1957 resultaten.
Festina lente; 4. Het Grote Feest
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
350 Het grote feest zou onder de eik plaatsvinden.
Ja, hij alleen was geschikt bevonden.
Het was voornamelijk haar familie die het zinde
omdat familie rog en vrinden niets zien konden.
De bijna even grote beuk vond het niet leuk
hij was te donker bevonden, en zonder zonlicht
en de kale, dorre grond bezorgde teveel jeuk.
Beter was het zachte mos…
Festina lente; 6. De Oude Eik
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
399 "O, ego!", verzuchtte de oude eik,
"Hoe ver van hier kan het verleden zijn
als de wild verlichte grond en jong blad
aan ranke vingers zo groen
zo helder nog voor ogen staat?
Nog ruik ik de wildgroei
van zachte bedden klaver en mos
het grote donkerbos veilig ver weg.
Broeiend in de hoge zon druppels
gevallen uit de hemel op mijn kruin…
Festina lente: 2. De Jonge Eik
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
540 Voor de eikel goed en wel begrijpen kon
waarover de uil sprak met de maan en de zon
bleken zij klaar met vechten en filosoferen.
"Zo zal ik nooit welsprekendheid leren
of schermen met woorden die ik dan zelf verzon
maar ik kan het natuurlijk ook anders proberen."
De jonge eik luisterde naar allerhande
stemmen en geluiden
waaide met winden…
Festina lente; 3. De Muis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
429 "O, was iedere dag als de eerste lentemorgen
dan zou ik gouden stralen schenken aan jou.
O, had iedere dag de geur van verse bloemen
dan zou ik zilv'ren zoeken alleen voor jou.
O, zou iedere dag voor de eeuwigheid gelden
dan zou ik nog meer houden van mijn en jou.."
"Hmm, misschien moet ik dat laatste toch veranderen."
mompelde de…
Festina lente; 5. Het Gesponnen Lijntje (met To-To)
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
385 Boven de zoemende insecten en vrije vliegers
vliegt het tuig voor witte slierten uit.
Over keihard rechte paden stuiven de bedriegers
onnoemelijk vies en met oorverdovend geluid.
Zelfs de meikever heeft moeite met de buit
boven het kabaal te stijgen en hun schijt te vinden.
"Er komt alleen maar rook en stank uit
ik houd meer van het paard…
De weg terug naar ik
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
231 Maar toen kwam de misselijkheid,
de rugpijn, de krampen,
de twijfel:
niet, wel, niet of toch wel?
Huisartsen, neurologen, onderzoeken,
“Het kan niet van het stoppen zijn.”
Mijn lijf zei iets anders.
Mijn zenuwstelsel rilde, schreeuwde, protesteerde.
En ik?…
Ver weg en toch zo dichtbij…
hartenkreet
3.4 met 22 stemmen
3.145 heb ik het koud
Maar je gesprekken maken me warm
Ik zeg je dat ik van je hou
Maar jij bent al weg
Wil de rest van mijn leven met je delen
Maar vraag me af of jij ook van mij houdt
Dan is er opeens die dag
Waarop ik zo lang wachtte
Je laat me weer genieten
Toch is het maar van korte duur
Omdat die dag eindigde zoals zo vele dagen
Twijfelend…
Winter ‘05
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
817 voorgoed
achter de ramen vandaan te drijven
Het mooiste woord dat ik dit jaar voelde
“middellange-termijn-doelen”
en ik slikte iedere dag
tot ik een half jaar weg mocht vlakken
Ik verliet ooit deze stad
maar keer telkens terug
We praten vloeken zingen
opdat we doelen formuleren
Ondergedoken korenwolven
bevroren in de rijp
Met meer twijfel…
Matrozenblues
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
956 En dan rijst de twijfel
Wanneer verdomd ziet hij haar weer
De smeltende ogen verdampen
Hij denkt: Het wordt tijd dat ik me scheer
Terwijl zijn rauwe kaken verkrampen
En hoger, dieper, verder in de nacht
Lonkt de Zwaan, de Grote Beer…
De zon...belicht
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.030 voorteken van zonnestorm
Verborgen details moeten gemeten
De vlam bereikt een hoogtepunt
Barst hard en heftig uit
In klonten gas dat broeit
Als wolken boven een bevlekt oppervlak
Wisselend van klaarte en vorm
In de corona zitten gaten van bijna schaduw
Een lijnenspel dat schoof
Als een vertraagd onweer
Een werveling die opvlamt
Twijfelend…
Vos kruist E34-snelweg
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
1.248 Ik heb mijn twijfels
en mijn -7,5 brillenglazen.
