3643 resultaten.
Kruisjes bij elkaar
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.117 Ieder huisje heeft zijn kruisje
dat is echt maar al te waar
En al die kruisjes bij elkaar
vormen één groot kruis, echt waar
Als je van al die kruisjes één mocht kiezen
Nam je je eigen kruis weer terug
de jouwe bleek toch minder zwaar,
dan die anderen torsten op hun rug...…
NET ALS SCHEMER
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
1.463 ontgonnen
mijn wapens spreken stil
als het schemer
mijn pen hamert fel
op het witgloeiend steen
het licht van de letters
vonkt van de kracht
waarmee ik het aambeeld beveel
ik plooi en ik kerf
in het slijpen
worden braam na braam afgerond
tussen vijlsel blinkt in scherpte
een punt
op het einde is alles wat ik dacht
in de vorm…
Naar het ongerijmde
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.374 Een gedicht ging op vakantie
Ver weg, naar het ongerijmde
Naar vrije vorm, niet dat getimde
Hij zei: Zoals ik het thans zie
Ga ik, als ik even maar de kans zie
Al m’n zinnen daar verzetten
Ontregel liefst ook mijn coupletten
Als ik de zon, de zee, het strand zie
Hij feestte zonder metrum, zonder maat
Maar, zoals dat dikwijls gaat
Hij kreeg…
Chatbox
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.043 De sociale armoe van
mensen zonder vrinden
Is op een chatbox
dagelijks te vinden
Uren brengen ze door
Met onbekende namen
Het agenda-loze internet
brengt hen daar snel samen
Een praatje vinden ze
er 24 uur per dag
Ze *luisteren* naar elkaar
en tikken er hun *lach*
Is dit een nieuwe vorm
van sociaal leven
Om elkaar via een pc-
scherm…
achter dubbel glas
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
894 verschralend raken
zij rolt en tolt het
drogend blad vertelt
van troosteloze kou
in eerste winterse verhalen
de zon is later in
verschijnen haar licht
lijkt langzaam te verijlen
de warme gloed
van zomer is nog
enkel voor de dromer
achter dubbel glas
nog heeft de vorst
niet toegeslagen
probeert toch in een
koude nacht regeermacht
vorm…
Vruchtbaar
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
4.142 Gaat heen en vermenigvuldig
De gedachte zit bij een ieder ingebouwd
Ik blijf echter zorgvuldig
Er is genoeg gerouwd
Het voelt met haar heel vertrouwd
Ik ben nog te levendig
Te jong voor een jong, te oud voor ieder voor zich
Ik geniet de vrijheid die nog niet benauwt
Ik wil geen teer leven in mijn handen
De verantwoording van het vormen…
het doek ontvankelijkt al snel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
755 zwart op wit
staat een gedicht
pas in hart en geest
gaan de kleuren leven
die ik je wilde geven
nu penseel ik
tolerant je normen
het doek ontvankelijkt
al snel je warme vormen
en straalt je wereldlach
ik heb gewacht
wist dat wat in
woorden zou verschijnen
jouw kleuren waren in
een setting van de mijne
je beeld staat…
Nachtvriendin
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
1.294 ik de tijd overbrug
naar de te vroege ochtend
heb ik je slechts kort gezien
Waarom ben je me ontrouw
als ik je hard nodig heb
ik wil je, maar jij bent elders
Wees mijn vriendin vannacht
net zoals we eerder samen
lange nachten doorbrachten
Kom in mijn hoofd
dan worden we één
jij geeft mij je slaap
ik geef jou mijn dromen
samen vormen…
Jouw geheugen vergat mij
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.372 reukloos keren rozen zich tegen de verenigde vijand
met doornen die zich vormen tot een wapen van dood
zich stekend in rottend vlees een plaats te bemachtigen
waarbij Samael spreekt dat de stank nog kwelt
omdat de neus voor jaren gesloten is geweest
want na al die jaren dat ik als roos mocht bloeien
heb jij nimmer als dar de heerlijke honing…
Kus van samenstromen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
663 Jij loopt vanachter je bureau
het raam trekt roze uit de diepte
een glimlach en steeds opnieuw
de stroom vanuit de bron
vult elke vorm van nabootsing
ook ik wacht op het uur
morgen waarin wij smelten
in een kus van het samenstromen
een vederblad zachte kringen
blaast over elke gedachte
onnodig blijkt het moment
vergaan als nooit gekanteld…
kracht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
599 hier besta ik alleen
tussen verre groene einders
geplant in felpaarse golven
van de geurige heidevlakte
niets dan zoemende bijen
roepen van hoge leeuweriken
fluisteren van de wind
in dorre ritselende struiken
onder mijn wijde hemel
duizend eeuwen geleden
speelden stormen en zand
een spel met de vormen
van dit weidse landschap
in de…
haar oogkleppen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.054 als sloofje heeft zij twee linker
en schoenen koopt ze nooit
ze wast en winkelt proletarisch
tot schoon goed
haar goede vorm verliest op een oever
met haar knieafdruk en
niemand vindt een zuiver geweten
zo bijzonder
zij telt de onderbroeken
ziet bergen en klimt over de hoogste
de hoop op beter
het zit niet in haar genen
maar morgen…
moeders soep is pure poëzie (of andersom?)
