3205 resultaten.
Megenham
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
405 of het nu kwam
door turf graven
of door Dollardwater
dat binnenkwam
het verdwenen dorp
Megenham
is niet meer
gelegen aan de Tjamme
met aan de overkant
Wynedaham
Megenham
ten noorden van
Ganzedijk
wat heel goed kan
want ten oosten daarvan
ligt een sloot
genaamd Buitentjamme
zuidoostelijk daarvan
Drieborg, locatie van
Wynedaham
Megenham…
Het extravagante
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
414 ik heb je stilte
uitgepakt een lach
en wat verdwaasde
blikken een haardos
zonder grote klitten
ledematen die hun
onbalans bewijzen
door de grote ruimte
die ze bewegend eisen
de tierelantijntjes
zijn verdwenen
het extravagante
heeft zijn langste
tijd gehad net als
het sterk gekleurde
flamboyante dat
jij nu afspoelt in het
groot koudwaterbad…
Eindelijk zomer
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
585 En zijn mijn zorgen voor even verdwenen.
Eindelijk zomer, ik verheug me erop,
want met de warmte komt ook de rust.
De zon geeft ontspanning en een bruine kop.
En geeft energie als je bent uitgeblust.…
homeland revisited
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
490 de weg naar het huis bovenop
de berg maakt een beruchte
bocht scherend langs
het ravijn waarin jij
verdween nabij het
stugge bergdorp van
onze ouders je
kwam niet meer thuis
een dans macabre
tussen onbenaderbare
bergen van zoekend licht
weerspannige bergen
doen wat ze willen
een boom sloeg een
gat in het dak ik kijk
de…
Vakantie moment
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
635 En ik ben in de ban
Van de zanger
Die daar speelt
We zitten
Op een schommelbank
Sangria bestelt
Voor ons
Speelt het bandje
Romantische muziek
Ik word geraakt
Door de zanger
Die ook nog eens
Oogcontact zoekt
Wat een heerlijkheid
Ik zwijmel weg
De muziek
Zijn stem
Onze ogen ontmoeten
Elkaar
De omgeving
Lijkt
Te zijn
Verdwenen…
Gebroken letters
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
430 heb de brief
met gebroken letters
nooit verstuurd
het deed teveel pijn
om hem te schrijven
het adres op de
enveloppe te krijgen
om woorden
in zinnen te zetten
zonder dat zwarte
wanhoop dwong
uit te leggen waar
geen enkel begrip
voor aanwezig was
de luchtigheid is
verdwenen maakte
plaats voor een
vluchtig leren op eigen
benen…
Regennacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 Het is bijna alsof je de arme winterzon
achter de horizon hoorde dalen
de wind alles weggeblazen
herinneringen verdwenen
nu je met de donkerblauwe verf
getuige van jouw stille liefde
de ernst van jouw geweten kleurt.
Om te overleven
onder het maanlicht
van de duisternacht
ben jij de eenzame mens
die jij voor ogen ziet.…
Mantel aan Jas
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
524 R
Wat hebben wij ontzettend veel gemeen
De zware, onderdrukkende gebeden
Wat wij met onze knuffelberen deden
De kleine dorpen, God die niet verscheen
Een dierbare die op een dag verdween
De plannen om te vluchten die wij smeedden
Wat hebben wij ontzettend veel gemeen
Een keel tot aan de rand gevuld meteen
Toen bleek dat Sint al lang…
Wat vlassig haar
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
456 jij kwam
binnen als
engeltje
van de
ooievaar
was niets
te zien
maar je
ogen keken
en soms
liet een
schreeuw
een lekker
bekkie zien
geen veren
maar wat
vlassig haar
de kijkers
prikten
na een
lange staar
het engelachtig
is verdwenen
jij wilt alleen
jezelf zijn
liefst een
stukje beter dan
anderen uit de rij
onderscheid…
De stem van leven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
366 met de kleine
mannetjes die
ons vroeger