Op 50 m, inderdaad duidelijk zichtbaar
HET DIER op de verhoogde middenberm
en de MOOIE PLUIMSTAART.
Tegen 120 km voorbijgeflitst.
Van dan af onze aandacht gespitst
op mogelijk gevaar
aan de overkant. Gelukkig maar,
geen auto in zicht.…
El primer Tango,
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.101 We deden de passen van
de twijfel, waarna
het leven en de liefde,
de passie en de dood volgden.
Haar geur dwong zich in mij
bij elke draai,
in mijn staan en in mijn lopen.
Ze had mij om,
we zweefden.
We reisden
in lange - en korte halen
door landen en verhalen.…
NET BUITEN HET CENTRUM
netgedicht
4.4 met 30 stemmen
659 Een drukke, stinkende straat,
advertenties twijfelen nergens meer aan:
onwereldse hamburgers, tijdelijke banen, gratis geld.
Langs stoepen wachten sloepen glanzend in het neonlicht,
op mannen met los geld,
als opgedirkte dames van de nacht.
Kijk, dat is een zwerver die het zelf
ernaar gemaakt moet hebben.…
hijgend hert
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
799 de stilte werd verbroken door de voorganger
een traag gebed en dan nog een uitgerekt amen
als klein kind telde ik honderden raampjes
leerde versjes uit het hoofd en at veel king
en toch
af en toe zingt eo-nederland in een mooie kerk
weer stijgen die trage verzen dan naar het plafond
of stijgen ze naar de hemel
over alles is mijn twijfel…
een gemoedelijk advies Excellentie,
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.857 Nevenfuncties kwamen jaren samen in André’s personele unie
als kosteloos toegevoegde waarden voor de Christen Unie
mijn advies neem zijn ingangen vooral mee voor na de formatie
draag hem voor als Minister voor Jeugd Gezin én Recommandatie
bij Majesteitelijke twijfel Rouvoet spaart zich het brood uit de mond
verbleef in Washington voor eigen…
Lenteboden
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
958 Nog in twijfel en wankel pinken zonnestralen
Hun schijnsel is uiteenlopend en decoratief
In de lucht schilderen zij de nieuwste verhalen
Weinigen zien dit verrukkelijk versieringsmotief
’t Is de overgang van de oeroude jaargetijden
De totale omvorming tart elke toverkracht
De winter hangt nu aan een draadje van zijde
In de jaarsafari had hij…
Mijn bed
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
2.224 bed, waarin ik stap als de dag ten einde is, om ’s morgens die heerlijkheid te verlaten, noodgedwongen, omdat er een soort van plicht roept, een plicht die ik liever zou verzaken, omdat dat heerlijke naar mijn lijf gevormde bed als het ware mompelt, blijf toch gewoon hier, dat heerlijke knusse plekje waar ik vertoef tussen waken en soezen, tussen twijfel…
en dat voelt warm en ook heel aangenaam
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
822 wie weet, duurt dit nu niet meer zo lang
maar toch voelt het goed
en misschien ben ik wel bang
wie weet hoopten wij toch allebei
en komt het dichterbij
dat we alles kunnen delen
geloof me, ik ben heus een echte vent
maar ik voel me rot als jij weg bent
ik zie je dansen
in een romance
en dat voelt warm en ook heel aangenaam
jij had twijfels…
moe
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
624 twijfel is mijn vijand nu,
Komen we dit ooit te boven?
Kunnen we dit wel aan?