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.417 kies met zorg je basiselementen
vers en voorbereid
ontdaan van hinderlijke delen
en zand
verdeel in handelbare stukjes
hou ze warm
geef ze tijd
om geur en kleur te lossen
kies een invalshoek
kruid en voeg toe
wat smaak en soort bepaalt
eigenzinnig
proef en ruik
hoe geuren sublimeren
de keuken vullen
met verlangen
kies een vorm…
Verweven gebalanceerd
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
799 vanmorgen vroeg
was er een lange sliert van nevel
die over de witte daken trok
het nieuwe daglicht schilderde
onnavolgbare kleuren licht aan de horizon
bijna sprookjesachtige sfeerbeelden
en de maan was vannacht
flonkerend zilverwit
werd ik al vroeg
overmand door het witte grasbeeld
en door silhouetten van de magnolia
die steeds meer vorm…
Oh lijf van Andalusië
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
1.144 Oh lijf van Andalusië
je warme ronde vormen
lagen te wachten aan de kust,
te wachten tot ik kwam.…
Ik vind je lief
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.286 die brutale maar o zo lieve blik
ik kijk naar jou en het is net
alsof ik door mijn knieën knik
Jouw lach is als dons op mijn ogen
iedereen heeft ineens jouw stem
mijn temperatuur zal spontaan verhogen
als ik jou zachtjes in mijn armen klem
Sorry, ik kan er echt niks aan doen
misschien schrijf ik je wel een brief
een postzegel in de vorm…
woog mijn kracht te licht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
570 je gaf me stenen
zonder kijken
stapelde mijn handen vol
koos vorm en kleur zo
dat de harmonie zou blijken
jij gaf me meer gewicht
dan ik kon dragen
woog mijn kracht te licht
zag je ogen vragen
waarom ik ben gezwicht
de stenen vielen in
de moederaardeschoot
weg was de belasting
wat jij raapte kon niet
leven was gescheiden…
huiselijk lot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
790 de bakstenen vorm doet denken
aan het huis dat ooit bestond
en het door haar deur verstond
mensen warm te laten passeren
voor wat gezelligheid binnenin
de gebakken gaten vandaag
ontkennen het verleden, toen
de ramen nog juist konden passen
ook al stonden ze wagenwijd open
zo ver als haar scharnieren plooiden
er is ook geen brievenbus meer…
Vie romancée
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
645 Schaduwen, huizen, parken en gebouwen
wreed ontdaan van hun contouren
- even amorf als uw verzet -
vormen uw zelf bedachte vrolijkheid,
klinken als een doodskreet
in een echoloos bestaan.…
Boos
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.351 Waar het vandaan komt
Geen idee
Het is er en het gaat niet weg
Ik leef er mee
Zie het als een vorm van pech
Boos
Op heel de wereld
Die mij heeft laten staan
Boos
Op alles en iedereen
Die mij wat heeft misdaan
Vooral boos op mezelf
De woede in mij
Het vuur dat innig brandt
Mij innerlijk verteert
Soms loopt het uit de hand
Nooit angermanagement…
Woorden
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.352 Elke verloren letter zoekt een uitgang,
dwarrelt naar een plek waar het
zich tot een ander woord kan vormen
en wonden op iemand anders huid besmet.
