zijn zware rouwmoed langs de steden spreidt.
1893…