gezelschap hielden
in dromen die
de stilte herriepen
met een zacht
verteld verhaal
ik weet dat zij
ons meenamen
naar de plaatsen
waar zij tezamen
kwamen met het
leven in het bos
nog zijn zij er als
ik jouw vingers
zie spelen en er in
de kamer een
vage boslucht hangt
ze zijn nog niet
verdwenen…
Cruciaal een rol
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
530 Nauwelijks nog grip op de tijd
Nog slechts op het verleden
Jaren gaan voorbij
Een achttal inmiddels verdwenen
Die jaren begonnen te tellen
Toen werd verteld dat nooit meer beter
Worden enige optie is
Ongeneeslijk, wat een woord
De ziekte en tijd spelen cruciaal een rol, terwijl
'Greep op' verloren lijkt te zijn
Motto: zich echter geenszins…
Verjaardagskalender
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
649 met namen van bekenden
en zij die ooit verjaarden
zoals die van oom Kees die
ooit plotseling verdween op zee
van hen die nooit meer langs kwamen
wier gezichten zijn vergeten
en die ons blijkbaar ook vergaten
van wijlen moeder en vader
en die van mezelf en de vrouw
namen die we erop laten
mochten ze stiekem kijken weten
dat ze nog altijd…
Lethargie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
571 Ik ben allang niet meer
de borstklever die ik vroeger was
de magie heeft mij losgelaten
de magische stemmen zijn verdwenen
en diep in mij
vliegt een kraai tegen een denkbeeldige doorgang
In mij is een duizelingwekkend hoge berg
er is louter stilte en een ijskoude wind
die langs mijn naakte lichaam giert
Zeker, er zijn spelonken
met levendige…
Omvolking
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
665 mensen te boeren gaan
Naar een politiek van landje pikken
Door afbakening van landbouwgronden
Aan onze nieuwe regels gebonden
Dienden de inheemsen zich te schikken
En Kit Carson sprak verwaten: "voor het laatst
Zien we de Indianen jagen op bizons
Zij worden genadeloos door ons verplaatst
Gelijk Neanderthalers en Mastodons"
Dus verdwenen…
EVEN MET JEZELF
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
500 even de boze wereld
naast me neer
en zag die kleine jongen
ongedwongen spelen
dromen over morgen
zijn later
en besef me keer op keer
die onbezorgdheid en vrijheid
waarin we als kind verbleven
zo onschuldig ongeduldig
tot een grote wilde valse kater
hem wakker schudde en mij deed
beseffen - het echte heldere water
van toen is verdwenen…
Wilde bloem
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
582 Logica die je jarenlang had
door ochtendregen verdwenen
afgeschud jouw donkere jas
jouw plastic glimlach
weg met die stropdas
en die aktetas
je loopt op blote voeten over rivieroevers
om wilde paarden te zien met eigen ogen
dwaalgeest ben je geworden
door leugens en bedrog.…
Vleugels
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
630 ik voel het aan mijn benen
de winter is verdwenen:
ze zijn maar aan het swingen
of huppelen of springen
ik voel het aan mijn oren
ze zijn niet meer bevroren:
ze horen heel wat kelen
een vogelwijsje kwelen
ik voel het aan mijn armen
de zon staat ze te warmen:
het…
familietrekken
netgedicht
4.4 met 48 stemmen
342 de genetische tekens
en herkenpunten
zijn verdwenen in
de aandachteeuw
waarbij het bekende
gelaat in tal van
andere modificaties
in plaats van de
bekende familie
trekken is gekomen
in de race om de
meeste volgers en
influenzers jaren
geleden heeft de
huidttatouage een
geweldige vlucht
genomen daarom
is men begonnen
aan het veranderen…
Toch verheugd
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
372 Nadat mijn lief ging heen,
Had ik nog een heel goede vriend,
Die ook uit ’t hier en nu verdween,
In stilte erom gegriend.