Maar ik zoek overal wat achter
en hoop op de meest achterlijke dingen.
Totdat ze uitkomen, en mijn weg wordt versperd
door niet wetende, pijnlijke woorden.…
Fluistering
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
661 weerkaatst
in zijn ogen
hoort ze de wind in een
heel zachte fluistering zeggen
ze heft haar hoofd
luistert met warmte in haar hart
proeft met haar lippen
zilt, kruidig zoet en bitter
kleurrijk als de liefde is
zoveel schakeringen aan de regenboog
lust passie liefde
of doodgewoon kameraadschap
trouw en genegenheid
ze luistert
haar handen vormen…
Communiceren
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
971 Raaskallend,
Spatten
Tierend
De woorden uit elkaar
Aaneengesloten letters vormen een lange mechanische toon
Het dreunt
Het bonkt
Herhaald hetzelfde vanaf het begin tot het eind
Tekstballonnen dwarrelen rond zonder enig inhoud
Lettergrepen vullen de lucht,
tonen van klank
Schreeuwend knallen de woorden op elkaar stuk
Handen in het…
Perk is
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
495 niet de kerk
die dood maakt wat zij claimt te doen,
niet de wereld die in onmin leeft,
maar via hun ogen, Mathilde toen
en anderen nu, wordt de ziel doorleefd
van wat het ware dichterschap toch is:
een grote liefde in diepe eenzaamheid,
die uitroept wat de massa in feite haat,
wat de dierbaarsten stemt tot droefenis
en hoe diep deze vorm…
Nog slechts
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
560 besta jij uit gedacht
of stof van dromen
nam jij vorm in mij
zoals verlangen naar geld
even later tien euro vond
Leven wij kort en hevig
ontelbare momenten met
en voor elkaar
Wij krijgen het geheel
niet opgeteld
Er is geen oplossing klaar
Dus zoeken wij ver van elkaar
de ruimte, die ons nodig heeft
maken…
ik heb kleuren nodig
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
711 rood ligt op tafel
klaar om in te knijpen,
de vorm is een warm hart.
geestdrift wipt
op zijn springbal
in fleur en stijl.
fraai en hups
komt hij naar mij toe.
heel gezwind.…
Het Wad spreekt in stormen
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
610 stapelt
tegen het groen van de hoge dam
‘k voel me nietig nu de dood
twijfelt aan mijn voeten
er is geen ginder en geen hier
slechts wat bijvallen uit een oud geweten
de wind als een muziekdoos
speelt het spel met ruwe woorden
het pijnigt mijn gelaat en laat mijn
blik afzijdig hangen in het zachte licht
waarin ik me beweeg; zonder vorm…
Zelfmoord
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.178 Schaduwen op de wanden
Vormen panische jig-saw patronen
Veroorzaakt door de
Irritant witte T.L.-agressie
Ik schiet en het sneeuwt dun glas.
In vakken gevangen vaal licht
Projecteert zich nu boven mij,
De witte buitenlantaarnagressie
Hult de kamer in valse realiteit.
Ik schiet en het ratelt scherven.…
Ik heb de winter begraven
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
561 ik heb de winter begraven
spade voor spade
heb ik haar toegedekt
en op de oude, koude laag
zal de iris in warmte bloeien
blauw als een lentelucht
waarin de vogel weer
haar vleugels strekt en wiegt
vliegt naar een stek
de vertrouwde plek
waar ontluikende knopjes
zich vormen tot een bladerdek
door de verste verte
beieren vertrouwde…
De verdwenen verbeelding
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
456 nog zie ik het glas
geblazen in elke vorm
waterdicht en zondoorlatend
spelenderwijs met je vinger
dirigeren, de muziek beheersen
zonder klank of stem
nu krijt de zon dwergen
op de straat, het zoet van smaak
is niet meer proefde ik nog maar
het bitter dan was mijn hart
in evenwicht en dichtte ik het
leven naar mijn wens
tijd lijkt verankerd…