Mag dit wel gebeuren?
Niet toegeven aan verdriet of pijn,
we houden goede moed en zullen niet zeuren.
Hoe hebben anderen dit gedaan?
Een half jaar verder en de vooruitzichten zijn goed.
Mag ik geloven dat mijn kleine meid weer gezond is?…
moeder en kind
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.391 Dan zò van deze band
te verhalen,
de twijfels, de strijd,
maar daar dan toch
altijd haar
liefde,vertrouwen
waarvoor
immense dankbaarheid.
Dit vandaag te laten weten,
zij hebben elkaar nooit
iets verweten.…
De familie Piggelmee- zevende verhaal- tweede serie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 Totdat moment kent het
leven van het mannetje Piggelmee vele vragen;
roepen zij twijfel op, of hij ooit nog het recht
krijgt om naar huis terug te mogen gaan.…
ECHTE KERELS
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 De twijfel keert weer.
Het blijft voor sommige vrouwen
nog steeds lijden…
Die onzichtbare gouden draad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
659 Zo soms twijfel ik
en denk dat het niet kan,
dat het niet bestaat,
die onzichtbare gouden draad
die liefde noemt
en een mens zoveel sterker maakt.…
Als in een droom
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
510 Een wiegerij waarop ik langzaam drijf naar de kust
waar mijn angsten, twijfels en verbittering eindeloos weeklagen
wanneer ook verveling niet meer toeslaat en in het vervolg wordt begraven
tegelijk vang ik vormen van geluk zonder gedesillusioneerd, verdrietig of wanhopig te zijn.…
Schoonheid van een droom
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
507 Een wiegerij waarop ik langzaam drijf naar de kust
waar mijn angsten, twijfels en verbittering eindeloos weeklagen
wanneer ook verveling niet meer toeslaat en in het vervolg wordt begraven
tegelijk vang ik vormen van geluk zonder gedesillusioneerd, verdrietig of wanhopig te zijn.…
vergeten en Rust Zacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
472 en in de nachten veracht ik
al mijn smart die me is toegebracht
door de levensweg die ik zal
moeten gaan
mijn trouwe vriend mijn vierbenige
kameraad houdt mijn twijfels aan zijn
lijn en vastberaden zoals hij is
leidt hij me naar de tempel waar we
samen het loflied op de eenzaamheid zingen
dan is er de stilte van de zacht
sprekende zerken…
De pracht van een droom
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
605 Een wiegerij waarop ik langzaam drijf naar de kust
waar mijn angsten, twijfels en verbittering eindeloos weeklagen
wanneer ook verveling niet meer toeslaat en in het vervolg wordt begraven
tegelijk vang ik vormen van geluk zonder gedesillusioneerd, verdrietig of wanhopig te zijn.…
Siddhartha
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 rijmen op het onwezenlijk
gebeuren dat al in een
ver verleden gestalte
had genomen, dromen
spaarden deze momenten
tot aan het kleinste behagen
van een minuscule valuta
eenvoud bracht mij de macht
over mijn onmacht, liet het vermeende
gebeuren en trooste me met de
diepgang van Shakespeare ‘s sonnetten
mijn angst was een gerede twijfel…
´Wij mensen denken dat we alles weten´
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
567 Wij mensen denken dat we alles weten
Dat we de wereld kunnen begrijpen en meten
Maar hoe meer we leren, hoe meer we vergeten
Wat de andere dieren al lang weten
zij leven in het hier en nu
Zonder zorgen, zonder berouw
Zij volgen hun instinct en hun trouw
Zonder twijfel, zonder gedoe
Wij mensen zoeken naar de zin van het leven
Dat we onszelf…
Hoe Venus de ziel beroert
netgedicht
2.8 met 18 stemmen
570 Haar licht omhult mijn wereld en neemt de
kilte van twijfel in zich op, zodat elke sombere gedachte
oplost in haar spel van tinten en schaduwen. Ze danst met kleuren die het
leven een glans geven, vol rijkdom en warmte, waarbij haar schoonheid slechts tijdelijk lijkt.…