Ik ben nu een tijdje alleen,
Niet dat ik me erdoor verveel,
Of eenzaam ben, integendeel,
Ga liever saam ergens heen.…
Koude stilte
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
242 Nu hoor ’k slechts stilte om mij heen,
In ijzingwekkende kilte,
Nadat jij mijn lief van mij verdween,
’k Alleen in koude stilte achterbleef,
Nu ’k jouw passie en liefde
Niet meer van jou mijn lief beleef.…
Na het loslaten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
408 nu weet ik
dat ik niet kwijt was
wat verdween,
maar wat niet meer hoefde.
en dat ik zelf
de gloed was
die bleef,
toen de as langzaam koud werd.…
De boot is vol
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
377 Tot ons middel zitten we op de top
van de berg midden in de zee
waarin onze huizen borrelend
en het vee blatend en mekkerend
verdwenen, de vogels moe
in neerstreken en doornat
gezonken zijn
Mijn dochter houdt haar baby
voor zich uit, de voetjes zijn nat
Ze dompelt hem onder
Het zal niet meer lang duren
dat we verdrinken, we willen niet…
Stille wateren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
229 Mij trokken stille wateren heel diep
De oppervlakte niet bereid te
breken
Hoe prangend er ook door mij werd gekeken
Het steeg totdat het bijna overliep
Ver in mijn hoofd was dat er iemand riep
Wat is er jongen blijf niet langer steken
In wat intuïtief al is geweken
Breek met je godvergeten horlepiep
Het water brak mijn beeld verdween…
gevouwen hengsten
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
402 Als wij gevouwen hengsten
om stilte binden
in gepersifleerde dracht
van heimweeïg weefgetouw
en stapvoets benen naar vergrassing
zien wij bloedende merries druppelen
als overwonnen levensdoelen
in verdwenen beenderen
en eelt schrapend
van verrijkende gedrochten
De onsterfelijk puur gelaten
tekeningen of
doordrongen liederen…
Eindtijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
176 Nu onze toekomst ons is afgenomen,
kunnen we slechts nog dromen
van wat was en verdween,
ver van ons heen.…
Ave Viator!
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
238 Wij laten haar nog even persisteren
in dubio van wankel evenwicht
positioneel is zij nu uit het zicht
verdwenen, doch de limes zal ons leren
of en zo ja wanneer de kansen keren
dat zij meer ziet op gele kleitabletten
dan weer zo'n roomse keizer in portretten
en dit weer transformeren tot gedicht
waar humus, door de oude Rijn belicht
fungeert…
een wereld zonder woord
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.050 schraalheid
van de wind
vond ik het kind
met lentebloemen
in haar handen
ze was de winter
net voorbij, bekomen
van de kou en blij
haar ogen stralend in
de vroege voorjaarszon
ik zag haar blikken
en zij won, ik kon me
schikken in haar lach
die kwam zo onverwacht
ik dacht te weten hoe ze was
ze raakte aan
het kind in mij
verdwenen…
de drinker
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.662 bed
de uitgekauwde dagen
de fantasie van een bord bruine bonen
die deden mij de okerkleurige vloeistof
beminnen
spiedende ogen zien mij het
sleuteltje van de globbebar
hanteren, het stilzwijgen
die karaf en glas doen rinkelen
als dan net voor de slok
een bitter ‘proost’ klinkt
zo werd ik een cafebezoeker
onopvallend als drinker
verdween…
Wilde Bloesem
hartenkreet
4.3 met 67 stemmen
1.839 Wilde bloesem aan de bomen
Prachtig zo zuiver van kleur
Zonnestralen glinsteren zacht
Een lucht vol met zomergeur
En toch zie ik een schemering
Nu je vriendschap verdwenen is
Mijn hart is gevuld met heimwee
Het is jouw warmte die ik mis
Om zonder jou verder te leven
Doet me steeds weer zoveel pijn
Tranen weerspiegelen jouw beeld
Ik zou…
Ik slik .....
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
936 "griet"
mij krijg je niet klein
Elk woord is nu te veel
laat alstublieft heel
van wat er nog over is
vanzelf komt het gemis
naar vervlogen tijden
Woorden, zo hard gezegd
waren gemeend, dus oprecht
't heeft me diep geraakt
en 't heeft me gemaakt
tot de persoon die ik nu ben
Het openstaan voor iedereen
verkeerde woorden, 't verdween…